15 λεπτά ανάγνωσης
Γιατί χωρίστηκε η Κορέα; Το 1945 οι ΗΠΑ και η ΕΣΣΔ την έκοψαν στον 38ο παράλληλο. Μια γραμμή που τραβήχτηκε μόνο για να παραδοθούν οι Ιάπωνες έγινε το 1948 δύο αντίπαλα κράτη και μετά πόλεμος από το 1950 έως το 1953. Ο πόλεμος έληξε με εκεχειρία, και συνθήκη ειρήνης δεν υπογράφηκε ποτέ.
Αυτή η ιστορία εξηγεί πολλά από τη σημερινή Κορέα: γιατί οι Νοτιοκορεάτες άνδρες υπηρετούν στον στρατό, γιατί υπάρχουν αμερικανικά στρατεύματα στον Νότο και γιατί μια λωρίδα γης πλάτους περίπου 4 χλμ. είναι ένα από τα πιο φρουρούμενα σύνορα του πλανήτη.
Βασικά σημεία
- Δύο αξιωματικοί του αμερικανικού στρατού επέλεξαν τον 38ο παράλληλο τον Αύγουστο του 1945 ως προσωρινή διαχωριστική γραμμή, και η Σοβιετική Ένωση την αποδέχτηκε.
- Το 1948 ακολούθησαν δύο κυβερνήσεις: η Δημοκρατία της Κορέας στον Νότο στις 15 Αυγούστου και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας στον Βορρά στις 9 Σεπτεμβρίου.
- Ο Πόλεμος της Κορέας σταμάτησε με ανακωχή στις 27 Ιουλίου 1953. Δεν υπογράφηκε συνθήκη ειρήνης, άρα οι δύο Κορέες είναι τυπικά ακόμη εμπόλεμες.
- Η DMZ εκτείνεται περίπου 250 χλμ. (155 μίλια) σε όλη τη χερσόνησο και έχει πλάτος περίπου 4 χλμ. (2,5 μίλια).
Γιατί χωρίστηκε η Κορέα στον 38ο παράλληλο;
Η Ιαπωνία κυβέρνησε την Κορέα ως αποικία από το 1910 έως το 1945 (ο οδηγός μας για την Κορέα υπό ιαπωνική κατοχή καλύπτει αυτά τα 35 χρόνια). Τον Αύγουστο του 1945 η Ιαπωνία έχανε τον πόλεμο του Ειρηνικού. Η Σοβιετική Ένωση κήρυξε τον πόλεμο στην Ιαπωνία στις 8 Αυγούστου και τα σοβιετικά στρατεύματα μπήκαν μέσα σε λίγες μέρες στον βόρειο τμήμα της κορεατικής χερσονήσου.
Η Ουάσιγκτον δεν είχε δυνάμεις κοντά και ήθελε να εμποδίσει τους Σοβιετικούς να καταλάβουν ολόκληρη τη χερσόνησο. Τη νύχτα της 10ης προς 11η Αυγούστου, δύο Αμερικανοί αξιωματικοί, ο συνταγματάρχης Τσαρλς Μπόνστιλ και ο ταγματάρχης Ντιν Ράσκ (αργότερα υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ), έλαβαν εντολή να προτείνουν μια γραμμή. Δουλεύοντας πάνω σε έναν χάρτη του National Geographic, διάλεξαν τον 38ο παράλληλο. Χώριζε τη χώρα περίπου στη μέση και άφηνε τη Σεούλ, την πρωτεύουσα, στην αμερικανική ζώνη. Ο Στάλιν συμφώνησε.
Η Ιαπωνία ανακοίνωσε την παράδοσή της στις 15 Αυγούστου 1945. Οι Κορεάτες ονομάζουν αυτή την ημέρα Γκουάνγκμποκτζόλ (광복절, κατά λέξη «ημέρα αποκατάστασης του φωτός») και η Νότια Κορέα τη γιορτάζει ακόμη ως εθνική εορτή. Τα αμερικανικά στρατεύματα έφτασαν στον Νότο τον Σεπτέμβριο.
Ήταν ο 38ος παράλληλος φτιαγμένος για να μείνει;
Όχι. Το σχέδιο ήταν απλό: τα σοβιετικά στρατεύματα θα δέχονταν την ιαπωνική παράδοση βόρεια της γραμμής και τα αμερικανικά νότια. Κανείς δεν ρώτησε τους Κορεάτες.
Η γραμμή έκοβε ευθεία επαρχίες, ποτάμια, δρόμους, σιδηροδρομικά δίκτυα και οικογενειακά κτήματα. Όλοι περίμεναν ότι θα εξαφανιστεί μόλις η Κορέα αποκτήσει δική της κυβέρνηση. Δεν εξαφανίστηκε ποτέ.
