โซลตอนนี้

วัฒนธรรมเกาหลี 12 กฎมารยาทที่คนเกาหลีทำจริง

อ่าน 30 นาที

วัฒนธรรมเกาหลีวางอยู่บน 3 แนวคิดหลัก ได้แก่ ลำดับอาวุโส นุนชิ และจอง อายุและสถานะกำหนดว่าคนเราพูดอย่างไร นั่งตรงไหน และใครเป็นคนรินเครื่องดื่ม นุนชิ (눈치) คือการอ่านบรรยากาศ รู้ว่าเมื่อไรควรพูดและเมื่อไรควรเงียบ ส่วนจอง (정) คือความผูกพันอบอุ่นที่ค่อยๆ สะสมขึ้นมา จึงเป็นเหตุผลที่เจ้าของร้านอาหารอาจยกกับข้าวเพิ่มมาให้โดยที่คุณไม่ได้ขอ

พอเข้าใจ 3 แนวคิดนี้แล้ว มารยาทเกาหลีจะเริ่มมีเหตุผล ไม่ใช่กฎสุ่มๆ ที่ต้องท่องจำ บทความนี้รวบรวมมารยาท 12 ข้อ วันหยุดที่ทำให้ร้านปิด วิธีเรียกคนอื่นให้ถูก และคำศัพท์สรุปท้ายบทความ ครอบคลุมสิ่งที่คนเกาหลีทำจริงบนโต๊ะอาหาร ในช่วงซอลลัลและชูซอก บนรถไฟใต้ดิน และที่ทำงาน รวมถึงความผิดพลาดเล็กๆ ที่ทำให้คนต่างชาติโดดเด่นเกินไป

สรุปสาระสำคัญ

  • ถ้าให้หรือรับอะไรจากผู้ที่อาวุโสกว่า ไม่ว่าจะเป็นแก้ว นามบัตร หรือของขวัญ ให้ใช้สองมือเสมอ
  • อย่าปักตะเกียบตั้งขึ้นในชามข้าว เพราะเป็นท่าที่ใช้เซ่นข้าวให้ผู้ล่วงลับในพิธีบูชาบรรพบุรุษ
  • ซอลลัลและชูซอกคิดตามปฏิทินจันทรคติ วันที่จึงเปลี่ยนไปทุกปี และแต่ละเทศกาลเป็นวันหยุดราชการ 3 วัน ร้านเล็กๆ ของครอบครัวและร้านอาหารจำนวนมากปิด ส่วนตั๋วรถไฟก็เต็มเร็ว
  • ร้านอาหารและแท็กซี่ในเกาหลีไม่มีธรรมเนียมทิป ราคาตามเมนูคือราคาที่จ่ายจริง

3 แนวคิดเบื้องหลังวัฒนธรรมเกาหลี

ถ้ารู้จักแต่ละแนวคิดด้านล่างนี้เพียงเล็กน้อย คุณก็จะเข้าใจพฤติกรรมส่วนใหญ่ที่ทำให้นักท่องเที่ยวงงได้ และทั้ง 3 แนวคิดจะโผล่มาอีกในทุกหัวข้อถัดไป

ลำดับอาวุโสและอายุ ทำไมคนเกาหลีถึงถามอายุ

คนเกาหลีหลายคนจะถามอายุหรือปีเกิดของคุณไม่นานหลังรู้จักกัน ไม่ได้ละลาบละล้วงอะไร เพราะไวยากรณ์เกาหลีมีระดับการพูดหลายระดับ และผู้พูดต้องเลือกใช้ระดับใดระดับหนึ่งเสมอ

จนแดนมัล (존댓말, ภาษาสุภาพ) ใช้กับคนที่อายุมากกว่า มีตำแหน่งสูงกว่า หรือคนที่ยังไม่สนิท ส่วน พันมัล (반말, ภาษากันเอง) ใช้กับเพื่อนสนิทและคนที่อายุน้อยกว่า ถ้าใช้พันมัลกับคนแปลกหน้า จะฟังดูเสียมารยาท พอรู้อายุกันแล้ว ทุกคนก็รู้ว่าควรใช้ระดับไหน

ธรรมเนียมนี้มีรากจากค่านิยมขงจื๊อที่หล่อหลอมราชวงศ์โชซอน (ค.ศ. 1392 ถึง 1897) และยังอยู่ในรูปที่ใช้งานได้จริง ที่โรงเรียนและที่ทำงานคนเรียกกันว่า ซอนเบ (선배, รุ่นพี่) และ ฮูเบ (후배, รุ่นน้อง) รุ่นพี่มักเป็นคนเลี้ยงข้าว ส่วนรุ่นน้องเป็นคนรินเครื่องดื่ม แม้เพื่อนที่อายุห่างกันแค่ปีเดียวก็ยังกำหนดได้ว่าใครต้องเรียกใครว่า “ฮยอง”

นุนชิ (눈치) การอ่านบรรยากาศ

นุนชิคือการสังเกตว่าคนอื่นรู้สึกหรือต้องการอะไรโดยไม่ต้องรอให้บอก คนที่มีนุนชิดีจะเห็นว่าหัวหน้ายังไม่เริ่มกิน เขาก็จะรอ เห็นแก้วว่างก็รินเติมให้ และรู้ว่าประชุมจบแล้วก่อนที่ใครจะพูด คนเกาหลีใช้คำนี้ทุกวัน และ “นุนชิ ออปตา” (눈치 없다, ไม่มีนุนชิ) ก็เป็นคำตำหนิจริงจัง

สำหรับผู้มาเยือน หมายความว่าให้ดูก่อนแล้วค่อยทำตาม ถ้าทุกคนบนโต๊ะเงียบขณะที่ผู้อาวุโสสุดพูด คุณก็เงียบด้วย ถ้าคนยืนเรียงชิดข้างเดียวของบันไดเลื่อนบนรถไฟใต้ดิน คุณก็ทำเหมือนกัน

จอง (정) สายใยที่ทำให้คนแปลกหน้าใจกว้าง

จองคือความรักใคร่ผูกพันที่สะสมระหว่างคนที่ใช้พื้นที่ อาหาร หรือความยากลำบากร่วมกัน เป็นเหตุผลที่คุณยายในตลาดตักเพิ่มให้อีกหนึ่งทัพพี และเป็นเหตุผลที่ลูกค้าประจำได้ ซอบีซือ (서비스, ของแถมจากทางร้าน) คนเกาหลีรู้จักคำนี้ดีมากจนบริษัทโอไรออนพิมพ์ตัวอักษร 情 ไว้บนบรรจุภัณฑ์ช็อกโกพาย ขนมที่คนเกาหลีจำนวนมากนึกถึงเรื่องการแบ่งปัน

จองยังอธิบายว่าทำไมการปฏิเสธอาหารหรือเครื่องดื่มจากเจ้าบ้านที่อาวุโสกว่าอาจให้ความรู้สึกเย็นชากว่าที่คุณตั้งใจ ถ้าอิ่มแล้ว ให้รับมาเล็กน้อยแล้ววางไว้ หรืออธิบายด้วยท่าทีสุภาพ อย่าผลักออกไปเฉยๆ

นิสัยที่ 4 ปัลลีปัลลี (빨리빨리)

