अहिले सियोल

कोरिया किन विभाजित भयो? १९४५ को रेखा जुन DMZ बन्यो

11 मिनेट पढाइ

कोरिया किन विभाजित भयो भन्ने छोटो जवाफ: १९४५ मा अमेरिका र सोभियत संघले ३८औँ समानान्तर रेखामा यसलाई बाँडे। जापानको आत्मसमर्पण स्वीकार्न मात्र कोरिएको त्यो रेखा १९४८ मा दुई प्रतिद्वन्द्वी राज्य बन्यो, र १९५० देखि १९५३ सम्म युद्ध भयो। त्यो युद्ध युद्धविरामले टुंगियो, शान्ति सन्धि आजसम्म भएको छैन।

यही इतिहासले आधुनिक कोरियाका धेरै कुरा बुझाउँछ: दक्षिण कोरियाली पुरुषले किन सैन्य सेवा गर्छन्, किन दक्षिणमा अमेरिकी सेना बसेको छ, र करिब ४ किलोमिटर चौडा जमिनको पट्टी किन संसारकै सबैभन्दा कडा पहरा भएको सीमाहरूमध्ये एक हो।

मुख्य कुरा

  • अगस्ट १९४५ मा दुई अमेरिकी सेना अधिकारीले ३८औँ समानान्तरलाई अस्थायी विभाजन रेखाका रूपमा छाने, र सोभियत संघले मान्यो।
  • १९४८ मा दुई सरकार बने: अगस्ट १५ मा दक्षिणमा कोरिया गणतन्त्र र सेप्टेम्बर ९ मा उत्तरमा कोरिया जनवादी लोकतान्त्रिक गणतन्त्र।
  • कोरियाली युद्ध जुलाई २७, १९५३ को युद्धविराम सम्झौतामा रोकियो। शान्ति सन्धि भएन, त्यसैले दुई कोरिया प्राविधिक रूपमा अझै युद्धमै छन्।
  • DMZ प्रायद्वीपभर करिब २५० किमी (१५५ माइल) लामो र करिब ४ किमी (२.५ माइल) चौडा छ।

कोरिया ३८औँ समानान्तरमा किन विभाजित भयो?

जापानले १९१० देखि १९४५ सम्म कोरियालाई उपनिवेश बनाएर शासन गर्‍यो (ती ३५ वर्षबारे हाम्रो जापानी शासनमा कोरिया लेखमा छ)। अगस्ट १९४५ सम्म प्रशान्त युद्धमा जापान हार्दै थियो। सोभियत संघले अगस्ट ८ मा जापानविरुद्ध युद्ध घोषणा गर्‍यो, र केही दिनभित्रै सोभियत सेना कोरियाली प्रायद्वीपको उत्तरमा पस्यो।

वासिङ्टनसँग नजिकै सेना थिएन, र सोभियतले सिङ्गो प्रायद्वीप कब्जा गरिदेला भन्ने डर थियो। अगस्ट १० र ११ को रातमा दुई अमेरिकी अधिकारी, कर्णेल चार्ल्स बोनस्टिल र मेजर डीन रस्क (पछि अमेरिकी विदेशमन्त्री), लाई रेखा सुझाउन भनियो। नेशनल जियोग्राफिकको नक्साबाट उनीहरूले ३८औँ समानान्तर छाने। त्यसले देशलाई लगभग आधा-आधा बनायो र राजधानी सोल अमेरिकी क्षेत्रमा पर्‍यो। स्टालिनले सहमति जनाए।

जापानले अगस्ट १५, १९४५ मा आत्मसमर्पण घोषणा गर्‍यो। कोरियालीहरू त्यो दिनलाई क्वाङबोकज्योल (광복절, शाब्दिक अर्थ “उज्यालो फर्किएको दिन”) भन्छन्, र दक्षिण कोरियामा यो अहिले पनि राष्ट्रिय बिदा हो। सेप्टेम्बरमा अमेरिकी सेना दक्षिणमा आयो।

३८औँ समानान्तर स्थायी रेखा बन्ने योजना थियो?

थिएन। योजना सरल थियो: रेखाको उत्तरमा सोभियत सेनाले र दक्षिणमा अमेरिकी सेनाले जापानी आत्मसमर्पण लिने। कोरियालीहरूलाई कसैले सोधेन।

रेखा प्रान्त, नदी, सडक, रेलमार्ग र परिवारका खेतबाट सोझै काटेर गयो। कोरियाको आफ्नै सरकार बनेपछि त्यो रेखा हराउनेछ भन्ने मानिसहरूको अपेक्षा थियो। हराएन।

१९४८ मा एउटा कोरिया दुई देश कसरी बन्यो?

