อ่าน 16 นาที
ต้องให้ทิปในเกาหลีไหม? ไม่ต้อง ร้านอาหาร คาเฟ่ แท็กซี่ และร้านทำผม ทิปปกติคือ 0 วอน ราคาบนเมนูคือราคาที่จ่ายจริงรวมภาษีแล้ว และเงินเดือนพนักงานเป็นหน้าที่ของเจ้าของกิจการ ไม่ใช่น้ำใจของลูกค้า
เกาหลีจึงเป็นประเทศที่จ่ายเงินง่ายที่สุดแห่งหนึ่งในโลก ข้อยกเว้นอยู่ฝั่งธุรกิจที่รับลูกค้าต่างชาติ ได้แก่ โรงแรมระดับสูงที่บวกค่าบริการในบิล ไกด์ส่วนตัวที่จองผ่านเอเจนซีต่างประเทศ และบาร์สไตล์ต่างชาติบางแห่ง ที่อื่นไม่ต้องคำนวณเปอร์เซ็นต์ในใจอีกต่อไป
สรุปประเด็นสำคัญ
- ร้านอาหาร คาเฟ่ แท็กซี่ ร้านเสริมสวย และสปา ให้ทิป 0 วอน ราคาบนเมนูหรือมิเตอร์คือราคาเต็ม
- โรงแรมระดับสูงอาจพิมพ์ค่าบริการไว้ในบิล ค่านี้ใช้แทนทิป ไม่ต้องให้เพิ่ม
- “배달팁” (แบดัลทิป) ในแอปเดลิเวอรีเกาหลีคือค่าส่งคงที่ที่ร้านกำหนด ไม่ใช่ทิปให้ไรเดอร์
- อยากขอบคุณแบบเกาหลี ให้พูดว่า “jal meogeosseumnida” ที่เคาน์เตอร์ หรือรีวิวบน Naver Map หรือ Kakao Map
ในบทความนี้
- ต้องให้ทิปในเกาหลีไหม? ตอบแยกตามสถานการณ์
- ทำไมเกาหลีถึงไม่มีวัฒนธรรมทิป
- ถ้าให้ทิปไปแล้วจะเกิดอะไรขึ้น
- ข้อยกเว้น: ที่ไหนบ้างที่มีทิปหรือค่าบริการ
- ร้านอาหารเกาหลีทำงานอย่างไรเมื่อไม่มีทิป
- ขอบคุณแบบเกาหลีแทนการให้ทิปทำอย่างไร
- คนเกาหลีคิดอย่างไรกับการให้ทิป
- ความผิดพลาดเรื่องทิปที่ชาวต่างชาติทำบ่อยในเกาหลี
- ตัวอย่างจริง: หนึ่งวันในโซล ทิปที่ต้องจ่าย 0 วอน
- FAQ
- ก่อนเดินทาง: เตรียมเรื่องการจ่ายเงินในเกาหลีอย่างไร
- บทความที่เกี่ยวข้อง
ต้องให้ทิปในเกาหลีไหม? ตอบแยกตามสถานการณ์
คำตอบสั้นๆ ใช้ได้เกือบทุกที่ที่คุณจะใช้จ่าย ตารางนี้รวมสถานการณ์ที่นักท่องเที่ยวถามบ่อยที่สุด พร้อมสิ่งที่คนเกาหลีทำแทนการควักเงินเพิ่ม
| สถานการณ์ | ต้องให้ทิปไหม | สิ่งที่คนเกาหลีทำจริง |
|---|---|---|
| ร้านอาหาร รวมถึงปิ้งย่างเกาหลี | ไม่ต้อง | จ่ายที่เคาน์เตอร์ แล้วพูดว่า “jal meogeosseumnida” (กินอร่อยมาก) ตอนเดินออก |
| คาเฟ่หรือร้านเบเกอรี | ไม่ต้อง | สั่งที่เคาน์เตอร์หรือตู้คีออสก์ แล้วเก็บถาดไปคืนที่ชั้นวางเอง |