“เร็วๆ เร็วๆ” คือจังหวะของชีวิตประจำวัน ของส่งถึงเร็ว อินเทอร์เน็ตเร็ว และเรื่องเอกสารอย่างเปิดบัญชีธนาคารหรือทำแพ็กเกจมือถือมักเสร็จในวันเดียว ในร้านอาหารก็เห็นได้ชัด อาหารมาเร็ว บิลมาเมื่อขอ และการนั่งอยู่นานในร้านข้าวกลางวันที่แน่นอาจรู้สึกแปลกที่แปลกทาง

มารยาทเกาหลี 12 ข้อที่คนต่างชาติควรรู้

ข้อ สถานการณ์ สิ่งที่คนเกาหลีทำ ทำไมจึงสำคัญ
1 การทักทาย โค้งเล็กน้อยพร้อมพูด “อันยองฮาเซโย” โค้งลึกขึ้นเมื่อทักผู้ใหญ่ แสดงความเคารพก่อนจะพูดอะไรด้วยซ้ำ
2 การให้และรับของ ใช้สองมือ หรือมือขวาโดยมือซ้ายแตะที่ข้อมือหรือท่อนแขน ใช้มือเดียวกับผู้ใหญ่ดูเหมือนไม่ใส่ใจ
3 เข้าบ้าน ถอดรองเท้าที่ทางเข้า (ฮยอนกวัน, 현관) พื้นบ้านเป็นที่นั่ง และตามธรรมเนียมเดิมก็เป็นที่นอน
4 ตะเกียบ ห้ามปักตั้งในข้าว วางพักบนโต๊ะหรือที่วางตะเกียบ ตะเกียบปักข้าวทำให้นึกถึงพิธีของผู้ล่วงลับ
5 เริ่มมื้ออาหาร รอให้ผู้อาวุโสสุดยกช้อนก่อน ลำดับอายุใช้กับโต๊ะอาหารด้วย
6 การดื่ม รินให้คนอื่น ไม่รินให้ตัวเอง การริน คือวิธีที่คนดูแลกัน
7 ดื่มกับผู้ใหญ่ หันหน้าเฉียงออกเล็กน้อยตอนจิบ เป็นสัญญาณแสดงความเคารพตามธรรมเนียม
8 การเขียนชื่อ หลีกเลี่ยงหมึกแดงเวลาเขียนชื่อคนที่ยังมีชีวิตอยู่ สีแดงเคยใช้เขียนชื่อผู้ล่วงลับ
9 เลข 4 อาคารหลายแห่งเขียนชั้น 4 เป็น “F” หรือข้ามไป “ซา” (4) พ้องเสียงกับคำว่าความตาย
10 ที่นั่งในรถไฟใต้ดิน เว้นที่นั่งสำหรับผู้สูงอายุ และที่นั่งสีชมพูสำหรับหญิงตั้งครรภ์ ต่อให้ยืนเบียดกัน ก็ไม่มีใครนั่งที่เหล่านี้
11 นามบัตร อ่านนามบัตรก่อน แล้ววางบนโต๊ะหรือใส่ที่เก็บนามบัตร การยัดใส่กระเป๋ากางเกงดูเหมือนไม่ให้เกียรติ
12 ทิป ไม่มีธรรมเนียมทิป ค่าบริการรวมอยู่ในราคาแล้ว

นี่คือมารยาทประจำวัน 12 ข้อที่คนเกาหลีส่วนใหญ่ทำโดยไม่ต้องคิด พลาดไปบ้างก็ไม่เป็นไร คนมักให้อภัยชาวต่างชาติ แต่ถ้าทำถูก คนจะสังเกตเห็นและประทับใจ

วิธีโค้งคำนับในเกาหลี

การโค้งในชีวิตประจำวันส่วนใหญ่คือการพยักหน้าและโน้มไหล่เล็กน้อยพร้อมคำทักทายสุภาพ พนักงานร้าน เพื่อนบ้าน หรือพนักงานโรงแรมก็ได้รับการโค้งเล็กๆ แบบเดียวกัน ส่วนครู พ่อแม่ของเพื่อน หรือคนที่อายุมากกว่าหลายปี ให้โค้งที่เอวลึกขึ้นและค้างไว้อีกนิด ในแวดวงธุรกิจนิยมจับมือ ถ้าจับมือกับผู้อาวุโส คุณแสดงความเคารพได้ด้วยการใช้มือซ้ายประคองท่อนแขนขวา พร้อมโน้มศีรษะเล็กน้อย

ถอดรองเท้า บ้าน ร้านอาหารบางแห่ง และวัด

บ้านเกาหลีทุกหลังมีพื้นที่ทางเข้าที่ต่ำกว่าพื้นห้อง และรองเท้าต้องวางไว้ตรงนั้น ระบบฮีตพื้นที่เรียกว่าออนดล (온돌) ทำให้คนเกาหลีจำนวนมากนั่ง กิน และบางครั้งนอนใกล้พื้น จึงไม่เอาสิ่งสกปรกจากถนนเข้าบ้าน ร้านอาหารแบบดั้งเดิมที่นั่งพื้น ห้องโถงในวัด และเกสต์เฮาส์บางแห่งก็ใช้ธรรมเนียมเดียวกัน

ถ้าเห็นรองเท้าเรียงอยู่ตรงขั้นบันได ให้ถอดรองเท้าของคุณด้วย ใส่ถุงเท้าที่ไม่มีรู คนสังเกตเรื่องนี้จริงๆ

วลีสุภาพ 8 ประโยคที่ใช้บ่อยที่สุด

ไม่ต้องพูดเกาหลีคล่องก็สุภาพได้ วลีเหล่านี้ครอบคลุมสถานการณ์ส่วนใหญ่ในแต่ละวัน ถ้าอยากเรียนต่อ แผนที่การเรียนภาษาเกาหลี 6 ขั้นตั้งแต่ฮันกึล ของเราบอกว่าควรเริ่มเรียนอะไรก่อน

ภาษาไทย ภาษาเกาหลี คำอ่านโรมัน ใช้เมื่อไร
สวัสดี 안녕하세요 annyeonghaseyo ใช้ทักทายได้ทุกโอกาส รูปสุภาพ
ขอบคุณ 감사합니다 gamsahamnida ร้านค้า แท็กซี่ หรือใครก็ได้ (สุภาพแบบทางการ)
ขอโทษ 죄송합니다 joesonghamnida ใช้เมื่อขอโทษจริงจัง (สุภาพแบบทางการ)
ขอทางหน่อย 실례합니다 sillyehamnida ตอนเดินผ่านคนหรือขัดจังหวะ (สุภาพแบบทางการ)
ขอโทษนะคะ/ครับ (เรียกพนักงาน) 여기요 / 저기요 yeogiyo / jeogiyo เรียกพนักงานเสิร์ฟในร้านอาหาร
ขอทานนะคะ/ครับ 잘 먹겠습니다 jal meokgetseumnida ก่อนกินข้าว โดยเฉพาะเมื่อมีคนเลี้ยง (สุภาพแบบทางการ)
ทานอิ่มแล้ว อร่อยมาก 잘 먹었습니다 jal meogeotseumnida หลังกินเสร็จ หรือบอกเจ้าของร้านตอนเดินออก (สุภาพแบบทางการ)
ไม่เป็นไร / ไม่เป็นไรขอบคุณ 괜찮아요 gwaenchanayo ปฏิเสธข้อเสนออย่างนุ่มนวล (สุภาพ)
โต๊ะอาหารเกาหลีที่จัดข้าว ซุป และพันชันเครื่องเคียงชามเล็กๆ จำนวนมากในภาชนะโลหะและเซรามิก
Photo: Side dishes of Korean Barbecue by anokarina, CC BY-SA 2.0