डिसेम्बर १९४५ मा अमेरिका, सोभियत संघ र बेलायत मस्कोमा भेटे र ट्रस्टीशिप प्रस्ताव गरे, अर्थात् पूर्ण स्वतन्त्रताअघि पाँच वर्षसम्म कोरियामाथि अन्तर्राष्ट्रिय निगरानी। ३५ वर्षको औपनिवेशिक शासनपछि धेरै कोरियालीले यसलाई अर्को कब्जाजस्तै देखे, र दक्षिणभरि विरोध भयो।

१९४६ र १९४७ मा अमेरिकी-सोभियत संयुक्त आयोगले एउटै अस्थायी सरकार बनाउन बैठक गर्‍यो तर कतै पुगेन। प्रत्येक कब्जा क्षेत्रले पहिल्यै आफ्नै प्रणाली बनाइसकेको थियो।

  • उत्तरमा, सोभियत अधिकारीले किम इल सुङलाई समर्थन गरे। उनी जापानविरोधी गुरिल्ला थिए र युद्धका वर्षहरू सोभियत संघमा बिताएका थिए। १९४६ को भूमि सुधारले जमिनदारका जग्गा खोसेर बाँड्यो।
  • दक्षिणमा, अमेरिकी सैन्य सरकारले शासन चलायो, र अमेरिकामा पढेका स्वतन्त्रता सेनानी तथा कट्टर कम्युनिस्टविरोधी सिङम्यान री प्रमुख राजनीतिज्ञ बने।

१९४७ मा अमेरिकाले मुद्दा संयुक्त राष्ट्रसङ्घमा लग्यो, जसले सिङ्गो कोरियामा चुनाव गराउन आह्वान गर्‍यो। सोभियत पक्षले राष्ट्रसङ्घ आयोगलाई उत्तरमा पस्न दिएन, त्यसैले मे १०, १९४८ मा मतदान दक्षिणमा मात्र भयो। रीको नेतृत्वमा अगस्ट १५, १९४८ मा कोरिया गणतन्त्र (대한민국, Daehan Minguk) घोषणा भयो। किम इल सुङको नेतृत्वमा कोरिया जनवादी लोकतान्त्रिक गणतन्त्र (조선민주주의인민공화국), अर्थात् DPRK, सेप्टेम्बर ९, १९४८ मा बन्यो।

दुई राज्यले कोरियालाई अहिले पनि फरक नामले बोलाउँछन्। दक्षिणले हानगुक (한국) भन्छ, र उत्तरले अन्तिम कोरियाली राजवंशका नामबाट चोसोन (조선) भन्छ। प्रत्येकले आफू सिङ्गो प्रायद्वीपको एकमात्र वैध सरकार भएको दाबी गर्‍यो, र त्यो दाबी आजसम्म द्वन्द्वको जरो हो। १९४८ को अन्त्यमा सोभियत सेना उत्तरबाट फर्कियो र १९४९ को मध्यसम्ममा अधिकांश अमेरिकी सेना दक्षिणबाट हट्यो। युद्धअघिका वर्ष हिंसात्मक थिए: अप्रिल १९४८ मा सुरु भएको जेजु टापुको विद्रोह र त्यसपछिको दमनमा हजारौँ नागरिक मारिए।

अन्तर-कोरियाली सीमा नजिकैको इम्जिङ्ग्याकमा फ्रिडम ब्रिजनेरको बारमा सन्देशसहित बाँधिएका रङ्गीन रिबन
Photo: 20240602 075300 DMZ Imjingak 08 by Dwxn, CC BY-SA 4.0

कोरियाली युद्ध (6·25 전쟁) मा के भयो?

जुन २५, १९५० मा उत्तर कोरियाली सेनाले पूर्ण आक्रमणसहित ३८औँ समानान्तर पार गर्‍यो। दक्षिण कोरियालीहरू त्यही मितिका आधारमा युद्धलाई “6·25” (युगियो) भन्छन्। केही दिनमै सोल ढल्यो।

त्यतिबेला सोभियत संघले सुरक्षा परिषद्को बहिष्कार गरिरहेको थियो, त्यसैले परिषद्ले सदस्य राष्ट्रलाई दक्षिणको रक्षा गर्न आह्वान गर्न सक्यो। अमेरिकाको नेतृत्वमा राष्ट्रसङ्घ कमान्ड बन्यो, र १६ देशले लडाकु सेना पठाए। गर्मीको अन्त्यसम्म दक्षिण कोरियाली र राष्ट्रसङ्घीय सेना बुसान बन्दरगाह वरिपरिको सानो घेरा (बुसान परिधि) भित्र थुनिएका थिए।

