อ่าน 16 นาที
กฎการออกเสียงภาษาเกาหลีสรุปได้เป็นเสียงตัวสะกด 7 เสียงกับการเปลี่ยนเสียงหลัก 6 แบบตรงรอยต่อของพยางค์ พอรู้แล้ว 감사합니다 (ขอบคุณ เขียนว่า gam-sa-hap-ni-da) จะไม่แปลกอีกต่อไปเมื่อได้ยินเป็น gam-sa-ham-ni-da
ทำไมต้องสนใจ? ฮันกึล (한글 ตัวอักษรเกาหลี) เขียนคงรากของทุกคำไว้ให้เห็น แต่เวลาพูดเสียงจะไหลเชื่อมกันตรงรอยต่อ ถ้าอ่านทีละตัว คุณจะฟังเหมือนหุ่นยนต์ในแบบเรียน และจะจับคำในซีรีส์หรือเพลงไม่ทัน บทความนี้ไล่ทีละกฎพร้อมคำจริง ครอบคลุมเสียงที่ผู้เรียนมักสับสนที่สุด และปิดด้วยแผนฝึกที่เริ่มได้คืนนี้
핵심 요약 (สรุปสำคัญ)
- พยางค์เกาหลีลงท้ายได้แค่ 7 เสียง คือ k, n, t, l, m, p และ ng ส่วน 옷 (เสื้อผ้า), 낮 (กลางวัน) และ 꽃 (ดอกไม้) ลงท้ายด้วยเสียง t เหมือนกันหมด
- ตัวสะกดจะเลื่อนไปรับสระของพยางค์ถัดไป 음악 (ดนตรี) จึงอ่านว่า eu-mak และ 한국어 (ภาษาเกาหลี) อ่านว่า han-gu-geo
- ㄱ, ㄷ และ ㅂ กลายเป็นเสียงนาสิกเมื่ออยู่หน้า ㄴ หรือ ㅁ จึงเป็นเหตุที่ 입니다 (คือ/เป็น) ฟังเหมือน im-ni-da
- พจนานุกรมเกาหลีพิมพ์เสียงอ่านจริงไว้ในวงเล็บเหลี่ยม เช่น 학교 [학꾜] เปิดดูได้ในไม่กี่วินาที
ในบทความนี้
- กฎการออกเสียงภาษาเกาหลีทำงานอย่างไร: ตัวเขียนต่างจากเสียงตรงไหน
- พัชชิมคืออะไร และตัวสะกดภาษาเกาหลีมี 7 เสียงอะไรบ้าง
- การเชื่อมเสียง (연음): ทำไม 음악 ถึงฟังเหมือน eu-mak
- เสียงนาสิก: ทำไม 감사합니다 ฟังเหมือน gamsahamnida
- เสียงตึงและเสียงพ่นลม: เมื่อพยัญชนะเกาหลีแข็งขึ้น
- เสียงเพดานแข็งและ ㄴ ที่แทรกเข้ามา: สองกฎที่มือใหม่มักพลาด
- เสียงภาษาเกาหลีที่ผู้เรียนมักสับสน
- ทำไมอักษรโรมันทำให้การออกเสียงภาษาเกาหลีของคุณเพี้ยน
- ตัวอย่างจริง: อ่านประโยคเกาหลีแบบที่คนเกาหลีพูด
- ฝึกออกเสียงภาษาเกาหลีทุกวันอย่างไรให้ได้ผล
- FAQ
- หลังรู้กฎการออกเสียงพื้นฐานแล้วควรฝึกอะไรต่อ
- บทความที่เกี่ยวข้อง
กฎการออกเสียงภาษาเกาหลีทำงานอย่างไร: ตัวเขียนต่างจากเสียงตรงไหน
ฮันกึลถูกสร้างในรัชสมัยพระเจ้าเซจงและประกาศใช้ในปี 1446 ตัวอักษรจะประกอบเป็นบล็อกพยางค์ ประกอบด้วยพยัญชนะต้น สระ และบางครั้งมีพยัญชนะท้ายที่เรียกว่า พัชชิม (받침 แปลตรงตัวว่า “ตัวรอง” คือพยัญชนะที่อยู่ล่างสุดของบล็อก)