Πώς έγινε μία Κορέα δύο χώρες το 1948;
Τον Δεκέμβριο του 1945 οι ΗΠΑ, η Σοβιετική Ένωση και η Βρετανία συναντήθηκαν στη Μόσχα και πρότειναν μια επιτροπεία, δηλαδή διεθνή εποπτεία της Κορέας για έως πέντε χρόνια πριν από την πλήρη ανεξαρτησία. Μετά από 35 χρόνια αποικιοκρατίας, πολλοί Κορεάτες το είδαν ως νέα κατοχή και οι διαδηλώσεις ξέσπασαν σε όλο τον Νότο.
Μια αμερικανοσοβιετική Μικτή Επιτροπή συνεδρίασε το 1946 και το 1947 για να στήσει μία προσωρινή κυβέρνηση και δεν έφτασε πουθενά. Κάθε ζώνη κατοχής έχτιζε ήδη το δικό της σύστημα.
- Στον Βορρά οι σοβιετικές αρχές στήριξαν τον Κιμ Ιλ Σουνγκ, πρώην αντάρτη κατά των Ιαπώνων που είχε περάσει τα χρόνια του πολέμου στη Σοβιετική Ένωση. Μια αγροτική μεταρρύθμιση το 1946 πήρε τα κτήματα από τους γαιοκτήμονες και τα ξαναμοίρασε.
- Στον Νότο κυβερνούσε μια αμερικανική στρατιωτική διοίκηση, και ο Σύνγκμαν Ρι, ακτιβιστής της ανεξαρτησίας με σπουδές στις ΗΠΑ και σκληρός αντικομμουνιστής, έγινε ο κορυφαίος πολιτικός.
Το 1947 οι ΗΠΑ έφεραν το ζήτημα στα Ηνωμένα Έθνη, που ζήτησαν εκλογές σε ολόκληρη την Κορέα. Η σοβιετική πλευρά δεν άφησε την επιτροπή του ΟΗΕ να μπει στον Βορρά, οπότε η ψηφοφορία έγινε μόνο στον Νότο στις 10 Μαΐου 1948. Η Δημοκρατία της Κορέας (대한민국, Daehan Minguk) ανακηρύχθηκε στις 15 Αυγούστου 1948 με πρόεδρο τον Ρι. Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας (조선민주주의인민공화국), γνωστή ως DPRK, ακολούθησε στις 9 Σεπτεμβρίου 1948 με επικεφαλής τον Κιμ Ιλ Σουνγκ.
Τα δύο κράτη χρησιμοποιούν ακόμη διαφορετικά ονόματα για την Κορέα. Ο Νότος λέει Χανγκούκ (한국) και ο Βορράς Τζοσον (조선), από την τελευταία κορεατική δυναστεία. Το καθένα διεκδικούσε να είναι η μόνη νόμιμη κυβέρνηση ολόκληρης της χερσονήσου, και αυτή η διεκδίκηση βρίσκεται ακόμη στη ρίζα της σύγκρουσης. Τα σοβιετικά στρατεύματα έφυγαν από τον Βορρά στα τέλη του 1948 και τα περισσότερα αμερικανικά από τον Νότο ως τα μέσα του 1949. Τα χρόνια πριν από τον πόλεμο ήταν βίαια: μια εξέγερση στο νησί Τζετζού που ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1948, και η καταστολή που ακολούθησε, σκότωσαν πολλές χιλιάδες αμάχους.
Τι συνέβη στον Πόλεμο της Κορέας (6·25 전쟁);
Στις 25 Ιουνίου 1950 βορειοκορεατικές δυνάμεις πέρασαν τον 38ο παράλληλο σε πλήρη εισβολή. Οι Νοτιοκορεάτες λένε ακόμη τον πόλεμο «6·25» (γιουκ-ο) από αυτή την ημερομηνία. Η Σεούλ έπεσε μέσα σε λίγες μέρες.
Η Σοβιετική Ένωση μποϊκοτάριζε τότε το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, οπότε το Συμβούλιο μπόρεσε να καλέσει τα κράτη μέλη να υπερασπιστούν τον Νότο. Συστάθηκε η Διοίκηση του ΟΗΕ υπό αμερικανική ηγεσία και 16 χώρες έστειλαν μάχιμα στρατεύματα. Στα τέλη του καλοκαιριού, οι νοτιοκορεατικές δυνάμεις και οι δυνάμεις του ΟΗΕ είχαν στριμωχτεί σε μια μικρή περιοχή γύρω από το λιμάνι της Μπουσάν, την Περίμετρο της Μπουσάν.