त्यसपछि युद्ध प्रायद्वीपभर अगाडि-पछाडि सर्‍यो:

  1. सेप्टेम्बर १५, १९५०: जनरल डगलस म्याकआर्थरको सोलको पश्चिममा रहेको इन्चोनमा अवतरणले उत्तर कोरियाको आपूर्ति लाइन काट्यो। राष्ट्रसङ्घीय सेनाले सोल फिर्ता लियो र ३८औँ समानान्तर पार गरी चिनियाँ सीमाको यालु नदीतर्फ बढ्यो।
  2. अक्टोबर १९५०: चीन सयौँ हजार सैनिकसहित युद्धमा पस्यो, जसलाई आधिकारिक रूपमा “चिनियाँ जनस्वयंसेवक” भनिन्छ, र राष्ट्रसङ्घीय सेनालाई दक्षिणतर्फ धकेल्यो।
  3. जनवरी १९५१: सोल फेरि ढल्यो। युद्धमा यो सहर चार पटक हात बदलियो।
  4. १९५१ को मध्यदेखि: मोर्चा सुरु भएको ठाउँकै नजिक ३८औँ समानान्तरवरिपरि स्थिर भयो, र युद्धबन्दी फिर्ताबारे दुई वर्ष युद्धविराम वार्ता तानियो।

कोरियाली युद्ध कसले सुरु गर्‍यो?

१९९० को दशकमा खुलेका सोभियत अभिलेखमा काम गरेका इतिहासकारहरूले किम इल सुङले स्टालिनको स्वीकृति र माओ त्सेतुङको समर्थनमा आक्रमणको योजना बनाएको फेला पारे। उत्तर कोरियाको आधिकारिक अडान, जसलाई यसको सरकारी समाचार संस्था KCNA (Korean Central News Agency) ले दोहोर्‍याउँछ, यो हो कि अमेरिका र दक्षिण कोरियाले पहिले आक्रमण गरे। प्योङयाङले यो द्वन्द्वलाई “मातृभूमि मुक्ति युद्ध” भन्छ।

कोरियाली युद्धमा कति मानिस मारिए?

अनुमान निकै फरक छ, तर सैनिक र नागरिक गरी मृतकको सङ्ख्या लाखौँ थियो, र धेरै इतिहासकारले करिब ३० लाख भन्छन्। करिब ३६,००० अमेरिकी सैनिक मारिए। अमेरिकामा यसलाई प्रायः “बिर्सिएको युद्ध” भनिन्छ। कोरियामा यसले लाखौँ बिछोडिएका परिवार, इसान कजोक (이산가족), छाडेर गयो, जो अर्कोपट्टिका आफन्तसँग सम्पर्क गुमाएर बसे।

उत्तर र दक्षिण कोरिया अझै युद्धमै छन् त?

प्राविधिक रूपमा, छन्। लडाइँ जुलाई २७, १९५३ मा पान्मुन्जोममा राष्ट्रसङ्घ कमान्ड, कोरियाली जनसेना र चिनियाँ जनस्वयंसेवकले हस्ताक्षर गरेको कोरियाली युद्धविराम सम्झौतामा रोकियो। युद्धविराम भनेको सेनाबीचको सङ्घर्षविराम हो। यो शान्ति सन्धि होइन, र कोरियामा कसले शासन गर्ने भन्ने राजनीतिक प्रश्न यसले टुंगो लगाउँदैन।

दक्षिण कोरियाले हस्ताक्षर गरेन। राष्ट्रपति सिङम्यान रीले कोरिया विभाजित छाड्ने कुनै पनि युद्धविरामको विरोध गरे। १९५४ मा जेनेभामा भएको शान्ति सम्मेलन कुनै समाधानबिना सकियो, र त्यसयता शान्ति सन्धि भएको छैन।

नतिजा अहिले पनि देखिन्छ। १९५३ मा हस्ताक्षर भएको अमेरिका-दक्षिण कोरिया पारस्परिक रक्षा सन्धिकै कारण अमेरिकी सेना अझै दक्षिणमा छ। उत्तर कोरियाले १९६१ मा चीनसँग आफ्नै गठबन्धन सन्धि गर्‍यो। यही कारण हो कि लगभग सबै सक्षम दक्षिण कोरियाली पुरुष सेनामा सेवा गर्छन्, जसबारे हाम्रो कोरियाको सैन्य सेवा लेखमा विस्तृत छ।

युद्ध औपचारिक रूपमा टुंग्याउने प्रयास कसैले गरेको छ?