| แท็กซี่ | ไม่ต้อง | จ่ายตามมิเตอร์ด้วยบัตรหรือบัตร T-money (บัตรโดยสารขนส่งสาธารณะ) บางคนปล่อยเศษเหรียญไว้ แต่ไม่มีใครคาดหวัง |
| ร้านทำผม ร้านทำเล็บ สปา | ไม่ต้อง | จ่ายตามราคาที่ติดไว้ ลูกค้าประจำจะกลับมาอีกและเขียนรีวิวให้ |
| โรงแรมระดับสูงหรือโรงแรมเครือต่างชาติ | ปกติไม่ต้อง อาจมีค่าบริการในบิล | อ่านบิลให้ดี ค่าบริการนั้นคือทิปแล้ว |
| ไกด์หรือคนขับส่วนตัว (จองจากต่างประเทศ) | บางครั้ง ตามที่เอเจนซีแนะนำ | ทำตามคำแนะนำในหน้าจอง ส่วนทัวร์หมู่ของเกาหลีไม่มีธรรมเนียมนี้ |
| แอปสั่งอาหารเดลิเวอรี | ไม่ต้อง “ทิป” คือค่าธรรมเนียม | ค่าส่งถูกเรียกเก็บอัตโนมัติตอนชำระเงิน |
| แคดดี้กอล์ฟ | เป็นค่าแคดดี้ ไม่ใช่ทิป | กลุ่มที่เล่นจ่ายตามอัตราของสนาม มักเป็นเงินสด |
สังเกตสิ่งที่ไม่มี ได้แก่ ไม่มีบรรทัดทิปในใบเสร็จบัตร ไม่มีหน้าจอถามทิปที่เครื่องรูดบัตรของร้านอาหารทั่วไป และไม่มีโหลใส่ทิปข้างเครื่องคิดเงิน ระบบนี้ไม่เคยถูกออกแบบมาให้พึ่งทิปตั้งแต่ต้น
ทำไมเกาหลีถึงไม่มีวัฒนธรรมทิป
งานบริการในเกาหลีเป็นงานที่เจ้าของจ่ายเป็นค่าจ้าง และตั้งราคาให้ครอบคลุมต้นทุนนั้นไว้แล้ว ราคาในเมนูแสดงรวมภาษีมูลค่าเพิ่ม 10% เรียบร้อย ตัวเลขบนผนังจึงเท่ากับตัวเลขในใบเสร็จ ไม่มีอะไรมาบวกเพิ่มตอนท้าย
ยังมีเหตุผลทางวัฒนธรรมด้วย การบริการที่ดีถือเป็นส่วนหนึ่งของการทำงานให้ดี คนเกาหลีหลายคนจึงรู้สึกแปลกๆ ที่ถูกยื่นเงินเพิ่มให้ เหมือนถูกจ่ายค่าตอบแทนเป็นบุญคุณ หรือแย่กว่านั้นคือถูกให้ทาน เงินเปลี่ยนมือกันในเกาหลีตลอดเวลา (ซองงานแต่งงาน ซองงานศพ เงินอั่งเปาวันปีใหม่ของเด็กๆ) แต่ทุกกรณีมีความหมายทางสังคมชัดเจน ทิปให้คนแปลกหน้าไม่เข้าข่ายอันไหนเลย
“ทิปย้อนกลับ” แบบเกาหลีที่เรียกว่า “service”
เกาหลีมีวิธีแสดงน้ำใจเป็นพิเศษเหมือนกัน แต่ทิศทางตรงข้าม เมื่อเจ้าของร้านส่งน้ำอัดลมขวดฟรี ไข่ม้วน หรือเนื้อเพิ่มมาให้ คนเกาหลีเรียกว่า “서비스” (seobiseu ยืมจากคำอังกฤษ service) แปลว่า “เจ้าของร้านแถมให้”
