Japon İşgali Altında Kore: 1910’dan 1945’e 35 Yıl

18 dk okuma

Japon işgali altında Kore 35 yıl sürdü: Ağustos 1910’daki ilhaktan 15 Ağustos 1945’teki kurtuluşa kadar. Koreliler bu döneme Ilje Gangjeomgi (일제강점기) diyor, yani “Japon İmparatorluğu’nun zorla işgal dönemi”. Seul’e giden birinin bugün fark ettiği pek çok şeyi bu dönem açıklıyor: 1 Mart ile 15 Ağustos’un neden resmî tatil olduğunu, bir Japon siyasetçinin tek bir sözünün neden hâlâ Seul’de akşam haberlerinin manşeti olabildiğini.

Aşağıda ilhakın nasıl gerçekleştiğini, sömürgenin nasıl yönetildiğini, 1919 ayaklanmasının neyi değiştirdiğini, zorla çalıştırma ve “rahatlık kadınları” sistemi hakkında bilinenleri ve 1945’in iki ülke arasında neden bu kadar çok konuyu çözümsüz bıraktığını bulacaksınız.

Japonya Kore’yi nasıl ilhak etti? 1876’dan 1910’a 6 adım

Japonya Kore’yi tek hamlede almadı. 34 yıl boyunca rakip güçleri dışarı itti ve Kore egemenliğini parça parça söktü. 1800’lerin sonunda Kore’yi 500 yılı aşkın süredir ayakta olan Joseon Hanedanı (조선) yönetiyordu. Ülke, Çin’deki Qing Hanedanı, Rusya ve hızla sanayileşen Japonya arasında sıkışmıştı.

Deniz harekâtının ardından dayatılan 1876 tarihli Ganghwa Antlaşması, Kore limanlarını Japon ticaretine açtı ve Japon yerleşimcilere Kore mahkemelerinden dokunulmazlık tanıdı. Japonya sonra 1894-95 Çin-Japon Savaşı’nda Çin’i, 1904-05 Rus-Japon Savaşı’nda Rusya’yı yendi. Bundan sonra bölgede onu durdurabilecek ya da durdurmak isteyecek bir güç kalmadı. ABD ve Britanya 1905’te Japonya’nın Kore’deki konumunu kabul etti; ABD bunu Taft-Katsura mutabakatıyla yaptı.

Yıl	Olay	Kore’nin kaybettiği
1876	Ganghwa Antlaşması	Ticaret ve kendi topraklarındaki Japon yerleşimciler üzerindeki denetim
1895	Kraliçe Min’in (sonradan Myeongseong İmparatoriçesi unvanı verildi) Gyeongbokgung Sarayı’nda Japon ajanlarca öldürülmesi	Sarayın Japon nüfuzuna karşı en güçlü ismi
1905	Askerî baskı altında imzalanan Eulsa Antlaşması (을사조약)	Dış politikası; Ito Hirobumi Japonya’nın ilk Genel Valisi (Resident-General) oldu
1907	İmparator Gojong’un Lahey barış konferansına gizli elçiler göndermesinin ardından tahttan çekilmeye zorlanması	Ordusu; aynı yıl dağıtıldı
1909	Bağımsızlık aktivisti Ahn Jung-geun’un Harbin’de Ito Hirobumi’yi vurması	Hiçbir şey; Japonya ilhak planlarını hızlandırdı
1910	İlhak Antlaşması 22 Ağustos’ta imzalandı, 29 Ağustos’ta ilan edildi	Devletin kendisi

Koreliler 29 Ağustos 1910’a Gyeongsul Gukchi (경술국치) diyor: “Gyeongsul yılının ulusal utancı”. Antlaşmayı Kore adına Başbakan Lee Wan-yong imzaladı ve Kore’de adı bugün hâlâ ihanetin kısa yolu sayılıyor. Direniş 1910’u beklemedi. Ordu 1907’de dağıtılınca yerel milisler, yani Doğruluk Orduları (의병, uibyeong), yıllarca Japon birliklerine karşı savaştı ve binlercesi hayatını kaybetti.

