15 دقیقه مطالعه
پاسخ کوتاه به این‌که چرا کره تقسیم شد: آمریکا و شوروی در ۱۹۴۵ آن را در مدار ۳۸ درجه دو نیم کردند. خطی که فقط برای پذیرش تسلیم ژاپن کشیده شده بود، در ۱۹۴۸ به دو دولت رقیب و از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳ به یک جنگ تبدیل شد. جنگ با آتشبس پایان یافت و هیچ پیمان صلحی هرگز امضا نشد.
همین تاریخ خیلی از چیزهای کره امروز را توضیح می‌دهد: چرا مردان کره جنوبی خدمت سربازی می‌روند، چرا نیروهای آمریکایی در جنوب مستقرند و چرا نواری به پهنای حدود ۴ کیلومتر یکی از سنگین‌ترین مرزهای تحت نگهبانی جهان است.
نکات کلیدی
- دو افسر ارتش آمریکا در اوت ۱۹۴۵ مدار ۳۸ درجه را بهعنوان خط جداکننده موقت انتخاب کردند و شوروی آن را پذیرفت.
- در ۱۹۴۸ دو دولت شکل گرفت: جمهوری کره در جنوب در ۱۵ اوت و جمهوری دموکراتیک خلق کره در شمال در ۹ سپتامبر.
- جنگ کره با آتشبس ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۳ متوقف شد. پیمان صلحی در کار نبود، پس دو کره از نظر فنی هنوز در حال جنگاند.
- DMZ حدود ۲۵۰ کیلومتر (۱۵۵ مایل) از شبه‌جزیره را می‌پیماید و حدود ۴ کیلومتر (۲٫۵ مایل) پهنا دارد.
چرا کره در مدار ۳۸ درجه تقسیم شد؟
ژاپن از ۱۹۱۰ تا ۱۹۴۵ کره را بهعنوان مستعمره اداره می‌کرد (راهنمای ما درباره کره در دوران حاکمیت ژاپن آن ۳۵ سال را شرح می‌دهد). تا اوت ۱۹۴۵ ژاپن در جنگ اقیانوس آرام می‌باخت. اتحاد جماهیر شوروی در ۸ اوت به ژاپن اعلان جنگ کرد و نیروهای شوروی ظرف چند روز وارد شمال شبه‌جزیره کره شدند.
واشنگتن نیروی نزدیکی نداشت و نمی‌خواست شوروی کل شبه‌جزیره را بگیرد. در شب ۱۰ به ۱۱ اوت از دو افسر آمریکایی، سرهنگ چارلز بونستیل و سرگرد دین راسک (که بعدها وزیر خارجه آمریکا شد)، خواسته شد خطی پیشنهاد دهند. آن‌ها با نگاه به نقشه‌ای از نشنال جئوگرافیک مدار ۳۸ درجه را انتخاب کردند. این خط کشور را تقریباً نصف می‌کرد و سئول، پایتخت، را در منطقه آمریکایی می‌گذاشت. استالین موافقت کرد.
ژاپن در ۱۵ اوت ۱۹۴۵ تسلیم خود را اعلام کرد. کرهایها آن روز را گوانگبوکجول (광복절، به معنای تحت‌اللفظی «روز بازگشت نور») می‌نامند و کره جنوبی هنوز آن را تعطیل ملی می‌گیرد. نیروهای آمریکایی در سپتامبر به جنوب رسیدند.
آیا مدار ۳۸ درجه قرار بود دائمی باشد؟
نه. طرح ساده بود: نیروهای شوروی تسلیم ژاپنی‌ها را در شمال خط می‌پذیرفتند و نیروهای آمریکایی در جنوب آن. از کرهایها هیچکس نظر نخواست.
این خط از میان استان‌ها، رودخانه‌ها، جاده‌ها، خطوط راه‌آهن و مزرعه‌های خانوادگی می‌گذشت. همه انتظار داشتند با تشکیل یک دولت کره‌ای این خط از میان برود. برنگشت.
یک کره چطور در ۱۹۴۸ به دو کشور تبدیل شد؟
در دسامبر ۱۹۴۵ آمریکا، شوروی و بریتانیا در مسکو دیدار کردند و قیمومیت پیشنهاد دادند، یعنی نظارت بین‌المللی بر کره تا پنج سال پیش از استقلال کامل. پس از ۳۵ سال استعمار، بسیاری از کرهایها این را اشغالی دیگر دیدند و در سراسر جنوب اعتراض‌ها شعله کشید.