ลูกค้าประจำได้บ่อยที่สุด กลุ่มคนเยอะ ลูกค้าที่เป็นมิตร และคนที่ชมอาหารก็ได้เช่นกัน อยากเป็นฝ่ายได้รับ ทางลัดไม่ใช่การให้ทิป แต่คือการกลับมาซ้ำ สั่งอาหารเก่ง และยิ้มแย้ม ความรู้สึกเบื้องหลังคือ “정” (jeong) คำเกาหลีที่หมายถึงความผูกพันและความภักดีซึ่งสะสมจากการพบกันบ่อยๆ รวมถึงระหว่างร้านในละแวกบ้านกับลูกค้าของร้าน
เจ้าของร้านเป็นคนกำหนดรายได้ ไม่ใช่ทิป
ร้านอาหารเกาหลีหลายร้านเป็นธุรกิจครอบครัวเล็กๆ คนที่ยืนหน้าเตาหรือเคาน์เตอร์อาจเป็นเจ้าของ ญาติ หรือพนักงานเก่าแก่ งานบริการแบ่งกันทั้งร้าน ไม่ได้มอบหมายเป็นโต๊ะต่อโต๊ะ จึงไม่มีพนักงานคนเดียวที่ “หาเงินจากโต๊ะของคุณ” แบบในอเมริกาเหนือ โครงสร้างแบบนี้ก็ทำให้การให้ทิปเก้อเขินแล้ว เพราะจะให้ใครล่ะ

ถ้าให้ทิปไปแล้วจะเกิดอะไรขึ้น
ส่วนใหญ่พนักงานจะคิดว่าคุณลืมเงินไว้ บ่อยครั้งพนักงานวิ่งตามลูกค้าออกไปที่ประตูหรือบนถนน พร้อมเงินหรือเหรียญที่วางไว้บนโต๊ะ นี่ไม่ใช่ความหยาบคาย เขาแค่พยายามคืนของที่คิดว่าคุณทำหาย
ถ้าคุณยื่นให้กับมือ ให้เตรียมใจรับการปฏิเสธอย่างสุภาพ บางครั้งสองสามรอบ พนักงานบางคนยอมรับเพื่อไม่ให้กระอักกระอ่วน โดยเฉพาะในย่านท่องเที่ยวที่คุ้นกับชาวต่างชาติ แต่หลายคนไม่สบายใจที่จะรับ และบางที่มีกฎห้ามไว้ด้วย การคะยั้นคะยอหลังถูกปฏิเสธ จะเปลี่ยนน้ำใจดีๆ ให้กลายเป็นเรื่องอึดอัดเล็กๆ
ให้ทิปในเกาหลีเป็นการเสียมารยาทไหม
ไม่ถึงกับเสียมารยาท แต่ทำให้งงมากกว่า ไม่มีใครขุ่นเคืองที่นักท่องเที่ยวอยากใจดี แต่มันผลักให้พนักงานต้องตัดสินใจว่าจะปฏิเสธคุณหรือไม่ ซึ่งตรงข้ามกับสิ่งที่คุณตั้งใจ ทางที่ราบรื่นกว่าคือกล่าวขอบคุณเป็นภาษาเกาหลีแล้วจบแค่นั้น
ข้อยกเว้น: ที่ไหนบ้างที่มีทิปหรือค่าบริการ
การท่องเที่ยวเกาหลีมีบางมุมที่ต่างออกไป ส่วนใหญ่เพราะรับแขกต่างชาติหรือทำตามธรรมเนียมของอุตสาหกรรมสากล และไม่มีที่ไหนบังคับให้คุณคำนวณเปอร์เซ็นต์บวกจากบิลปกติ
โรงแรมระดับสูงและโรงแรมเครือต่างชาติ
โรงแรมระดับสูงบางแห่งในโซลและปูซานบวกค่าบริการในบิลรูมเซอร์วิส ร้านอาหาร และบาร์ โดยพิมพ์เป็นบรรทัดแยกควบคู่กับภาษีมูลค่าเพิ่ม ค่าบริการนี้ใช้แทนทิป ในโรงแรมเครือต่างชาติ แขกบางคนยื่นธนบัตรใบเล็กให้พนักงานยกกระเป๋าหรือคอนเซียร์จเมื่อได้รับความช่วยเหลือเป็นพิเศษ ซึ่งอาจรับไว้ แต่ไม่มีใครคาดหวัง และแขกชาวเกาหลีโดยทั่วไปก็ไม่ทำกัน