ธรรมเนียมอาหารเกาหลีและมารยาทบนโต๊ะ

มื้ออาหารเกาหลีคือมื้อที่แบ่งกันกิน อาหารจานหลัก สตูว์ และเครื่องเคียงวางไว้กลางโต๊ะ ทุกคนตักจากถาดเดียวกัน กฎด้านอาหารจำนวนมากมาจากนิสัยการแบ่งปันนี้

มื้ออาหารแบบเกาหลีจัดอย่างไร

มื้อแบบบ้านๆ มาตรฐานมี 3 ส่วน คือ พับ (밥, ข้าว) ในชามของแต่ละคน กุก (국, ซุป) หรือ จีเก (찌개, สตูว์ข้นๆ ที่แบ่งกันกิน) และ พันชัน (반찬, เครื่องเคียงจานเล็ก เช่น กิมจิ ผักโขมปรุงรส ปลาแอนโชวี่ผัด) ร้านอาหารทั่วไปส่วนใหญ่เสิร์ฟพันชันฟรีพร้อมมื้ออาหาร และเติมได้ตามปกติ บางร้านมีมุมให้ตักเครื่องเคียงเอง

ข้าวกินด้วยช้อน ส่วนตะเกียบใช้กับเครื่องเคียง คนเกาหลีไม่ยกชามข้าวขึ้นมาจ่อปากเหมือนคนญี่ปุ่นหรือคนจีน ชามวางอยู่บนโต๊ะ ซุปก็ใช้ช้อนเช่นกัน และการใช้ช้อนของตัวเองตักจากหม้อสตูว์ที่ใช้ร่วมกันเป็นเรื่องปกติในหมู่ครอบครัวและเพื่อนสนิท

ใครกินก่อน และวิธีกินให้ทันจังหวะโต๊ะ

ในมื้อกับครอบครัวหรือเพื่อนร่วมงาน จะไม่มีใครเริ่มกินจนกว่าผู้ที่อายุมากที่สุดหรือตำแหน่งสูงสุดจะหยิบช้อน พยายามกินด้วยจังหวะใกล้เคียงกับคนอื่นบนโต๊ะ และอย่าลุกจากโต๊ะขณะที่ผู้ใหญ่ยังกินอยู่ ถ้าเป็นมื้อสบายๆ กับเพื่อนรุ่นเดียวกัน เรื่องพวกนี้ไม่ค่อยสำคัญ ทุกคนพูดว่า “จัลมอกเกตซึมนีดา” แล้วก็เริ่มกินเลย

มารยาทการดื่มแบบเกาหลี โซจู การริน และการหันหน้า

โซจู (소주, เหล้าใสกลั่น) และเบียร์คือเครื่องดื่มหลักตอนกินข้าวเย็น และกฎการรินเข้มงวดมาก คุณรินให้คนอื่น และเขารินให้คุณ เวลารินให้ผู้อาวุโส ให้ถือขวดด้วยสองมือ หรือมือขวาถือขวดโดยมือซ้ายแตะข้อมือ เวลาผู้ใหญ่รินให้ ให้ถือแก้วด้วยสองมือ และเมื่อดื่มต่อหน้าผู้ใหญ่ ให้หันหน้าเฉียงออกเล็กน้อย

ถ้าไม่ดื่ม ให้บอกแต่เนิ่นๆ อย่างสุภาพ ปล่อยให้แก้วมีเครื่องดื่มค้างอยู่บ้างเพื่อไม่ให้มีใครมารินเติม หรือสั่งเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ แรงกดดันให้ดื่มลดลงมากในที่ทำงานของคนรุ่นใหม่ และประโยค “ดื่มไม่ได้” (술을 못 마셔요, sureul mot masyeoyo) เป็นที่ยอมรับกว้างขวาง คู่อาหารที่นักท่องเที่ยวทุกคนต้องได้ยินคือ ชิแมก (치맥, ไก่ทอดกับเบียร์ หรือ แมกจู) เป็นวิธีมาตรฐานของคืนวันศุกร์หรือการดูแข่งกีฬา

การจ่ายเงินในเกาหลี

ร้านอาหารทั่วไปส่วนใหญ่จ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ตอนออก ไม่ใช่ที่โต๊ะ ตามธรรมเนียม ผู้อาวุโสหรือเจ้าภาพเป็นคนจ่ายให้ทุกคน ส่วนคนที่อายุน้อยกว่าอาจเลี้ยงรอบสองหรือกาแฟหลังมื้อ ในหมู่เพื่อน การหารจ่ายเป็นเรื่องธรรมดาในปัจจุบัน คนเกาหลีเรียกว่า ทอชีเพ (더치페이, “Dutch pay”) และมักโอนเงินผ่านธนาคารกันทันที

อาหารที่ผูกกับธรรมเนียม

อาหารบางอย่างมีความหมายมากกว่ามื้อธรรมดา วันเกิด คนเกาหลีกิน มียอกกุก (미역국, ซุปสาหร่าย) ซึ่งเป็นซุปที่คุณแม่กินหลังคลอดลูกตามธรรมเนียม

วันซอลลัล คนกิน ต็อกกุก (떡국, ซุปเค้กข้าวหั่นเป็นแผ่น) และเชื่อกันว่าการกินหนึ่งชามคืออายุเพิ่มขึ้นหนึ่งปี วันชูซอกมี ซงพยอน (송편, เค้กข้าวรูปพระจันทร์ครึ่งซีกที่นึ่งบนใบสน) ส่วนวันตงจี (동지) หรือเหมายันฤดูหนาว หลายครอบครัวกิน พัดจุก (팥죽, โจ๊กถั่วแดง)

วันหยุดเกาหลีอธิบายง่ายๆ ซอลลัล ชูซอก และวันหยุดอื่นๆ

วันหยุดราชการของเกาหลีผสมกันระหว่างวันชาติตามปฏิทินสุริยคติ และเทศกาลใหญ่ตามจันทรคติ 2 เทศกาล วันหยุดตามจันทรคติกระทบแผนเดินทางของคุณมากที่สุด เพราะคนนับล้านเดินทางกลับบ้านพร้อมกัน และร้านเล็กๆ จำนวนมากปิด