Japonya Kore’yi nasıl yönetti? Sömürge politikasının 3 evresi

Sömürgeyi, başında Tokyo’nun atadığı bir Genel Vali bulunan Kore Genel Valiliği (조선총독부) yönetti. Her Genel Vali bir Japon ordu generali ya da donanma amiraliydi. 1926’da Genel Valilik, Seul’deki ana kraliyet sarayı Gyeongbokgung’un hemen önüne dikilen devasa kubbeli bir binaya taşındı (Seul o dönemde resmî olarak Gyeongseong, 경성 adını taşıyordu). Pek çok Koreli bu yerleşimi bir mesaj olarak okudu. Güney Kore binayı 1995’te, kurtuluşun 50. yıldönümünde yıkmaya başladı.

Tarihçiler 35 yılı genellikle üç evreye ayırır. Her biri Japon stratejisindeki bir kaymaya karşılık gelir.

Evre	Yıllar	Korece terim	Korelilere etkisi
Askerî yönetim	1910-1919	무단통치 (mudan tongchi)	Günlük asayişi askerî polis yürüttü; Koreliler’in çıkardığı gazeteler ve siyasi gruplar yasaklandı; ulusal arazi etüdü tarım arazilerinin sahipliğini yeniden çizdi
“Kültürel yönetim”	1919-1930’ların başı	문화통치 (munhwa tongchi)	Chosun Ilbo ve Dong-A Ilbo gibi Korece gazetelere 1920’den itibaren izin verildi, ama sansür altında; polis gücü büyüdü, 1925 tarihli Kamu Düzenini Koruma Kanunu bağımsızlık aktivistlerine karşı kullanıldı
Asimilasyon ve savaş seferberliği	1930’lar-1945	민족말살통치 (“ulusu yok etme politikası”)	Şinto tapınağı ibadeti, Japon tarzı isimler, okullardan çıkarılan Korece ve Japonya’nın savaşları için işgücü, asker ve kadın seferberliği

Pratik bir not: ikinci evre adını o dönemin Japon politikasından alıyor. Bu yılları yaşayan Koreliler ise yayın yapmak ve örgütlenmek için biraz daha alan gördü, ama aynı anda daha fazla gözetim ve daha fazla tutuklama da gördü.

Japon işgali altında Kore’de günlük hayat nasıldı?

Çoğu Koreli için sömürge yönetimi önce toprak ve yiyecek üzerinden hissedildi. Nüfusun yaklaşık beşte dördü çiftçilik yapıyordu; yani tarlaların kime ait olduğu, Seul’de olup bitenlerden çok daha belirleyiciydi.

Toprak ve pirinç

1910-1918 arazi etüdü, sahiplerin parsellerini resmî bir süreçle tescil ettirmesini şart koştu. Tescil edilmeyen topraklar, ki bunların çoğu köy ortak arazisi ya da kraliyet mülküydü, Genel Valiliğe geçti. Bir kısmı 1908’de kurulmuş Japon sömürge şirketi Doğu Kalkınma Şirketi’ne (Oriental Development Company) ve Japon yerleşimcilere satıldı ya da devredildi. Birçok Koreli çiftçi ağır kira ödeyen kiracı konumuna düştü.

1920’den itibaren bir pirinç üretim programı hasadı artırdı, ama bu pirincin büyük kısmı Japonya’ya gönderildi. Aynı yıllarda kişi başına düşen Kore pirinç tüketimi azaldı; birçok aile daha ucuz darı ve arpayla idare etti. Çok sayıda Koreli Mançurya’ya ya da Japonya’ya iş bulmaya gitti. Japonya’daki Kore topluluğu Zainichi (재일) bu göçten doğdu.

Japonya Kore’yi modernleştirdi mi?

Bu, alanın en çok tartışılan sorularından biri. Japonya demiryolları, limanlar, modern bir bankacılık sistemi ve 1930’larda kuzeyde yoğunlaşan ağır sanayi inşa etti. Seul’e büyük mağazalar ve tramvaylar geldi. Seul’ün merkezindeki Shinsegae mağazasının amiral gemisi, 1930’da Japon Mitsukoshi’nin şubesi olarak açılan binayı hâlâ kullanıyor. Kore iş dünyası da bu dönemde kök saldı: Samsung 1938’de Daegu’da küçük bir ticaret dükkânı olarak başladı (Samsung tarihi rehberimize bakabilirsiniz).