ไกด์และคนขับส่วนตัวที่จองจากต่างประเทศ
ถ้าจองไกด์ส่วนตัวหรือรถพร้อมคนขับทั้งวันผ่านเอเจนซีต่างประเทศ เอเจนซีอาจแนะนำให้ให้ทิป เพราะลูกค้ามาจากประเทศที่มีวัฒนธรรมทิป ให้ทำตามที่หน้าจองหรือเอเจนซีบอก ส่วนทัวร์รถบัสหมู่ตามมาตรฐานเกาหลี ไกด์ประจำพระราชวัง และทัวร์วันเดียว DMZ (เขตปลอดทหาร แนวชายแดนที่มีการเฝ้าระวังเข้มงวดตามแนวพรมแดนกับเกาหลีเหนือ) ไม่มีทิปรวมอยู่ในประสบการณ์ ก่อนตัดสินใจให้เช็กหน้าเว็บทางการของผู้จัดทัวร์
บาร์สไตล์ต่างชาติ
บาร์จำนวนน้อยที่เจ้าของหรือกลุ่มลูกค้าเป็นชาวต่างชาติ มักอยู่ในย่านอย่างอิแทวอน อาจมีโหลใส่ทิป นั่นคือธรรมเนียมของร้านที่นำเข้ามาจากต่างประเทศ ถ้าชอบบาร์เทนเดอร์ก็ให้ได้ ไม่อยากให้ก็ไม่ต้อง คุณจะไม่เจอแบบนี้ที่ร้านโพจังมาชา (포장마차 ร้านเหล้าริมทางที่กางเต็นท์) หรือร้านไก่ทอดกับเบียร์ของคนเกาหลี
แคดดี้กอล์ฟ
สนามกอล์ฟในเกาหลีเก็บค่าแคดดี้เป็นกลุ่ม อัตราตามที่สนามกำหนด และมักจ่ายเป็นเงินสดให้แคดดี้โดยตรง ดูเหมือนทิปเพราะส่งเงินสดกันตอนจบ แต่เป็นค่าธรรมเนียมคงที่ ดูวิธีการจ่ายได้ในหน้าเว็บของสนามเอง
“ทิปเดลิเวอรี” ในแอปของเกาหลี
เปิดแอป Baemin หรือ Coupang Eats ในเกาหลีแล้วจะเห็น “배달팁” (baedaltip) แปลตรงตัวว่า “ทิปเดลิเวอรี” แม้ชื่อจะเป็นแบบนั้น แต่คือค่าส่งที่ร้านกำหนด ถูกเรียกเก็บอัตโนมัติตอนชำระเงิน คุณเลือกเองไม่ได้ และไม่ต้องเพิ่มให้ไรเดอร์
ร้านอาหารเกาหลีทำงานอย่างไรเมื่อไม่มีทิป
เพราะไม่มีเซิร์ฟเวอร์ที่ทำงานเอาทิปจากโต๊ะ ร้านอาหารเกาหลีจึงออกแบบให้คุณต้องพึ่งพนักงานน้อยที่สุด พอเข้าใจระบบก็จะรู้ว่าเร็วกว่าการเสิร์ฟถึงโต๊ะเกือบทุกที่
กริ่งเรียกพนักงานบนโต๊ะ
ร้านจำนวนมากมีปุ่มเล็กๆ บนโต๊ะหรือผนัง เรียกว่า “호출벨” (hochulbel กริ่งเรียก) กดแล้วหมายเลขโต๊ะจะติดไฟบนกระดานข้างครัว พนักงานเดินมา คุณสั่งอาหารหรือขอบันชันเพิ่ม เสร็จแล้วเขาก็ไป ไม่มีใครมาวนเวียนหรือถามทุกสิบนาที