วันหยุด ชื่อภาษาเกาหลี เมื่อไร คนทำอะไรกัน
วันขึ้นปีใหม่ 신정 (ซินจอง) 1 มกราคม ไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ชายฝั่งตะวันออก เงียบกว่าวันซอลลัล
ซอลลัล (ตรุษจีนแบบเกาหลี) 설날 วันที่ 1 ของเดือน 1 ตามจันทรคติ หยุดประมาณ 3 วัน เยี่ยมครอบครัว พิธีบูชาบรรพบุรุษ โค้งเซแบ ต็อกกุก
วันเคลื่อนไหวเพื่อเอกราช 삼일절 (ซัมิลจอล) 1 มีนาคม รำลึกขบวนการเอกราชปี 1919 ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น
วันเด็ก 어린이날 (ออรินินัล) 5 พฤษภาคม ครอบครัวออกไปเที่ยว สวนสาธารณะและสวนสนุกคนแน่น
วันประสูติของพระพุทธเจ้า 부처님 오신 날 วันที่ 8 ของเดือน 4 ตามจันทรคติ แขวนโคมประดับตามวัด
วันรำลึกทหารผ่านศึก 현충일 (ฮยอนชุงอิล) 6 มิถุนายน ระลึกถึงผู้เสียชีวิตขณะรับใช้ชาติ มีเสียงไซเรนตอน 10 โมงเช้า
วันปลดปล่อยชาติ 광복절 (ควังบกจอล) 15 สิงหาคม รำลึกการปลดปล่อยจากการปกครองของญี่ปุ่นในปี 1945
ชูซอก (เทศกาลเก็บเกี่ยว) 추석 วันที่ 15 ของเดือน 8 ตามจันทรคติ หยุดประมาณ 3 วัน เยี่ยมครอบครัว ดูแลหลุมศพ กินซงพยอน
วันก่อตั้งชาติ 개천절 (แคชอนจอล) 3 ตุลาคม รำลึกการก่อตั้งอาณาจักรแรกของเกาหลีตามตำนาน
วันฮันกึล 한글날 (ฮันกึลลัล) 9 ตุลาคม เฉลิมฉลองอักษรเกาหลี
คริสต์มาส 성탄절 (ซอนทันจอล) 25 ธันวาคม เป็นวันของคู่รักมากกว่าวันของครอบครัว

เมื่อวันหยุดตรงกับสุดสัปดาห์ รัฐบาลมักเพิ่มวันหยุดชดเชย (대체공휴일, แดเชกงฮยูอิล) และวันเลือกตั้งก็เป็นวันหยุดเช่นกัน รายการที่แน่นอนเปลี่ยนไปทุกปี ดังนั้นให้ตรวจปฏิทินวันหยุดราชการอย่างเป็นทางการของปีนั้นก่อนจองตั๋วเครื่องบินหรือทัวร์

ซอลลัล เกิดอะไรขึ้นในวันตรุษแบบเกาหลี

ซอลลัลคือวันที่ครอบครัวรวมตัวกัน มักที่บ้านของพ่อแม่ลูกชายคนโต ครอบครัวแบบดั้งเดิมเริ่มวันด้วย ชาเร (차례, พิธีบูชาบรรพบุรุษ) จัดอาหารบนโต๊ะถวายบรรพบุรุษ และทั้งครอบครัวโค้งคำนับ

จากนั้นสมาชิกที่อายุน้อยกว่าทำ เซแบ (세배) การโค้งคำนับลึกอย่างเป็นทางการต่อผู้ใหญ่ มักสวม ฮันบก (한복, ชุดประจำชาติเกาหลี) แล้วได้รับ เซแบตตอน (세뱃돈, เงินปีใหม่) พร้อมคำสอนสั้นๆ จากนั้นเสิร์ฟต็อกกุก และตอนบ่ายก็เล่นยุตโนรี (윷놀이, เกมกระดานที่โยนไม้)

ครอบครัวรุ่นใหม่และครอบครัวที่นับถือศาสนาอื่นหลายแห่งข้ามพิธีนี้หรือทำแบบย่อ บางครอบครัวไปเที่ยวด้วยกันแทน การเปลี่ยนแปลงนี้เป็นส่วนใหญ่ของการที่ครอบครัวเกาหลีเปลี่ยนไป

ชูซอก เทศกาลเก็บเกี่ยวของเกาหลี

ชูซอกมักถูกเปรียบกับวันขอบคุณพระเจ้าของอเมริกา ครอบครัวรวมตัวกัน หลายครอบครัวทำ ซองมโย (성묘, ไปเยี่ยมและดูแลหลุมศพบรรพบุรุษ) และประกอบพิธีชาเร พวกเขาทำหรือซื้อซงพยอน ในช่วงสัปดาห์ก่อนหน้า ร้านค้าเต็มไปด้วยชุดของขวัญ เช่น สแปม น้ำมันปรุงอาหาร ผลไม้ เนื้อวัว และเครื่องดื่มบำรุงสุขภาพ คนเกาหลีมอบให้ญาติ ลูกค้า และพนักงาน และไม่มีใครรู้สึกว่าแปลก

ซอลลัลและชูซอกมีความหมายอย่างไรกับนักท่องเที่ยว

ทางด่วนและรถไฟแน่นมากในช่วงต้นและปลายวันหยุด และตั๋วรถไฟระหว่างเมืองมักเต็มเร็ว ในโซล ร้านอาหารของครอบครัวและแผงในตลาดจำนวนมากปิดหนึ่งวันหรือมากกว่านั้น ส่วนห้างเชน ห้างสรรพสินค้า ร้านสะดวกซื้อ และพระราชวังหรือพิพิธภัณฑ์บางแห่งมักเปิดต่อ และอาจจัดกิจกรรมพิเศษ เมืองเงียบผิดปกติ ซึ่งนักท่องเที่ยวบางคนชอบ ตรวจหน้าเว็บทางการของแต่ละสถานที่เพื่อดูเวลาเปิดช่วงวันหยุด และจองตั๋วเดินทางข้ามเมืองให้เร็วที่สุด

“วัน” เล็กๆ ที่คนเกาหลีเฉลิมฉลองจริงๆ

วันที่ไม่เป็นทางการบางวันเห็นได้ชัดในร้านค้า วาเลนไทน์ (14 กุมภาพันธ์) ผู้หญิงมอบช็อกโกแลตตามธรรมเนียม ไวต์เดย์ (14 มีนาคม) ผู้ชายมอบของตอบแทน

แบล็กเดย์ (14 เมษายน) เป็นวันที่ล้อกันเล่นๆ สำหรับคนโสด ซึ่งกินจาจังมยอน (짜장면, บะหมี่ซอสถั่วดำ) วันเปเปโร (11 พฤศจิกายน) ตั้งชื่อตามขนมแท่งยาว เพราะวันที่เขียนเป็น 1 สี่ตัวดูเหมือนแท่งขนมสี่แท่ง ร้านสะดวกซื้อกองกล่องของขวัญไว้ที่ทางเข้าเป็นสัปดาห์ๆ

ชีวิตประจำวันในเกาหลี คนท้องถิ่นทำอะไรจริงๆ

ชีวิตประจำวันในเกาหลีส่วนใหญ่ขับเคลื่อนด้วยโทรศัพท์ ร้านสะดวกซื้อ และขนส่งสาธารณะ ถ้ารู้นิสัยเหล่านี้ คุณจะปรับตัวเข้ากับชีวิตประจำวันได้เร็วขึ้นมาก ไม่ว่าจะไปเที่ยวหรือติดตามชีวิตแบบเกาหลีจากต่างประเทศ