کمیسیون مشترک آمریکا و شوروی در ۱۹۴۶ و ۱۹۴۷ برای تشکیل یک دولت موقت واحد نشست و به جایی نرسید. هر منطقه اشغالی همان‌موقع نظام خودش را می‌ساخت.
- در شمال مقام‌های شوروی از کیم ایل سونگ حمایت کردند؛ چریک سابق ضدژاپنی که سال‌های جنگ را در شوروی گذرانده بود. اصلاحات ارضی ۱۹۴۶ املاک را از زمین‌داران گرفت و بازتوزیع کرد.
- در جنوب دولت نظامی آمریکا حکومت می‌کرد و سینگمان ری، فعال استقلال‌طلب تحصیل‌کرده آمریکا و ضدکمونیستی سرسخت، به سیاستمدار اصلی تبدیل شد.
در ۱۹۴۷ آمریکا موضوع را به سازمان ملل برد و سازمان ملل خواستار انتخابات در سراسر کره شد. طرف شوروی اجازه نداد کمیسیون سازمان ملل وارد شمال شود، پس رأی‌گیری فقط در جنوب و در ۱۰ مه ۱۹۴۸ برگزار شد. جمهوری کره (대한민국، دهان مینگوک) در ۱۵ اوت ۱۹۴۸ با ری بهعنوان رئیس‌جمهور اعلام شد. جمهوری دموکراتیک خلق کره (조선민주주의인민공화국)، یا DPRK، در ۹ سپتامبر ۱۹۴۸ به رهبری کیم ایل سونگ پس از آن آمد.
این دو دولت هنوز برای کره نام‌های متفاوتی به کار می‌برند. جنوب «هانگوک» (한국) می‌گوید و شمال «چوسون» (조선) به نام آخرین سلسله کره. هر کدام خود را تنها دولت قانونی کل شبه‌جزیره می‌دانست و این ادعا هنوز ریشه درگیری است. نیروهای شوروی اواخر ۱۹۴۸ شمال را ترک کردند و بیشتر نیروهای آمریکایی تا میانه ۱۹۴۹ جنوب را. سال‌های پیش از جنگ خشونت‌بار بود: شورشی در جزیره جئجو که در آوریل ۱۹۴۸ آغاز شد و سرکوب پس از آن جان هزاران غیرنظامی را گرفت.
در جنگ کره (۶·۲۵ 전쟁) چه اتفاقی افتاد؟
در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰ نیروهای کره شمالی در یک تهاجم تمام‌عیار از مدار ۳۸ درجه گذشتند. کرهایهای جنوبی هنوز جنگ را به نام همان روز «۶·۲۵» (یوگیو) می‌نامند. سئول ظرف چند روز سقوط کرد.
شوروی در آن زمان شورای امنیت سازمان ملل را تحریم کرده بود، به همین دلیل شورا توانست از کشورهای عضو بخواهد از جنوب دفاع کنند. فرماندهی سازمان ملل به رهبری آمریکا شکل گرفت و ۱۶ کشور نیروی رزمی فرستادند. تا اواخر تابستان نیروهای کره جنوبی و سازمان ملل در جیبی کوچک پیرامون بندر بوسان، موسوم به محیط پوسان، محاصره شده بودند.
سپس جنگ در سراسر شبه‌جزیره به این سو و آن سو کشیده شد:
- ۱۵ سپتامبر ۱۹۵۰: فرود ژنرال داگلاس مک‌آرتور در اینچئون، غرب سئول، خطوط تدارکات کره شمالی را برید. نیروهای سازمان ملل سئول را پس گرفتند و از مدار ۳۸ درجه به‌سوی رود یالو در مرز چین پیش رفتند.
- اکتبر ۱۹۵۰: چین با صدها هزار سرباز، که رسماً «داوطلبان خلق چین» نامیده می‌شدند، وارد جنگ شد و نیروهای سازمان ملل را به جنوب عقب راند.
- ژانویه ۱۹۵۱: سئول دوباره سقوط کرد. این شهر در طول جنگ چهار بار دست‌به‌دست شد.