ถ้าไม่มีกริ่ง คนเกาหลีจะยกมือแล้วเรียกว่า “yeogiyo!” (여기요 ทางนี้ครับ/ค่ะ) หรือ “jeogiyo!” (저기요 ขอโทษนะครับ/ค่ะ) นักท่องเที่ยวบางคนรู้สึกว่าเสียงดัง แต่เป็นเรื่องปกติและสุภาพ ปัจจุบันร้านมากขึ้นใช้แท็บเล็ตบนโต๊ะสำหรับสั่งอาหาร จึงไม่ต้องเรียกใครเลย
“น้ำบริการตัวเอง”
มองหาป้ายที่เขียนว่า “물은 셀프” (mureun selpeu) แปลว่าน้ำบริการตัวเอง ป้ายนี้ชี้ไปที่ตู้กดน้ำหรือตู้เย็นพร้อมแก้วสแตนเลส มักเก็บไว้ในตู้ฆ่าเชื้อด้วย UV คุณไปตักน้ำเอง ฟรี หลายร้านยังมี “셀프바” (selpeu-ba บาร์บริการตัวเอง) ให้เติมบันชัน (반찬 กับข้าวเคียงที่เสิร์ฟฟรี เช่น กิมจิและผักปรุงรส) และผักกาดสำหรับห่อเนื้อย่าง
ช้อนส้อมอยู่ในลิ้นชัก
ช้อนและตะเกียบมักอยู่ในลิ้นชักที่ติดอยู่ข้างโต๊ะ หรือในกล่องบนโต๊ะ ส่วนทิชชูอยู่ในที่ใส่หรือเป็นม้วนติดผนัง ไม่มีใครยกมาให้ และนั่นไม่ใช่บริการแย่
จ่ายที่เคาน์เตอร์ตอนเดินออก
ร้านอาหารทั่วไปส่วนใหญ่ไม่มีการรอบิลที่โต๊ะ กินเสร็จก็เดินไปที่เคาน์เตอร์ใกล้ประตู บอกหมายเลขโต๊ะ (หรือยื่นใบสั่งอาหาร) แล้วจ่าย โดยปกติคนเดียวจ่ายให้ทั้งกลุ่ม การหารบิลที่เรียกว่า “더치페이” (deochi pei แปลว่า Dutch pay) ทำได้ แต่ที่เคาน์เตอร์สะดวกกว่าถ้าให้คนเดียวจ่าย แล้วที่เหลือโอนเงินคืนกันทีหลัง ซึ่งคนเกาหลีรุ่นใหม่มักทำกันแบบนี้
อยากได้ไอเดียเมนูก่อนไป ลองอ่านรายการ 30 เมนูเกาหลีที่คนเกาหลีจะสั่งให้คุณ ซึ่งบอกว่าควรชี้เมนูไหนเมื่อนั่งโต๊ะแล้ว
ขอบคุณแบบเกาหลีแทนการให้ทิปทำอย่างไร
คนเกาหลีขอบคุณกันตลอดเวลา เพียงแต่ใช้คำพูด ความภักดี และท่าทีเล็กๆ แทนเปอร์เซ็นต์ ต่อไปนี้คือวิธีที่ได้ผล
สี่ประโยคที่ทำหน้าที่แทนทิป
- “Jal meogeosseumnida” (잘 먹었습니다): “กินอร่อยมาก” พูดที่เคาน์เตอร์หลังจ่ายเงิน นี่คือประโยคที่ดีที่สุดที่จะพูดกับเจ้าของร้าน
- “Gamsahamnida” (감사합니다): “ขอบคุณครับ/ค่ะ” แบบสุภาพมาตรฐาน ใช้ได้ทุกที่
- “Masisseoyo” (맛있어요): “อร่อยมาก” พูดกลางมื้อแล้วดูบรรยากาศเปลี่ยนได้เลย
- “Sugohaseyo” (수고하세요): ประมาณ “สู้ๆ นะครับ/คะ” คนเกาหลีมักพูดกับพนักงานตอนเดินออกจากร้าน
อยากได้คำอ่านและรูปแบบสุภาพเพิ่ม ดูที่ 30 ประโยคภาษาเกาหลีพื้นฐานสำหรับเที่ยว
