سئول، همین حالا

گوچوجانگ (고추장) چیست؟ طعم، کاربرد و سس ۵ دقیقه‌ای

رفتن به دستور پخت ↓

13 دقیقه مطالعه

گوچوجانگ (고추장) چیست؟ رب فلفل قرمز تخمیرشده کره‌ای که از ۴ ماده اصلی ساخته می‌شود. پودر فلفل، برنج چسبناک، پودر سویای تخمیرشده و نمک ماه‌ها کنار هم می‌مانند و به خمیری غلیظ و براق تبدیل می‌شوند که هم شیرین است، هم شور و هم تند. اگر در خانه غذای کره‌ای می‌پزید، همین قوطی طعم «شبیه کره‌ای» را به طعم واقعی می‌رساند و مدت زیادی هم در یخچال می‌ماند.

نکات کلیدی

  • گوچوجانگ خمیر است و گوچوگارو (고춧가루) پودر یا پولک فلفل خشک. در دستور پخت نمی‌توانید یکی را یک‌به‌یک جای دیگری بگذارید.
  • شیرینی ملایمش از تخمیر می‌آید، چون نشاسته برنج به قند تبدیل می‌شود. بیشتر قوطی‌های سوپرمارکتی شربت برنج یا شربت ذرت هم دارند.
  • تندی از قوطی به قوطی خیلی فرق می‌کند. روی بسیاری از برچسب‌های کره‌ای مقیاس ۵ درجه‌ای از ملایم تا فوق‌العاده تند آمده است.
  • بعد از باز کردن، آن را در یخچال نگه دارید، با قاشق تمیز و خشک بردارید و روی سطحش پلاستیک ببندید.

گوچوجانگ از چه ساخته می‌شود؟

گوچوجانگ سنتی چهار جزء اصلی دارد و هرکدام کار جداگانه‌ای می‌کند.

  • گوچوگارو: پودر فلفل قرمز کره‌ای که زیر آفتاب خشک شده. رنگ و تندی ملایم و میوه‌ای به خمیر می‌دهد.
  • برنج چسبناک: کره‌ای‌ها اسمش را چاپسال (chapssal) می‌گذارند. برنج به صورت فرنی پخته می‌شود و نشاسته‌ای می‌دهد که تخمیر آن را به قند تبدیل می‌کند. بعضی دستورها به‌جای آن جو یا گندم می‌گذارند.
  • پودر میجو (메줏가루): میجو بلوک‌های سویای تخمیرشده است که پایه دونجانگ و سس سویا هم هست. میکروب‌ها و آنزیم‌هایی را که تخمیر را پیش می‌برند می‌آورد و طعم عمیق و خوش‌نمک خمیر را می‌سازد.
  • نمک: خمیر را طعم‌دار می‌کند و در طول تخمیر طولانی جلوی رشد میکروب‌های ناخواسته را می‌گیرد.

بسیاری از دستورهای خانگی یئوتگی‌روم (엿기름) هم اضافه می‌کنند، یعنی پودر مالت جو که نشاسته برنج را سریع‌تر به قند می‌شکند. مخلوط را داخل اونگی (옹기) می‌ریزند، ظرف‌های سفالی قهوه‌ای که هوا را از خود رد می‌کنند. خانواده‌ها این ظرف‌ها را روی جانگدوکدا، سکویی بیرونی برای خمره‌ها، می‌گذاشتند تا خمیر ماه‌ها برسد.

گوچوجانگ کارخانه‌ای با خانگی چه فرقی دارد؟

قوطی‌هایی که در خارج از کره پیدا می‌کنید در مقیاس صنعتی تولید می‌شوند. معمولاً با کوجی (کپک Aspergillus oryzae که برای میسو و ساکه هم به کار می‌رود) تخمیر می‌شوند، شربت برنج یا ذرت می‌گیرند و اغلب آرد گندم هم دارند. نتیجه شیرین‌تر و یکدست‌تر از خمیر روستایی است و امروز بیشتر خانه‌های کره‌ای هم با همین می‌پزند. شهرستان سونچانگ (Sunchang) در استان جئولا شمالی همان منطقه‌ای است که کره‌ای‌ها بیش از همه با گوچوجانگ سنتی می‌شناسند، برای همین اسم «Sunchang» روی برچسب خیلی از محصولات دیده می‌شود.