धेरै पटक। २०१८ को पान्मुन्जोम घोषणामा दुई कोरियाका नेताहरूले युद्धविरामलाई शान्ति व्यवस्थामा बदल्न काम गर्ने प्रतिबद्धता जनाए। त्यसयता “युद्ध समाप्ति घोषणा” को कुरा आउँदै जाँदै गरेको छ, र युद्धविराम सम्झौता अझै सङ्घर्षविरामको कानुनी आधार हो।

DMZ (비무장지대) के हो र यसले कसरी काम गर्छ?

कोरियाली विसैन्यीकृत क्षेत्र, अर्थात् DMZ, सैन्य सीमांकन रेखा (MDL) को प्रत्येक पट्टि २ किमी गहिरो बफर पट्टी हो। MDL भनेको युद्धविराम लागू हुँदा दुई सेना उभिएको रेखा हो। त्यसैले यो करिब ४ किमी चौडा र समुद्रदेखि समुद्रसम्म करिब २५० किमी लामो छ।

MDL ३८औँ समानान्तर होइन। यो कोणमा चल्छ: पश्चिममा समानान्तरभन्दा दक्षिणतर्फ, जहाँ पुरानो सहर केसोङ उत्तर कोरियामा पर्‍यो, र पूर्वमा त्यसभन्दा उत्तरतर्फ। नाममा विसैन्यीकृत भए पनि यो संसारकै सबैभन्दा सैन्यीकृत ठाउँमध्ये एक हो, दुवैतर्फ बारूदी सुरुङ, बार र पहरा चौकी छन्।

  • पान्मुन्जोम र संयुक्त सुरक्षा क्षेत्र (JSA): युद्धविरामामा हस्ताक्षर भएको सन्धि गाउँ। यसका निला बैठक भवन रेखामाथि फैलिएका छन्, र दुवै पक्षका सैनिक केही मिटरको दूरीमा उभिन्छन्।
  • घुसपैठ सुरुङ: १९७० को दशकदेखि दक्षिण कोरियाले उत्तरबाट DMZ मुनि खनिएका चारवटा सुरुङ फेला पारेको छ। १९७८ मा फेला परेको तेस्रो सुरुङ अहिले पर्यटक गन्तव्य हो।
  • समुद्री सीमा: युद्धविरामले समुद्री रेखा तोकेन। राष्ट्रसङ्घ कमान्डले पश्चिम सागरमा कोरेको उत्तरी सीमा रेखा (NLL) लाई उत्तर कोरियाले मान्दैन, र त्यहाँ घातक झडप भएका छन्।
  • वन्यजन्तु: दशकौँदेखि मानिस प्रायः टाढा राखिएकाले यो क्षेत्र रातो टाउको भएको सारस जस्ता दुर्लभ प्रजातिको शरणस्थल बनेको छ।

३८औँ समानान्तर र DMZ मा के फरक छ?

रेखा के हो कहिले तोकियो कसले तोक्यो आज सीमा हो?
३८औँ समानान्तर (38선, sampalseon) अमेरिकी र सोभियत कब्जा क्षेत्र छुट्याउन प्रयोग भएको अक्षांश रेखा अगस्ट १९४५ अमेरिकी अधिकारी, सोभियत संघले स्वीकारेको होइन, ऐतिहासिक चिन्ह मात्र
सैन्य सीमांकन रेखा (MDL) दुई सेनाबीचको वास्तविक युद्धविराम रेखा जुलाई २७, १९५३ युद्धविरामामा हस्ताक्षर गर्ने पक्ष हो, जमिनमा
DMZ MDL लाई केन्द्र मानेर बनेको ४ किमी बफर क्षेत्र जुलाई २७, १९५३ युद्धविरामामा हस्ताक्षर गर्ने पक्ष हो, सीमा वरिपरिको क्षेत्र
उत्तरी सीमा रेखा (NLL) पश्चिम सागरको समुद्री सीमा १९५३ को युद्धविरामपछि राष्ट्रसङ्घ कमान्ड दक्षिणले लागू गर्छ, उत्तरले विवाद गर्छ

