سئول، همین حالا

فرهنگ کره جنوبی: ۱۲ قانون نانوشته‌ای که کره‌ای‌ها رعایت می‌کنند

26 دقیقه مطالعه

فرهنگ کره جنوبی را می‌شود در 3 ایده خلاصه کرد: سلسله‌مراتب، نانچی و جئونگ. سن و جایگاه تعیین می‌کند آدم‌ها چطور حرف بزنند، کجا بنشینند و چه کسی نوشیدنی بریزد. نانچی (눈치، خواندن حال‌وهوای جمع) تعیین می‌کند کِی باید حرف زد و کِی ساکت ماند. جئونگ (정، دلبستگی گرم و چسبنده‌ای که با گذشت زمان شکل می‌گیرد) دلیل این است که صاحب یک رستوران ممکن است بی‌آنکه بخواهید یک غذای اضافه برایتان بیاورد.

وقتی این سه ایده را بفهمید، بیشتر آداب کره‌ای از فهرستی از قوانین بی‌ربط به چیزی منطقی تبدیل می‌شود. در ادامه 12 قاعده آداب معاشرت، تعطیلاتی که مغازه‌ها را می‌بندند، روش خطاب کردن آدم‌ها و یک واژه‌نامه را می‌خوانید. همچنین می‌بینید کره‌ای‌ها واقعاً سر میز، در سولال و چوسوک، در مترو و سر کار چه می‌کنند و کدام لغزش‌های کوچک خارجی‌ها را از بقیه جدا می‌کند.

نکات کلیدی

  • اگر چیزی را از کسی بزرگ‌تر می‌گیرید یا به او می‌دهید، چه لیوان باشد، چه کارت ویزیت، چه هدیه، از دو دست استفاده کنید.
  • چاپستیک را هرگز در کاسه برنج عمودی فرو نکنید. در مراسم یادبود درگذشتگان، برنج را همین‌طور تقدیم می‌کنند.
  • سولال و چوسوک از تقویم قمری پیروی می‌کنند، پس تاریخشان هر سال عوض می‌شود. هرکدام 3 روز تعطیلی رسمی است که در آن بسیاری از مغازه‌ها و رستوران‌های کوچک خانوادگی تعطیل‌اند و بلیت قطار تمام می‌شود.
  • در رستوران و تاکسی کسی انتظار انعام ندارد. همان قیمتی که روی منو یا کیلومترشمار است، مبلغ نهایی است.

3 ایده پشت فرهنگ کره جنوبی

اگر درباره هر کدام از ایده‌های زیر فقط یک چیز بدانید، بیشتر رفتارهایی که برای مسافران گیج‌کننده است برایتان جا می‌افتد. هر سه در همه بخش‌های بعدی دوباره پیدا می‌شوند.

سلسله‌مراتب و سن: چرا کره‌ای‌ها سنتان را می‌پرسند

خیلی از کره‌ای‌ها کمی بعد از آشنایی سن یا سال تولدتان را می‌پرسند. قصد فضولی ندارند. دستور زبان کره‌ای چند سطح گفتار دارد و گوینده باید یکی را انتخاب کند.

جونداءنمال (Jondaenmal، 존댓말، گفتار مؤدبانه) برای کسانی است که از شما بزرگ‌ترند، رده بالاتری دارند یا نمی‌شناسیدشان. بانمال (Banmal، 반말، گفتار خودمانی) برای دوستان نزدیک و کوچک‌ترهاست. اگر با یک غریبه بانمال حرف بزنید، بی‌ادبانه به نظر می‌رسد. وقتی سنتان را بدانند، می‌دانند کدام شکل را به کار ببرند.

ریشه این عادت در ارزش‌های کنفوسیوسی است که جامعه سلسله جوسون (1392 تا 1897) را شکل دادند. امروز هم در جزئیات عملی دیده می‌شود. در مدرسه و محل کار، آدم‌ها همدیگر را سونبه (seonbae، 선배، ارشد) و هوبه (hubae، 후배، کهتر) صدا می‌زنند. معمولاً ارشدها پول غذا را می‌دهند و کهترها نوشیدنی می‌ریزند. حتی بین دو دوست، یک سال اختلاف سن می‌تواند تعیین کند چه کسی به چه کسی «هیونگ» بگوید.

نانچی (눈치): خواندن حال‌وهوای جمع

نانچی یعنی بی‌آنکه به شما بگویند، بفهمید دیگران چه احساسی دارند یا به چه چیزی نیاز دارند. کسی که نانچی خوبی دارد می‌بیند رئیس هنوز شروع به خوردن نکرده، پس صبر می‌کند. لیوان خالی را می‌بیند و پُرش می‌کند. پیش از آنکه کسی اعلام کند، می‌فهمد جلسه تمام شده. کره‌ای‌ها این واژه را هر روز به کار می‌برند و «نانچی اوپتا» (눈치 없다، نانچی ندارد) واقعاً یک انتقاد جدی است.

برای مسافر، یعنی اول نگاه کنید و بعد تقلید کنید. اگر همه سر میز ساکت‌اند و بزرگ‌ترین فرد حرف می‌زند، شما هم ساکت بمانید. اگر مردم در پله‌برقی یک طرف می‌ایستند، شما هم همان کار را بکنید.

جئونگ (정): پیوندی که غریبه‌ها را سخاوتمند می‌کند

جئونگ محبتی است که با گذشت زمان بین آدم‌هایی که فضا، غذا یا سختی را شریک می‌شوند، انباشته می‌شود. به همین دلیل است که مادربزرگی در بازار یک ملاقه اضافه می‌ریزد. مشتری ثابت هم به همین دلیل سوبیسو (seobiseu، 서비스، غذای اضافه مجانی «از طرف مغازه») می‌گیرد. کره‌ای‌ها این واژه را آن‌قدر خوب می‌شناسند که شرکت اوریون کاراکتر 情 را روی بسته‌بندی چوکو پای چاپ کرده است، تنقلاتی که خیلی از کره‌ای‌ها آن را با تقسیم کردن و شریک شدن یکی می‌دانند.

جئونگ توضیح می‌دهد چرا رد کردن غذا یا نوشیدنی از میزبان بزرگ‌تر کره‌ای ممکن است سردتر از قصد شما به نظر برسد. اگر سیر شده‌اید، کمی بپذیرید و بگذارید بماند، یا مؤدبانه توضیح بدهید. فقط آن را با دست پس نزنید.