گوچوجانگ از کجا آمد؟

فلفل چیلی حدود اواخر قرن ۱۶ یا قرن ۱۷ میلادی به کره رسید. گوچوجانگ تا قرن ۱۸ در کتاب‌های آشپزی و اسناد دوره جوسان (۱۳۹۲ تا ۱۸۹۷) دیده می‌شود و این خمیر تخمیری با گذشت زمان یکی از سه «جانگ» (장، چاشنی‌های تخمیری) اصلی آشپزخانه کره‌ای شد. دو تای دیگر دونجانگ (خمیر سویا) و گانجانگ (سس سویا) هستند.

طعم گوچوجانگ چطور است و چقدر تند است؟

اول شیرینی را حس می‌کنید، بعد عمق شور و گرد، و بعد تندی‌ای که آرام بالا می‌آید. بافتش غلیظ و چسبناک است، نزدیک به رب گوجه‌فرنگی. مثل تاباسکو یا سس تند سرکه‌ای نمی‌زند. سوزشش گرم و ماندگار است، چون شکر و سویای تخمیرشده آن را نرم می‌کنند.

اگر میسوی ژاپنی را می‌شناسید، گوچوجانگ را پسر عموی تند و شیرین‌ترش بدانید. اگر سریراچا را می‌شناسید، گوچوجانگ خیلی غلیظ‌تر، بسیار کم‌ترش‌تر و به‌مراتب خوش‌نمک‌تر است. برای همین پایه سس می‌شود، نه چیزی که آخر کار روی غذا بریزید.

درجه تندی را روی قوطی چطور بخوانیم؟

تندی از تقریباً بی‌تند تا واقعاً تند متغیر است. روی بسیاری از قوطی‌های کره‌ای مقیاس تندی چاپ شده، معمولاً ۵ درجه از ملایم (순한맛، sunhanmat) تا فوق‌العاده تند (매우매운맛، maeu maeunmat). درجه وسط، که معمولاً «�보통매운맛» (تندی متوسط) نوشته می‌شود، همان است که بیشتر دستورها فرض می‌گیرند. اگر برای بچه‌ها یا کسانی که تند نمی‌خورند می‌پزید، قوطی ملایم بخرید. کم ریختن از یک خمیر تند همان نتیجه را نمی‌دهد، چون همراه تندی، شیرینی و بدنه را هم از دست می‌دهید.

ردیف ظرف‌های سفالی قهوه‌ای اونگی روی یک سکوی بیرونی که در کره برای تخمیر گوچوجانگ و خمیرهای دیگر به کار می‌رود.
Photo: Korean.snacks-Tteokbokki-01 by by johl, CC BY-SA 2.0

گوچوجانگ، گوچوگارو و دونجانگ: کدام را لازم دارید؟

این سه در خارج از کره مدام با هم قاطی می‌شوند و دستور پخت درست همان‌جا خراب می‌شود که ماده اشتباهی را برمی‌دارید. جدول زیر مقایسه‌شان را همراه دو سس ترکیبی که از آن‌ها ساخته می‌شود نشان می‌دهد.

ماده چیست طعم کاربرد معمول جایگزین گوچوجانگ می‌شود؟
گوچوجانگ (고추장) خمیر تخمیری فلفل، برنج و سویا شیرین، خوش‌نمک، تند متوسط تا زیاد بیبیمباپ، توکبوکی، مرینیت، خورشت ندارد
گوچوگارو (고춧가루) پولک یا پودر فلفل قرمز خشک میوه‌ای، تندی دودی، بدون شیرینی کیمچی، سوپ، ترکیب ادویه فقط با شکر و میسو یا دونجانگ اضافه
دونجانگ (된장) خمیر سویای تخمیرشده، بدون فلفل شور، خاکی، تخمیری و تیز دونجانگ جیگه، سوپ، سس همراه خیر، نه تندی دارد نه شیرینی
سامجانگ (쌈장) دونجانگ مخلوط با گوچوجانگ و چاشنی‌ها خوش‌نمک، کمی تند سس همراه ساندویچ کاهو در کباب کره‌ای تا حدی، برای سس‌های همراه
چوگوچوجانگ (초고추장) گوچوجانگ با سرکه و شکر ترش، شیرین، تند ماهی خام، ماهی مرکب آب‌پز، سبزیجات سرد خودش گوچوجانگ دارد

یک قاعده سریع: اگر دستور «خمیر» می‌خواهد، منظور گوچوجانگ یا دونجانگ است. اگر «پولک یا پودر» می‌خواهد، گوچوگارو است. مثلاً کیمچی عمدتاً با گوچوگارو طعم می‌گیرد، نه گوچوجانگ.