แอปที่คนเกาหลีทุกคนใช้

KakaoTalk คือแอปแชต คนเกาหลีใช้ทั้งแชตครอบครัว กลุ่มที่ทำงาน การส่งของขวัญ และแม้แต่ประกาศทางการบางเรื่อง สำหรับแผนที่ คนท้องถิ่นใช้ Naver Map หรือ Kakao Map ซึ่งให้เส้นทางเดินเท้าและขนส่งสาธารณะแม่นยำกว่า Google Maps ในเกาหลี Kakao T คือแอปแท็กซี่หลัก ส่วนฟู้ดเดลิเวอรี่ แบมิน (배달의민족, แบดัลมินจก) และ Coupang Eats คือชื่อใหญ่ และการสั่งอาหารมาส่งที่สวนริมแม่น้ำฮันก็เป็นนิสัยของชาวโซลที่รู้จักกันดี

ร้านสะดวกซื้อและคาเฟ่

GS25, CU และ 7-Eleven มีอยู่ทุกที่ และเป็นมากกว่าร้านขายขนม คนเกาหลีซื้อสามเหลี่ยมคิมบับและราเมนสำเร็จรูปเป็นมื้อกลางวัน เติมน้ำร้อนจากเครื่องในร้านแล้วกินที่เคาน์เตอร์ริมหน้าต่าง ร้านหลายแห่งยังรับพัสดุและเติมเงินบัตรโดยสาร

วัฒนธรรมคาเฟ่ก็ใหญ่มาก คาเฟ่เป็นทั้งห้องอ่านหนังสือ ห้องประชุม และที่นัดเดต คนมักวางโทรศัพท์หรือแล็ปท็อปไว้บนโต๊ะเพื่อจองที่นั่ง ซึ่งบอกได้มากว่าเกาหลีรู้สึกปลอดภัยเพียงใดในแต่ละวัน

มารยาทบนรถไฟใต้ดินและรถบัส

แตะบัตร T-money (티머니, บัตรโดยสารเติมเงิน) ตอนเข้าและออก บนรถบัสให้แตะอีกครั้งเมื่อลงเพื่อให้ได้ส่วนลดค่าต่อรถ พูดเบาๆ บนรถไฟ คุยโทรศัพท์สั้นๆ และสะพายเป้ไว้ด้านหน้าในชั่วโมงเร่งด่วน ที่นั่งสำรองที่ปลายตู้และที่นั่งสีชมพูสำหรับหญิงตั้งครรภ์มักว่างอยู่แม้รถไฟจะแน่น คนท้องถิ่นเว้นไว้แบบนั้น

วัฒนธรรม “บัง” ห้องสำหรับทุกอย่าง

บัง (방) แปลว่าห้อง และเกาหลีให้เช่าห้องสำหรับความบันเทิงเกือบทุกแบบ โนแรบัง (노래방) คือคาราโอเกะห้องส่วนตัว เป็นแหล่งที่สองหรือสามมาตรฐานของค่ำคืนออกไปเที่ยว พีซีบัง (PC방) คือร้านเกมที่มีคอมพิวเตอร์เร็วแรง และเป็นที่ที่วัฒนธรรมอีสปอร์ตของเกาหลีหลายส่วนเริ่มต้นขึ้น

จิมจิลบัง (찜질방) คือคอมเพล็กซ์ห้องอาบน้ำและซาวน่า ครอบครัวและเพื่อนใช้เวลาที่นั่นหลายชั่วโมงในชุดผ้าฝ้ายเหมือนกัน กินไข่ต้มและดื่มซิกเฮ (식혜, เครื่องดื่มข้าวหวาน) พื้นที่อาบน้ำแยกชายหญิงและเปลือยกาย และต้องอาบน้ำก่อนลงแช่

การแยกขยะ

กฎการทิ้งขยะในครัวเรือนเข้มงวด ขยะทั่วไปต้องใส่ถุงขยะทางการแบบจ่ายตามปริมาณ (종량제 봉투, จงนยังเจ บงทู) ที่ขายในร้านท้องถิ่น ขยะเศษอาหารเก็บแยกต่างหาก และขยะรีไซเคิลแยกตามประเภท แต่ละเขตกำหนดกฎของตัวเอง ผู้เช่าระยะสั้นจึงควรถามเจ้าของที่พักหรือดูคู่มือของสำนักงานเขต

ชื่อ อายุ และคำเรียกขานของคนเกาหลี จะเรียกคนอื่นอย่างไรให้ถูก

การเรียกคนผิดวิธีเป็นความผิดพลาดเล็กๆ ที่คนต่างชาติทำกับคนเกาหลีบ่อยที่สุด วิธีที่ถูกเป็นดังนี้

ชื่อคนเกาหลีเรียงอย่างไร

นามสกุลมาก่อน มักมีพยางค์เดียว ตามด้วยชื่อตัวที่มักมีสองพยางค์ ในชื่ออย่าง Kim Min-jun นั้น Kim คือนามสกุล นามสกุลที่พบมากที่สุดอย่างท่วมท้นคือ Kim, Lee (이 สะกดได้อีกว่า Yi หรือ Rhee) และ Park (박 สะกดได้อีกว่า Pak) ผู้หญิงที่แต่งงานในเกาหลีตามธรรมเนียมใช้นามสกุลเดิมของตัวเอง และลูกใช้นามสกุลของพ่อ

คำเรียกขาน -ssi -nim อปปา และอนนี

คนเกาหลีแทบไม่เรียกชื่อตัวเฉยๆ ยกเว้นกับเพื่อนสนิทหรือคนที่อายุน้อยกว่า การเติม -ssi (씨) หลังชื่อเต็มหรือชื่อตัวถือว่าสุภาพในหมู่คนระดับเดียวกัน -nim (님) ให้เกียรติมากกว่า และใช้ต่อท้ายตำแหน่งงาน เช่น ซอนแซงนิม (선생님, ครู ใช้กับแพทย์และผู้เชี่ยวชาญหลายอาชีพด้วย) หรือ ซาจังนิม (사장님, เจ้าของบริษัท ใช้เรียกเจ้าของร้านด้วย) ที่ทำงานคนใช้ตำแหน่ง เช่น คิม กวาจังนิม (김 과장님, ผู้จัดการคิม) และแทบไม่เรียกชื่อตัว

คำเรียกญาติใช้กับเพื่อนด้วย ผู้หญิงที่อายุน้อยกว่าเรียกเพื่อนชายที่อายุมากกว่าว่า อปปา (오빠) และเรียกเพื่อนหญิงที่อายุมากกว่าว่า ออนนี (언니 มักสะกดว่า “unnie”) ผู้ชายที่อายุน้อยกว่าใช้ ฮยอง (형, “hyung”) และ นูนา (누나, “noona”) ถ้าดูซีรีส์เกาหลี คุณคงรู้จักคำเหล่านี้อยู่แล้ว แต่การใช้กับคนที่เพิ่งรู้จักอาจฟังดูสนิทเกินไป ควรรอให้อีกฝ่ายเสนอก่อน