عادت چهارم: پالی‌پالی (빨리빨리)

«زود، زود» سرعت زندگی روزمره را توصیف می‌کند. بسته‌ها سریع می‌رسند، اینترنت سریع است و کارهای اداری مثل افتتاح حساب بانکی یا گرفتن سیم‌کارت اغلب همان روز انجام می‌شود. در رستوران‌ها هم همین را می‌بینید. غذا زود می‌آید، صورتحساب وقتی بخواهید می‌آید و ماندن طولانی در یک رستوران شلوغ ظهر کمی نابجا به نظر می‌رسد.

12 قاعده آداب معاشرت در کره که خارجی‌ها باید بدانند

# موقعیت کره‌ای‌ها چه می‌کنند چرا مهم است
1 سلام و احوالپرسی یک تعظیم کوچک همراه با «آنیونگ‌هاسِیو»، برای بزرگ‌ترها عمیق‌تر پیش از هر حرفی احترام نشان می‌دهد
2 دادن یا گرفتن چیزی دو دست، یا دست راست در حالی که دست چپ مچ یا ساعد را لمس می‌کند یک دست به سمت بزرگ‌تر بی‌توجهی به نظر می‌رسد
3 ورود به خانه کفش‌ها دم در (hyeongwan، 현관) درمی‌آید کف خانه جای نشستن و به‌طور سنتی خوابیدن است
4 چاپستیک هرگز عمودی در برنج نه، روی میز یا جاچاپستیکی بگذارید چاپستیک عمودی یادآور مراسم درگذشتگان است
5 شروع غذا صبر کنید تا مسن‌ترین فرد قاشقش را بردارد ترتیب سنی سر میز هم برقرار است
6 نوشیدن برای دیگران بریزید، هرگز برای خودتان ریختن نوشیدنی یعنی مراقب هم بودن
7 نوشیدن با بزرگ‌ترها هنگام جرعه زدن سرتان را کمی بچرخانید نشانه سنتی احترام
8 نوشتن نام نام آدم زنده را با جوهر قرمز ننویسید رنگ قرمز به‌طور سنتی برای نام درگذشتگان بود
9 عدد 4 در بسیاری از ساختمان‌ها طبقه چهارم «F» نوشته یا حذف می‌شود «سا» (4) شبیه واژه مرگ تلفظ می‌شود
10 صندلی‌های مترو صندلی‌های اولویت‌دار را برای سالمندان و صندلی‌های صورتی را برای زنان باردار خالی بگذارید حتی مسافران ایستاده هم آن‌ها را خالی می‌گذارند
11 کارت ویزیت کارت را بخوانید، بعد روی میز یا در جاکارتی بگذارید چپاندنش در جیب بی‌احترامی به نظر می‌رسد
12 انعام رایج نیست هزینه خدمات در قیمت لحاظ شده است

این‌ها 12 قاعده روزمره‌ای هستند که بیشتر کره‌ای‌ها بی‌فکر رعایتشان می‌کنند. اگر چند تا را زیر پا بگذارید، از یک خارجی می‌گذرند. اگر درستشان انجام دهید، متوجه می‌شوند.

چطور در کره تعظیم کنیم

بیشتر تعظیم‌های روزمره یک خم شدن سریع سر و شانه‌ها همراه با یک سلام مؤدبانه است. کارکنان مغازه، همسایه یا کارمند هتل همه همین تعظیم کوچک را می‌گیرند. برای معلم، پدر و مادر دوستتان یا کسی که خیلی بزرگ‌تر است، کمر را بیشتر خم کنید و کمی بیشتر نگه دارید. دست دادن در کسب‌وکار رایج است. اگر با فردی ارشد دست می‌دهید، می‌توانید ساعد راستتان را با دست چپ نگه دارید و هم‌زمان کمی سر خم کنید تا احترام نشان دهید.

کفش درآوردن: خانه، بعضی رستوران‌ها و معابد

هر خانه کره‌ای یک ورودی پایین‌تر دارد که کفش‌ها همان‌جا می‌مانند. گرمایش از کف، به اسم اوندول (ondol، 온돌)، باعث می‌شود بسیاری از کره‌ای‌ها روی زمین بنشینند، غذا بخورند و گاهی بخوابند، پس آلودگی خیابان را به داخل نمی‌آورند. بعضی رستوران‌های سنتی با نشستن روی زمین، تالارهای معابد و برخی مهمان‌خانه‌ها هم همین‌طورند.

اگر ردیفی از کفش‌ها را کنار یک پله دیدید، کفش خودتان را هم دربیاورید. جوراب سالم بپوشید. مردم متوجه می‌شوند.

8 عبارت مؤدبانه‌ای که بیشترین کار را می‌کنند

برای مؤدب بودن لازم نیست کره‌ای را روان بدانید. این عبارت‌ها بیشتر موقعیت‌های روزمره را پوشش می‌دهند. اگر می‌خواهید جلوتر بروید، نقشه راه 6 مرحله‌ای یادگیری زبان کره‌ای از الفبای هانگول نشان می‌دهد از کجا شروع کنید.

فارسی Korean Romanization کاربرد
سلام 안녕하세요 annyeonghaseyo هر نوع احوالپرسی، شکل مؤدبانه
ممنون 감사합니다 gamsahamnida مغازه، تاکسی، هر کسی (رسمی و مؤدبانه)
متأسفم 죄송합니다 joesonghamnida عذرخواهی واقعی (رسمی و مؤدبانه)
ببخشید (با اجازه) 실례합니다 sillyehamnida رد شدن از کنار کسی، قطع کردن حرف (رسمی و مؤدبانه)
ببخشید (خطاب به کارکنان) 여기요 / 저기요 yeogiyo / jeogiyo صدا زدن گارسون در رستوران
با میل می‌خورم 잘 먹겠습니다 jal meokgetseumnida پیش از غذا، به‌ویژه وقتی دیگری پول می‌دهد (رسمی و مؤدبانه)
خوب خوردم، دستتان درد نکند 잘 먹었습니다 jal meogeotseumnida بعد از غذا، یا موقع بیرون رفتن به صاحب رستوران (رسمی و مؤدبانه)
اشکالی ندارد / نه، ممنون 괜찮아요 gwaenchanayo رد کردن ملایم یک پیشنهاد (مؤدبانه)
میز یک رستوران کره‌ای با برنج، سوپ و بانچان‌های کوچک فراوان در کاسه‌های فلزی و سرامیکی
Photo: Side dishes of Korean Barbecue by anokarina, CC BY-SA 2.0

آداب غذا خوردن و رفتار سر میز در کره

وعده‌های غذایی کره‌ای مشترک است. غذای اصلی، خورش‌ها و مخلفات وسط میز گذاشته می‌شود و همه از آن‌ها می‌خورند. بیشتر قواعد غذایی از همین عادت تقسیم کردن می‌آید.