کره‌ای‌ها گوچوجانگ را چطور به کار می‌برند؟ ۶ غذای روزمره

در کره، گوچوجانگ ماده‌ای است که داخل پخت می‌رود، نه چاشنی‌ای که سر میز رویش بپاشند. اینها غذاهایی هستند که بیشتر از آن استفاده می‌کنند و ارزش دارد اول یادشان بگیرید.

بیبیمباپ (비빔밥)

کاسه‌ای برنج با سبزیجات چاشنی‌زده، اغلب گوشت و یک تخم‌مرغ نیمرو. یک قاشق گوچوجانگ را، معمولاً با روغن کنجد، شکر و کمی آب رقیق‌شده (دستور پایین مقاله)، داخلش هم می‌زنید. بیبیمباپ آسان‌ترین راه برای چشیدن گوچوجانگ برای بار اول است.

توکبوکی (떡볶이)

کیک برنجی جویدنی که در سسی شیرین و تند جوشانده می‌شود، تنقلات کلاسیک خیابانی کره. سسش بیشتر گوچوجانگ، گوچوگارو، شکر و آبگوشت است، اغلب با کیک ماهی و تخم‌مرغ آب‌پز.

جیوک بوکوم (제육볶음)

ورقه‌های نازک گوشت خوک که با مرینیت گوچوجانگ، پیاز و پیازچه تفت داده می‌شود. در رستوران‌های ناهار کره غذای ثابتی است و نشان می‌دهد گوچوجانگ در ماهی‌تابه داغ چطور کاراملی می‌شود.

داکگالبی (닭갈비)

مرغی که با گوچوجانگ مرینیت می‌شود و بعد روی ماهی‌تابه بزرگ آهنی با کلم، سیب‌زمینی شیرین و کیک برنجی تفت داده می‌شود. شهر چونچئون به این غذا معروف است.

گوچوجانگ جیگه (고추장찌개)

جیگه یعنی خورشت. این یکی قابلمه‌ای قرمز و سیرکننده از سیب‌زمینی، کدو، پیاز و معمولاً گوشت خوک یا ماهی تن در آبگوشتی بر پایه گوچوجانگ است. همتای گوچوجانگی دونجانگ جیگه است.

سامجانگ (쌈장) برای کباب کره‌ای

سر میز کباب کره‌ای، گوشت گریل‌شده را با کمی سامجانگ در کاهو می‌پیچید. سامجانگ سسی است که نیمی دونجانگ و نیمی گوچوجانگ است. ۲ پیمانه دونجانگ را با ۱ پیمانه گوچوجانگ، روغن کنجد، سیر و کمی شکر مخلوط کنید تا نسخه خانگی‌اش آماده شود.

کاربردهای غیرکره‌ای گوچوجانگ

گوچوجانگ حالا در آشپزخانه‌های زیادی خارج از کره جا افتاده است. یک قاشق چای‌خوری‌اش را در مایونز بزنید تا اسپرد تند ساندویچ بشود، در کره آب کنید و روی نودل یا بلال کبابی بریزید، نزدیک پایان پخت روی بال مرغ بمالید یا برای عمق طعم در سس گوجه‌فرنگی بریزید. هرجا طعم تند و شیرین به‌علاوه عمق خوش‌نمک بخواهید جواب می‌دهد.

پخت با گوچوجانگ: ۵ اشتباه رایج

گوچوجانگ بخشنده است، ولی چند عادت هست که بارها آدم را گیر می‌اندازد.

  1. سوزاندن روی گریل. آن همه شکر روی حرارت بالا زود می‌سوزد. برای گریل یا برویل، مرینیت را سبک بگیرید و لایه گوچوجانگ را فقط در چند دقیقه آخر بمالید.
  2. استفاده مستقیم از قوطی. برای پوشاندن یکدست غذا زیادی غلیظ است. قبل از مالیدن روی هر چیزی، آن را با آب، آبگوشت، روغن کنجد، سس سویا یا سرکه برنج رقیق کنید.
  3. فراموش کردن نمکی که خودش دارد. گوچوجانگ شور است. وقتی به دستور اضافه‌اش می‌کنید، قبل از ریختن سس سویا یا نمک بچشید.
  4. رفتار با آن مثل سس تند. سس‌های سریراچایی رقیق و ترش‌اند. گوچوجانگ باید پخته یا با چیزی مخلوط شود تا بهترین حالتش را نشان بدهد.
  5. انتظار تندی یکسان از همه برندها. قوطی «تند» یک برند می‌تواند خیلی تندتر از برند دیگر باشد. با مقدار کم شروع کنید و وقتی قوطی خودتان را شناختید بیشتر بریزید.