Eleştirmenler bu altyapının kime hizmet ettiğine dikkat çekiyor. Demiryolları limanlara ve Mançurya sınırına doğru uzanıyordu. Koreli ve Japon çocukların okulları ayrıydı ve eşit değildi. Devlet ve iş dünyasındaki üst görevlerin ezici çoğunluğu Japonlara gitti.

Bazı akademisyenler “sömürge modernleşmesinin” Güney Kore’nin sonraki büyümesine zemin hazırladığını savunuyor, bazıları ise Kore’yi geri tuttuğunu. Dürüst özet şu: değişim gerçekleşti, bedelin büyük kısmını Koreliler ödedi ve faydanın nereye gideceğine Japon çıkarları karar verdi.

1 Mart Hareketi (삼일운동): 1919’da ne oldu?

1 Mart Hareketi, sömürge döneminin en büyük protestosuydu ve modern Kore milliyetçiliğinin biçimlendiği andı. O kış birkaç şey üst üste geldi: ABD Başkanı Woodrow Wilson’ın Birinci Dünya Savaşı sonrasında dile getirdiği ulusal self-determinasyon fikri, Tokyo’daki Koreli öğrencilerin 8 Şubat’ta yayımladığı bağımsızlık bildirisi ve eski İmparator Gojong’un Ocak 1919’daki ölümü. Ölümün ardından zehirlendiği söylentileri yaygın biçimde dolaştı.

1 Mart’ta Cheondogyo (yerli bir Kore dini), Hristiyan ve Budist toplulukların 33 dinî ve sivil lideri bir Bağımsızlık Bildirgesi imzaladı ve bunu Seul’de Taehwagwan adlı bir lokantada okudu. Birkaç sokak ötede, Tapgol Parkı’nda öğrenciler bildiriyi kalabalığa okudu ve şehirde yürüyüşler başladı. İnsanlar “Daehan dongnip manse!” (대한독립만세) diye haykırdı: “Yaşasın Kore bağımsızlığı!”

Sonraki aylarda protestolar ülkenin hemen her köşesine yayıldı. Karşılık sertti. Seul’ün güneyindeki Jeam-ri’de Japon birlikleri Nisan 1919’da köylüleri bir kiliseye kilitleyip ateşe verdi. Memleketinde bir protesto örgütlediği için tutuklanan genç öğrenci Yu Gwan-sun (유관순) 1920’de Seodaemun Hapishanesi’nde öldü ve hareketin en tanınmış simgesi oldu. Ölü sayısı tartışmalı: Japon resmî rakamları yüzlerle ifade edilirken, Koreli tarihçi Park Eun-sik yaklaşık 7.500 ölü saymıştı.

1 Mart Hareketi neyi değiştirdi?

Sömürge yönetimini sona erdirmedi. Ama Tokyo’yu daha yumuşak “kültürel yönetim” evresine itti ve Nisan 1919’da sürgündeki aktivistler Şanghay’da Kore Cumhuriyeti Geçici Hükümeti’ni (대한민국 임시정부) kurdu. Güney Kore’nin bugünkü anayasası, başlangıç bölümünde hem 1 Mart Hareketi’ni hem de Geçici Hükümet’i devletin temelleri olarak anıyor.

1919’dan sonra Koreliler bağımsızlık için nasıl savaştı?

Direniş aynı anda birkaç yöne gitti ve bu ayrışmalar iki Kore’nin hikâyeyi bugün nasıl anlattığını hâlâ belirliyor.

Mançurya ve Çin’de silahlı mücadele

Mançurya’daki Koreli bağımsızlık savaşçıları 1920’de Fengwudong ve Qingshanli muharebelerinde Japon birliklerini yendi. 1932’de Kim Gu’nun Kore Vatansever Örgütü’nün gönderdiği aktivist Yun Bong-gil, Şanghay’daki Hongkou Parkı’nda bir Japon törenine bomba attı ve üst düzey yetkilileri öldürdü. Geçici Hükümet 1940’ta Chongqing’de Kore Kurtuluş Ordusu’nu kurdu. 1930’larda Mançurya’da komünist gerillalar da savaştı; aralarında sonradan Kuzey Kore’nin kurucu lideri olacak Kim Il Sung da vardı (Kim ailesinin iktidarı nasıl devrettiğini okuyabilirsiniz).