कोरिया विभाजनको समयरेखा: १९४५ यताका मुख्य मिति

मिति के भयो
१९१० जापानले कोरिया गाभ्यो
अगस्ट १९४५ सोभियत सेना उत्तरमा पस्यो; अमेरिकाले ३८औँ समानान्तर प्रस्ताव गर्‍यो
अगस्ट १५, १९४५ जापानले आत्मसमर्पण गर्‍यो; कोरिया मुक्त भयो
डिसेम्बर १९४५ मस्को सम्मेलनले पाँच वर्षसम्मको ट्रस्टीशिप प्रस्ताव गर्‍यो
मे १०, १९४८ दक्षिणमा मात्र राष्ट्रसङ्घ निगरानीको चुनाव भयो
अगस्ट १५, १९४८ सोलमा कोरिया गणतन्त्र घोषणा भयो
सेप्टेम्बर ९, १९४८ प्योङयाङमा DPRK घोषणा भयो
जुन २५, १९५० उत्तर कोरियाले आक्रमण गर्‍यो; कोरियाली युद्ध सुरु भयो
सेप्टेम्बर १५, १९५० इन्चोन अवतरण
अक्टोबर १९५० चीन युद्धमा पस्यो
जुलाई २७, १९५३ पान्मुन्जोममा युद्धविराम सम्झौतामा हस्ताक्षर
जुलाई ४, १९७२ एकीकरणका सिद्धान्तबारे पहिलो अन्तर-कोरियाली संयुक्त वक्तव्य
१९८५ बिछोडिएका परिवारको पहिलो पुनर्मिलन
सेप्टेम्बर १९९१ दुवै कोरिया संयुक्त राष्ट्रसङ्घमा सामेल भए
जुन २००० प्योङयाङमा पहिलो अन्तर-कोरियाली शिखर वार्ता
२००६ उत्तर कोरियाले पहिलो आणविक परीक्षण गर्‍यो
अप्रिल २७, २०१८ पान्मुन्जोम शिखर वार्ता र घोषणा
जुन २०१८ सिङ्गापुरमा पहिलो अमेरिका-उत्तर कोरिया शिखर वार्ता
२०२४ KCNA का अनुसार उत्तर कोरियाले एकीकरणलाई लक्ष्यबाट हटायो

कोरिया अझै किन एकीकृत भएको छैन?

सत्तरी वर्षभन्दा बढी बितिसक्दा पनि बाधाहरू भावनात्मक भन्दा संरचनागत छन्। धेरैजसो एउटै समस्यामा आएर टुंगिन्छन्: कुनै पनि राज्य अर्कोसँग गाभिँदा आफ्नै अस्तित्व गुमाउँछ।

सजिलै गाभिन नसक्ने दुई प्रणाली

उत्तर कोरिया एकदलीय राज्य हो, जसलाई एउटै परिवारका तीन पुस्ताले नेतृत्व गरेका छन्: किम इल सुङ, किम जोङ इल र किम जोङ उन। दक्षिण कोरिया १९८७ को ठूलो विरोध आन्दोलनपछि लोकतन्त्र बन्यो र त्यसयता चुनावबाट सरकार फेरिँदै आएको छ। दुवैका संस्थापक संविधानले सिङ्गो प्रायद्वीपमाथि दाबी गर्छन्, त्यसैले कुनै पनि एकीकरणको अर्थ एउटा प्रणालीले अर्कोलाई समाहित गर्नु वा कसैले डिजाइन गर्न नसकेको सङ्घीय व्यवस्था हुनु हो।

आणविक हतियार र सुरक्षा

उत्तर कोरियाले २००६ देखि आणविक परीक्षण गर्दै आएको छ र आफ्नो हतियार भण्डारलाई अस्तित्वको ग्यारेन्टी भनेर प्रस्तुत गर्छ। अमेरिका र दक्षिण कोरियाले सामान्य सम्बन्धको सर्तका रूपमा आणविक निःशस्त्रीकरण राखेका छन्। २०१८ को सिङ्गापुर र २०१९ को हनोई ट्रम्प-किम शिखर वार्ता, जसमध्ये दोस्रो सम्झौताबिना सकियो, सहित हरेक वार्ता चक्रभन्दा यो गतिरोध लामो टिकेको छ।

स्वार्थ भएका छिमेकी

उत्तर कोरियाको सन्धि सहयोगी चीनले लामो समयदेखि उत्तरलाई आफ्नो सीमा र अमेरिकी सेनाबीचको बफरका रूपमा महत्त्व दिँदै आएको छ। अमेरिकाको दक्षिणमा गठबन्धन र सैन्य अड्डा छन्, र जापान र रुसका पनि आफ्ना स्वार्थ छन्। एकीकृत कोरियाले उत्तरपूर्वी एसियाको सुरक्षा नक्सा नै बदल्छ, त्यसैले बाह्य शक्तिहरू तीव्र परिवर्तनबारे सतर्क छन्।

खाडल पुर्ने लागत

दक्षिण कोरिया विश्वका प्रमुख अर्थतन्त्रमध्ये एक हो र उत्तर कोरिया सबैभन्दा गरिबमध्ये एक। १९९० मा जर्मन एकीकरण सामान्यतया उदाहरणका रूपमा लिइन्छ, तर पूर्व र पश्चिम जर्मनीबीचको खाडल दुई कोरियाबीचको भन्दा निकै सानो थियो। धेरै दक्षिण कोरियालीलाई चिन्ता छ: खर्च कसले तिर्ने?