ตัวเขียนจะคงรากของคำไว้เสมอ แม้เสียงจะเปลี่ยนไป ลองดูก้านคำกริยา 먹 (กิน) เวลาเขียนไม่เปลี่ยนเลย แต่เวลาพูดเปลี่ยน คือ 먹어요 (ฉันกิน) อ่านว่า [머거요] 먹는 (ที่กิน) อ่านว่า [멍는] และ 먹다 (กิน) อ่านว่า [먹따] ก้านคำเดียวมีสามเสียง แต่ละเสียงมาจากคนละกฎ
ตำราอ้างอิงทางการคือกฎการออกเสียงมาตรฐาน (표준 발음법) ของสถาบันภาษาเกาหลีแห่งชาติ หน่วยงานรัฐที่ดูแลภาษามาตรฐาน คุณไม่ต้องท่องทุกข้อ แค่รู้รูปแบบสำคัญด้านล่างนี้ก็ครอบคลุมเสียงส่วนใหญ่ที่จะได้ยินแล้ว
| กฎ | เกิดอะไรขึ้น | ตัวเขียน | ออกเสียงเป็น |
|---|---|---|---|
| การเชื่อมเสียง (연음) | ตัวสะกดเลื่อนไปอยู่พยางค์ถัดไปเมื่อพยางค์นั้นขึ้นต้นด้วยสระ | 음악 (ดนตรี) | [으막] eu-mak |
| เสียงนาสิก (비음화) | ㄱ, ㄷ, ㅂ กลายเป็น ㅇ, ㄴ, ㅁ เมื่ออยู่หน้า ㄴ หรือ ㅁ | 국물 (น้ำซุป) | [궁물] gung-mul |
| เสียง ล (유음화) | ㄴ ที่อยู่ติดกับ ㄹ กลายเป็น ㄹ | 신라 (อาณาจักรชิลลา) | [실라] sil-la |
| เสียงตึง (경음화) | ㄱ, ㄷ, ㅂ, ㅅ, ㅈ กลายเป็นเสียงตึงหลังเสียงท้าย k, t หรือ p | 학교 (โรงเรียน) | [학꾜] hak-kkyo |
| เสียงพ่นลม (격음화) | ㅎ รวมกับ ㄱ, ㄷ, ㅂ, ㅈ เป็น ㅋ, ㅌ, ㅍ, ㅊ | 축하 (ยินดีด้วย) | [추카] chu-ka |
| เสียงเพดานแข็ง (구개음화) | ㄷ หรือ ㅌ หน้าปัจจัย 이 กลายเป็น ㅈ หรือ ㅊ | 같이 (ด้วยกัน) | [가치] ga-chi |
พัชชิมคืออะไร และตัวสะกดภาษาเกาหลีมี 7 เสียงอะไรบ้าง
ภาษาเกาหลีเขียนตัวสะกดได้มากกว่าสิบกว่าตัว แต่ออกเสียงท้ายพยางค์แค่เจ็ดเสียง ที่เหลือยุบรวมเป็นหนึ่งใน “เสียงตัวแทน” เหล่านี้
- k: ㄱ, ㄲ, ㅋ (부엌 ที่แปลว่าครัว อ่านว่า [부억])
- n: ㄴ
- t: ㄷ, ㅅ, ㅆ, ㅈ, ㅊ, ㅌ, ㅎ (옷, 낮, 낯, 낫 และ 꽃 ลงท้ายด้วย t ทั้งหมด)
- l: ㄹ
- m: ㅁ
- p: ㅂ, ㅍ (앞 ที่แปลว่าด้านหน้า อ่านว่า [압])
- ng: ㅇ
เสียงท้าย k, t และ p เป็นเสียงไม่ระเบิด ลิ้นหรือริมฝีปากปิดแล้วค้างไว้ ไม่มีลมพ่นตามออกมา คนไทยได้เปรียบตรงนี้ เพราะตัวสะกดแม่กก กด กบ ในภาษาไทยก็ออกเสียงแบบเดียวกัน ส่วนผู้เรียนที่พูดภาษาอังกฤษมักเติมสระเบา ๆ ตามหลัง ทำให้ 밥 (ข้าว) กลายเป็น “bap-uh” ให้ปิดริมฝีปากที่เสียง p แล้วหยุดแค่นั้น นิสัยข้อเดียวนี้ทำให้เสียงฟังเป็นธรรมชาติขึ้นชัดเจน
พัชชิมซ้อน: ต้องอ่านตัวไหน