یک وعده کره‌ای چطور چیده می‌شود

یک وعده خانگی معمولی سه بخش دارد. باپ (bap، 밥، برنج) در کاسه خودتان است، همراه با گوک (guk، 국، سوپ) یا یک جیگه (jjigae، 찌개، خورش غلیظ‌تر مشترک). بعد بانچان (banchan، 반찬، مخلفات کوچک مثل کیمچی، اسفناج چاشنی‌شده یا ماهی آنچووی سرخ‌شده) می‌آید. در بیشتر رستوران‌های معمولی بانچان همراه غذا رایگان است و پُر کردن دوباره‌اش عادی است. بعضی جاها ایستگاه سلف‌سرویس بانچان دارند.

برنج را با قاشق می‌خورند و چاپستیک برای مخلفات است. کره‌ای‌ها کاسه برنج را مثل ژاپنی‌ها یا چینی‌ها به دهان نزدیک نمی‌کنند. کاسه روی میز می‌ماند. سوپ را هم با قاشق می‌خورند و بین خانواده و دوستان، با قاشق خودتان از قابلمه مشترک خورش خوردن عادی است.

چه کسی اول شروع می‌کند و چطور هم‌سرعت بمانیم

در یک وعده خانوادگی یا کاری، تا مسن‌ترین یا ارشدترین فرد قاشقش را برندارد، کسی شروع نمی‌کند. سعی کنید تقریباً هم‌سرعت میز بخورید و تا بزرگ‌ترها مشغول غذا هستند بلند نشوید. در یک وعده خودمانی با دوستان هم‌سن، این‌ها چندان اهمیتی ندارد. آدم‌ها فقط «جال مُک‌کِتسِمنیدا» می‌گویند و شروع می‌کنند.

آداب نوشیدن در کره: سوجو، ریختن و چرخاندن سر

سوجو (soju، 소주، نوشیدنی الکلی شفاف) و آبجو نوشیدنی پیش‌فرض شام هستند و قواعد ریختن‌شان سخت‌گیرانه است. شما برای دیگران می‌ریزید و آن‌ها برای شما. وقتی برای بزرگ‌تری می‌ریزید، بطری را با دو دست یا با دست راست و دست چپ روی مچ نگه دارید. وقتی فردی ارشد برای شما می‌ریزد، لیوانتان را با دو دست بگیرید. وقتی جلوی بزرگ‌تری می‌نوشید، سرتان را کمی بچرخانید.

اگر نمی‌نوشید، زود و مؤدبانه بگویید. لیوانتان را نیمه‌پر نگه دارید تا کسی دوباره پُرش نکند، یا نوشیدنی غیرالکلی سفارش بدهید. فشار برای نوشیدن در محیط‌های کاری جوان‌تر خیلی کم شده و جمله «نمی‌توانم بخورم» (술을 못 마셔요، sureul mot masyeoyo) به‌طور گسترده پذیرفته است. یک ترکیب غذایی که هر مسافری درباره‌اش می‌شنود چیمک (chimaek، 치맥، مرغ سوخاری به‌علاوه مکجو یعنی آبجو) است، راه کلاسیک گذراندن شب جمعه یا تماشای یک بازی.

پرداخت صورتحساب در کره

در بیشتر رستوران‌های معمولی هنگام بیرون رفتن کنار پیشخوان حساب می‌کنید، نه سر میز. به‌طور سنتی فرد ارشد یا میزبان برای همه پول می‌دهد و جوان‌ترها ممکن است دور دوم یا قهوه بعدش را بخرند. بین دوستان حالا تقسیم کردن صورتحساب رایج است. کره‌ای‌ها اسمش را دوچی‌پِی (deochipei، 더치페이، «پرداخت هلندی») می‌گذارند و معمولاً همان لحظه با انتقال بانکی حساب می‌کنند.

غذاهایی که به رسوم گره خورده‌اند

بعضی غذاها فراتر از یک وعده معنا دارند. در تولد، کره‌ای‌ها میئوک‌گوک (miyeokguk، 미역국، سوپ جلبک دریایی) می‌خورند. این همان سوپی است که مادران به‌طور سنتی بعد از زایمان می‌خورند.

در سولال، مردم توک‌گوک (tteokguk، 떡국، سوپ کیک برنجی ورقه‌ای) می‌خورند و می‌گویند هر کاسه یک سال به سنتان اضافه می‌کند. در چوسوک سونگ‌پیون (songpyeon، 송편، کیک‌های برنجی نیم‌ماه که روی سوزن کاج بخارپز می‌شوند) داریم. در دونگجی (동지)، شب انقلاب زمستانی، بسیاری از خانواده‌ها پاتجوک (patjuk، 팥죽، فرنی لوبیا قرمز) می‌خورند.

تعطیلات کره: سولال، چوسوک و روزهای تعطیل دیگر

تعطیلات رسمی کره ترکیبی از روزهای ملی بر پایه تقویم شمسی و دو جشن بزرگ قمری است. جشن‌های قمری بیشترین تأثیر را روی برنامه سفر شما دارند، چون میلیون‌ها نفر هم‌زمان به شهر خودشان برمی‌گردند و بسیاری از مغازه‌های کوچک تعطیل می‌شوند.