Ο πόλεμος κινήθηκε μετά πέρα δώθε σε όλη τη χερσόνησο:
- 15 Σεπτεμβρίου 1950: η απόβαση του στρατηγού Ντάγκλας Μακάρθουρ στο Ίντσεον, δυτικά της Σεούλ, έκοψε τις γραμμές ανεφοδιασμού των Βορειοκορεατών. Οι δυνάμεις του ΟΗΕ ανακατέλαβαν τη Σεούλ και προχώρησαν βόρεια, πέρα από τον 38ο παράλληλο, προς τον ποταμό Γιαλού στα κινεζικά σύνορα.
- Οκτώβριος 1950: η Κίνα μπήκε στον πόλεμο με εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες, που επίσημα ονομάζονταν «Κινέζοι Λαϊκοί Εθελοντές», και απώθησε τις δυνάμεις του ΟΗΕ προς τον Νότο.
- Ιανουάριος 1951: η Σεούλ έπεσε ξανά. Άλλαξε χέρια τέσσερις φορές στη διάρκεια του πολέμου.
- Από τα μέσα του 1951: το μέτωπο σταθεροποιήθηκε κοντά στον 38ο παράλληλο, σχεδόν εκεί που είχε ξεκινήσει, και οι διαπραγματεύσεις για εκεχειρία κράτησαν δύο χρόνια, κυρίως για το πώς θα επιστραφούν οι αιχμάλωτοι πολέμου.
Ποιος ξεκίνησε τον Πόλεμο της Κορέας;
Ιστορικοί που δούλεψαν με σοβιετικά αρχεία, τα οποία άνοιξαν τη δεκαετία του 1990, βρήκαν ότι ο Κιμ Ιλ Σουνγκ σχεδίασε την εισβολή με την έγκριση του Στάλιν και τη στήριξη του Μάο Τσε Τουνγκ. Η επίσημη θέση της Βόρειας Κορέας, που επαναλαμβάνει το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων KCNA (Korean Central News Agency), είναι ότι οι ΗΠΑ και η Νότια Κορέα επιτέθηκαν πρώτες. Η Πιονγκγιάνγκ ονομάζει τη σύγκρουση «Πόλεμο της Απελευθέρωσης της Πατρίδας».
Πόσοι άνθρωποι πέθαναν στον Πόλεμο της Κορέας;
Οι εκτιμήσεις διαφέρουν πολύ, αλλά οι νεκροί, στρατιώτες και άμαχοι μαζί, έφτασαν τα εκατομμύρια, και πολλοί ιστορικοί τους υπολογίζουν κοντά στα τρία εκατομμύρια. Περίπου 36.000 Αμερικανοί στρατιώτες σκοτώθηκαν. Στις ΗΠΑ ονομάζεται συχνά «ο Ξεχασμένος Πόλεμος». Στην Κορέα άφησε εκατομμύρια χωρισμένες οικογένειες, γνωστές ως ισάν γκατζόκ (이산가족), που αποκόπηκαν από συγγενείς στην άλλη πλευρά.
Είναι ακόμη σε πόλεμο η Βόρεια και η Νότια Κορέα;
Τυπικά, ναι. Οι μάχες σταμάτησαν με τη Συμφωνία Ανακωχής της Κορέας, που υπογράφηκε στο Πανμουντζόμ στις 27 Ιουλίου 1953 από τη Διοίκηση του ΟΗΕ, τον Κορεατικό Λαϊκό Στρατό και τους Κινέζους Λαϊκούς Εθελοντές. Η ανακωχή είναι εκεχειρία ανάμεσα σε στρατούς. Δεν είναι συνθήκη ειρήνης και δεν λύνει το πολιτικό ζήτημα του ποιος κυβερνά την Κορέα.
Η Νότια Κορέα δεν την υπέγραψε ποτέ. Ο πρόεδρος Σύνγκμαν Ρι ήταν αντίθετος σε κάθε εκεχειρία που άφηνε την Κορέα χωρισμένη. Μια διάσκεψη ειρήνης στη Γενεύη το 1954 έληξε χωρίς λύση, και από τότε δεν έχει υπογραφεί συνθήκη ειρήνης.
Οι συνέπειες φαίνονται ακόμη. Η Αμυντική Συνθήκη ΗΠΑ-Νότιας Κορέας του 1953 είναι ο λόγος που αμερικανικά στρατεύματα βρίσκονται ακόμη στον Νότο. Η Βόρεια Κορέα υπέγραψε τη δική της συμμαχική συνθήκη με την Κίνα το 1961. Εξηγεί επίσης γιατί σχεδόν κάθε υγιής Νοτιοκορεάτης άνδρας υπηρετεί στις ένοπλες δυνάμεις, κάτι που αναλύει το άρθρο μας για τη στρατιωτική θητεία στην Κορέα.