รีวิวบน Naver Map หรือ Kakao Map
คนเกาหลีพึ่ง Naver Map และ Kakao Map มากกว่า Google Maps เมื่อหาร้านอาหาร และธุรกิจเล็กๆ ก็จับตาดูรีวิวอย่างใกล้ชิด รีวิวบวกสั้นๆ พร้อมรูปอาหารช่วยร้านครอบครัวได้มากกว่าทิปเป็นเงินสด บางร้านบน Naver ยังให้ยืนยันรีวิวด้วยรูปใบเสร็จ ซึ่งทำให้รีวิวน่าเชื่อถือขึ้น
กลับมาซ้ำ และชวนเพื่อนมาด้วย
การไปซ้ำคือวิธีที่ jeong ก่อตัว ถ้าไปร้านเดิมสองครั้งในทริปเดียว มีโอกาสสูงที่เจ้าของจะจำคุณได้ และตอนนั้นเองที่จาน “service” จะโผล่มา
เครื่องดื่มเย็นสำหรับคนที่มาทำงานในพื้นที่ของคุณ
เมื่อพนักงานขนย้าย ช่างซ่อม หรือช่างติดตั้งมาทำงานในบ้านคนเกาหลี มารยาทที่พบบ่อยคือยื่นเครื่องดื่มเย็นให้ มักเป็นเครื่องดื่มชูกำลังขวดเล็กอย่าง Bacchus (박카스) หรือกาแฟกระป๋อง บางบ้านยังให้เงิน “ค่าข้าว” เมื่องานหนักและยาวนาน สำหรับนักท่องเที่ยว หลักการเดียวกันใช้ได้กับคนที่ช่วยเหลือเกินหน้าที่ เครื่องดื่มหรือขนมสักอย่างคือวิธีขอบคุณแบบเกาหลีที่เป็นธรรมชาติ
คนเกาหลีคิดอย่างไรกับการให้ทิป
คนเกาหลีส่วนใหญ่มองว่าทิปเป็นธรรมเนียมต่างชาติที่เจอตอนเดินทาง โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา ที่การคำนวณ 15 ถึง 20 เปอร์เซ็นต์ในทุกมื้อเป็นต้นเหตุของความงงและคำบ่นของนักท่องเที่ยวเกาหลีบ่อยๆ ที่บ้านเกิด การมีราคาบนเมนูที่ไม่ใช่ราคาจริงเป็นเรื่องแปลก
เมื่อธุรกิจเกาหลีลองเพิ่มตัวเลือกทิปหรือโหลใส่ทิป มักเจอเสียงวิจารณ์จากสาธารณชนมากกว่าเสียงเชียร์ เพราะลูกค้าหลายคนมองว่าเป็นการขึ้นราคาแอบแฝง ความเห็นที่ครอบงำอยู่ตรงไปตรงมา คือถ้าบริการมีต้นทุนมากขึ้น ก็ให้บวกเข้าไปในราคา
ของขวัญมีข้อจำกัดทางกฎหมายในบางอาชีพ
เกาหลีจริงจังกับของกำนัลที่มอบให้บางอาชีพด้วย กฎหมายว่าด้วยการห้ามร้องขอที่ไม่เหมาะสมและการรับของกำนัล (Improper Solicitation and Graft Act) ซึ่งมักเรียกว่ากฎหมายคิมยองรัน มีผลบังคับใช้ในปี 2016 จำกัดของขวัญและมื้ออาหารที่มอบให้เจ้าหน้าที่รัฐ ครู และนักข่าว กฎหมายนี้ไม่ครอบคลุมพนักงานเสิร์ฟหรือคนขับแท็กซี่ แต่แสดงให้เห็นว่าคนเกาหลีคิดเรื่องเงินที่ส่งต่อกันนอกเหนือจากราคาที่ชัดเจนอย่างรอบคอบเพียงใด