- از میانه ۱۹۵۱ به بعد: جبهه نزدیک مدار ۳۸ درجه، تقریباً همان‌جا که شروع شده بود، ثابت ماند و مذاکرات آتشبس دو سال کش آمد، عمدتاً بر سر بازگرداندن اسیران جنگی.
چه کسی جنگ کره را شروع کرد؟
مورخانی که با آرشیوهای شوروی بازشده در دهه ۱۹۹۰ کار کرده‌اند دریافتند کیم ایل سونگ تهاجم را با موافقت استالین و حمایت مائو تسه‌تونگ برنامه‌ریزی کرد. موضع رسمی کره شمالی، که خبرگزاری دولتی‌اش KCNA (خبرگزاری مرکزی کره) تکرار میکند، این است که آمریکا و کره جنوبی اول حمله کردند. پیونگ‌یانگ این درگیری را «جنگ آزادسازی میهن» می‌نامد.
در جنگ کره چند نفر کشته شدند؟
برآوردها بسیار متفاوت است، اما شمار کشته‌ها، نظامی و غیرنظامی با هم، به میلیون‌ها نفر می‌رسید و بسیاری از مورخان رقمی نزدیک سه میلیون می‌گویند. حدود ۳۶٬۰۰۰ نظامی آمریکایی کشته شدند. در آمریکا اغلب «جنگ فراموش‌شده» نامیده می‌شود. در کره میلیون‌ها خانواده جداافتاده بر جا ماند که به آن‌ها ایسان گاجوک (이산가족) می‌گویند، یعنی کسانی که از خویشاوندانشان در آن‌سوی مرز بریده شدند.
آیا دو کره هنوز در جنگاند؟
از نظر فنی، بله. جنگ با موافقت‌نامه آتشبس کره متوقف شد که در ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۳ در پانمونجوم توسط فرماندهی سازمان ملل، ارتش خلق کره و داوطلبان خلق چین امضا شد. آتشبس توقف درگیری میان ارتش‌هاست. پیمان صلح نیست و مسئله سیاسی این‌که چه کسی بر کره حکومت کند را حل نمی‌کند.
کره جنوبی هرگز امضا نکرد. رئیس‌جمهور سینگمان ری با هر آتش‌بسی که کره را تقسیم‌شده بگذارد مخالف بود. کنفرانس صلح ژنو در ۱۹۵۴ بدون توافق پایان یافت و از آن زمان هیچ پیمان صلحی امضا نشده است.
پیامدهایش هنوز دیده می‌شود. پیمان دفاع متقابل آمریکا و کره جنوبی که در ۱۹۵۳ امضا شد دلیل حضور ادامه‌دار نیروهای آمریکایی در جنوب است. کره شمالی در ۱۹۶۱ پیمان اتحاد خودش را با چین امضا کرد. همین‌طور دلیل این است که تقریباً همه مردان توانمند کره جنوبی در نیروهای مسلح خدمت می‌کنند؛ موضوعی که توضیح ما درباره خدمت سربازی در کره با جزئیات پوشش می‌دهد.
آیا کسی تلاش کرده رسماً به جنگ پایان دهد؟
چند بار. در اعلامیه پانمونجوم ۲۰۱۸، رهبران دو کره متعهد شدند برای تبدیل آتشبس به یک نظام صلح تلاش کنند. صحبت از «اعلامیه پایان جنگ» از آن زمان بارها مطرح و کنار گذاشته شده و آتشبس هنوز مبنای حقوقی توقف درگیری است.
DMZ (비무장지대) چیست و چطور کار میکند؟
منطقه غیرنظامی کره، یا DMZ، نواری حائل به عمق ۲ کیلومتر در هر طرف خط مرزبندی نظامی (MDL) است، همان خطی که دو ارتش در لحظه اجرایی شدن آتشبس روی آن ایستاده بودند. یعنی حدود ۴ کیلومتر پهنا و تقریباً ۲۵۰ کیلومتر طول، از ساحل تا ساحل.
MDL همان مدار ۳۸ درجه نیست. با زاویه می‌گذرد: در غرب جنوب مدار است، جایی که شهر قدیمی کیسونگ به کره شمالی رسید، و در شرق شمال آن. با وجود نامش، این منطقه یکی از نظامی‌ترین نقاط زمین است، با میدان مین، حصار و برج نگهبانی در دو طرف.