Έχει προσπαθήσει κανείς να τερματίσει επίσημα τον πόλεμο;
Αρκετές φορές. Στη Διακήρυξη του Πανμουντζόμ του 2018, οι ηγέτες των δύο Κορεών δεσμεύτηκαν να εργαστούν για τη μετατροπή της ανακωχής σε καθεστώς ειρήνης. Από τότε η συζήτηση για «δήλωση τέλους του πολέμου» εμφανίζεται και χάνεται, και η ανακωχή παραμένει η νομική βάση της εκεχειρίας.
Τι είναι η DMZ (비무장지대) και πώς λειτουργεί;
Η Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη της Κορέας, ή DMZ, είναι μια ζώνη-ανάχωμα βάθους 2 χλμ. σε κάθε πλευρά της Στρατιωτικής Γραμμής Οριοθέτησης (MDL), της γραμμής όπου στέκονταν οι δύο στρατοί όταν τέθηκε σε ισχύ η ανακωχή. Έτσι έχει πλάτος περίπου 4 χλμ. και μήκος περίπου 250 χλμ., από ακτή σε ακτή.
Η MDL δεν είναι ο 38ος παράλληλος. Τρέχει υπό γωνία: νότια του παραλλήλου στα δυτικά, όπου η παλιά πόλη Κεσόνγκ βρέθηκε στη Βόρεια Κορέα, και βόρεια στα ανατολικά. Παρά το όνομά της, η ζώνη είναι από τα πιο στρατιωτικοποιημένα μέρη της Γης, με ναρκοπέδια, φράχτες και φυλάκια και στις δύο πλευρές.
- Πανμουντζόμ και Κοινή Ζώνη Ασφαλείας (JSA): το χωριό της εκεχειρίας όπου υπογράφηκε η ανακωχή. Τα μπλε κτίρια συσκέψεων απλώνονται πάνω από τη γραμμή, και στρατιώτες και των δύο πλευρών στέκονται σε απόσταση λίγων μέτρων.
- Σήραγγες διείσδυσης: η Νότια Κορέα έχει βρει από τη δεκαετία του 1970 τέσσερις σήραγγες που άνοιξε ο Βορράς κάτω από τη DMZ. Η Τρίτη Σήραγγα, που βρέθηκε το 1978, είναι σήμερα τουριστική στάση.
- Τα θαλάσσια σύνορα: η ανακωχή δεν όρισε ποτέ θαλάσσια γραμμή. Το Βόρειο Όριο (NLL) στην Κίτρινη Θάλασσα, που τράβηξε η Διοίκηση του ΟΗΕ, αμφισβητείται από τη Βόρεια Κορέα και υπήρξε σκηνικό θανατηφόρων συγκρούσεων.
- Άγρια ζωή: επειδή οι άνθρωποι κρατήθηκαν σε μεγάλο βαθμό έξω για δεκαετίες, η ζώνη έγινε καταφύγιο για σπάνια είδη, όπως ο κορεατικός γερανός με το κόκκινο στέμμα.
38ος παράλληλος και DMZ: ποια η διαφορά;
| Γραμμή | Τι είναι | Πότε ορίστηκε | Ποιος την όρισε | Είναι σύνορο σήμερα; |
|---|---|---|---|---|
| 38ος παράλληλος (38선, sampalseon) | Μια γραμμή γεωγραφικού πλάτους που χώρισε τις ζώνες κατοχής ΗΠΑ και ΕΣΣΔ | Αύγουστος 1945 | Αμερικανοί αξιωματικοί, με αποδοχή της Σοβιετικής Ένωσης | Όχι, μόνο ιστορικό σημείο αναφοράς |
| Στρατιωτική Γραμμή Οριοθέτησης (MDL) | Η πραγματική γραμμή εκεχειρίας ανάμεσα στους δύο στρατούς | 27 Ιουλίου 1953 | Οι υπογράφοντες την ανακωχή | Ναι, στην ξηρά |
| DMZ | Μια ζώνη-ανάχωμα 4 χλμ. με κέντρο τη MDL | 27 Ιουλίου 1953 | Οι υπογράφοντες την ανακωχή | Ναι, η ζώνη γύρω από τα σύνορα |
| Βόρειο Όριο (NLL) | Ένα θαλάσσιο όριο στην Κίτρινη Θάλασσα | Μετά την ανακωχή του 1953 | Διοίκηση του ΟΗΕ | Εφαρμόζεται από τον Νότο, αμφισβητείται από τον Βορρά |