บางบล็อกลงท้ายด้วยพยัญชนะสองตัว เช่น 닭 (ไก่) หรือ 없다 (ไม่มี) ถ้าตามด้วยพยัญชนะหรืออยู่ท้ายคำ จะอ่านแค่ตัวเดียว
- ส่วนใหญ่อ่านตัวซ้าย เช่น 앉다 [안따] (นั่ง), 없다 [업따], 여덟 [여덜] (แปด), 넓다 [널따] (กว้าง)
- ㄺ, ㄻ และ ㄿ อ่านตัวขวา เช่น 닭 [닥], 삶 [삼] (ชีวิต), 읽다 [익따] (อ่าน)
- ข้อยกเว้นสองข้อที่ควรจำตั้งแต่ตอนนี้ คือ 밟다 (เหยียบ) อ่านว่า [밥따] และ ㄺ ที่อยู่หน้า ㄱ จะกลายเป็น ㄹ ทำให้ 읽고 (อ่านแล้ว…) อ่านว่า [일꼬]
ถ้าตามด้วยสระ จะออกเสียงทั้งสองตัว เช่น 닭이 [달기], 앉아요 [안자요], 읽어요 [일거요], 값이 (ราคา) [갑씨]

การเชื่อมเสียง (연음): ทำไม 음악 ถึงฟังเหมือน eu-mak
เมื่อพยางค์ลงท้ายด้วยพยัญชนะ และพยางค์ถัดไปขึ้นต้นด้วย ㅇ ที่ไม่ออกเสียง พยัญชนะท้ายจะเลื่อนข้ามไปเติมช่องว่างนั้น นี่คือกฎที่คุณจะใช้บ่อยที่สุด เพราะคำลงท้ายทางไวยากรณ์ภาษาเกาหลีขึ้นต้นด้วยสระบ่อยมาก
- 음악 → [으막] (ดนตรี)
- 한국어 → [한구거] (ภาษาเกาหลี)
- 옷이 → [오시] (เสื้อผ้า)
- 싶어요 → [시퍼요] (อยากจะ)
มีสองกรณีที่ไม่เชื่อมเสียง ㅇ ท้ายพยางค์ (ng) อยู่ที่เดิม 고양이 (แมว) จึงยังคงเสียง ng ไว้ ส่วน ㅎ ท้ายพยางค์จะหายไปเฉย ๆ เมื่อตามด้วยสระ 좋아요 (ชอบ ดี) จึงอ่านว่า [조아요] และคุณจะไม่ได้ยินเสียง h เลย
การเชื่อมเสียงข้ามคำ
ถ้าคำถัดไปเป็นคำเต็มที่ขึ้นต้นด้วยสระ จะเชื่อมด้วยเสียงตัวแทน ไม่ใช่ตัวอักษรเดิม 옷 안 (ในเสื้อผ้า) อ่านว่า [오단] และ 맛없다 (ไม่อร่อย) อ่านว่า [마덥따] ส่วน 맛있다 (อร่อย) เป็นข้อยกเว้นที่ยอมรับได้ มาตรฐานอนุญาตทั้ง [마딛따] และ [마싣따] แต่ในชีวิตประจำวันส่วนใหญ่จะได้ยิน 맛있어요 เป็น [마시써요]
เมื่อเชื่อมเสียงเต็มที่ วลีของคนที่พูดคล่องจะฟังเหมือนคำยาวคำเดียว นั่นคือเหตุที่ผู้เริ่มเรียนบอกว่าคนเกาหลีพูดเร็ว หลายครั้งเป็นเพราะเขาแค่เชื่อมเสียง
เสียงนาสิก: ทำไม 감사합니다 ฟังเหมือน gamsahamnida
เสียง k, t หรือ p ที่อยู่หน้า ㄴ หรือ ㅁ จะกลายเป็นเสียงนาสิกคู่ของมัน ตำแหน่งปากเหมือนเดิม เพียงแต่ลมไหลออกทางจมูก
- k → ng: 국물 [궁물] (น้ำซุป), 작년 [장년] (ปีที่แล้ว), 먹는 [멍는]
- t → n: 거짓말 [거진말] (คำโกหก), 있는 [인는] (ที่มี)
- p → m: 합니다 [함니다], 앞문 [암문] (ประตูหน้า), 십만 [심만] (หนึ่งแสน)
ประโยคลงท้ายแบบทางการทุกประโยคที่ลงด้วย -ㅂ니다 หรือ -습니다 ใช้กฎนี้ คุณจึงได้ฝึกบ่อยมาก เช่น 감사합니다, 입니다, 있습니다 [읻씀니다]
ㄹ กลายเป็น ㄴ หลัง ㅁ และ ㅇ