- پانمونجوم و منطقه امنیت مشترک (JSA): روستای آتشبس که توافق در آن امضا شد. ساختمان‌های آبی کنفرانس آن روی خط قرار دارند و سربازان دو طرف چند متر آن‌طرف‌تر از هم ایستاده‌اند.
- تونل‌های نفوذ: کره جنوبی از دهه ۱۹۷۰ چهار تونل پیدا کرده که شمال زیر DMZ کنده است. تونل سوم، کشف‌شده در ۱۹۷۸، اکنون توقفگاه گردشگری است.
- مرز دریایی: آتشبس هرگز خط دریایی تعیین نکرد. خط حد شمالی (NLL) در دریای زرد، که فرماندهی سازمان ملل کشید، مورد اختلاف کره شمالی است و صحنه درگیری‌های مرگبار بوده است.
- حیات وحش: چون دهه‌هاست مردم عمدتاً از این منطقه دور نگه داشته شده‌اند، پناهگاه گونه‌های کمیابی مانند جرثقیل تاج‌قرمز شده است.
مدار ۳۸ درجه در برابر DMZ: فرق چیست؟
| خط | چیست | چه زمانی تعیین شد | چه کسی تعیین کرد | آیا امروز مرز است؟ |
|---|---|---|---|---|
| مدار ۳۸ درجه (38선، سامپالسئون) | خط عرض جغرافیایی برای تقسیم مناطق اشغالی آمریکا و شوروی | اوت ۱۹۴۵ | افسران آمریکایی، پذیرفته‌شده توسط شوروی | نه، فقط نشانه‌ای تاریخی |
| خط مرزبندی نظامی (MDL) | خط واقعی آتشبس میان دو ارتش | ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۳ | امضاکنندگان آتشبس | بله، در خشکی |
| DMZ | منطقه حائل ۴ کیلومتری با مرکز MDL | ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۳ | امضاکنندگان آتشبس | بله، منطقه پیرامون مرز |
| خط حد شمالی (NLL) | مرز دریایی در دریای زرد | پس از آتشبس ۱۹۵۳ | فرماندهی سازمان ملل | را جنوب اعمال میکند، شمال مخالف است |
خط زمانی تقسیم کره: تاریخ‌های کلیدی از ۱۹۴۵
| تاریخ | چه اتفاقی افتاد |
|---|---|
| ۱۹۱۰ | ژاپن کره را ضمیمه میکند |
| اوت ۱۹۴۵ | نیروهای شوروی وارد شمال میشوند؛ آمریکا مدار ۳۸ درجه را پیشنهاد می‌دهد |
| ۱۵ اوت ۱۹۴۵ | ژاپن تسلیم می‌شود؛ کره آزاد می‌شود |
| دسامبر ۱۹۴۵ | کنفرانس مسکو قیمومیت تا پنج سال را پیشنهاد می‌دهد |
| ۱۰ مه ۱۹۴۸ | انتخابات زیر نظر سازمان ملل فقط در جنوب برگزار می‌شود |
| ۱۵ اوت ۱۹۴۸ | جمهوری کره در سئول اعلام می‌شود |
| ۹ سپتامبر ۱۹۴۸ | DPRK در پیونگ‌یانگ اعلام می‌شود |
| ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰ | کره شمالی حمله میکند؛ جنگ کره آغاز می‌شود |
| ۱۵ سپتامبر ۱۹۵۰ | فرود اینچئون |
| اکتبر ۱۹۵۰ | چین وارد جنگ می‌شود |
| ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۳ | آتشبس در پانمونجوم امضا می‌شود |
| ۴ ژوئیه ۱۹۷۲ | نخستین بیانیه مشترک دو کره درباره اصول وحدت |
| ۱۹۸۵ | نخستین دیدارهای خانواده‌های جداافتاده |
| سپتامبر ۱۹۹۱ | هر دو کره به سازمان ملل می‌پیوندند |
| ژوئن ۲۰۰۰ | نخستین نشست سران دو کره در پیونگ‌یانگ |
| ۲۰۰۶ | کره شمالی نخستین آزمایش هستهای خود را انجام می‌دهد |
| ۲۷ آوریل ۲۰۱۸ | نشست و اعلامیه پانمونجوم |
| ژوئن ۲۰۱۸ | نخستین نشست آمریکا و کره شمالی در سنگاپور |
| ۲۰۲۴ | کره شمالی وحدت را کنار می‌گذارد، به گزارش KCNA |
چرا کره هنوز متحد نشده است؟
بیش از هفتاد سال بعد، موانع بیشتر ساختاری‌اند تا احساسی. بیشترشان به یک مشکل برمی‌گردد: هیچ‌یک از دو دولت نمیتواند با دیگری ادغام شود بی‌آن‌که خودش از میان برود.