تعطیلی نام کره‌ای زمان مردم چه می‌کنند
سال نو میلادی 신정 (Sinjeong) 1 ژانویه سفر برای دیدن طلوع خورشید در ساحل شرقی، روزی آرام‌تر از سولال
سولال (سال نو قمری) 설날 روز اول ماه اول قمری، حدود 3 روز تعطیلی دید و بازدید خانوادگی، مراسم یادبود نیاکان، تعظیم سِبِه، توک‌گوک
روز جنبش استقلال 삼일절 (Samiljeol) 1 مارس یادآوری جنبش استقلال 1919 در دوران اشغال ژاپن
روز کودک 어린이날 (Eorininal) 5 مه گردش خانوادگی، پارک‌ها و شهربازی‌ها شلوغ می‌شوند
تولد بودا 부처님 오신 날 روز هشتم ماه چهارم قمری نمایش فانوس‌ها در معابد
روز یادبود 현충일 (Hyeonchungil) 6 ژوئن گرامیداشت کسانی که در خدمت به کشور جان باختند؛ ساعت 10 صبح آژیر به صدا درمی‌آید
روز آزادی 광복절 (Gwangbokjeol) 15 اوت سالگرد آزادی از حکومت ژاپن در 1945
چوسوک (جشن برداشت) 추석 روز پانزدهم ماه هشتم قمری، حدود 3 روز تعطیلی دید و بازدید خانوادگی، رسیدگی به قبرها، سونگ‌پیون
روز بنیان‌گذاری ملی 개천절 (Gaecheonjeol) 3 اکتبر یادآوری بنیان‌گذاری افسانه‌ای نخستین پادشاهی کره
روز هانگول 한글날 (Hangeullal) 9 اکتبر جشن الفبای کره‌ای
کریسمس 성탄절 (Seongtanjeol) 25 دسامبر بیشتر روز زوج‌هاست تا روز خانواده

وقتی یک تعطیلی به آخر هفته می‌افتد، دولت اغلب یک تعطیلی جایگزین (대체공휴일، daechegonghyuil) اضافه می‌کند و روزهای انتخابات هم تعطیل است. فهرست دقیق هر سال فرق می‌کند، پس پیش از رزرو پرواز یا تور، تقویم رسمی تعطیلات همان سال را بررسی کنید.

سولال: در سال نو قمری کره چه می‌گذرد

سولال زمانی است که خانواده‌ها دور هم جمع می‌شوند، معمولاً در خانه پدر و مادر پسر ارشد. خانواده‌های سنتی روز را با چارِیه (charye، 차례، مراسم یادبود نیاکان) شروع می‌کنند. غذا برای نیاکان روی میز چیده می‌شود و خانواده تعظیم می‌کند.

بعد اعضای جوان‌تر خانواده سِبِه (sebae، 세배) را اجرا می‌کنند، تعظیمی عمیق و رسمی به بزرگ‌ترها که اغلب با هانبوک (hanbok، 한복، لباس سنتی) همراه است. در عوض سِبِت‌دون (sebaetdon، 세뱃돈، عیدی سال نو) و چند توصیه می‌گیرند. توک‌گوک سرو می‌شود و بعدازظهر یوت‌نوری (윷놀이، بازی تخته‌ای با پرتاب چوب) بیرون می‌آید.

خیلی از خانواده‌های جوان‌تر و مذهبی حالا این مراسم را کنار گذاشته‌اند یا کوچک برگزار می‌کنند. بعضی خانواده‌ها به جایش با هم به سفر می‌روند. این تغییر بخش بزرگی از داستان عوض شدن خانواده‌های کره‌ای است.

چوسوک: جشن برداشت کره‌ای

چوسوک را اغلب با روز شکرگزاری مقایسه می‌کنند. خانواده‌ها دور هم جمع می‌شوند و خیلی‌ها سونگ‌میو (seongmyo، 성묘، سر زدن و رسیدگی به قبر نیاکان) می‌روند و چارِیه برگزار می‌کنند. سونگ‌پیون خودشان درست می‌کنند یا می‌خرند. هفته‌های قبل از آن، فروشگاه‌ها پر از بسته‌های هدیه‌ای مثل اسپم، روغن پخت‌وپز، میوه، گوشت گاو و تونیک‌های سلامتی می‌شود. کره‌ای‌ها این‌ها را به اقوام، مشتری‌ها و همکاران هدیه می‌دهند و کسی آن را عجیب نمی‌داند.

سولال و چوسوک برای مسافران چه معنایی دارند

در ابتدا و انتهای هر تعطیلی، بزرگراه‌ها و قطارها شلوغ می‌شوند و بلیت قطار اغلب زود تمام می‌شود. در سئول بسیاری از رستوران‌های خانوادگی و غرفه‌های بازار یک روز یا بیشتر تعطیل‌اند. زنجیره‌های بزرگ، فروشگاه‌های بزرگ، مغازه‌های 24 ساعته و بعضی کاخ‌ها و موزه‌ها اغلب باز می‌مانند و ممکن است برنامه ویژه داشته باشند. شهر به‌طور غیرمعمولی ساکت می‌شود که بعضی بازدیدکنندگان از آن خوششان می‌آید. ساعت کاری تعطیلات را در صفحه رسمی هر مکان بررسی کنید و حمل‌ونقل بین‌شهری را هرچه زودتر رزرو کنید.

«روزهای» کوچک‌تری که کره‌ای‌ها واقعاً جشن می‌گیرند

بعضی روزهای غیررسمی در مغازه‌ها خیلی پررنگ‌اند. ولنتاین (14 فوریه) روزی است که زنان به‌طور سنتی شکلات می‌دهند. وایت دی (14 مارس) روزی است که مردان هدیه را جبران می‌کنند.

بلک دی (14 آوریل) روزی نیمه‌شوخی برای مجردهاست که جاجانگ‌میون (짜장면، رشته‌فرنگی با سس لوبیای سیاه) می‌خورند. پپرو دی (11 نوامبر) به نام تنقلات چوبی‌شکل پپرو است، چون تاریخش با چهار تا «1» شبیه چهار چوب است. مغازه‌های 24 ساعته هفته‌ها جعبه‌های هدیه را کنار در روی هم می‌چینند.

زندگی روزمره در کره: کره‌ای‌ها واقعاً چه می‌کنند

بیشتر زندگی روزمره در کره روی گوشی، مغازه‌های 24 ساعته و حمل‌ونقل عمومی می‌چرخد. اگر این عادت‌ها را بدانید، چه مسافر باشید و چه از دور زندگی کره‌ای را دنبال کنید، خیلی سریع‌تر جا می‌افتید.

اپلیکیشن‌هایی که همه کره‌ای‌ها استفاده می‌کنند

کاکائوتاک (KakaoTalk) پیام‌رسان اصلی است. کره‌ای‌ها از آن برای گروه‌های خانوادگی و کاری، هدیه دادن و حتی بعضی اطلاعیه‌های رسمی استفاده می‌کنند. برای نقشه، مردم محلی از نیور مپ (Naver Map) یا کاکائو مپ (Kakao Map) استفاده می‌کنند که در کره مسیر پیاده و حمل‌ونقل را دقیق‌تر از گوگل مپ نشان می‌دهند. کاکائو تی (Kakao T) اپلیکیشن اصلی تاکسی است. برای سفارش غذا، بمین (Baemin، 배달의민족) و کوپانگ ایتس (Coupang Eats) نام‌های بزرگ‌اند و سفارش غذا به پارک‌های کنار رود هان یکی از عادت‌های شناخته‌شده سئول است.