เสียง ㄹ ก็กลายเป็นเสียงนาสิกได้เมื่ออยู่หลัง ㅁ หรือ ㅇ 종로 ย่านกลางกรุงโซล อ่านว่า [종노] จึงถอดเป็นอักษรโรมันว่า Jongno 심리 (จิตวิทยา) อ่านว่า [심니] ส่วนหลัง ㄱ หรือ ㅂ เสียงทั้งสองจะเปลี่ยนทั้งคู่ 독립 (เอกราช) อ่านว่า [동닙] และสถานีรถไฟใต้ดิน 왕십리 อ่านว่า [왕심니] ถอดเป็น Wangsimni
เสียง ล (유음화): เมื่อ ㄴ กลายเป็น ㄹ
เมื่อ ㄴ กับ ㄹ อยู่ติดกัน ไม่ว่าลำดับไหน ทั้งคู่จะกลายเป็นเสียง ล ซ้อนชัดเจน 신라 อาณาจักรโบราณ อ่านว่า [실라] จึงสะกดในภาษาอังกฤษว่า Silla ส่วน 설날 (ตรุษเกาหลี) อ่านว่า [설랄] จึงเป็น Seollal ตัวอย่างอื่น ๆ ได้แก่ 연락 [열락] (ติดต่อ) และ 칼날 [칼랄] (ใบมีด)
เสียงตึงและเสียงพ่นลม: เมื่อพยัญชนะเกาหลีแข็งขึ้น
เสียงตึง (경음화)
หลังเสียงท้าย k, t หรือ p พยัญชนะ ㄱ, ㄷ, ㅂ, ㅅ หรือ ㅈ ที่ตามมาจะกลายเป็นเสียงตึง (ㄲ, ㄸ, ㅃ, ㅆ, ㅉ) เสียงตึงออกด้วยลำคอที่เกร็งและไม่มีลมพ่น เหมือนเสียง k ในคำว่า “sky”
- 학교 [학꾜] (โรงเรียน), 식당 [식땅] (ร้านอาหาร), 국밥 [국빱] (ข้าวต้มน้ำซุป)
- 잡지 [잡찌] (นิตยสาร), 젓가락 [저까락] (ตะเกียบ)
เสียงตึงเกิดหลังปัจจัยอนาคต -(으)ㄹ ด้วย 할 거예요 (จะทำ) อ่านว่า [할 꺼예요] และ 갈 수 있어요 (ไปได้) อ่านว่า [갈 쑤 이써요] ส่วนในคำประสมมักคาดเดาไม่ได้ 비빔밥 ในพจนานุกรมระบุว่า [비빔빱] โดยตัวเขียนไม่ได้บอกเหตุผลเลย กับคำประสม ให้เปิดพจนานุกรมแทนการเดา
เสียงพ่นลม (격음화)
ㅎ รวมกับ ㄱ, ㄷ, ㅂ หรือ ㅈ ที่อยู่ข้างเคียงเป็นเสียงพ่นลม ได้แก่ ㅋ, ㅌ, ㅍ หรือ ㅊ ลำดับไหนก็ได้
- 좋다 [조타] (ดี), 많다 [만타] (มาก)
- 축하해요 [추카해요] (ยินดีด้วย), 입학 [이팍] (เข้าเรียน), 급행 [그팽] (รถด่วน)
มีอีกสองรูปแบบที่เกี่ยวกับ ㅎ คือ ก่อน ㅅ จะกลายเป็น ㅆ ตึง 좋습니다 จึงเป็น [조씀니다] และก่อน ㄴ จะกลายเป็น ㄴ 좋네요 (ดีนะ) จึงเป็น [존네요]
ㅎ ที่จางหาย
ระหว่างเสียงก้อง ㅎ มักอ่อนลงในการพูดแบบผ่อนคลายจนแทบหายไป 전화 (โทรศัพท์) อาจฟังเหมือน [저놔] 은행 (ธนาคาร) เหมือน [으냉] และ 결혼 (แต่งงาน) เหมือน [겨론] เวลาพูดอย่างระมัดระวังให้ออกเสียง h แต่ในซีรีส์ต้องคาดไว้ว่าจะได้ยินมันหายไป
เสียงเพดานแข็งและ ㄴ ที่แทรกเข้ามา: สองกฎที่มือใหม่มักพลาด
เสียงเพดานแข็ง: ทำไม 같이 ถึงเป็น gachi
เมื่อ ㄷ หรือ ㅌ ท้ายพยางค์เจอปัจจัยทางไวยากรณ์ 이 จะเปลี่ยนเป็น ㅈ หรือ ㅊ 같이 (ด้วยกัน) เป็น [가치] 굳이 (ยืนกรานจะ…) เป็น [구지] 해돋이 (พระอาทิตย์ขึ้น) เป็น [해도지] และ 붙이다 (ติด) เป็น [부치다]