دو نظام که نمی‌شود ساده ادغامشان کرد
کره شمالی دولتی تک‌حزبی است که سه نسل از یک خانواده آن را رهبری کرده‌اند: کیم ایل سونگ، کیم جونگ ایل و کیم جونگ اون. کره جنوبی پس از اعتراض‌های گسترده ۱۹۸۷ به دموکراسی تبدیل شد و از آن زمان دولت‌ها را با انتخابات عوض کرده است. قانون اساسی هر دو دولت در بدو تأسیس کل شبه‌جزیره را ادعا می‌کرد، پس هر وحدتی یعنی یک نظام دیگری را ببلعد، یا فدراسیونی که هیچکس نتوانسته طراحی‌اش کند.
سلاح هستهای و امنیت
کره شمالی از ۲۰۰۶ آزمایش‌های هستهای انجام داده و زرادخانه‌اش را تضمین بقای خود معرفی میکند. آمریکا و کره جنوبی خلع سلاح هستهای را شرط روابط عادی کرده‌اند. این بن‌بست از همه دورهای مذاکره جان به در برده است، از جمله نشست‌های ترامپ و کیم در سنگاپور ۲۰۱۸ و هانوی ۲۰۱۹ که دومی بدون توافق پایان یافت.
همسایه‌هایی با منافع در این ماجرا
چین، متحد پیمانی کره شمالی، مدت‌هاست شمال را حائلی میان مرز خود و نیروهای آمریکایی می‌داند. آمریکا در جنوب اتحاد و پایگاه دارد و ژاپن و روسیه هم منافع خودشان را. کره متحد نقشه امنیتی شمال شرق آسیا را از نو می‌کشد، پس قدرتهای بیرونی در برابر هر تغییر سریع محتاط‌اند.
هزینه پر کردن شکاف
کره جنوبی یکی از اقتصادهای بزرگ جهان است و کره شمالی یکی از فقیرترین‌ها. وحدت آلمان در ۱۹۹۰ مرجع معمول مقایسه است، و شکاف میان آلمان شرقی و غربی بسیار کوچک‌تر از شکاف دو کره بود. بسیاری از کرهایهای جنوبی نگران‌اند چه کسی هزینه را بپردازد.
تعاملی که متوقف شد
تلاش‌های واقعی انجام شده است. «سیاست آفتاب» رئیس‌جمهور کره جنوبی کیم دائه‌جونگ، که بر تعامل تکیه داشت، به نخستین نشست سران در ۲۰۰۰ انجامید. پروژههای مشترک پیش آمد: سفرهای گردشگری به کوه کومگانگ در شمال (تعلیق‌شده در ۲۰۰۸) و مجتمع صنعتی کیسونگ که شرکت‌های کره جنوبی در آن کارگران کره شمالی را به کار می‌گرفتند تا ۲۰۱۶ که بسته شد. در ۲۰۱۸ کیم جونگ اون و رئیس‌جمهور مون جه‌این سه نشست برگزار کردند. در ژوئن ۲۰۲۰ کره شمالی دفتر ارتباط دو کره در کیسونگ را منفجر کرد.
شمال موضع خود را عوض کرد
در ۲۰۲۴ رسانه دولتی کره شمالی (KCNA) گزارش داد کیم جونگ اون جنوب را کشوری جدا و متخاصم خوانده و نهادهای مرتبط با وحدت منحل میشوند. پیونگ‌یانگ دهه‌ها از زبان وحدت نهایی استفاده می‌کرد، پس این تغییر بزرگی در موضع رسمی‌اش بود.
کرهایها امروز درباره وحدت چه فکر می‌کنند؟
در کره جنوبی وحدت سیاست رسمی است. وزارت وحدت وجود دارد و این هدف در قانون اساسی آمده است. نگاه‌ها بسته به سن خیلی فرق میکند.