Χρονολόγιο του διαχωρισμού της Κορέας: οι βασικές ημερομηνίες από το 1945
| Ημερομηνία | Τι συνέβη |
|---|---|
| 1910 | Η Ιαπωνία προσαρτά την Κορέα |
| Αύγουστος 1945 | Τα σοβιετικά στρατεύματα μπαίνουν στον Βορρά· οι ΗΠΑ προτείνουν τον 38ο παράλληλο |
| 15 Αυγούστου 1945 | Η Ιαπωνία παραδίδεται· η Κορέα απελευθερώνεται |
| Δεκέμβριος 1945 | Η Διάσκεψη της Μόσχας προτείνει επιτροπεία έως πέντε ετών |
| 10 Μαΐου 1948 | Εκλογές υπό την εποπτεία του ΟΗΕ μόνο στον Νότο |
| 15 Αυγούστου 1948 | Ανακηρύσσεται η Δημοκρατία της Κορέας στη Σεούλ |
| 9 Σεπτεμβρίου 1948 | Ανακηρύσσεται η DPRK στην Πιονγκγιάνγκ |
| 25 Ιουνίου 1950 | Η Βόρεια Κορέα εισβάλλει· ξεκινά ο Πόλεμος της Κορέας |
| 15 Σεπτεμβρίου 1950 | Απόβαση στο Ίντσεον |
| Οκτώβριος 1950 | Η Κίνα μπαίνει στον πόλεμο |
| 27 Ιουλίου 1953 | Υπογράφεται η ανακωχή στο Πανμουντζόμ |
| 4 Ιουλίου 1972 | Η πρώτη διακορεατική κοινή δήλωση για τις αρχές της επανένωσης |
| 1985 | Οι πρώτες συναντήσεις χωρισμένων οικογενειών |
| Σεπτέμβριος 1991 | Και οι δύο Κορέες γίνονται μέλη του ΟΗΕ |
| Ιούνιος 2000 | Η πρώτη διακορεατική σύνοδος κορυφής, στην Πιονγκγιάνγκ |
| 2006 | Η Βόρεια Κορέα πραγματοποιεί την πρώτη πυρηνική δοκιμή της |
| 27 Απριλίου 2018 | Σύνοδος κορυφής και διακήρυξη του Πανμουντζόμ |
| Ιούνιος 2018 | Η πρώτη σύνοδος κορυφής ΗΠΑ-Βόρειας Κορέας, στη Σιγκαπούρη |
| 2024 | Η Βόρεια Κορέα εγκαταλείπει την επανένωση ως στόχο, σύμφωνα με το KCNA |
Γιατί δεν έχει γίνει επανένωση της Κορέας;
Πάνω από εβδομήντα χρόνια μετά, τα εμπόδια είναι δομικά και όχι συναισθηματικά. Τα περισσότερα καταλήγουν σε ένα πρόβλημα: κανένα από τα δύο κράτη δεν μπορεί να συγχωνευθεί με το άλλο χωρίς να πάψει να υπάρχει.
Δύο συστήματα που δεν μπορούν απλώς να ενωθούν
Η Βόρεια Κορέα είναι κράτος ενός κόμματος που το έχουν ηγηθεί τρεις γενιές της ίδιας οικογένειας: Κιμ Ιλ Σουνγκ, Κιμ Γιονγκ Ιλ και Κιμ Γιονγκ Ουν. Η Νότια Κορέα έγινε δημοκρατία μετά από μαζικές διαδηλώσεις το 1987 και από τότε αλλάζει κυβερνήσεις με εκλογές. Και τα δύο ιδρυτικά συντάγματα διεκδικούν ολόκληρη τη χερσόνησο, οπότε κάθε ενοποίηση σημαίνει ότι ένα σύστημα απορροφά το άλλο, ή μια ομοσπονδία που κανείς δεν έχει καταφέρει να σχεδιάσει.
Πυρηνικά όπλα και ασφάλεια
Η Βόρεια Κορέα έχει κάνει πυρηνικές δοκιμές από το 2006 και παρουσιάζει το οπλοστάσιό της ως εγγύηση της επιβίωσής της. Οι ΗΠΑ και η Νότια Κορέα έχουν θέσει την αποπυρηνικοποίηση ως προϋπόθεση για ομαλές σχέσεις. Το αδιέξοδο έχει επιβιώσει από κάθε γύρο διαπραγματεύσεων, μεταξύ αυτών και τις συνόδους Τραμπ-Κιμ στη Σιγκαπούρη το 2018 και στο Ανόι το 2019, η δεύτερη από τις οποίες έληξε χωρίς συμφωνία.