อายุแบบเกาหลี การเปลี่ยนแปลงปี 2023

เมื่อก่อนคนเกาหลีนับทุกคนอายุ 1 ขวบตอนเกิด และเพิ่มอีก 1 ปีทุกวันขึ้นปีใหม่ คนหนึ่งจึงอาจอายุ “มากกว่า” ตามอายุเกาหลีถึงสองปีเมื่อเทียบกับอายุสากล เดือนมิถุนายน 2023 กฎหมายกำหนดให้ใช้อายุสากล (만 나이, มัน นาอี) ในทางกฎหมายและการบริหาร ในชีวิตประจำวันหลายคนยังคิดเป็นปีเกิด และกฎบางข้อ เช่น ชั้นเรียนและอายุที่ดื่มแอลกอฮอล์ได้ตามกฎหมาย ยังอิงปีเกิด จึงเป็นเหตุผลที่คนเกาหลีมักถามว่า “เกิดปีไหน” มากกว่า “อายุเท่าไร”

เหตุการณ์สำคัญในชีวิต วันเกิด งานแต่ง งานศพ และการสอบ

เหตุการณ์ใหญ่ในชีวิตของคนเกาหลีมีธรรมเนียมตายตัว และเงินสดมีบทบาทในเกือบทุกงาน

ทล และ ฮวันกัป วันเกิดปีแรกและวันเกิดครบ 60 ปี

วันเกิดครบ 1 ขวบของทารก หรือ ทล (돌) มีพิธี ทลจับี (돌잡이) วางของอย่างด้าย เงิน ดินสอ หรือหูฟังหมอไว้ แล้วสิ่งที่ทารกหยิบจับว่ากันว่าทำนายอนาคต ฮวันกัป (환갑) หรือวันเกิดครบ 60 ปี คือการครบหนึ่งรอบของปฏิทิน 60 ปีแบบดั้งเดิม เมื่อก่อนเป็นงานเลี้ยงใหญ่ ปัจจุบันที่คนอายุยืนขึ้น หลายครอบครัวฉลองอายุครบ 70 แทน หรือไปเที่ยวกัน

งานแต่งและงานศพ เงินในซอง

ในงานแต่งงานเกาหลี แขกมอบ ชูกึยกึม (축의금, เงินอวยพร) ใส่ซองสีขาวที่โต๊ะรับ ซึ่งจะจดบันทึกลงสมุดแขก พิธีในหอจัดงานแต่งมักสั้นและเร่งตามเวลา ตามด้วยบุฟเฟต์

งานศพมักจัดราว 3 วันที่ห้องจัดงานศพในโรงพยาบาล ผู้ไว้อาลัยนำ โจอึยกึม (조의금, เงินแสดงความเสียใจ) มา โค้งคำนับที่แท่นบูชา และร่วมกินอาหารกับครอบครัว คาดว่าต้องสวมเสื้อผ้าสีเข้ม จำนวนเงินที่ให้ขึ้นอยู่กับความสนิท ให้ถามเพื่อนชาวเกาหลี

ซูนึง วันที่ทั้งประเทศเงียบลง

ซูนึง (수능, การสอบเข้ามหาวิทยาลัยระดับชาติ หรือที่เรียกว่า CSAT) จัดทุกเดือนพฤศจิกายน สำนักงานเปิดสายเพื่อไม่ให้ผู้เข้าสอบติดการจราจร ช่วงข้อสอบฟังภาษาอังกฤษ เครื่องบินจะถูกเลื่อนการขึ้นลงและงานก่อสร้างหยุด

มีรายงานว่าตำรวจเคยขับรถไปส่งนักเรียนที่มาสายถึงสนามสอบ นักเรียนรุ่นน้องไปเชียร์หน้าประตู ส่วนผู้ปกครองไปสวดมนต์ที่วัดและโบสถ์ ไม่มีวันไหนแสดงให้เห็นชัดกว่านี้ว่าเกาหลีให้น้ำหนักกับการศึกษามากเพียงใด

ผู้โดยสารบนรถไฟใต้ดินกรุงโซลที่มีป้ายฮันกึลและที่นั่งสำรองที่ปลายตู้
Photo: [our bank] Seoul-metro-424-Myeongdong-station-gate-20181124-081950 by LERK, CC BY-SA 4.0

คนเกาหลีเสพวัฒนธรรมป็อปอย่างไร ซีรีส์ เว็บตูน และอีสปอร์ต

K-pop และซีรีส์เกาหลีคือสิ่งที่คนต่างประเทศเห็นเป็นส่วนใหญ่ แต่ในประเทศ คนเกาหลีดู อ่าน และเล่นด้วยวิธีเฉพาะตัว และการรู้เรื่องนี้ช่วยให้คุณตามบทสนทนาได้ทัน

เว็บตูน เรื่องราวที่อ่านบนรถไฟใต้ดิน

เว็บตูน (웹툰) คือการ์ตูนเลื่อนแนวตั้งที่ทำมาสำหรับโทรศัพท์ คนเดินทางอ่านบน Naver Webtoon และ Kakao Page ซีรีส์เกาหลีดังหลายเรื่องเริ่มจากเว็บตูน และเมื่อถูกดัดแปลงก็ดึงคนกลับไปอ่านต้นฉบับ บทความของเรื่อง ทำไมยอดวิวเว็บตูน The Remarried Empress พุ่งขึ้น 35 เท่า แสดงให้เห็นว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร

อีสปอร์ต กีฬากระแสหลักอย่างหนึ่ง

ด้วยวัฒนธรรมพีซีบัง การแข่งเกมอาชีพในเกาหลีได้รับความสนใจแบบเดียวกับกีฬาดั้งเดิม ผู้เล่น League of Legends เป็นชื่อที่ทุกบ้านรู้จัก และการย้ายทีมเป็นข่าวทั่วไป Faker ผู้เล่นของ T1 เป็นหนึ่งในนักกีฬาที่มีชื่อเสียงที่สุดของประเทศ

วัฒนธรรมแฟนคลับ

แฟนคลับ K-pop จัดการสตรีมมิง โฆษณาวันเกิดในสถานีรถไฟใต้ดิน และส่งรถกาแฟไปให้กองถ่ายภาพยนตร์ คุณจะเห็นโฆษณาไฟ LED วันเกิดของไอดอลตามสถานี เช่น ซัมซองและฮงอิก โฆษณาเหล่านี้แฟนคลับจ่ายเอง ไม่ใช่ค่าย

เรื่องที่คนเกาหลีคุยกัน งาน เงิน ประวัติศาสตร์ และเกาหลีเหนือ

หัวข้อที่เกิดขึ้นบนโต๊ะอาหารเย็นในโซลบอกอะไรได้มากเกี่ยวกับประเทศ บางเรื่องเข้าร่วมได้ง่าย และบางเรื่องต้องระมัดระวัง

วัฒนธรรมการทำงานและฮเวซิก

ฮเวซิก (회식) คืออาหารเย็นของทีมหลังเลิกงาน มักเป็นเกาหลีบาร์บีคิวกับโซจู บางครั้งตามด้วยรอบสอง เมื่อก่อนเกือบบังคับและยาวถึงดึก พนักงานรุ่นใหม่ต่อต้าน และหลายบริษัทตอนนี้ย่นเวลาให้สั้นลงหรือจัดตอนกลางวัน กลุ่มบริษัทขนาดใหญ่ที่เรียกว่า แชบอล (재벌, กลุ่มธุรกิจที่ครอบครัวควบคุม เช่น Samsung, Hyundai, SK และ LG) ยังเป็นงานที่หลายครอบครัวหวังให้ลูกได้ การลงทุนรายย่อยเป็นงานอดิเรกกระแสหลัก และนักลงทุนรายย่อยเรียกตัวเองว่า แกมี (개미, “มด”)