کرهایهای مسن‌تر، به‌ویژه کسانی که در شمال خویشاوند دارند، اغلب آن را کاری ناتمام در خانواده میدانند. کرهایهای جوان‌تر در یک دموکراسی ثروتمند بزرگ شده‌اند و بیشتر شمال را کشوری خارجی می‌بینند و روی هزینه و امنیت تمرکز می‌کنند. نظرسنجی‌های سالانه مؤسسه مطالعات صلح و وحدت دانشگاه ملی سئول سال‌هاست این تغییر را دنبال میکند. آمار روز را در آخرین گزارش آن ببینید.
خانواده‌های جداافتاده دارند وقت کم می‌آورند. دیدارهای سازمان‌یافته دولتی از ۱۹۸۵ آغاز شد و بعد از ۲۰۰۰ گاهی برگزار می‌شد، اما بسیاری از متقاضیان در انتظار مرده‌اند. بیش از ۳۰٬۰۰۰ کره‌ای شمالی در جنوب ساکن شده‌اند. آن‌ها از مرکزی دولتی به نام هانَوون (Hanawon) می‌گذرند و بسیاری می‌گویند سازگاری با زندگی در کره جنوبی دشوارتر از انتظارشان بود.
دانستن دیدگاه خصوصی کرهایهای شمالی بسیار سخت‌تر است. اطلاعات به‌شدت کنترل می‌شود (ببینید اینترنت بسته کره شمالی چطور کار میکند)، نظرسنجی مستقلی وجود ندارد و شهادت فراریان تصویری پراکنده می‌دهد نه نماینده. آنچه دیده می‌شود خط رسمی است، و از ۲۰۲۴ این خط، به گزارش KCNA، از وحدت فاصله گرفته است.
فرهنگ جایی میان دو طرف ایستاده است. فیلم‌ها و سریال‌های کره جنوبی، مانند Joint Security Area (۲۰۰۰) ساخته پارک چان‌ووک و سریال Crash Landing on You، تصویری انسانی از مرز به مخاطبان خارج از کره داده‌اند. هر دو داستانی‌اند، اما برای بیننده‌های خارجی نقطه شروع رایجی هستند.
آیا می‌شود از سئول به DMZ سفر کرد؟
بله. DMZ یکی از محبوب‌ترین سفرهای یک‌روزه از سئول است، حدود یک ساعت و چیزی با جاده به سمت شمال. بیشتر بازدیدکنندگان تور هدایت‌شده رزرو می‌کنند، چون بخش بزرگی از منطقه نزدیک خط زیر کنترل نظامی است و غیرنظامیان فقط با اسکورت میتوانند وارد شوند.
- ایمجینگاک: پارکی نزدیک رود ایمجین با پل آزادی و یادمان‌های خانواده‌های جداافتاده. بدون تور هم می‌توانید به آن برسید.
- رصدخانه دورا: تپه‌ای مشرف که در روز صاف می‌توانید داخل کره شمالی را ببینید.
- تونل سوم: یکی از تونل‌های نفوذ که می‌شود بخشی از مسیرش را پیاده رفت.
- ایستگاه دورا‌سان: ایستگاه راه‌آهنی که برای خط آینده میان دو کره ساخته شده.
- پانمونجوم و JSA: پرطرفدارترین توقف. تورها بسته به وضعیت امنیتی باز و بسته میشوند.
- منطقه
- پاجو، استان گیونگی، شمال سئول
- نزدیک‌ترین ایستگاه
- ایستگاه ایمجینگانگ (خط گیونگوی-جونگانگ) برای ایمجینگاک
- زمان لازم
- نیم‌روز برای ایمجینگاک؛ یک روز کامل برای تور هدایت‌شده شامل تونل سوم و رصدخانه دورا
- پیش از رفتن
- روزهای بازدید، هزینه‌ها و وضعیت تور را در صفحه رسمی بررسی کنید
FAQ
چرا کره به شمالی و جنوبی تقسیم شد؟
در ۱۹۴۵ آمریکا و شوروی برای پذیرش تسلیم ژاپن کره را در مدار ۳۸ درجه تقسیم کردند. دو منطقه اشغالی در ۱۹۴۸ دولت‌های رقیب برپا کردند. جنگ کره از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳ نتوانست کشور را با زور یکی کند و خط آتشبس به مرز امروز تبدیل شد.