रोकिएको संवाद

साँचो प्रयास भएका छन्। दक्षिण कोरियाली राष्ट्रपति किम डे-जुङको “सनसाइन नीति” (संवादमुखी नीति) ले २००० को पहिलो शिखर वार्ता गराउन मद्दत गर्‍यो। त्यसपछि संयुक्त परियोजना आए: उत्तरको कुमगाङ पर्वतमा पर्यटन यात्रा (२००८ मा निलम्बित) र केसोङ औद्योगिक परिसर, जहाँ दक्षिण कोरियाली कम्पनीले उत्तर कोरियाली कामदार नियुक्त गरे र २०१६ मा बन्द भयो। २०१८ मा किम जोङ उन र राष्ट्रपति मुन जे-इनबीच तीन शिखर वार्ता भए। जुन २०२० मा उत्तर कोरियाले केसोङमा रहेको अन्तर-कोरियाली सम्पर्क कार्यालय उडायो।

उत्तरले आफ्नो अडान बदल्यो

२०२४ मा उत्तर कोरियाको सरकारी मिडिया (KCNA) ले किम जोङ उनले दक्षिणलाई अलग, शत्रुतापूर्ण राज्य भनेको र एकीकरणमा काम गर्ने निकाय खारेज हुँदै गरेको जनाएको रिपोर्ट गर्‍यो। प्योङयाङले दशकौँसम्म अन्ततः एकीकरण हुने भाषा प्रयोग गर्दै आएकाले यो आधिकारिक अडानमा ठूलो परिवर्तन थियो।

खैरो आकाशमुनि कोरियाली विसैन्यीकृत क्षेत्र (DMZ) छेउको काँडेतारको बार र पहरा चौकी
Photo: Pyongyang City – Ryugyong Hotel in Background (13913572409) by Uri Tours, CC BY-SA 2.0

आज दक्षिण र उत्तर कोरियाली मानिसले एकीकरणलाई कसरी हेर्छन्?

दक्षिण कोरियामा एकीकरण आधिकारिक नीति हो। एकीकरण मन्त्रालय छ, र लक्ष्य संविधानमै उल्लेख छ। भावना भने उमेरअनुसार निकै फरक पर्छ।

वृद्ध कोरियालीहरू, विशेषगरी उत्तरमा आफन्त भएकाहरू, यसलाई प्रायः अधुरो पारिवारिक काम ठान्छन्। युवा दक्षिण कोरियालीहरू धनी लोकतन्त्रमा हुर्केका छन् र उत्तरलाई विदेशी देशका रूपमा हेर्ने तथा लागत र सुरक्षामा ध्यान दिने सम्भावना बढी छ। सोल राष्ट्रिय विश्वविद्यालयको शान्ति तथा एकीकरण अध्ययन संस्थानको वार्षिक सर्वेक्षणले वर्षौँदेखि यो परिवर्तन पछ्याउँदै आएको छ। हालका तथ्याङ्कका लागि यसको पछिल्लो प्रतिवेदन हेर्नुहोस्।

बिछोडिएका परिवारसँग समय सकिँदै छ। सरकारद्वारा आयोजित पुनर्मिलन १९८५ मा सुरु भए र २००० यता बेलाबेला भए, तर धेरै आवेदक प्रतीक्षा गर्दागर्दै मरिसके। ३०,००० भन्दा बढी उत्तर कोरियालीले दक्षिणमा बसोबास गरेका छन्। उनीहरू हानावोन (Hanawon) नामक सरकारी पुनर्स्थापना केन्द्रबाट जान्छन्, र धेरैले दक्षिण कोरियाली जीवनमा घुलमिल हुन सोचेभन्दा गाह्रो भएको बताउँछन्।

उत्तर कोरियालीका निजी विचार जान्न निकै गाह्रो छ। सूचना कडाइका साथ नियन्त्रित छ (उत्तर कोरियाको बन्द इन्टरनेट कसरी चल्छ हेर्नुहोस्), स्वतन्त्र जनमत सर्वेक्षण छैन, र देश छाडेकाहरूको गवाहीले झलक दिन्छ तर प्रतिनिधि चित्र दिँदैन। अवलोकन गर्न सकिने कुरा आधिकारिक लाइन हो, र २०२४ यता KCNA ले जनाएअनुसार त्यो लाइन एकीकरणबाट टाढा सरेको छ।