Ülke içinde direniş

Kore’nin içinde öğrenciler 1926 10 Haziran Hareketi’ni ve 1929 Gwangju Öğrenci Bağımsızlık Hareketi’ni yönetti. Kore Dili Cemiyeti’nin akademisyenleri standart bir Korece sözlük üzerinde çalıştı; 1942’de bunların onlarcası tutuklandı.

İşbirlikçilik

Bazı Koreliler sömürge devletiyle memur, polis, toprak ağası, yazar ve iş insanı olarak çalıştı. Onlara chinilpa (친일파) deniyor: “Japon yanlısı kesim”. Birçoğu 1945’ten sonra da görevini korudu; sicillerinin ne ölçüde soruşturulacağı Güney Kore’de hâlâ siyasi bir tartışma konusu.

Japonya Kore kimliğini nasıl silmeye çalıştı? (1937-1945)

Japonya 1937’de Çin’le tam ölçekli savaşa girdikten sonra sömürgedeki politika denetimden özümsemeye kaydı. Slogan Naisen ittai (내선일체) idi: “Japonya ve Kore tek beden”.

• Bağlılık törenleri: öğrenciler ve işçiler İmparatorluk Tebaası Yemini’ni okudu, Korelilere Şinto tapınaklarında ibadet için baskı yapıldı. Reddeden Hristiyanlar tutuklandı.
• Dil: 1938 eğitim kararnamesi Korece’yi seçmeli derse çevirdi ve uygulamada kısa sürede sınıflardan çıktı. Çocuklar okulda Korece konuştukları için cezalandırılabiliyordu.
• Basın: Chosun Ilbo ve Dong-A Ilbo 1940’ta kapatıldı.
• İsimler: 1940 tarihli Changssi Gaemyeong (창씨개명) emri, ailelere Japon tarzı soyadları kaydettirme baskısı yaptı. İlk altı ay içinde hanelerin yaklaşık %80’i bunu yapmıştı; çoğu zaman reddetmek okulda, işte ve karne bürolarında sorun demekti.

Bu dönem, dilin ve isimlerin Kore’de neden hâlâ bu kadar duygusal bir ağırlık taşıdığını açıklıyor. Hangul Günü (9 Ekim) de resmî Korece’den Japonca alıntı kelimeleri uzak tutma çabası da buradan beslenir.

Zorla çalıştırma ve rahatlık kadınları: tarih ne söylüyor?

Kore-Japonya anlaşmazlıklarının çoğunun arkasında bu iki konu var. Bu yüzden belgelenmiş olanla hâlâ tartışılanı ayırmak işe yarar.

Zorla çalıştırma

Japonya’nın 1938 tarihli Ulusal Seferberlik Yasası bütün imparatorluğu savaş düzenine soktu. 1939’dan itibaren Koreliler Japonya’daki, Sahalin’deki ve Pasifik’teki madenlerde, fabrikalarda ve inşaat sahalarında çalışmak üzere toplandı. Devşirme, şirketlerin yürüttüğü kampanyalardan hükümetin düzenlediği yerleştirmelere, 1944’ten itibaren de resmî iş gücü zorunluluğuna doğru kaydı. Rakamlar kaynağa göre değişiyor, ancak yalnızca Japonya’ya yüz binlerce Koreli gönderildi, Kore’nin içinde seferber edilenlerin sayısı ise çok daha fazlaydı.

Koreli erkekler 1944’ten itibaren Japon ordusuna da zorla alındı. Savaş bittiğinde binlerce Koreli Sahalin’de mahsur kaldı.

Nagasaki açıklarındaki, “Savaş Gemisi Adası” olarak bilinen kömür madeni adası Hashima, 2015’te Japonya’nın Meiji dönemi sanayi mirası alanlarının parçası olarak UNESCO listesine girdi. Kore, listelemenin burada savaş döneminde çalıştırılan Korelileri tam olarak anlatması gerektiğine itiraz etti. 2024’te Sado altın madenlerinin listeye alınması da benzer bir tartışma doğurdu.