กฎนี้ใช้เฉพาะข้ามรอยต่อดังกล่าว ภายในคำเดียว 디 และ 티 ยังเป็นเสียงเดิม 잔디 (สนามหญ้า) อ่านว่า [잔디] ตามปกติ
การแทรกเสียง ㄴ ในคำประสม
เมื่อส่วนหลังของคำประสมขึ้นต้นด้วย 이, 야, 여, 요 หรือ 유 ภาษาเกาหลีมักแทรกเสียง n เข้ามา 색연필 (ดินสอสี) กลายเป็น [생년필] 담요 (ผ้าห่ม) เป็น [담뇨] 꽃잎 (กลีบดอกไม้) เป็น [꼰닙] และ 한여름 (กลางฤดูร้อน) เป็น [한녀름] หลัง ㄹ เสียง ㄴ ที่แทรกจะกลายเป็น ㄹ 서울역 (สถานีโซล) จึงเป็น [서울력]
กฎนี้ไม่ได้ใช้กับทุกคำ 금요일 (วันศุกร์) เพียงเชื่อมเสียงเป็น [그묘일] ให้ถือว่าการแทรก ㄴ เป็นคำศัพท์ที่ต้องจำทีละคำ
เสียงภาษาเกาหลีที่ผู้เรียนมักสับสน
ㄱ, ㄲ, ㅋ: พยัญชนะกักทุกตัวมีสามแบบ
ภาษาอังกฤษแบ่งพยัญชนะเป็นก้องกับไม่ก้อง (g กับ k) ส่วนภาษาเกาหลีแบ่งเป็นสามแบบ คือ เสียงเบา (lenis: ㄱ ㄷ ㅂ ㅈ) เสียงตึง (ㄲ ㄸ ㅃ ㅉ) และเสียงพ่นลม (ㅋ ㅌ ㅍ ㅊ) พยัญชนะเสียงเบาที่ต้นคำจะอยู่ระหว่าง g กับ k มีลมเบา ๆ และกลายเป็นเสียงก้องเมื่ออยู่ระหว่างสระ ด้วยเหตุนี้ระบบถอดอักษรโรมันเก่าจึงเขียน 부산 ว่า Pusan ขณะที่ปัจจุบันเป็น Busan (ปูซาน)
ลองถือกระดาษแผ่นหนึ่งไว้หน้าปาก เสียงพ่นลมควรทำให้กระดาษสั่น เสียงตึงไม่ควรขยับเลย ส่วนเสียงเบาขยับน้อยมาก ฝึกกับคู่เทียบเสียง (คำที่ต่างกันแค่เสียงเดียว) เหล่านี้
- 불 (ไฟ) / 뿔 (เขา) / 풀 (หญ้า)
- 달 (พระจันทร์) / 딸 (ลูกสาว) / 탈 (หน้ากาก)
- 자다 (นอน) / 짜다 (เค็ม) / 차다 (เตะ)
ㅓ กับ ㅗ และสระ ㅡ
ㅓ (ถอดเป็น eo) เป็นเสียงเปิดคล้าย “ออ” ที่ริมฝีปากผ่อนคลายไม่ห่อ ส่วน ㅗ (o) เป็นเสียง โอ ที่ห่อปาก ถ้าสับสนความหมายเปลี่ยนไปเลย 서울 (โซล) มีสองพยางค์คือ 서 กับ 울 จึงฟังเหมือน “ซอ-อูล” ไม่ใช่ “โซล” ตามที่หลายคนอ่าน
ㅡ (eu) ไม่มีเสียงคู่เทียบในภาษาอังกฤษ ให้ยืดริมฝีปากเหมือนยิ้มแล้วออกเสียง “อู” โดยไม่ห่อปาก ㅢ (ui) เริ่มจากเสียงนี้แล้วเลื่อนไปที่ ㅣ แต่หลังพยัญชนะมักอ่านเป็น [히] (희망 ความหวัง) และมักอ่านเป็น [에] เมื่อบอกความเป็นเจ้าของ (나의 ของฉัน)
ㅐ กับ ㅔ: คู่ที่คนเกาหลีหลายคนออกเสียงเหมือนกัน