संस्कृति दुवैको बीचमा उभिएको छ। पार्क चान-वुकको फिल्म Joint Security Area (2000) र शृङ्खला Crash Landing on You जस्ता दक्षिण कोरियाली फिल्म र ड्रामाले विदेशी दर्शकलाई सीमाको मानवीय चित्र दिएका छन्। दुवै काल्पनिक हुन्, तर विदेशी दर्शकका लागि सामान्य सुरुवात बिन्दु हुन्।

सोलबाट DMZ घुम्न जान सकिन्छ?

सकिन्छ। DMZ सोलबाट एक दिनमा जान सकिने सबैभन्दा लोकप्रिय यात्रामध्ये एक हो, सडक मार्गबाट उत्तरतर्फ करिब एक घण्टा। धेरैजसो पर्यटकले गाइडसहितको भ्रमण बुक गर्छन्, किनकि रेखा नजिकको धेरै क्षेत्र सेनाको नियन्त्रणमा छ र नागरिक सुरक्षा सहयोगीसहित मात्र पस्न सक्छन्।

  • इम्जिङ्ग्याक (Imjingak): इम्जिन नदी नजिकको पार्क, जहाँ फ्रिडम ब्रिज र बिछोडिएका परिवारका स्मारक छन्। यहाँ भ्रमणबिना पुग्न सकिन्छ।
  • डोरा अब्जर्भेटरी: पहाडको टुप्पोको दृश्यस्थल, जहाँबाट सफा मौसममा उत्तर कोरियाभित्र देखिन्छ।
  • तेस्रो सुरुङ: घुसपैठ सुरुङमध्ये एक, जसको केही भागसम्म हिँडेर जान सकिन्छ।
  • डोरासान स्टेशन: भविष्यको अन्तर-कोरियाली रेल लाइनका लागि बनाइएको रेल स्टेशन।
  • पान्मुन्जोम र JSA: सबैभन्दा बढी खोजिने ठाउँ। सुरक्षा स्थितिअनुसार भ्रमण खुल्छ र बन्द हुन्छ।
क्षेत्र
पाजु, ग्योङगी प्रान्त, सोलको उत्तर
नजिकको स्टेशन
इम्जिङ्ग्याकका लागि इम्जिङ्गाङ स्टेशन (ग्योङुई-जुङआङ लाइन)
लाग्ने समय
इम्जिङ्ग्याकका लागि आधा दिन; तेस्रो सुरुङ र डोरा अब्जर्भेटरीसहितको गाइडेड भ्रमणका लागि पूरा दिन
जानुअघि
खुल्ने दिन, शुल्क र भ्रमणको स्थिति आधिकारिक पेजमा जाँच गर्नुहोस्

FAQ

कोरिया किन उत्तर र दक्षिणमा विभाजित भयो?

१९४५ मा जापानको आत्मसमर्पण स्वीकार्न अमेरिका र सोभियत संघले कोरियालाई ३८औँ समानान्तरमा बाँडे। दुई कब्जा क्षेत्रले १९४८ मा प्रतिद्वन्द्वी सरकार बनाए। १९५० देखि १९५३ सम्मको कोरियाली युद्धले बलद्वारा देश एकीकृत गर्न सकेन, र युद्धविराम रेखा आजको सीमा बन्यो।

उत्तर र दक्षिण कोरियाबीचको रेखा कसले कोर्‍यो?

दुई अमेरिकी अधिकारी, चार्ल्स बोनस्टिल र डीन रस्कले अगस्ट १९४५ मा नेशनल जियोग्राफिकको नक्सा प्रयोग गरी ३८औँ समानान्तर प्रस्ताव गरे, र सोभियत संघले स्वीकार्‍यो। हालको सीमा भने फरक रेखा हो: १९५३ को युद्धविरामले तोकेको सैन्य सीमांकन रेखा।

उत्तर र दक्षिण कोरिया प्राविधिक रूपमा अझै युद्धमा छन्?

छन्। १९५३ को युद्धविरामले लडाइँ रोक्यो तर शान्ति सन्धि कहिल्यै भएन। नेताहरूले २०१८ मा शान्ति व्यवस्थाका लागि काम गर्ने प्रतिबद्धता जनाए, तर युद्धविराम सम्झौता अझै सङ्घर्षविरामको कानुनी आधार हो।

उत्तर र दक्षिण कोरियाली एकअर्काकोमा जान सक्छन्?