Rahatlık kadınları

Japon ordusu Asya’daki savaşları sırasında kadınların ve genç kızların askerlere cinsel hizmet vermeye zorlandığı “rahatlık istasyonları” kurdu ve düzenledi. Kadınlar Kore’den, Çin’den, Tayvan’dan, Filipinler’den, Endonezya’dan, Hollanda’dan ve başka yerlerden geldi. Birçoğu aldatma, borç ya da zorlamayla devşirildi, bir kısmı kaçırıldı. Toplam sayıya dair tahminler on binlerden yaklaşık 200 bine kadar uzanıyor; Koreli kadınlar en büyük gruplar arasındaydı.

Yıllarca hayatta kalanlar sustu. Bu 1991’de Kim Hak-sun açıkça tanıklık edince değişti; Kore bugün 14 Ağustos’u mağdurları anma günü olarak kutluyor. Seul’deki Japonya Büyükelçiliği önünde her hafta yapılan Çarşamba Gösterileri 1992’de başladı.

Japonya’nın 1993 tarihli Kono Açıklaması ordunun sürece karıştığını kabul etti ve özür diledi, 1995’te özel bağışlardan oluşan bir fon tazminat ödedi. 2015’te “nihai ve geri döndürülemez” diye tanımlanan bir hükümet anlaşması Japonya’dan 1 milyar yenlik bir fon kurdu, ancak birçok hayatta kalan bunu reddetti ve Seul 2018’de vakfı feshetmeye yöneldi. Bazı Japon siyasetçiler ve akademisyenler ordunun kendisinin ne kadar doğrudan zorlama kullandığını tartıştı; hayatta kalanlar ve destekçileri bu tutumu inkâr olarak görüyor.

1945’te kurtuluş nasıl geldi ve Kore neden ikiye bölündü?

Koreliler 15 Ağustos’a Gwangbokjeol (광복절) diyor: “ışığın geri geldiği gün”. Kurtuluş, Japonya’nın İkinci Dünya Savaşı’nda teslim olmasıyla geldi; öncesinde 6 Ağustos’ta Hiroşima’ya, 9 Ağustos’ta Nagasaki’ye atom bombası atılmış, 8 Ağustos’ta da Sovyetler Birliği savaş ilan etmişti. Hiroşima ve Nagasaki’de çalışan on binlerce Koreli de bombalamaların kurbanları arasındaydı. İmparator Hirohito teslimiyeti 15 Ağustos’ta radyodan duyurdu.

Kore Kurtuluş Ordusu ABD desteğiyle harekâtlara hazırlanıyordu, ama savaş bunlar başlamadan bitti. Bu da yarımadanın geleceğinin Müttefikler tarafından belirlenmesi anlamına geldi. ABD’li yetkililer yarımadanın 38. paralelden bölünmesini önerdi. Sovyet birlikleri Ağustos’ta kuzeye girdi, Amerikan kuvvetleri Eylül’de güneye çıktı.

İki rakip devlet 1948’de ilan edildi ve Kore Savaşı 1950’de başladı. Kore Savaşı rehberimiz hikâyeyi buradan devralıyor. Birçok Koreli için 1945’in sert dersi şu: Japonya’dan özgürlük, bölünmeyle birlikte geldi.

Japon işgali altında Kore, Kore-Japonya ilişkileri açısından neden hâlâ önemli?

Japonya ve Güney Kore yakın komşu, ABD müttefiki ve büyük ticaret ortakları. Sömürge geçmişi ise aralarında hâlâ krizi tetikleme ihtimali en yüksek konu ve bunun başlıca nedeni 1965 tarihli bir antlaşma.

1965 antlaşması ve “çözülmüş” sayılan mesele

1965 Temel İlişkiler Antlaşması diplomatik bağları yeniden kurdu. Ek bir anlaşma Güney Kore’ye 300 milyon dolar hibe ve 200 milyon dolar kredi sağladı ve iki ülke arasındaki taleplerin “tamamen ve nihai olarak” çözüldüğünü belirtti. Paranın büyük kısmı çelik üreticisi POSCO dahil sanayi projelerine gitti. Tokyo’nun tutumu, bunun bireysel tazminat taleplerinin tümünü kapattığı yönünde. Pek çok Koreli ise anlaşmanın mağdurlara sorulmadan bir askerî hükümetçe yapıldığını ve hukuka aykırı sömürge dönemi haksızlıklarını hiç kapsamadığını savunuyor.