مغازه‌های 24 ساعته و کافه‌ها

GS25، CU و 7-Eleven همه‌جا هستند و فقط تنقلات‌فروشی نیستند. کره‌ای‌ها برای ناهار کیمباب مثلثی و رامن فوری می‌خرند، رامن را با دستگاه آب داغ فروشگاه می‌پزند و پشت پیشخوان کنار پنجره می‌خورند. بسیاری از فروشگاه‌ها بسته پستی هم تحویل می‌گیرند و کارت حمل‌ونقل شارژ می‌کنند.

فرهنگ کافه هم خیلی بزرگ است. کافه‌ها جای درس خواندن، جلسه و قرار هستند و مردم اغلب گوشی یا لپ‌تاپ را روی میز می‌گذارند تا جایشان را نگه دارند. این چیزهای زیادی درباره امنیتی که در زندگی روزمره کره حس می‌شود، می‌گوید.

آداب مترو و اتوبوس

کارت تی‌مانی (T-money، 티머니، کارت حمل‌ونقل قابل شارژ) را هنگام ورود و خروج بزنید. در اتوبوس هنگام پیاده شدن دوباره کارت بزنید تا تخفیف تعویض اعمال شود. در قطار آرام حرف بزنید، تماس‌ها را کوتاه کنید و در ساعت شلوغی کوله‌پشتی را جلو بگیرید. صندلی‌های اولویت‌دار انتهای هر واگن و صندلی‌های صورتی زنان باردار معمولاً حتی وقتی قطار پر است خالی می‌مانند. مردم محلی همین‌طور رهایشان می‌کنند.

فرهنگ «بانگ»: اتاق برای هر کاری

بانگ (bang، 방) یعنی اتاق و کره تقریباً برای هر نوع تفریحی اتاق اجاره می‌دهد. نورِبانگ (noraebang، 노래방) کارائوکه خصوصی است، ایستگاه معمول دوم یا سوم یک شب بیرون رفتن. پی‌سی‌بانگ (PC bang، PC방) کافه بازی با کامپیوترهای سریع است و بخش بزرگی از فرهنگ ای‌اسپورت کره از همان‌جا شروع شد.

جیم‌جیل‌بانگ (jjimjilbang، 찜질방) مجموعه حمام و سونا است. خانواده‌ها و دوستان ساعت‌ها آنجا با لباس‌های نخی یک‌شکل می‌مانند، تخم‌مرغ آب‌پز می‌خورند و سیکهه (식혜، نوشیدنی شیرین برنجی) می‌نوشند. بخش‌های حمام جداگانه برای هر جنس است و بدون لباس. پیش از ورود به وان‌ها دوش می‌گیرید.

تفکیک زباله

قواعد زباله خانگی سخت‌گیرانه است. زباله عمومی در کیسه‌های رسمی پولی (종량제 봉투، jongnyangje bongtu) ریخته می‌شود که در فروشگاه‌های محلی فروخته می‌شوند. پسماند غذایی جداگانه جمع می‌شود و مواد بازیافتی بر اساس نوع تفکیک می‌شوند. هر محله قواعد خودش را دارد، پس مستأجرهای کوتاه‌مدت باید از میزبان بپرسند یا راهنمای اداره محله را ببینند.

نام، سن و عنوان در کره: چطور مردم را خطاب کنیم

خطاب اشتباه یکی از رایج‌ترین لغزش‌های کوچک خارجی‌ها با کره‌ای‌هاست. روش درستش این است.

نام‌های کره‌ای چطور کار می‌کنند

نام خانوادگی اول می‌آید، معمولاً یک هجا، و بعد نام کوچک که معمولاً دو هجاست. در نامی مثل کیم مین‌جون، کیم نام خانوادگی است. کیم، ایی (이، که Yi یا Rhee هم نوشته می‌شود) و پارک (박، که Pak هم نوشته می‌شود) با فاصله زیاد رایج‌ترین نام‌های خانوادگی‌اند. زنان متأهل در کره به‌طور سنتی نام خانوادگی خودشان را نگه می‌دارند و فرزندان نام پدر را می‌گیرند.

عنوان‌ها: سی، نیم، اوپا و اونی

کره‌ای‌ها به‌ندرت کسی را فقط با نام کوچک صدا می‌زنند، مگر دوست نزدیک یا کوچک‌تر باشد. اضافه کردن -ssi (씨) به نام کامل یا نام کوچک بین هم‌ردیف‌ها مؤدبانه است. -nim (님) محترمانه‌تر است و بعد از عنوان‌های شغلی مثل سونسنگ‌نیم (seonsaengnim، 선생님، معلم، برای پزشکان و بسیاری از متخصصان هم به کار می‌رود) یا ساجانگ‌نیم (sajangnim، 사장님، رئیس شرکت، برای صاحبان مغازه هم به کار می‌رود) می‌آید. در محل کار، مردم از عنوان استفاده می‌کنند، مثلاً کیم گوا‌جانگ‌نیم (김 과장님، آقا یا خانم مدیر کیم)، و تقریباً هرگز نام کوچک را به کار نمی‌برند.

واژه‌های خانوادگی برای دوستان هم به کار می‌روند. یک زن جوان‌تر دوست پسر بزرگ‌ترش را اوپا (oppa، 오빠) و دوست دختر بزرگ‌ترش را اونی (eonni، 언니، که اغلب «unnie» نوشته می‌شود) صدا می‌زند. یک مرد جوان‌تر هیونگ (hyeong، 형، «hyung») و نونا (nuna، 누나، «noona») می‌گوید. اگر سریال کره‌ای می‌بینید، این واژه‌ها را از قبل می‌شناسید. اما استفاده از آن‌ها برای کسی که تازه آشنا شده‌اید ممکن است زیادی صمیمی باشد، پس صبر کنید طرف مقابل خودش پیشنهاد بدهد.