ตามตำรา ㅐ (ae) เปิดกว้างกว่า ㅔ (e) แต่ในทางปฏิบัติ คนโซลจำนวนมาก โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ ออกเสียงสองตัวนี้เหมือนกัน อย่าเสียเวลาหลายสัปดาห์กับความต่างนี้ ให้จำว่าแต่ละคำใช้ตัวสะกดไหนแทน
ㄹ ไม่ใช่ R หรือ L เป๊ะ ๆ
ระหว่างสระ ㄹ เป็นเสียงลิ้นแตะเร็ว ๆ เหมือน tt ในคำอเมริกัน “butter” 사랑 (ความรัก) คือ sa-rang ที่ลิ้นแตะ ส่วนท้ายพยางค์หรือเมื่อซ้อนเป็น ㄹㄹ จะเป็นเสียง ล ชัดเจน เช่น 달 (พระจันทร์) และ 빨리 [ppal-li] (เร็ว ๆ) ไม่ว่ากรณีไหนก็อย่าม้วนลิ้นแบบ r ของภาษาอังกฤษ
ㅅ หน้า ㅣ ฟังคล้าย “ช”
ㅅ เป็นเสียง s แต่หน้า ㅣ หรือสระที่ขึ้นด้วย y จะเลื่อนไปทางเสียง sh 시 (นาฬิกา หรือบทกวี) ฟังเหมือน “ชิ” และ 신발 (รองเท้า) เหมือน “ชิน-บัล” คนเกาหลีทำโดยอัตโนมัติ ถ้าเลียนแบบ สำเนียงของคุณจะลื่นขึ้น

ทำไมอักษรโรมันทำให้การออกเสียงภาษาเกาหลีของคุณเพี้ยน
ระบบถอดอักษรโรมันภาษาเกาหลีฉบับปรับปรุง (Revised Romanization) ที่เป็นระบบทางการตั้งแต่ปี 2000 เขียนการเปลี่ยนเสียงบางแบบ และมองข้ามอีกบางแบบ มันแสดงเสียงนาสิก (gamsahamnida, Jongno, Wangsimni) และเสียง ล (Silla, Seollal) แต่ไม่แสดงเสียงตึง 학교 ถอดเป็น hakgyo แต่อ่านว่า hak-kkyo อีกทั้งการสะกดสระ eo แทน ㅓ และ eu แทน ㅡ ยังชวนให้ผู้อ่านออกเสียงผิด
ทางแก้คือหัดอ่านฮันกึลตั้งแต่สัปดาห์แรก ตัวอักษรกะทัดรัดและเป็นระบบ ผู้เรียนส่วนใหญ่อ่านช้า ๆ ได้ภายในไม่กี่วัน ถ้ากำลังวางแผนเวลาเรียน ดูแนวทางของเราเรื่องเรียนภาษาเกาหลีใช้เวลานานแค่ไหน ซึ่งอธิบายว่าแต่ละขั้นควรคาดหวังอะไร
ตัวอย่างจริง: อ่านประโยคเกาหลีแบบที่คนเกาหลีพูด
นี่คือตัวอย่างการซ้อนกฎในประโยคที่ใช้ทุกวัน อ่านตัวเขียน ใช้ทีละกฎ แล้วพูดเวอร์ชันในวงเล็บออกเสียง
- 같이 국밥 먹을래요? (ไปกินกุกบับด้วยกันไหม) เสียงเพดานแข็งทำให้ 같이 เป็น [가치] เสียงตึงทำให้ 국밥 เป็น [국빱] การเชื่อมเสียงทำให้ 먹을래요 เป็น [머글래요] ผลลัพธ์: [가치 국빱 머글래요]
- 축하합니다! 정말 좋네요. (ยินดีด้วย ดีจริง ๆ เลย) เสียงพ่นลมให้ [추카] เสียงนาสิกให้ [함니다] และ ㅎ หน้า ㄴ ให้ [존네요] ผลลัพธ์: [추카함니다 정말 존네요]
- 책 읽고 싶어요. (อยากอ่านหนังสือ) ㄺ หน้า ㄱ กลายเป็น ㄹ พร้อมเสียงตึง: [일꼬] การเชื่อมเสียงให้ [시퍼요] ผลลัพธ์: [책 일꼬 시퍼요]
- 종로에서 만나요. (เจอกันที่จงโนนะ) ㄹ หลัง ㅇ กลายเป็น ㄴ: [종노에서 만나요]