ประวัติศาสตร์และญี่ปุ่น

ช่วงที่ญี่ปุ่นปกครองเกาหลีเป็นอาณานิคม (ค.ศ. 1910 ถึง 1945) ยังเป็นแผลที่ไม่หาย วันที่ 1 มีนาคมและ 15 สิงหาคมเป็นวันหยุดราชการก็เพราะเรื่องนี้ คนเกาหลีไปเที่ยวญี่ปุ่น กินอาหารญี่ปุ่น และดูอนิเมะอย่างมีความสุข แต่ประเด็นประวัติศาสตร์ยังเป็นหัวข้อจริงจัง ฟังมากกว่าพูด และอย่าล้อเล่นเรื่องนี้

เกาหลีเหนือ

สงครามเกาหลี (ค.ศ. 1950 ถึง 1953) จบด้วยการสงบศึก ไม่ใช่สนธิสัญญาสันติภาพ และคาบสมุทรถูกแบ่งด้วย DMZ (เขตปลอดทหาร) คนเกาหลีใต้จำนวนมากสงบกว่าเรื่องเกาหลีเหนือเมื่อเทียบกับที่พาดหัวข่าวต่างประเทศทำให้เห็น และครอบครัวสูงวัยหลายครอบครัวยังมีญาติที่ขาดการติดต่อกันตั้งแต่สงคราม ถามด้วยความอยากรู้ ไม่ใช่ด้วยท่าทีตื่นเต้น รายงานจากสื่อของรัฐเกาหลีเหนือ (KCNA) เป็นคำกล่าวอ้าง ไม่ใช่ข้อเท็จจริงที่ยืนยันแล้ว ตัวอย่างล่าสุดของการที่ข่าวจากเหนือมาถึงใต้ ดูได้จากบทความ ทำไมรีสอร์ตสกีมาซิกนยองของเกาหลีเหนือกลับมาเป็นข่าวอีกครั้ง

ความผิดพลาดที่คนต่างชาติทำบ่อยในเกาหลี และเช็กลิสต์

ไม่มีข้อไหนที่ทำให้คุณถูกไล่ออกจากร้านอาหาร เป็นแค่ความพลาดเล็กๆ ที่คนเกาหลีสังเกตมากที่สุด

ความผิดพลาดที่คนเกาหลีสังเกตมากที่สุด

  • รินเครื่องดื่มให้ตัวเอง ในมื้อกลุ่ม ให้รินให้คนอื่นแล้วรอให้มีคนรินให้คุณ
  • ใช้พันมัล ที่เรียนรู้จากซีรีส์กับคนแปลกหน้า “โกมาวอ” ฟังดูเสียมารยาทสำหรับเจ้าของร้าน ให้พูด “กัมซาฮัมนีดา”
  • เรียกเพื่อนร่วมงานที่อาวุโสกว่าด้วยชื่อตัว ให้ใช้ตำแหน่งงานต่อท้ายด้วย -nim
  • สั่งน้ำมูกที่โต๊ะอาหาร ให้ลุกออกไปทำที่อื่น
  • ให้ทิป ไม่จำเป็นและอาจทำให้พนักงานสับสน
  • นั่งที่นั่งสำรอง บนรถไฟใต้ดินทั้งที่ไม่จำเป็น แม้รถไฟจะว่าง
  • พูดเสียงดังบนขนส่งสาธารณะ คนเกาหลีลดเสียงลงบนรถไฟ
  • จองเดินทางช่วงซอลลัลหรือชูซอกช้าเกินไป ตั๋วรถไฟและรถบัสเต็ม และร้านอาหารเล็กๆ หลายร้านปิด
  • คิดว่าคนเกาหลีทุกคนเป็นผู้เชี่ยวชาญ K-pop คนเกาหลีจำนวนมากไม่ได้ติดตามไอดอลเลย

ตัวอย่างจริง มื้อเย็นครั้งแรกกับครอบครัวเพื่อนชาวเกาหลี

สมมติว่าเพื่อนชาวเกาหลีเชิญคุณไปกินข้าวเย็นกับพ่อแม่ ถอดรองเท้าที่ทางเข้าและโค้งให้พ่อแม่พร้อมพูด “อันยองฮาเซโย” ยื่นของขวัญด้วยสองมือ ผลไม้หรือกล่องขนมกินได้เป็นตัวเลือกที่ปลอดภัย

ที่โต๊ะ รอให้คุณพ่อหรือคุณแม่เริ่มกินก่อน แล้วพูด “จัลมอกเกตซึมนีดา” ถ้าคุณพ่อรินโซจูให้ ให้ถือแก้วด้วยสองมือ แล้วหันเฉียงออกเล็กน้อยตอนจิบ เมื่อแก้วของท่านว่าง ให้รินให้ท่านด้วยสองมือ

อย่าแย่งจ่ายบิล เพราะพ่อแม่จะเป็นคนจ่าย พูด “จัลมอกอ็อตซึมนีดา” ตอนเดินออก และส่งข้อความขอบคุณถึงเพื่อนทาง KakaoTalk ในคืนนั้น

เช็กลิสต์วัฒนธรรมเกาหลี 10 ข้อของคุณ

  1. เรียนอ่านฮันกึล คนส่วนใหญ่ใช้เวลาไม่กี่วัน และทำให้อ่านเมนูกับป้ายได้
  2. จำวลีสุภาพ 8 ประโยคข้างต้นให้ได้ และฝึกโค้งเล็กๆ
  3. ติดตั้ง Naver Map หรือ Kakao Map, KakaoTalk และแอปแปลภาษาก่อนมาถึง
  4. ซื้อบัตร T-money และแตะเข้า-ออกบนรถบัส
  5. เช็กว่าวันเดินทางของคุณทับซ้อนกับซอลลัล ชูซอก หรือวันหยุดชดเชยหรือไม่
  6. เตรียมถุงเท้าที่ไม่มีรู คุณจะถอดรองเท้ามากกว่าที่คิด
  7. ใช้สองมือกับทุกอย่างที่ให้หรือรับจากผู้อาวุโส
  8. ในมื้อกลุ่ม รอให้ผู้อาวุโสสุดเริ่มกิน และรินให้คนอื่น
  9. เรียกคนด้วย -ssi หรือตำแหน่ง ไม่เรียกแค่ชื่อตัว
  10. ก่อนไปงานแต่ง งานศพ หรือไปเยี่ยมบ้าน ให้ถามเพื่อนชาวเกาหลีว่าควรนำอะไรไป