سن کره‌ای: تغییر 2023

کره‌ای‌ها قبلاً هر کس را هنگام تولد 1 ساله حساب می‌کردند و هر سال در اول ژانویه یک سال به سنش اضافه می‌شد، پس کسی می‌توانست در «سن کره‌ای» تا دو سال بزرگ‌تر از سن بین‌المللی باشد. در ژوئن 2023 قانونی سن بین‌المللی (만 나이، man nai) را برای استفاده قانونی و اداری یکسان کرد. در زندگی روزمره خیلی‌ها هنوز بر اساس سال تولد فکر می‌کنند و بعضی قواعد، مثل مقطع تحصیلی و سن قانونی نوشیدن، هنوز بر پایه سال تولد است. برای همین کره‌ای‌ها اغلب می‌پرسند «چه سالی به دنیا آمدید؟» به‌جای «چند سالتان است؟»

مراحل زندگی: تولد، عروسی، تشییع و کنکور

رویدادهای بزرگ زندگی در کره رسوم مشخصی دارند و پول نقد در بیشتر آن‌ها نقش دارد.

دول و هوانگاپ: تولد اول و شصتم

تولد اول نوزاد، دول (dol، 돌)، شامل دول‌جابی (doljabi، 돌잡이) است. اشیایی مثل نخ، پول، مداد یا گوشی پزشکی پهن می‌شود و گفته می‌شود هر چه نوزاد بردارد آینده‌اش را پیش‌بینی می‌کند. هوانگاپ (hwangap، 환갑)، شصتمین تولد، یک چرخه کامل تقویم سنتی 60 ساله را نشان می‌دهد. قبلاً مهمانی بسیار بزرگی بود. حالا که مردم بیشتر عمر می‌کنند، خیلی از خانواده‌ها به‌جایش 70 سالگی را جشن می‌گیرند یا به سفر می‌روند.

عروسی و تشییع: پول نقد در پاکت

در عروسی کره‌ای، مهمانان چوگیی‌گئوم (chugeuigeum، 축의금، پول تبریک) را در پاکتی سفید در میز پذیرش می‌دهند و در دفتر مهمانان ثبت می‌شود. مراسم در تالارهای عروسی اغلب کوتاه است و برنامه فشرده‌ای دارد و بعدش بوفه سرو می‌شود.

مراسم تشییع معمولاً حدود سه روز در تالارهای مراسم بیمارستان‌ها برگزار می‌شود. عزاداران جوئی‌گئوم (joeuigeum، 조의금، پول تسلیت) می‌آورند، مقابل محراب تعظیم می‌کنند و با خانواده غذا می‌خورند. لباس تیره انتظار می‌رود. مبلغ بستگی به نزدیکی شما دارد، پس از یک دوست کره‌ای بپرسید.

سونونگ: روزی که کشور ساکت می‌شود

سونونگ (Suneung، 수능، کنکور سراسری دانشگاه، که CSAT هم نامیده می‌شود) هر نوامبر برگزار می‌شود. ادارات دیرتر باز می‌شوند تا داوطلبان در ترافیک گیر نکنند. در بخش شنیداری انگلیسی، پروازها نگه داشته می‌شوند و کارهای ساختمانی متوقف می‌شود.

گزارش شده پلیس گاهی داوطلبان دیرکرده را با خودرو به حوزه امتحانی می‌رساند. دانش‌آموزان کوچک‌تر بیرون دروازه‌ها تشویق می‌کنند و والدین در معابد و کلیساها دعا می‌کنند. هیچ روز دیگری به این روشنی نشان نمی‌دهد کره چقدر به تحصیل وزن می‌دهد.

مسافران در واگن مترو سئول با تابلوهای هانگول و صندلی‌های اولویت‌دار در انتهای واگن
Photo: [our bank] Seoul-metro-424-Myeongdong-station-gate-20181124-081950 by LERK, CC BY-SA 4.0

کره‌ای‌ها فرهنگ پاپ را چطور مصرف می‌کنند: سریال، وب‌تون و ای‌اسپورت

کی‌پاپ و سریال‌های کره‌ای چیزی است که بیشتر مردم خارج از کره می‌بینند. در خود کره، مردم به شیوه‌های خاصی تماشا می‌کنند، می‌خوانند و بازی می‌کنند و دانستن آن‌ها کمک می‌کند گفت‌وگوها را دنبال کنید.

وب‌تون: داستانی که در مترو خوانده می‌شود

وب‌تون (웹툰) کمیک‌های عمودی برای گوشی هستند و مسافران روزانه آن‌ها را در نیور وب‌تون و کاکائو پیج می‌خوانند. بسیاری از سریال‌های بزرگ کره‌ای از وب‌تون شروع شده‌اند و یک اقتباس می‌تواند خوانندگان را به نسخه اصلی برگرداند. مطلب ما درباره جهش 35 برابری بازدید وب‌تون The Remarried Empress نشان می‌دهد این چطور کار می‌کند.

ای‌اسپورت: یک ورزش جریان اصلی

به لطف فرهنگ پی‌سی‌بانگ، بازی حرفه‌ای در کره توجهی شبیه ورزش‌های سنتی می‌گیرد. بازیکنان League of Legends نام‌های آشنای خانه‌ها هستند و جابه‌جایی‌های تیم‌ها در اخبار عمومی می‌آید. فیکر (Faker) که برای تی‌وان (T1) بازی می‌کند یکی از شناخته‌شده‌ترین ورزشکاران کشور است.

فرهنگ فن‌دام

فن‌دام‌های کی‌پاپ استریم، تبلیغات تولد در ایستگاه‌های مترو و هدیه‌های کامیون قهوه برای پشت صحنه فیلم‌ها را سازمان می‌دهند. تبلیغات ال‌ای‌دی تولد آیدل‌ها را در ایستگاه‌هایی مثل سامسونگ و هونگیک (دانشگاه هونگیک) می‌بینید. هزینه این تبلیغات را طرفداران می‌دهند، نه شرکت‌های مدیریتی.

کره‌ای‌ها درباره چه حرف می‌زنند: کار، پول، تاریخ و کره شمالی

موضوع‌هایی که سر شام در سئول مطرح می‌شوند چیزهای زیادی درباره کشور می‌گویند. بعضی را راحت می‌شود وارد شد و بعضی دقت می‌خواهند.