สังเกตว่าไม่มีประโยคไหนฟังเหมือนตัวเขียนเลย เป็นเรื่องปกติ พอเขียนประโยคแบบนี้ด้วยมือสักสิบประโยค คุณจะเริ่มใช้กฎโดยไม่ต้องคิด
ฝึกออกเสียงภาษาเกาหลีทุกวันอย่างไรให้ได้ผล
ฝึกจริงจังวันละ 15 นาทีดีกว่าฝึกชั่วโมงเดียวต่อสัปดาห์ เพราะการออกเสียงคือความจำของกล้ามเนื้อ แผนที่ใช้ได้ผลมีดังนี้
- เปิดดูวงเล็บเสียงอ่าน ทุกคำใหม่ให้เช็กเสียงอ่านในพจนานุกรมภาษาเกาหลีมาตรฐาน (표준국어대사전) หรือพจนานุกรมของ Naver ที่มีเสียงเจ้าของภาษา แล้วจดรูปเสียงอ่านไว้ข้างตัวเขียน
- ฝึกคู่เทียบเสียง สองนาทีกับ 불/뿔/풀 และ 달/딸/탈 ฝึกทั้งหูและปากพร้อมกัน
- ฝึกพูดตามคลิปสั้น เลือกประโยคยาว 10 วินาทีจากซีรีส์หรือวล็อก เปิดแล้วพูดทับด้วยความเร็วเท่ากัน บทเปรียบเทียบดูซีรีส์เกาหลีได้ที่ไหน ของเราครอบคลุมบริการที่มีซับเกาหลี ซึ่งช่วยจับคู่เสียงกับตัวเขียน
- อัดเสียงตัวเอง เทียบกับเสียงเจ้าของภาษา คุณจะได้ยินสระที่เผลอเติมและเสียงตึงที่หายไปชัดกว่าตอนพูด
- จำคำลงท้ายทางไวยากรณ์เป็นก้อนเสียง -습니다 คือ [씀니다] เสมอ -고 싶어요 คือ [고 시퍼요] จับคู่กับรูปแบบหลักในคู่มือไวยากรณ์เกาหลีสำหรับมือใหม่ ของเรา
ข้อผิดพลาดในการออกเสียงภาษาเกาหลีที่ควรแก้ก่อน
- เติมสระหลังเสียงท้าย k, t หรือ p (อ่าน 밥 เป็น “bap-uh”)
- อ่านจากอักษรโรมันแทนฮันกึล โดยเฉพาะ eo และ eu
- พูดคำว่า Seoul เป็นพยางค์เดียว
- ออกเสียง ㅎ ใน 좋아요
- ใช้เสียง r แบบอังกฤษกับ ㄹ ระหว่างสระ
| ภาษาไทย | ภาษาเกาหลี | การถอดเสียง | ใช้เมื่อไร |
|---|---|---|---|
| ขอบคุณ | 감사합니다 | gamsahamnida | สุภาพแบบทางการ ออกเสียงเป็น [감사함니다] (เสียงนาสิก) |
| ยินดีด้วย | 축하해요 | chukhahaeyo | สุภาพ ออกเสียงเป็น [추카해요] (เสียงพ่นลม) |
| ด้วยกัน | 같이 | gachi | ใช้ได้ทุกระดับภาษา ออกเสียงเป็น [가치] (เสียงเพดานแข็ง) |
| ดนตรี | 음악 | eumak | ใช้ได้ทุกระดับภาษา ออกเสียงเป็น [으막] (การเชื่อมเสียง) |
| โรงเรียน | 학교 | hakgyo | ใช้ได้ทุกระดับภาษา ออกเสียงเป็น [학꾜] (เสียงตึง) |
| อร่อย | 맛있어요 | masisseoyo | สุภาพ ส่วนใหญ่ออกเสียงเป็น [마시써요] |
| ดี / ชอบ | 좋아요 | joayo | สุภาพ ㅎ ไม่ออกเสียง [조아요] |
| ตรุษเกาหลี (ซอลลัล) | 설날 | Seollal | ใช้ได้ทุกระดับภาษา ออกเสียงเป็น [설랄] (เสียง ล) |
FAQ