คำศัพท์วัฒนธรรมเกาหลี คำสำคัญพร้อมฮันกึล

คำ ฮันกึล คำอ่านโรมัน ความหมาย
นุนชิ 눈치 nunchi การอ่านบรรยากาศ รับรู้ว่าคนอื่นต้องการอะไร
จอง 정 jeong ความผูกพันลึกซึ้งที่สร้างจากการใช้เวลาร่วมกัน
ปัลลีปัลลี 빨리빨리 ppalli-ppalli “เร็วๆ เร็วๆ” จังหวะรวดเร็วของชีวิตประจำวัน
จนแดนมัล 존댓말 jondaenmal ภาษาสุภาพหรือภาษาให้เกียรติ
พันมัล 반말 banmal ภาษากันเองสำหรับเพื่อนสนิทและคนอายุน้อยกว่า
ซอนเบ / ฮูเบ 선배 / 후배 seonbae / hubae รุ่นพี่ / รุ่นน้องในโรงเรียนหรือที่ทำงาน
พันชัน 반찬 banchan เครื่องเคียงจานเล็กที่แบ่งกันกิน
ซอบีซือ 서비스 seobiseu ของแถมจากทางร้าน
ฮเวซิก 회식 hoesik อาหารเย็นของทีมหลังเลิกงาน
ชาเร 차례 charye พิธีบูชาบรรพบุรุษในวันซอลลัลและชูซอก
เซแบ 세배 sebae การโค้งคำนับปีใหม่อย่างเป็นทางการต่อผู้ใหญ่
ซองมโย 성묘 seongmyo ไปเยี่ยมและดูแลหลุมศพบรรพบุรุษ
ฮันบก 한복 hanbok ชุดประจำชาติเกาหลี
ออนดล 온돌 ondol ระบบฮีตพื้นแบบดั้งเดิม
จิมจิลบัง 찜질방 jjimjilbang คอมเพล็กซ์ห้องอาบน้ำและซาวน่า
โนแรบัง 노래방 noraebang ห้องคาราโอเกะส่วนตัว
แชบอล 재벌 jaebeol กลุ่มธุรกิจที่ครอบครัวบริหาร
แกมี 개미 gaemi “มด” นักลงทุนหุ้นรายย่อย
ซูนึง 수능 suneung การสอบเข้ามหาวิทยาลัยระดับชาติ
ชิแมก 치맥 chimaek ไก่ทอดกับเบียร์

คำถามที่พบบ่อย

อะไรคือส่วนที่สำคัญที่สุดของวัฒนธรรมเกาหลีที่ควรเข้าใจ

การเคารพอายุและลำดับอาวุโส มันกำหนดว่าคนใช้ระดับภาษาไหน ใครเริ่มกินก่อน ใครริน และใครจ่าย ถ้าคุณแสดงความเคารพด้วยการโค้งเล็กๆ การใช้สองมือ และวลีสุภาพ คนเกาหลีจะมองข้ามข้อพลาดอื่นๆ ส่วนใหญ่

การให้ทิปในเกาหลีเสียมารยาทไหม

ไม่เสียมารยาท แต่ไม่มีใครคาดหวัง และพนักงานอาจสับสนหรือพยายามคืนเงินให้ ราคาในร้านอาหาร คาเฟ่ และแท็กซี่รวมค่าบริการแล้ว โรงแรมระดับสูงบางแห่งบวกค่าบริการในบิล ดังนั้นให้ตรวจใบเสร็จ

คนเกาหลียังโค้งคำนับกันอยู่ไหม

ใช่ ทุกวัน การโค้งส่วนใหญ่คือการพยักหน้าและโน้มไหล่เร็วๆ ตอนทักทายหรือขอบคุณ ส่วนการโค้งลึกอย่างเป็นทางการใช้กับผู้ใหญ่ในวันซอลลัล งานแต่ง งานศพ และการขอโทษที่เป็นทางการมาก

ซอลลัลและชูซอกตรงกับวันไหน

ทั้งสองเทศกาลคิดตามปฏิทินจันทรคติ วันที่ตามสุริยคติจึงเปลี่ยนไปทุกปี ซอลลัลมักตกปลายเดือนมกราคมหรือกุมภาพันธ์ และชูซอกตกเดือนกันยายนหรือต้นตุลาคม ให้ตรวจปฏิทินวันหยุดราชการอย่างเป็นทางการของปีนั้นก่อนวางแผนเดินทาง เพราะแต่ละเทศกาลเป็นวันหยุดราชการ 3 วัน ร้านเล็กๆ ของครอบครัวและร้านอาหารจำนวนมากปิด และตั๋วรถไฟเต็ม

ควรนำอะไรไปเมื่อไปเยี่ยมบ้านคนเกาหลี

นำของที่ใช้ได้จริงหรือกินได้ ผลไม้ กล่องขนมดีๆ น้ำผลไม้ หรือชุดของขวัญล้วนเป็นตัวเลือกที่ปลอดภัย ยื่นด้วยสองมือ ถอดรองเท้าที่ทางเข้า และทักทายผู้อาวุโสสุดก่อน

ทำไมคนเกาหลีถึงถามอายุฉัน

ไวยากรณ์เกาหลีเปลี่ยนตามความสัมพันธ์ระหว่างผู้พูด คนจึงต้องรู้ว่าใครอายุมากกว่าเพื่อเลือกระดับภาษาและคำเรียกขานให้ถูก คำถามนี้เกี่ยวกับความสุภาพ ไม่ได้เกี่ยวกับตัวคุณโดยเฉพาะ หลายคนถามปีเกิดแทน

อ่าน ดู และวางแผนอะไรต่อ

ถ้ากำลังวางแผนเที่ยวเกาหลี ให้เริ่มจากฮันกึลและวลีสุภาพ แผนที่การเรียนภาษาเกาหลี ของเราช่วยให้คุณอ่านป้ายได้ภายในไม่กี่วัน จากนั้นตรวจปฏิทินวันหยุดของปีว่าทับกับวันเดินทางของคุณหรือไม่

ถ้าติดตามเกาหลีจากบ้าน ให้อ่านเว็บตูนและดูซีรีส์ที่ดัดแปลงจากเว็บตูน แล้วสังเกตว่าตัวละครเปลี่ยนระดับภาษาและคำเรียกขานอย่างไร คุณจะซึมซับกฎลำดับอาวุโสได้จากเรื่องนี้เท่านั้น

สำหรับบทความถัดไป ให้จับคู่ แผนที่การเรียนภาษาเกาหลี กับเรื่อง The Remarried Empress จากเว็บตูนสู่ซีรีส์ได้อย่างไร แล้วฟังว่าใครใช้พันมัลกับใคร จากนั้นลองนึกภาพมื้อเย็นแรกกับครอบครัวเพื่อน ถอดรองเท้าที่ประตู ยื่นของขวัญสองมือ รอผู้อาวุโสสุดยกช้อน รินให้คนอื่น และพูด “จัลมอกอ็อตซึมนีดา” ตอนเดินออก

มีประโยชน์ไหม? แชร์ต่อเลยXFacebookLINEWhatsAppTelegram

บทความที่เกี่ยวข้อง

Sources k-korea.blog

ราคา เวลาเปิดปิด และสินค้าอาจเปลี่ยนแปลงได้ โปรดเช็กหน้าเว็บทางการก่อนซื้อหรือออกเดินทาง

เขียนโดย Korea

Korea ดูแลโดยคนเกาหลีที่อาศัยอยู่ในโซล ทุกวันผมจะเช็กว่าคนที่นี่กำลังค้นหา ซื้อ กิน และดูอะไรอยู่ แล้วเล่าให้ฟังใน 40 ภาษา ไม่มีโพสต์รับจ้างรีวิว