ความผิดพลาดเรื่องทิปที่ชาวต่างชาติทำบ่อยในเกาหลี
ส่วนใหญ่เป็นเรื่องไม่เป็นอันตราย แต่บางข้อทำให้เก้อเขินจริงๆ หรือเสียเงินโดยเปล่าประโยชน์
- วางเงินสดทิ้งไว้บนโต๊ะ พนักงานมักวิ่งตามคุณมาคืน หรือเก็บไว้เป็นของหาย ถ้าจำเป็นต้องให้ ให้ยื่นสองมือและรับการปฏิเสธอย่างสง่างาม
- ให้ทิปซ้ำบนค่าบริการโรงแรม อ่านบิลก่อน ถ้ามีบรรทัดค่าบริการ แปลว่าคุณให้ทิปไปแล้ว
- นั่งรอบิลที่โต๊ะ ร้านทั่วไปบิลไม่มาหา ให้เดินไปที่เคาน์เตอร์
- นั่งรอน้ำ ถ้าเห็นป้าย “물은 셀프” ให้ไปตักเอง
- คิดว่าพนักงานปิ้งเนื้อที่โต๊ะคาดหวังทิป การตัดและพลิกเนื้อเป็นส่วนหนึ่งของบริการที่ร้านปิ้งย่างหลายแห่ง คำว่า “gamsahamnida” ก็เพียงพอ
- เพิ่มเงินให้ไรเดอร์เพราะแอปเขียนว่า “ทิป” 배달팁 เป็นค่าธรรมเนียมอยู่แล้ว
ตัวอย่างจริง: หนึ่งวันในโซล ทิปที่ต้องจ่าย 0 วอน
นี่คือวันทั่วไปของนักท่องเที่ยวและจุดที่คำถามเรื่องทิปโผล่ขึ้นมา
- กาแฟเช้า: สั่งที่ตู้คีออสก์ รับของเมื่อเรียกหมายเลข แล้วเก็บถาดไปคืนที่ชั้นวาง ไม่มีทิป ไม่มีหน้าจอถามทิป
- นั่งรถไฟใต้ดินไปพระราชวัง: แตะบัตร T-money (ดูคู่มือรถไฟใต้ดินโซลของเราสำหรับเรื่องบัตร แอป และทางออก)
- มื้อกลางวันที่ร้านกิมจิจิเก: ตักน้ำเอง เติมบันชันที่บาร์บริการตัวเอง กดกริ่งขอข้าวชามที่สอง จ่ายที่เคาน์เตอร์ แล้วพูดว่า “jal meogeosseumnida” ไม่มีทิป
- แท็กซี่กลับโรงแรม: จ่ายตามมิเตอร์ด้วยบัตร ถ้ายอดเป็นเลขกลมบวกเศษเหรียญไม่กี่ร้อยวอน บางคนพูดว่า “ไม่ต้องทอน” (잔돈은 괜찮아요, jandoneun gwaenchanayo) ทำหรือไม่ทำก็ได้ เล็กน้อย และไม่มีใครคาดหวัง
- มื้อเย็นปิ้งย่างเกาหลี: พนักงานปิ้งและตัดเนื้อให้ เจ้าของร้านอาจยกน้ำอัดลมฟรีมาเป็น “service” จ่ายที่เคาน์เตอร์แล้วขอบคุณ ไม่มีทิป
- ดื่มก่อนนอนที่บาร์โรงแรม: บิลมีค่าบริการ นั่นคือทิป จบ
ทิปรวม 0 วอน คำขอบคุณรวมประมาณหนึ่งโหล นี่คืออัตราส่วนแบบเกาหลี
FAQ
ให้ทิปในเกาหลีเป็นการเสียมารยาทไหม