การออกเสียงภาษาเกาหลียากไหม
เสียงเดี่ยวส่วนใหญ่ฝึกได้ ส่วนที่ยากคือเสียงพยัญชนะสามแบบ (ㄱ/ㄲ/ㅋ) สระบางตัวอย่าง ㅓ และ ㅡ รวมถึงการเปลี่ยนเสียงระหว่างพยางค์ พอรู้กฎแล้ว ภาษาเกาหลีคาดเดาง่ายกว่าตัวสะกดภาษาอังกฤษมาก
ภาษาเกาหลีมีเสียงพัชชิมกี่เสียง
เจ็ดเสียง คือ k, n, t, l, m, p และ ng ภาษาเกาหลีเขียนตัวสะกดได้มากกว่านี้มาก รวมถึงพยัญชนะซ้อน แต่ทุกตัวออกเสียงเป็นหนึ่งในเจ็ดเสียงนี้เมื่ออยู่ท้ายพยางค์ ถ้าตามด้วยสระ ตัวอักษรเดิมจะกลับมาผ่านการเชื่อมเสียง
ทำไม 감사합니다 ถึงฟังเหมือน gamsahamnida
เพราะเสียงนาสิก ㅂ ท้าย 합 อยู่ก่อน ㄴ จึงกลายเป็น ㅁ เรื่องเดียวกันเกิดกับคำลงท้ายทางการทุกแบบที่เป็น -ㅂ니다 หรือ -습니다 เช่น 입니다 [임니다]
ทำไม Seoul ออกเสียงสองพยางค์
서울 เขียนเป็นสองบล็อกคือ 서 (seo) และ 울 (ul) สระตัวแรก ㅓ เป็นเสียงเปิดที่ไม่ห่อปาก คำนี้จึงฟังใกล้เคียง “ซอ-อูล” การสะกดแบบอังกฤษว่า Seoul ทำให้หลายคนอ่านเป็น “soul” ซึ่งคนเกาหลีได้ยินเป็นอีกคำหนึ่ง
คนเกาหลีออกเสียง ㅐ กับ ㅔ ต่างกันไหม
ตามมาตรฐานทั้งสองต่างกัน โดย ㅐ เปิดกว้างกว่าเล็กน้อย แต่ในการพูดทั่วไปของคนโซล หลายคนออกเสียงเหมือนกัน ผู้เรียนควรจำว่าแต่ละคำใช้ตัวไหน แทนที่จะไล่ตามความต่างของเสียง
เช็กเสียงอ่านของคำภาษาเกาหลีได้ดีที่สุดด้วยวิธีไหน
เปิดพจนานุกรมภาษาเกาหลีมาตรฐานหรือพจนานุกรมของ Naver ทั้งสองแห่งแสดงเสียงอ่านในวงเล็บเหลี่ยม และ Naver มีเสียงเจ้าของภาษาให้ฟังด้วย สำหรับคำประสมและการแทรก ㄴ พจนานุกรมคือแหล่งที่เชื่อถือได้แหล่งเดียว
หลังรู้กฎการออกเสียงพื้นฐานแล้วควรฝึกอะไรต่อ
สัปดาห์นี้เริ่มจากพัชชิมกับการเชื่อมเสียงก่อน เพราะอยู่ในแทบทุกประโยค จากนั้นเพิ่มเสียงนาสิกและเสียงพ่นลม ตามด้วยเสียงตึงและกฎย่อยอื่น ๆ แล้วค่อยไปที่น้ำเสียงสูงต่ำ เพราะประโยคคำถามกับประโยคบอกเล่าของภาษาเกาหลีมักใช้คำเดียวกัน ต่างกันแค่ระดับเสียงท้ายประโยค การพูดตามทั้งประโยคจึงสำคัญกว่าการฝึกคำเดี่ยว ลองเลือกฉากสั้น ๆ หนึ่งฉาก ถอดเสียงพร้อมวงเล็บเสียงอ่าน แล้วพูดตามจนทันความเร็วของเจ้าของภาษา
บทความที่เกี่ยวข้อง
Sources k-korea.blog
ราคา เวลาเปิดปิด และสินค้าอาจเปลี่ยนแปลงได้ โปรดเช็กหน้าเว็บทางการก่อนซื้อหรือออกเดินทาง