نسبتی دم‌دستی برای تفت یا مرینیت حدود ۵۰۰ گرم گوشت: ۲ تا ۳ قاشق غذاخوری گوچوجانگ، ۱ قاشق غذاخوری سس سویا، ۱ قاشق غذاخوری شکر یا عسل، ۱ قاشق غذاخوری سیر خرد‌شده، ۱ قاشق غذاخوری روغن کنجد، به‌علاوه پیاز یا گلابی رنده‌شده اگر دارید. آشپزهای کره‌ای از گلابی رنده‌شده برای نرم کردن گوشت و شیرینی‌اش استفاده می‌کنند.

طرز تهیه سس گوچوجانگ (양념고추장)

این یانگنیوم گوچوجانگ، یعنی «گوچوجانگ چاشنی‌زده»، سس همه‌کاره‌ای برای بیبیمباپ، کاسه‌های برنج، فرو بردن سبزیجات و ریختن روی تخم‌مرغ است. ۵ دقیقه طول می‌کشد و پختن هم ندارد.

  • ۳ قاشق غذاخوری گوچوجانگ
  • ۱ قاشق غذاخوری روغن کنجد برشته
  • ۱ قاشق غذاخوری شکر، عسل یا شربت برنج
  • ۱ قاشق غذاخوری آب
  • ۱ قاشق چای‌خوری سس سویا
  • ۱ قاشق چای‌خوری سرکه برنج
  • ۱ حبه سیر کوچک، ریز رنده‌شده
  • ۱ قاشق چای‌خوری کنجد برشته
  1. سیر را تا جایی که می‌شود ریز رنده کنید تا تکه خام داخل سس نماند.
  2. در کاسه کوچکی گوچوجانگ، شکر و آب را هم بزنید تا صاف و شل شود.
  3. روغن کنجد، سس سویا، سرکه برنج و سیر را داخلش هم بزنید. بچشید: برای سس ملایم‌تر و شیرین‌تر شکر بیشتر، و برای طراوت بیشتر سرکه بیشتر بریزید.
  4. آخر کار کنجد را اضافه کنید و هنگام ریختن بین انگشتان له کنید تا عطر بیشتری آزاد کند.
  5. همان لحظه مصرف کنید، یا روی آن را بپوشانید و در یخچال بگذارید. چون سیر تازه دارد، ظرف چند روز مصرفش کنید.

دو تنوع ساده

چوگوچوجانگ (سس غوطه‌وری): سرکه برنج را دو برابر کنید، کمی شکر بیشتر بریزید و روغن کنجد را حذف کنید. کره‌ای‌ها آن را با ماهی خام، ماهی مرکب آب‌پز یا بروکلی سرو می‌کنند. مرینیت سریع: مقدار سس را دو برابر کنید، ۱ قاشق غذاخوری سس سویا و ۲ قاشق غذاخوری پیاز یا گلابی رنده‌شده اضافه کنید و برای شانه خوک یا ران مرغ به کار ببرید تا نسخه خانگی جیوک بوکوم یا داکگالبی داشته باشید.

اگر گوچوجانگ پیدا نکردید، جایگزین‌ها

هیچ چیز دقیقاً مثل گوچوجانگ نیست، چون شیرینی سویای تخمیرشده و برنج را سخت می‌شود تقلید کرد. این گزینه‌ها برای بیشتر پخت‌وپز خانگی به اندازه کافی نزدیک‌اند.

  • گوچوگارو + میسو + شکر (نزدیک‌ترین): ۱ قاشق غذاخوری گوچوگارو، ۱ قاشق غذاخوری میسوی سفید یا قرمز، ۱ تا ۲ قاشق چای‌خوری شکر یا عسل و کمی آب را به شکل خمیر مخلوط کنید. میسو عمق تخمیری‌ای را می‌آورد که سس‌های فلفلی ساده ندارند. دونجانگ کره‌ای هم جواب می‌دهد، ولی شورتر و تندبوتر است.
  • سریراچا + میسو: ۲ قسمت سریراچا با ۱ قسمت میسو و یک خرده شکر. رقیق‌تر و ترش‌تر است، ولی برای مرینیت و تفت خوب است.
  • پولک فلفل قرمز + رب گوجه‌فرنگی + سس سویا + عسل: راه‌حل کمد آشپزخانه. پولک را کمتر از مقدار گوچوگارو بریزید، چون پولک فلفل قرمز غربی معمولاً تندتر است.
  • رب‌های فلفل دیگر: دوبانجیانگ چینی (رب فلفل باقلای تخمیرشده) یا هریسا می‌تواند در خورشت یا مرینیت جایش بنشیند. طعم هر دو به‌وضوح فرق می‌کند، پس نتیجه را «خویش‌اوند» غذای اصلی حساب کنید.