Γείτονες με συμφέροντα
Η Κίνα, σύμμαχος της Βόρειας Κορέας βάσει συνθήκης, εκτιμά εδώ και καιρό τον Βορρά ως ζώνη-ανάχωμα ανάμεσα στα σύνορά της και στις αμερικανικές δυνάμεις. Οι ΗΠΑ έχουν τη συμμαχία και τις βάσεις τους στον Νότο, ενώ η Ιαπωνία και η Ρωσία έχουν τα δικά τους συμφέροντα. Μια ενωμένη Κορέα θα ξανασχεδίαζε τον χάρτη ασφαλείας της Βορειοανατολικής Ασίας, γι’ αυτό οι εξωτερικές δυνάμεις είναι επιφυλακτικές απέναντι σε κάθε ραγδαία αλλαγή.
Το κόστος του κλεισίματος του χάσματος
Η Νότια Κορέα είναι μία από τις μεγάλες οικονομίες του κόσμου και η Βόρεια Κορέα μία από τις φτωχότερες. Η επανένωση της Γερμανίας το 1990 είναι το συνηθισμένο σημείο αναφοράς, και το χάσμα ανάμεσα σε Ανατολική και Δυτική Γερμανία ήταν πολύ μικρότερο από εκείνο ανάμεσα στις δύο Κορέες. Πολλοί Νοτιοκορεάτες ανησυχούν για το ποιος θα πληρώσει.
Η συνεργασία που κόλλησε
Υπήρξαν πραγματικές προσπάθειες. Η «Πολιτική του Ήλιου» (Sunshine Policy) του προέδρου της Νότιας Κορέας Κιμ Ντε-τζουνγκ, μια πολιτική προσέγγισης, οδήγησε στην πρώτη σύνοδο κορυφής το 2000. Ακολούθησαν κοινά έργα: τουριστικές εκδρομές στο όρος Κουμγκάνγκ στον Βορρά (που ανεστάλησαν το 2008) και το Βιομηχανικό Συγκρότημα του Κεσόνγκ, όπου νοτιοκορεατικές εταιρείες απασχολούσαν Βορειοκορεάτες εργάτες έως το κλείσιμό του το 2016. Το 2018 ο Κιμ Γιονγκ Ουν και ο πρόεδρος Μουν Τζε-ιν έκαναν τρεις συνόδους κορυφής. Τον Ιούνιο του 2020 η Βόρεια Κορέα ανατίναξε το διακορεατικό γραφείο διασύνδεσης στο Κεσόνγκ.
Ο Βορράς άλλαξε θέση
Το 2024 τα κρατικά μέσα της Βόρειας Κορέας (KCNA) ανέφεραν ότι ο Κιμ Γιονγκ Ουν χαρακτήρισε τον Νότο ξεχωριστό, εχθρικό κράτος και ότι οι υπηρεσίες που ασχολούνταν με την επανένωση καταργούνταν. Η Πιονγκγιάνγκ χρησιμοποιούσε επί δεκαετίες τη γλώσσα μιας μελλοντικής επανένωσης, οπότε η αλλαγή αυτή ήταν μεγάλη στροφή της επίσημης στάσης της.
Πώς βλέπουν σήμερα την επανένωση οι Νοτιοκορεάτες και οι Βορειοκορεάτες;
Στη Νότια Κορέα η επανένωση είναι επίσημη πολιτική. Υπάρχει κυβερνητικό Υπουργείο Επανένωσης και ο στόχος αναφέρεται στο σύνταγμα. Οι απόψεις διαφέρουν πολύ ανά ηλικία.
Οι μεγαλύτεροι Κορεάτες, ιδίως όσοι έχουν συγγενείς στον Βορρά, το αντιμετωπίζουν συχνά ως ανολοκλήρωτη οικογενειακή υπόθεση. Οι νεότεροι Νοτιοκορεάτες μεγάλωσαν σε μια πλούσια δημοκρατία και βλέπουν πιο συχνά τον Βορρά ως ξένη χώρα, με επίκεντρο το κόστος και την ασφάλεια. Οι ετήσιες έρευνες του Ινστιτούτου Μελετών Ειρήνης και Επανένωσης του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σεούλ καταγράφουν αυτή την αλλαγή εδώ και χρόνια. Δείτε την πιο πρόσφατη έκθεσή του για τα τρέχοντα στοιχεία.
Οι χωρισμένες οικογένειες τελειώνουν σε χρόνο. Οι κυβερνητικά οργανωμένες συναντήσεις ξεκίνησαν το 1985 και γίνονταν κατά διαστήματα μετά το 2000, αλλά πολλοί αιτούντες πέθαναν περιμένοντας. Περισσότεροι από 30.000 Βορειοκορεάτες έχουν εγκατασταθεί στον Νότο. Περνούν από ένα κρατικό κέντρο επανεγκατάστασης που λέγεται Χανάουον, και πολλοί λένε ότι η προσαρμογή στη νοτιοκορεατική ζωή είναι πιο δύσκολη απ’ όσο περίμεναν.