فرهنگ کار و هوئه‌سیک

هوئه‌سیک (hoesik، 회식) شام تیمی بعد از کار است، معمولاً کباب کره‌ای و سوجو و گاهی دور دوم. قبلاً تقریباً اجباری بود و تا دیروقت ادامه داشت. کارمندان جوان‌تر مخالفت کرده‌اند و حالا بسیاری از شرکت‌ها آن را کوتاه‌تر برگزار می‌کنند یا به ناهار می‌برند. چیبول (chaebol، 재벌، گروه‌های تجاری تحت کنترل خانواده مثل سامسونگ، هیوندای، SK و LG) هنوز شغل‌هایی هستند که بسیاری از خانواده‌ها امیدوارند فرزندانشان به آن‌ها برسند. سرمایه‌گذاری خرد یک سرگرمی جریان اصلی است و سرمایه‌گذاران حقیقی خودشان را گِمی (gaemi، 개미، «مورچه‌ها») می‌نامند.

تاریخ و ژاپن

دوران حکومت استعماری ژاپن (1910 تا 1945) هنوز زخمی باز است. 1 مارس و 15 اوت به همین دلیل تعطیل ملی‌اند. کره‌ای‌ها با اشتیاق به ژاپن سفر می‌کنند، غذای ژاپنی می‌خورند و انیمه می‌بینند، اما مسائل تاریخی هنوز موضوع‌های جدی‌اند. بیشتر گوش بدهید تا حرف بزنید و درباره‌اش شوخی نکنید.

کره شمالی

جنگ کره (1950 تا 1953) با آتش‌بس تمام شد، نه با پیمان صلح، و شبه‌جزیره با DMZ (منطقه غیرنظامی) تقسیم شده است. بسیاری از کره‌جنوبی‌ها نسبت به شمال آرام‌تر از چیزی هستند که تیترهای خارجی نشان می‌دهند و بسیاری از خانواده‌های مسن هنوز اقوامی دارند که در جنگ ردشان را گم کرده‌اند. با کنجکاوی سؤال بپرسید، نه با هیجان. گزارش‌های رسانه دولتی کره شمالی (KCNA) ادعا هستند، نه واقعیت تأییدشده. برای نمونه‌ای تازه از اینکه خبر شمال چطور به جنوب می‌رسد، مطلب ما را درباره چرا پیست اسکی ماسیکریونگ کره شمالی دوباره خبرساز شده ببینید.

اشتباه‌های رایج خارجی‌ها در کره و یک چک‌لیست

هیچ‌کدام از این‌ها باعث بیرون انداختنتان از رستوران نمی‌شود. فقط لغزش‌های کوچکی هستند که کره‌ای‌ها بیشتر متوجه می‌شوند.

اشتباه‌هایی که کره‌ای‌ها بیشتر می‌بینند

  • ریختن نوشیدنی برای خودتان در شام گروهی. لیوان دیگری را پُر کنید و صبر کنید برای شما بریزند.
  • استفاده از بانمال که از سریال‌ها یاد گرفته‌اید با غریبه‌ها. «گومائو» برای یک مغازه‌دار بی‌ادبانه است. بگویید «گامساهامنیدا».
  • صدا زدن همکار بزرگ‌تر با نام کوچک. از عنوان شغلی همراه با -nim استفاده کنید.
  • فین کردن سر میز. به‌جایش از میز دور شوید.
  • انعام دادن. لازم نیست و می‌تواند کارکنان را گیج کند.
  • نشستن روی صندلی‌های اولویت‌دار مترو وقتی نیازی ندارید، حتی اگر قطار خالی باشد.
  • بلند حرف زدن در حمل‌ونقل عمومی. کره‌ای‌ها در قطار صدایشان را پایین نگه می‌دارند.
  • دیر رزرو کردن سفر در سولال یا چوسوک. قطار و اتوبوس تمام می‌شود و بسیاری از رستوران‌های کوچک تعطیل‌اند.
  • فرض کردن اینکه هر کره‌ای کارشناس کی‌پاپ است. بسیاری از کره‌ای‌ها اصلاً آیدل‌ها را دنبال نمی‌کنند.

یک نمونه عملی: اولین شام با خانواده یک دوست کره‌ای

فرض کنید یک دوست کره‌ای شما را به شام با پدر و مادرش دعوت می‌کند. دم در کفش‌تان را دربیاورید و با «آنیونگ‌هاسِیو» به والدین تعظیم کنید. هدیه را با دو دست بدهید. میوه یا یک جعبه خوراکی انتخاب امنی است.

سر میز صبر کنید پدر یا مادر شروع به خوردن کنند، بعد «جال مُک‌کِتسِمنیدا» بگویید. اگر پدر سوجو تعارف کرد، لیوانتان را با دو دست بگیرید و برای جرعه زدن کمی رو بچرخانید. وقتی لیوان او خالی شد، با دو دست برایش بریزید.

سر صورتحساب کشمکش نکنید، چون والدین پول را می‌دهند. موقع رفتن «جال مِئوگوتسِمنیدا» بگویید و همان شب از طریق کاکائوتاک برای دوستتان پیام تشکر بفرستید.

چک‌لیست 10 مرحله‌ای فرهنگ کره برای شما

  1. خواندن هانگول را یاد بگیرید. بیشتر آدم‌ها چند روز وقت می‌گذارند و منو و تابلوها خواندنی می‌شوند.
  2. 8 عبارت مؤدبانه بالا را حفظ کنید و تعظیم کوچک را تمرین کنید.
  3. پیش از رسیدن، نیور مپ یا کاکائو مپ، کاکائوتاک و یک اپلیکیشن ترجمه نصب کنید.
  4. یک کارت تی‌مانی بگیرید و در اتوبوس هم هنگام ورود و هم خروج کارت بزنید.
  5. ببینید تاریخ سفرتان با سولال، چوسوک یا تعطیلی جایگزین هم‌پوشانی دارد یا نه.
  6. جوراب سالم همراه ببرید. بیشتر از آنچه فکر می‌کنید کفش درمی‌آورید.
  7. برای هر چیزی که به بزرگ‌تر می‌دهید یا از او می‌گیرید از دو دست استفاده کنید.
  8. در وعده‌های گروهی صبر کنید مسن‌ترین فرد شروع کند و برای دیگران بریزید.
  9. مردم را با -ssi یا عنوان خطاب کنید، هرگز فقط با نام کوچک.
  10. پیش از عروسی، تشییع یا دیدار در خانه، از یک دوست کره‌ای بپرسید چه ببرید.