برای غذاهایی که گوچوجانگ تمام ماجرای آن‌هاست، مثل توکبوکی یا بیبیمباپ، ارزش دارد یک قوطی واقعی پیدا کنید. حالا در خارج از کره هم راحت پیدا می‌شود (پایین‌تر را ببینید) و یک قوطی خیلی طول می‌کشد.

کاسه‌ای بیبیمباپ با سبزیجات رنگارنگ، تخم‌مرغ نیمرو و یک قاشق رب فلفل قرمز روی آن.
Photo: Korean food-Bibim ssambap and various banchan-01 by by Jinho Jung from South Korea, CC BY-SA 3.0

گوچوجانگ را در خارج از کره از کجا بخریم و برچسب را چطور بخوانیم؟

در آمریکا گوچوجانگ را در سوپرمارکت‌های کره‌ای مثل H Mart، بیشتر بقالی‌های آسیایی، بخش بین‌المللی بسیاری از سوپرمارکت‌های بزرگ و فروشگاه‌های آنلاین پیدا می‌کنید. برندهایی که معمولاً بیرون از کره فروخته می‌شوند: Chung Jung One (از Daesang)، CJ Haechandle و Sempio. دامنه محصولات و موجودی تغییر می‌کند، پس سایت رسمی برند یا فروشگاه محلی را ببینید.

روی قوطی چه چیزهایی را بررسی کنیم؟

  • درجه تندی: دنبال مقیاس تندی یا واژه‌های کره‌ای ملایم (순한맛)، متوسط (보통매운맛) و تند (매운맛) بگردید.
  • پایه نشاسته‌ای: فهرست مواد نشان می‌دهد با برنج، گندم یا جو ساخته شده است. خمیرهای برنجی معمولاً طعم تمیزتری دارند. نوع گندمی رایج و ارزان‌تر است.
  • شیرین‌کننده: شربت برنج یا شربت ذرت در بالای فهرست یعنی خمیر شیرین‌تر.
  • بسته‌بندی: قوطی پلاستیکی قرمز کلاسیک معمول است. بطری فشاری هم هست که برای بیبیمباپ و غوطه‌وری راحت است، ولی معمولاً رقیق‌تر و از قبل چاشنی‌زده است.

آوردن گوچوجانگ از کره

سوپرمارکت‌ها و بخش غذای فروشگاه‌های بزرگ کره سبک‌های خیلی بیشتری از آنچه بیرون می‌بینید دارند، از جمله خمیرهای کوچک‌دسته و منطقه‌ای. سوغات خوراکی محبوبی است. راهنمای ما درباره چه چیزهایی از کره بخریم می‌گوید در کنار سوغات‌های خوراکی دیگر چه جایگاهی دارد و کجا در سئول خرید کنیم محله‌ها را معرفی می‌کند. در بیشتر کشورها گوچوجانگ طبق قوانین مایعات کیف دستی «خمیر» حساب می‌شود، ولی بهتر است در چمدان ثبت‌شده و دربسته بسته‌بندی شود. قوانین ایرلاین و گمرک کشور خودتان درباره ورود مواد غذایی را بررسی کنید.

گوچوجانگ را چطور نگه داریم و چقدر دوام می‌آورد؟

قوطی باز‌نشده تا تاریخ چاپ‌شده روی آن در دمای اتاق می‌ماند. بعد از باز کردن، جایش یخچال است. نمک و تخمیر گوچوجانگ را بسیار پایدار می‌کنند، پس قوطی بازشده معمولاً ماه‌ها می‌ماند، ولی توصیه نگهداری و تاریخ‌های روی برچسب خودتان را رعایت کنید.