Οι ιδιωτικές απόψεις των Βορειοκορεατών είναι πολύ πιο δύσκολο να γίνουν γνωστές. Η πληροφόρηση ελέγχεται αυστηρά (δείτε πώς λειτουργεί το κλειστό διαδίκτυο της Βόρειας Κορέας), δεν υπάρχουν ανεξάρτητες δημοσκοπήσεις και οι μαρτυρίες όσων έφυγαν δίνουν εικόνες αλλά όχι αντιπροσωπευτική εικόνα. Αυτό που φαίνεται είναι η επίσημη γραμμή, και από το 2024 αυτή η γραμμή, όπως τη μεταδίδει το KCNA, έχει απομακρυνθεί από την επανένωση.
Η κουλτούρα βρίσκεται ανάμεσα στους δύο. Νοτιοκορεατικές ταινίες και σειρές, όπως το Joint Security Area (2000) του Παρκ Τσαν-γουκ και η σειρά Crash Landing on You, έχουν δώσει στο κοινό στο εξωτερικό μια ανθρώπινη εικόνα των συνόρων. Και τα δύο είναι μυθοπλασία, αλλά αποτελούν συχνά το πρώτο βήμα για τους ξένους θεατές.
Μπορείτε να επισκεφθείτε τη DMZ από τη Σεούλ;
Ναι. Η DMZ είναι μία από τις πιο δημοφιλείς μονοήμερες εκδρομές από τη Σεούλ, περίπου μία ώρα βόρεια οδικώς. Οι περισσότεροι επισκέπτες κλείνουν ξενάγηση, γιατί μεγάλο μέρος της περιοχής κοντά στη γραμμή βρίσκεται υπό στρατιωτικό έλεγχο και οι πολίτες μπαίνουν μόνο με συνοδεία.
- Ιμτζινγκάκ: ένα πάρκο δίπλα στον ποταμό Ιμτζίν με τη Γέφυρα της Ελευθερίας και μνημεία για τις χωρισμένες οικογένειες. Φτάνετε εκεί και χωρίς ξενάγηση.
- Παρατηρητήριο Ντόρα: ένα παρατηρητήριο σε λόφο όπου, με καθαρό καιρό, βλέπετε μέσα στη Βόρεια Κορέα.
- Η Τρίτη Σήραγγα: μία από τις σήραγγες διείσδυσης, στην οποία μπορείτε να περπατήσετε σε ένα μέρος της διαδρομής.
- Σταθμός Ντοράσαν: ένας σιδηροδρομικός σταθμός φτιαγμένος για μια μελλοντική διακορεατική γραμμή.
- Πανμουντζόμ και JSA: η πιο περιζήτητη στάση. Οι ξεναγήσεις ανοίγουν και κλείνουν ανάλογα με την κατάσταση ασφαλείας.
- Περιοχή
- Πατζού, επαρχία Κιονγκγκί, βόρεια της Σεούλ
- Κοντινότερος σταθμός
- Σταθμός Ιμτζινγκάνγκ (γραμμή Gyeongui-Jungang) για το Ιμτζινγκάκ
- Χρόνος που χρειάζεται
- Μισή μέρα για το Ιμτζινγκάκ· μία ολόκληρη μέρα για ξενάγηση με την Τρίτη Σήραγγα και το Παρατηρητήριο Ντόρα
- Πριν πάτε
- ελέγξτε ημέρες λειτουργίας, τιμές και κατάσταση των ξεναγήσεων στην επίσημη σελίδα
FAQ
Γιατί η Κορέα χωρίστηκε σε Βόρεια και Νότια;
Το 1945 οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση χώρισαν την Κορέα στον 38ο παράλληλο για να δεχτούν την παράδοση της Ιαπωνίας. Οι δύο ζώνες κατοχής έστησαν αντίπαλες κυβερνήσεις το 1948. Ο Πόλεμος της Κορέας από το 1950 έως το 1953 δεν κατάφερε να ενώσει τη χώρα με τη βία, και η γραμμή εκεχειρίας έγινε το σημερινό σύνορο.
Ποιος τράβηξε τη γραμμή ανάμεσα στη Βόρεια και τη Νότια Κορέα;
Δύο Αμερικανοί αξιωματικοί, ο Τσαρλς Μπόνστιλ και ο Ντιν Ράσκ, πρότειναν τον 38ο παράλληλο τον Αύγουστο του 1945 χρησιμοποιώντας έναν χάρτη του National Geographic, και η Σοβιετική Ένωση τον αποδέχτηκε. Το σημερινό σύνορο είναι άλλη γραμμή: η Στρατιωτική Γραμμή Οριοθέτησης που όρισε η ανακωχή του 1953.