ไม่ถือว่าเสียมารยาท แต่ไม่ค่อยมีใครทำและอาจทำให้เก้อเขิน พนักงานอาจปฏิเสธ หรือวิ่งตามคุณเพราะคิดว่าลืมเงิน การขอบคุณเป็นภาษาเกาหลีเป็นท่าทีที่ดีกว่า
ต้องให้ทิปคนขับแท็กซี่ในเกาหลีไหม
ไม่ต้อง จ่ายตามมิเตอร์ ด้วยบัตร T-money หรือเงินสดก็ได้ การบอกให้คนขับเก็บเหรียญเศษเป็นเรื่องที่ทำได้แต่ไม่มีใครคาดหวัง และคนขับบางคนจะยืนกรานทอนให้
ต้องให้ทิปที่โรงแรมในเกาหลีไหม
โดยทั่วไปไม่ต้อง โรงแรมระดับสูงและโรงแรมเครือต่างชาติอาจบวกค่าบริการในบิล ซึ่งใช้แทนทิป ธนบัตรใบเล็กให้พนักงานยกกระเป๋าที่โรงแรมเครือต่างชาติอาจถูกรับไว้ แต่ไม่ใช่ธรรมเนียมเกาหลี
ต้องให้ทิปไกด์ทัวร์ในเกาหลีไหม
ทัวร์หมู่ของเกาหลีไม่มีใครคาดหวัง ส่วนไกด์หรือคนขับส่วนตัวที่จองผ่านเอเจนซีต่างประเทศ เอเจนซีอาจแนะนำทิป ให้ทำตามคำแนะนำในหน้าจองหรือเว็บทางการของผู้จัดทัวร์
ต้องให้ทิปที่ร้านปิ้งย่างเกาหลีไหม
ไม่ต้อง การปิ้งและตัดเนื้อที่โต๊ะเป็นส่วนหนึ่งของบริการและรวมอยู่ในราคาเมนูแล้ว ถ้าประทับใจ ให้พูดว่า “jal meogeosseumnida” ที่เคาน์เตอร์ แล้วรีวิวบน Naver Map หรือ Kakao Map
ควรให้ทิปที่ร้านอาหารเกาหลีนอกประเทศเกาหลีไหม
ควร ให้ทำตามธรรมเนียมของประเทศที่คุณอยู่ ร้านอาหารเกาหลีในสหรัฐฯ หรือแคนาดาทำงานภายใต้ค่าแรงและบรรทัดฐานทิปของท้องถิ่น ให้ทิปเหมือนที่ร้านอาหารอื่นๆ ที่นั่น
ก่อนเดินทาง: เตรียมเรื่องการจ่ายเงินในเกาหลีอย่างไร
เมื่อเรื่องทิปหลุดจากรายการ การเตรียมเรื่องจ่ายเงินที่สำคัญก็ง่ายขึ้น พกบัตรที่ใช้ต่างประเทศได้โดยไม่เสียค่าธรรมเนียมแปลงสกุลเงินสูง เพราะแทบทุกที่รับบัตร ตั้งแต่ร้านสะดวกซื้อถึงแท็กซี่ ซื้อบัตร T-money ที่สนามบินหรือร้านสะดวกซื้อทั่วไปสำหรับรถไฟใต้ดินและรถบัส
ดาวน์โหลด Naver Map หรือ Kakao Map ก่อนลงเครื่อง ทั้งสำหรับนำทางและสำหรับเขียนรีวิวขอบคุณ จากนั้นฝึกสองประโยคให้ติดปาก คือ “gamsahamnida” และ “jal meogeosseumnida” ในเกาหลี สองประโยคนี้ทำงานแทนกระเป๋าเงินของคุณเหมือนที่บ้าน
บทความที่เกี่ยวข้อง
Sources k-korea.blog
ราคา เวลาเปิดปิด และสินค้าอาจเปลี่ยนแปลงได้ โปรดเช็กหน้าเว็บทางการก่อนซื้อหรือออกเดินทาง