  1. بعد از باز کردن در یخچال بگذارید. سرما تخمیر بیشتر را کند می‌کند، که در غیر این صورت می‌تواند قوطی را حباب‌دار یا متورم کند.
  2. قاشق تمیز و خشک. آب و خرده‌های غذاهای دیگر دلیل معمول فاسد شدن خمیر است.
  3. قبل از بستن در، پلاستیک را روی سطح خمیر بچسبانید. این کار جلوی خشک و تیره شدن لایه رویی را می‌گیرد.
  4. تغییر رنگ را انتظار داشته باشید. گوچوجانگ با گذر زمان، به‌خصوص روی سطح، کم‌کم تیره می‌شود. این به‌تنهایی مشکلی نیست.
  5. دور بریزید اگر کپک کرکی دیدید یا بویش ترش و عجیب بود. اگر شک دارید، نخورید.

سس گوچوجانگ خانگی (مثل دستور بالا) داستان دیگری دارد. چون سیر تازه و آب دارد، مثل هر سس تازه‌ای با آن رفتار کنید و ظرف چند روز مصرفش کنید.

سوالات متداول

گوچوجانگ خیلی تند است؟

بستگی به قوطی دارد. نوع ملایم برای بیشتر آدم‌ها ملایم است و نوع تند سوزش واقعی دارد. شیرینی و عمق خوش‌نمک آن باعث می‌شود تندی گردتر از سس تند سرکه‌ای حس شود و بهترین راهنما همان مقیاس تندی روی برچسب است.

گوچوجانگ همان سریراچاست؟

نه. سریراچا سس رقیق و ترش فلفل و سیر است که روی غذای آماده می‌ریزید. گوچوجانگ خمیری غلیظ و تخمیری با سویا و برنج است که بیشتر به‌عنوان پایه پخت برای سس، خورشت و مرینیت به کار می‌رود.

گوچوجانگ بدون گلوتن است؟

اغلب نه. بسیاری از قوطی‌های تجاری آرد گندم یا جو دارند. نسخه‌های بدون گلوتن هم فروخته می‌شود، پس فهرست مواد و هشدار آلرژن همان محصول را بخوانید.

گوچوجانگ باید در یخچال بماند؟

بعد از باز کردن، بله. یخچال طعم و رنگ را ثابت نگه می‌دارد و جلوی تخمیر بیشتر را می‌گیرد. قوطی بازنشده تا تاریخ چاپ‌شده می‌تواند در کابینت بماند.

به‌جای گوچوجانگ چه بگذارم؟

نزدیک‌ترین جایگزین خانگی گوچوگارو با میسو و کمی شکر یا عسل است. سریراچا با میسو برای مرینیت در مواقع ضروری جواب می‌دهد. برای بیبیمباپ و توکبوکی، گوچوجانگ واقعی فرق روشنی می‌سازد.

فرق گوچوجانگ و دونجانگ چیست؟

هر دو خمیرهای تخمیری کره‌ای بر پایه میجو، یعنی سویای تخمیرشده‌اند. دونجانگ فلفل ندارد و شور و خاکی است، ولی گوچوجانگ فلفل و برنج اضافه می‌کند و تندی و شیرینی می‌دهد. این دو را مخلوط کنید تا سامجانگ، سس کباب کره‌ای، به دست بیاید.

اولین غذایی که با گوچوجانگ بپزید

با سس ۵ دقیقه‌ای و یک کاسه بیبیمباپ شروع کنید، با هر سبزی پخته و برنج مانده‌ای که دارید. بعد تفت گوشت خوک یا مرغ را با نسبت مرینیت بالا امتحان کنید تا ببینید گوچوجانگ چطور کاراملی می‌شود. وقتی این راحت شد، سراغ توکبوکی یا یک قابلمه گوچوجانگ جیگه بروید، دو غذایی که بیشترِ کار را خود خمیر انجام می‌دهد.

بعد یک قوطی دونجانگ هم بخرید. با گوچوجانگ، دونجانگ و سس سویا در یخچال، هر سه «جانگ»ی را دارید که بخش بزرگی از غذای خانگی کره‌ای را طعم می‌دهند و دفعه بعد که گریل کردید می‌توانید سامجانگ بسازید.

مفید بود؟ با دیگران به اشتراک بگذاریدXFacebookLINEWhatsAppTelegram

مطالب مرتبط

Sources k-korea.blog

قیمت‌ها، ساعت کاری و موجودی تغییر می‌کنند. پیش از خرید یا سفر، صفحه رسمی را بررسی کنید.

نویسنده Korea

Korea را یک کره‌ای ساکن سئول اداره می‌کند. هر روز نگاه می‌کنم مردم اینجا چه جست‌وجو می‌کنند، چه می‌خرند، چه می‌خورند و چه می‌بینند، و آن را به ۴۰ زبان توضیح می‌دهم. بدون پست تبلیغاتی پولی.