Mahkeme kararları ve 2019 ticaret krizi

2018’de Güney Kore Yargıtayı, aralarında Nippon Steel’in de bulunduğu Japon şirketlerine eski zorla çalıştırılanlara tazminat ödemelerini emretti. Japonya kararları 1965 anlaşmasının ihlali olarak nitelendirdi. 2019’da çip üretiminde kullanılan üç kimyasala ihracat kontrollerini sıkılaştırdı; Koreli tüketiciler de geniş çapta takip edilen bir Japon malı boykotuyla karşılık verdi. 2023’te Seul, mahkemenin hükmettiği tazminatı bir Kore vakfının ödeyeceğini açıkladı. Bu adım Tokyo ile ilişkileri iyileştirdi, ancak bazı davacılar bunu reddetti.

Özürler, ders kitapları ve diğer gerilim noktaları

Japon liderler birkaç kez pişmanlık dile getirdi; bunların başında 1995 Murayama Açıklaması ile Başbakan Keizo Obuchi ve Cumhurbaşkanı Kim Dae-jung’un 1998’deki ortak bildirisi geliyor. Bu bildiriden sonra Güney Kore, Japon film ve müziğine uzun süredir uyguladığı kısıtlamaları kaldırmaya başladı. Birçok Koreli bu özürlerin sonraki olaylarla zayıfladığını düşünüyor: bazı Japon ders kitabı revizyonları, siyasetçilerin Japonya’nın savaş ölülerini (mahkûm edilmiş savaş suçluları dahil) anan Yasukuni Tapınağı’nı ziyaretleri ve Japonya’nın Takeshima dediği Dokdo adacıkları üzerindeki anlaşmazlık. Japon yetkililer ise çoğu zaman Kore’nin zaten çözülmüş meseleleri yeniden açtığını söylüyor.

Bunların hiçbiri sıradan trafiği durdurmuyor. Koreliler ve Japonlar birbirlerinin ülkelerini kalabalıklar hâlinde ziyaret ediyor, popüler kültür iki yönde de akıyor (pratik tarafı için Kore ve Japonya seyahat karşılaştırmamıza bakın). 1 Mart ya da 15 Ağustos civarında Seul’deyseniz törenler, apartman balkonlarında bayraklar ve geçmişi anlatan haberlerle karşılaşırsınız.

FAQ

Kore ne kadar süre Japon yönetimi altında kaldı?

Tam sömürge yönetimi, 29 Ağustos 1910’daki ilhaktan 15 Ağustos 1945’teki kurtuluşa kadar 35 yıl sürdü. 1905 Eulsa Antlaşması’yla başlayan himaye dönemini de sayarsanız, Japonya Kore’nin dış ilişkilerini 40 yıl boyunca elinde tuttu.

Japonya Kore’yi neden sömürge yaptı?

Kore, Japonya ile Asya anakarası arasında yer aldığı için Japon liderler onu stratejik bir tampon ve Mançurya ile Çin’e açılan bir geçit olarak gördü. Kore ayrıca pirinç, toprak ve sonradan sanayi kaynakları sunuyordu. Bir sömürgeye sahip olmak Japonya’yı Batılı emperyal güçlerle aynı zemine de oturtuyordu.

Japonya Kore’den özür diledi mi?

Japon hükümetleri birkaç pişmanlık ve özür açıklaması yaptı; bunlar arasında rahatlık kadınları konusundaki 1993 Kono Açıklaması, 1995 Murayama Açıklaması ve Kore’yle 1998 ortak bildirisi var. Birçok Koreli bu açıklamaları sonraki Japon siyasetçi sözleriyle ve Tokyo’nun hukuki taleplerin 1965’te çözüldüğü yönündeki tutumuyla zayıflamış görüyor. Bu yüzden Japonya’nın “gerçekten” özür dileyip dilemediği sorusu tartışmalı kalıyor.