Είναι η Βόρεια και η Νότια Κορέα τυπικά ακόμη σε πόλεμο;
Ναι. Η ανακωχή του 1953 σταμάτησε τις μάχες, αλλά ποτέ δεν υπογράφηκε συνθήκη ειρήνης. Οι ηγέτες δεσμεύτηκαν το 2018 να εργαστούν για καθεστώς ειρήνης, όμως η ανακωχή παραμένει η νομική βάση της εκεχειρίας.
Μπορούν οι Βορειοκορεάτες και οι Νοτιοκορεάτες να επισκέπτονται ο ένας τον άλλον;
Όχι ελεύθερα. Οι απλοί πολίτες δεν μπορούν να περάσουν τα σύνορα, να τηλεφωνήσουν ή να γράψουν ο ένας στον άλλον χωρίς κυβερνητική έγκριση, και οι Βορειοκορεάτες αντιμετωπίζουν βαριές ποινές για μη εγκεκριμένη επαφή. Περιορισμένες ανταλλαγές, όπως οι συναντήσεις οικογενειών και τα κοινά έργα, έγιναν σε ορισμένες περιόδους και σταμάτησαν σε άλλες.
Ευθύνονται οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση για τον διαχωρισμό της Κορέας;
Ο αρχικός διαχωρισμός προήλθε από αποφάσεις των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης που πάρθηκαν χωρίς να ρωτηθούν οι Κορεάτες. Οι κορεατικές πολιτικές αντιπαραθέσεις, η ίδρυση δύο ξεχωριστών κρατών το 1948 και ο πόλεμος που ακολούθησε μετέτρεψαν μια προσωρινή γραμμή σε μόνιμη. Οι περισσότεροι ιστορικοί το θεωρούν αποτέλεσμα όλων αυτών μαζί.
Θα ενωθούν ποτέ η Βόρεια και η Νότια Κορέα;
Κανείς δεν μπορεί να πει. Η επίσημη πολιτική της Νότιας Κορέας εξακολουθεί να στηρίζει την ειρηνική επανένωση. Η Βόρεια Κορέα, σύμφωνα με το KCNA, εγκατέλειψε την επανένωση ως στόχο το 2024. Τα εμπόδια μένουν μεγάλα: τα πυρηνικά όπλα, το οικονομικό χάσμα και τα συμφέροντα των γειτονικών δυνάμεων.
Τι να παρακολουθήσετε στη συνέχεια στην κορεατική χερσόνησο
Λίγα σημάδια δείχνουν προς ποια κατεύθυνση πάνε τα πράγματα.
- Η γραμμή των «δύο κρατών» της Βόρειας Κορέας: αν η Πιονγκγιάνγκ θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει τον Νότο ως ξεχωριστή, εχθρική χώρα στη νομοθεσία και στα σύμβολα. Η Wall Street Journal ανέφερε ότι ο Κιμ Γιονγκ Ουν ανασχεδίασε τη σημαία της Βόρειας Κορέας, αντικαθιστώντας την έκδοση της σοβιετικής εποχής.
- Διπλωματία ΗΠΑ-Βόρειας Κορέας: αν θα ξαναρχίσουν οι συνομιλίες σε επίπεδο ηγετών μετά τις συνόδους του 2018 και του 2019. Η DW εξέτασε κατά πόσο είναι πιθανές νέες συνομιλίες Τραμπ-Κιμ.
- Σχέσεις με την Κίνα: το NK News ανέφερε ότι η Βόρεια Κορέα ενισχύει τους δεσμούς με το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα μέσω επίσκεψης αξιωματούχου. Ο ρόλος του Πεκίνου θα διαμορφώσει κάθε μελλοντική διευθέτηση.
- Χωρισμένες οικογένειες: αν οι συναντήσεις θα ξαναρχίσουν πριν φύγουν και οι τελευταίοι αιτούντες της πρώτης γενιάς. Το Υπουργείο Επανένωσης της Νότιας Κορέας δημοσιεύει επίσημες ενημερώσεις.
- 27 Ιουλίου κάθε χρόνο: η επέτειος της ανακωχής, όταν και οι δύο πλευρές επαναλαμβάνουν τις θέσεις τους για τον πόλεμο και για την ειρήνη που δεν ήρθε ποτέ.
Αν σκοπεύετε να δείτε μόνοι σας τα σύνορα, ξεκινήστε από το Ιμτζινγκάκ και ελέγξτε το VisitKorea για την κατάσταση των ξεναγήσεων πριν κλείσετε.
Σχετικά άρθρα
Sources k-korea.blog · news.google.com
Οι τιμές, τα ωράρια και η διαθεσιμότητα αλλάζουν. Ελέγξτε την επίσημη σελίδα πριν αγοράσετε ή ταξιδέψετε.