स्वतन्त्र रूपमा सक्दैनन्। साधारण नागरिकले सरकारी अनुमतिबिना सीमा पार गर्न, फोन गर्न वा पत्र लेख्न सक्दैनन्, र अनधिकृत सम्पर्क गर्ने उत्तर कोरियालीले कडा सजाय भोग्छन्। पारिवारिक पुनर्मिलन र संयुक्त परियोजना जस्ता सीमित आदानप्रदान केही अवधिमा भएका छन् र अरू अवधिमा रोकिएका छन्।

कोरियाको विभाजन अमेरिका र सोभियत संघले गराएको हो?

सुरुको विभाजन कोरियालीहरूसँग परामर्श नगरी गरिएका अमेरिकी र सोभियत निर्णयबाट आयो। कोरियाली राजनीतिक प्रतिद्वन्द्विता, १९४८ मा दुई अलग राज्यको स्थापना र त्यसपछिको युद्धले अस्थायी रेखालाई स्थायी बनायो। धेरैजसो इतिहासकार यसलाई यी सबैको संयुक्त परिणाम मान्छन्।

के उत्तर र दक्षिण कोरिया कहिल्यै एकीकृत हुनेछन्?

कसैले भन्न सक्दैन। दक्षिण कोरियाको आधिकारिक नीति अझै शान्तिपूर्ण एकीकरणको पक्षमा छ। KCNA का अनुसार उत्तर कोरियाले २०२४ मा एकीकरणलाई लक्ष्यबाट हटायो। ठूला अवरोध बाँकी छन्: आणविक हतियार, आर्थिक खाडल र छिमेकी शक्तिका स्वार्थ।

कोरियाली प्रायद्वीपमा अब के हेर्ने?

केही संकेतले अवस्था कुन दिशातर्फ जाँदैछ भन्ने देखाउनेछन्।

  • उत्तर कोरियाको “दुई राज्य” लाइन: प्योङयाङले कानुन र प्रतीकमा दक्षिणलाई अलग, शत्रुतापूर्ण देशका रूपमा व्यवहार गरिरहन्छ कि गर्दैन। द वाल स्ट्रीट जर्नलले किम जोङ उनले उत्तर कोरियाको झण्डा फेरेको, सोभियत युगको संस्करण हटाएको रिपोर्ट गरेको छ।
  • अमेरिका-उत्तर कोरिया कूटनीति: २०१८ र २०१९ को शिखर वार्तापछि नेतास्तरीय वार्ता फेरि सुरु हुन्छ कि हुँदैन। DW ले नयाँ ट्रम्प-किम वार्ता सम्भव छ कि छैन भनेर जाँचेको छ।
  • चीनसँगको सम्बन्ध: NK News ले उत्तर कोरियाले एक अधिकारीको भ्रमणमार्फत चिनियाँ कम्युनिस्ट पार्टीसँग सम्बन्ध सुदृढ गरेको रिपोर्ट गरेको छ। भविष्यको कुनै पनि समाधानमा बेइजिङको भूमिका निर्णायक हुनेछ।
  • बिछोडिएका परिवार: बाँकी पहिलो पुस्ताका आवेदकहरू नरहँदै पुनर्मिलन फेरि सुरु हुन्छ कि हुँदैन। दक्षिण कोरियाको एकीकरण मन्त्रालयले आधिकारिक जानकारी प्रकाशित गर्छ।
  • हरेक वर्ष जुलाई २७: युद्धविरामको वार्षिकी, जब दुवै पक्षले युद्ध र कहिल्यै नआएको शान्तिबारे आआफ्नो अडान दोहोर्‍याउँछन्।

सीमा आफैँ हेर्ने योजना छ भने इम्जिङ्ग्याकबाट सुरु गर्नुहोस्, र बुक गर्नुअघि VisitKorea मा भ्रमणको स्थिति जाँच गर्नुहोस्।

उपयोगी लाग्यो? सेयर गर्नुहोस्XFacebookLINEWhatsAppTelegram

सम्बन्धित लेखहरू

Sources k-korea.blog · news.google.com

मूल्य, खुल्ने समय र उपलब्धता बदलिन सक्छ। किन्नु वा यात्रा गर्नुअघि आधिकारिक पेज जाँच गर्नुहोस्।

लेखक Korea

कोरियामै बस्ने एक कोरियालीद्वारा सञ्चालित। कोरियालीहरू के खोज्दै, किन्दै, खाँदै र हेर्दै छन् भनेर हामी दिनहुँ हेर्छौं र ४० भाषामा बुझाउँछौं। पैसा लिएर लेखिएका पोस्ट छैनन्।