چه کسی خط میان کره شمالی و جنوبی را کشید؟
دو افسر آمریکایی، چارلز بونستیل و دین راسک، در اوت ۱۹۴۵ با استفاده از نقشه نشنال جئوگرافیک مدار ۳۸ درجه را پیشنهاد دادند و شوروی پذیرفت. مرز فعلی خط دیگری است: خط مرزبندی نظامی که آتشبس ۱۹۵۳ تعیین کرد.
آیا کره شمالی و جنوبی از نظر فنی هنوز در جنگاند؟
بله. آتشبس ۱۹۵۳ درگیری را متوقف کرد اما هرگز پیمان صلحی امضا نشد. رهبران در ۲۰۱۸ متعهد شدند برای نظام صلح تلاش کنند، اما آتشبس هنوز مبنای حقوقی توقف درگیری است.
آیا کرهایهای شمالی و جنوبی میتوانند به دیدار هم بروند؟
آزادانه نه. شهروندان عادی بدون مجوز دولت نمیتوانند از مرز عبور کنند، تماس بگیرند یا نامه بنویسند و کرهایهای شمالی برای تماس غیرمجاز با مجازاتهای سنگین روبهرو میشوند. مبادلات محدودی مانند دیدار خانوادهها و پروژههای مشترک در برخی دورهها برگزار و در دورههایی متوقف شده است.
آیا آمریکا و شوروی باعث تقسیم کره شدند؟
تقسیم اولیه از تصمیمهای آمریکا و شوروی بدون مشورت با کرهایها آمد. رقابتهای سیاسی کرهایها، تشکیل دو دولت جدا در ۱۹۴۸ و جنگ پس از آن خطی موقت را دائمی کرد. بیشتر مورخان آن را نتیجه مجموع همه اینها میدانند.
آیا کره شمالی و جنوبی روزی متحد میشوند؟
هیچکس نمیتواند بگوید. سیاست رسمی کره جنوبی هنوز از وحدت مسالمتآمیز حمایت میکند. کره شمالی، به گزارش KCNA، در ۲۰۲۴ وحدت را بهعنوان هدف کنار گذاشت. موانع بزرگ مانده است: سلاح هستهای، شکاف اقتصادی و منافع قدرتهای همسایه.
در شبه‌جزیره کره بعد چه را دنبال کنیم؟
چند نشانه نشان می‌دهد اوضاع به کدام سو می‌رود.
- خط «دو دولت» کره شمالی: این‌که پیونگ‌یانگ جنوب را در قانون و نمادها کشوری جدا و متخاصم بداند یا نه. وال‌استریت ژورنال گزارش داده که کیم جونگ اون پرچم کره شمالی را دوباره طراحی کرده و نسخه دوران شوروی را کنار گذاشته است.
- دیپلماسی آمریکا و کره شمالی: این‌که گفت‌وگوهای سطح رهبران پس از نشست‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ از سر گرفته شود یا نه. DW بررسی کرده که آیا گفت‌وگوهای تازه ترامپ و کیم محتمل است.
- روابط با چین: NK News گزارش داده که کره شمالی با سفر یک مقام، پیوند خود با حزب کمونیست چین را تقویت میکند. نقش پکن شکل هر توافق آینده را تعیین خواهد کرد.
- خانواده‌های جداافتاده: این‌که دیدارها پیش از رفتن آخرین متقاضیان نسل اول از سر گرفته شود یا نه. وزارت وحدت کره جنوبی خبرهای رسمی را منتشر میکند.
- ۲۷ ژوئیه هر سال: سالگرد آتشبس، که دو طرف موضع خود درباره جنگ و صلحی که نیامد را دوباره اعلام می‌کنند.
اگر می‌خواهید مرز را خودتان ببینید، از ایمجینگاک شروع کنید و پیش از رزرو وضعیت تور را در VisitKorea بررسی کنید.
مطالب مرتبط
Sources k-korea.blog · news.google.com
قیمت‌ها، ساعت کاری و موجودی تغییر می‌کنند. پیش از خرید یا سفر، صفحه رسمی را بررسی کنید.