Japon sömürge dönemine Korece’de ne deniyor?

Standart terim Ilje Gangjeomgi (일제강점기): “Japon İmparatorluğu’nun zorla işgal dönemi”. Eski metinlerde bazen “Japon imparatorluk dönemi” anlamına gelen Ilje sidae de geçer. Gangjeom (“zorla işgal”) sözcüğü, ilhakın hiçbir zaman meşru olmadığı yönündeki Kore tutumunu yansıtıyor.

Koreliler sömürge döneminde Japon vatandaşı mıydı?

Hukuken Koreliler Japon tebaasıydı, ancak ayrı bir Kore aile siciline kayıtlıydı ve eşit haklara sahip değildi. Japonya’da yaşayan Koreliler, 1952 San Francisco Barış Antlaşması yürürlüğe girdikten sonra Japon vatandaşlığını kaybetti. Birçok Zainichi Koreli’nin bugün hâlâ Güney Kore ya da başka bir vatandaşlık taşımasının nedenlerinden biri bu.

1 Mart Kore’de neden tatil?

1 Mart, yani Samiljeol (삼일절), 1919 Bağımsızlık Bildirgesi’ni ve ardından gelen ülke çapındaki protestoları anıyor. Güney Kore’nin dört bir yanında törenler yapılıyor; bunların arasında cumhurbaşkanının katıldığı ulusal bir tören de var. Kore’nin beş ulusal gününden biri ve diğeri 15 Ağustos Kurtuluş Günü.

Bu tarihi bundan sonra nerede görmeli? Müzeler, filmler ve kitaplar

Kore’ye gidecekseniz, bu üç yer hikâyeyi herhangi bir ders kitabından daha iyi anlatır. Açık olunan günler ve giriş kuralları değişir, o yüzden gitmeden önce her yerin resmî sitesine bakın.

Japon yönetimi döneminde geçen filmler ve diziler

• The Age of Shadows (밀정, 2016): bağımsızlık savaşçıları ile sömürge polisindeki bir Koreli memur hakkında bir casusluk gerilimi.
• Assassination (암살, 2015): 1930’ların Seul’ünde bir direniş hücresi, bir Japon komutanı ve bir işbirlikçiyi öldürmeyi planlıyor.
• Mr. Sunshine (미스터 션샤인, 2018): ilhaka giden yıllarda, Doğruluk Orduları dahil, geçen bir dizi.
• Pachinko (2022): Min Jin Lee’nin 2017 tarihli romanından uyarlanan Apple TV+ dizisi; sömürge dönemi Busan’ından Japonya’ya uzanan bir Kore ailesini izliyor.
• Harbin (하얼빈, 2024): Ahn Jung-geun’un 1909’daki görevini anlatan bir film.

Yayın hakları ülkeden ülkeye değişir; hangisini nerede izleyebileceğinizi görmek için JustWatch’a ya da ilgili platforma bakın. Okumak isterseniz, Min Jin Lee’nin Pachinko romanı konuya en kolay giriş kapısı; Bruce Cumings’in Korea’s Place in the Sun kitabı ise sömürge dönemini daha uzun bir tarihsel çerçeveye oturtan, İngilizce’de yaygın kullanılan bir tarih kitabı.

Bunlar da ilginizi çekebilir

• Kore KültürüKore İş Kültürü: Hiyerarşi, Hoesik ve 52 Saatlik Hafta
• Kore KültürüKore’de Flört Kültürü: Sogaeting, 100. Gün ve Aileler
• Kore KültürüKoreliler Neden Yerde Uyur? Ondol (온돌) ve Yo Yatak Rehberi
• Kore KültürüTürkiye’de değil Kore’de askerlik: BTS bile 18-21 ay yaptı
• Kore KültürüKoreliler Neden Eğilir? 3 Derinlik, Büyük Selam ve Ziyaretçi Kuralları
• Kore KültürüKoreliler Neden Maske Takar? İnce Tozdan Nezakete 6 Neden

Kaynaklar k-korea.blog

Fiyatlar, çalışma saatleri ve stok durumu değişebilir. Satın almadan ya da yola çıkmadan önce resmi sayfayı kontrol edin.