واژه‌نامه فرهنگ کره: اصطلاحات کلیدی با هانگول

اصطلاح هانگول تلفظ لاتین معنی
نانچی 눈치 nunchi خواندن حال‌وهوای جمع، حس کردن نیاز دیگران
جئونگ 정 jeong دلبستگی عمیق که با گذراندن زمان ساخته می‌شود
پالی‌پالی 빨리빨리 ppalli-ppalli «زود، زود»، سرعت زندگی روزمره
جونداءنمال 존댓말 jondaenmal گفتار مؤدبانه یا احترام‌آمیز
بانمال 반말 banmal گفتار خودمانی برای دوستان نزدیک و کوچک‌ترها
سونبه / هوبه 선배 / 후배 seonbae / hubae ارشد / کهتر در مدرسه یا محل کار
بانچان 반찬 banchan مخلفات کوچک مشترک
سوبیسو 서비스 seobiseu یک چیز اضافه مجانی «از طرف مغازه»
هوئه‌سیک 회식 hoesik شام تیمی بعد از کار
چارِیه 차례 charye مراسم یادبود نیاکان در سولال و چوسوک
سِبِه 세배 sebae تعظیم رسمی سال نو به بزرگ‌ترها
سونگ‌میو 성묘 seongmyo سر زدن و رسیدگی به قبر نیاکان
هانبوک 한복 hanbok لباس سنتی کره‌ای
اوندول 온돌 ondol گرمایش سنتی از کف
جیم‌جیل‌بانگ 찜질방 jjimjilbang مجموعه حمام و سونا
نورِبانگ 노래방 noraebang اتاق کارائوکه خصوصی
چیبول 재벌 jaebeol کنگلومرای تجاری خانوادگی
گِمی 개미 gaemi «مورچه»، سرمایه‌گذار خرد بورس
سونونگ 수능 suneung کنکور سراسری دانشگاه
چیمک 치맥 chimaek مرغ سوخاری با آبجو

FAQ

مهم‌ترین بخش فرهنگ کره جنوبی که باید بفهمم چیست؟

احترام به سن و ارشدیت. همین تعیین می‌کند مردم از کدام شکل زبان کره‌ای استفاده کنند، چه کسی اول بخورد، چه کسی بریزد و چه کسی پول بدهد. اگر این احترام را با یک تعظیم کوچک، دو دست و عبارت‌های مؤدبانه نشان بدهید، کره‌ای‌ها از بیشتر لغزش‌های دیگر چشم‌پوشی می‌کنند.

آیا انعام دادن در کره بی‌ادبی است؟

بی‌ادبی نیست، اما انتظارش را هم ندارند و ممکن است کارکنان گیج شوند یا بخواهند پول را پس بدهند. قیمت در رستوران‌ها، کافه‌ها و تاکسی‌ها از قبل هزینه خدمات را شامل می‌شود. بعضی هتل‌های لوکس هزینه خدمات را به صورتحساب اضافه می‌کنند، پس رسیدتان را بررسی کنید.

آیا کره‌ای‌ها هنوز تعظیم می‌کنند؟

بله، هر روز. بیشتر تعظیم‌ها هنگام سلام یا تشکر یک خم شدن سریع سر و شانه‌هاست. تعظیم عمیق و رسمی برای بزرگ‌ترها در سولال، در عروسی، در تشییع و برای عذرخواهی‌های بسیار رسمی است.

سولال و چوسوک کِی هستند؟

هر دو از تقویم قمری پیروی می‌کنند، پس تاریخ شمسی‌شان هر سال عوض می‌شود. سولال معمولاً اواخر ژانویه یا فوریه است و چوسوک در سپتامبر یا اوایل اکتبر. پیش از برنامه‌ریزی سفر، تقویم رسمی تعطیلات همان سال را بررسی کنید، چون هرکدام 3 روز تعطیلی رسمی است که در آن بسیاری از مغازه‌ها و رستوران‌های کوچک خانوادگی تعطیل‌اند و بلیت قطار تمام می‌شود.

برای دیدار در خانه یک کره‌ای چه ببرم؟

چیزی کاربردی یا خوراکی ببرید. میوه، یک جعبه تنقلات خوب، آبمیوه یا بسته هدیه همه انتخاب‌های امنی هستند. آن را با دو دست بدهید، دم در کفش‌تان را دربیاورید و اول به مسن‌ترین فرد سلام کنید.

چرا کره‌ای‌ها سن مرا می‌پرسند؟

دستور زبان کره‌ای با رابطه بین گوینده‌ها تغییر می‌کند، پس مردم باید بدانند چه کسی بزرگ‌تر است تا سطح گفتار و عنوان درست را انتخاب کنند. این سؤال برای مؤدب بودن است، نه درباره شخص شما. خیلی‌ها هم به‌جایش سال تولدتان را می‌پرسند.

بعد از این چه بخوانیم، ببینیم و برنامه‌ریزی کنیم

اگر سفر در پیش دارید، از هانگول و عبارت‌های مؤدبانه شروع کنید. نقشه راه یادگیری زبان کره‌ای ما در چند روز شما را به خواندن تابلوها می‌رساند. بعد تقویم تعطیلات همان سال را با تاریخ‌هایتان مقایسه کنید.

اگر از خانه کره را دنبال می‌کنید، وب‌تون بخوانید و سریال‌هایی را ببینید که از آن‌ها اقتباس شده‌اند و دقت کنید شخصیت‌ها چطور سطح گفتار و عنوان‌ها را عوض می‌کنند. قواعد سلسله‌مراتب را فقط از همین یاد می‌گیرید.

برای مطلب بعدی، نقشه راه یادگیری زبان کره‌ای را کنار مطلب ما درباره چطور The Remarried Empress از وب‌تون به سریال رسید بخوانید و گوش بدهید ببینید چه کسی با چه کسی بانمال حرف می‌زند. بعد آن اولین شام با خانواده یک دوست را مجسم کنید: کفش دم در، هدیه در دو دست، صبر تا مسن‌ترین فرد قاشق را بردارد، ریختن نوشیدنی برای دیگران و گفتن «جال مِئوگوتسِمنیدا» موقع رفتن.

مفید بود؟ با دیگران به اشتراک بگذاریدXFacebookLINEWhatsAppTelegram

مطالب مرتبط

Sources k-korea.blog

قیمت‌ها، ساعت کاری و موجودی تغییر می‌کنند. پیش از خرید یا سفر، صفحه رسمی را بررسی کنید.

نویسنده Korea

Korea را یک کره‌ای ساکن سئول اداره می‌کند. هر روز نگاه می‌کنم مردم اینجا چه جست‌وجو می‌کنند، چه می‌خرند، چه می‌خورند و چه می‌بینند، و آن را به ۴۰ زبان توضیح می‌دهم. بدون پست تبلیغاتی پولی.