โซลตอนนี้

ตลาดกวางจัง (광장시장) กินอะไรดี: 3 เมนูเด็ด + อีก 4 ตลาดโซล

อ่าน 17 นาที

ตลาดกวางจังกินอะไรดี คำตอบคือ 3 เมนูนี้ บินแดต็อก (빈대떡 แพนเค้กถั่วเขียวทอดกรอบ) มายักคิมบับ (마약김밥 ข้าวห่อสาหร่ายชิ้นเล็กขนาดนิ้วมือ) และ ยุกเฮ (육회 เนื้อวัวดิบแบบเกาหลี) สั่งสามอย่างนี้ที่ตลาดกวางจัง (광장시장) ในกรุงโซลก่อน แล้วค่อยแบ่งวันอื่นไปตลาดนัมแดมุนเพื่อกินโฮต็อก ตลาดทงอินเพื่อทำกล่องข้าวเอง ตลาดมังวอนเพื่อของกินราคาคนท้องถิ่น และตลาดโนรยังจินเพื่อกินปลาดิบที่เพิ่งแล่สด

กวางจังดังที่สุดก็จริง แต่ทั้ง 5 ตลาดเก่งคนละอย่าง และคนเกาหลีเลือกไปตามนั้น

สรุปประเด็นสำคัญ

  • เข้ากวางจังทางประตูตะวันออก (동문) หรือประตูเหนือ 2 (북2문) แล้วจะเจอสี่แยกร้านอาหารทันที ไม่ต้องเดินผ่านซอยขายผ้า
  • บินแดต็อกหนึ่งแผ่นพอสำหรับสองคน คนเกาหลีกินคู่กับน้ำจิ้มซีอิ๊วหอมหัวใหญ่และมักกอลลี (막걸리) หนึ่งชาม
  • กล่องข้าวของตลาดทงอินใช้เหรียญทองเหลือง (ยอบจ็อน) ที่ซื้อด้วยเงินสด จึงควรพกธนบัตร 1,000 วอนและ 5,000 วอนไว้
  • ที่โนรยังจิน ให้ถามราคาต่อกิโลกรัมก่อนที่แม่ค้าจะตักปลาขึ้นมา แล้วเตรียมจ่ายค่าที่นั่งต่อหัวที่ชั้นบน

เปรียบเทียบตลาดอาหารในโซล: ตลาดไหนเหมาะกับทริปของคุณ

ถ้ามีเวลาแค่หนึ่งหรือสองวัน เริ่มจากตารางนี้ ทั้ง 5 ตลาดอยู่คนละย่านของเมืองและมีลูกค้าคนละแบบ ตั้งแต่นักท่องเที่ยว พนักงานออฟฟิศ ไปจนถึงผู้สูงอายุที่มาซื้อของใช้ประจำสัปดาห์

ตลาด ย่านและสถานีที่ใกล้ที่สุด เมนูที่ควรกิน เหมาะกับ
กวางจัง (광장시장) ย่านจงโน สถานีจงโน 5-กา (สาย 1) หรือสถานีอึลจีโร 4-กา (สาย 2, 5) บินแดต็อก มายักคิมบับ ยุกเฮ คัลกุกซู ซุนแด คนมาครั้งแรก ดื่มมักกอลลีตอนเย็น
นัมแดมุน (남대문시장) ย่านจุงกู ข้างประตูซุงนเยมุน สถานีโฮฮเยฮยอน (สาย 4) โฮต็อกผัก ซอยคัลกุกซู กินคู่กับช้อปปิ้งใกล้มยองดง
ทงอิน (통인시장) ย่านซอชน ใกล้พระราชวังคยองบกกุง สถานีคยองบกกุง (สาย 3) กล่องข้าวโดซิรัก ต็อกบกกีผัดน้ำมัน มื้อกลางวันหลังเที่ยวพระราชวัง
มังวอน (망원시장) ย่านมาโป ใกล้ฮงแด สถานีมังวอน (สาย 6) โครอกเกะ ทักคังจอง โฮต็อก ราคาแบบคนท้องถิ่น ปิกนิกริมแม่น้ำฮัน
โนรยังจิน (노량진수산시장) ย่านทงจัก ฝั่งใต้ของแม่น้ำ สถานีโนรยังจิน (สาย 1, 9) ฮเว (ปลาดิบ) ปูคิง ซุปปลาเผ็ด มื้อค่ำซีฟู้ดสำหรับกลุ่มเพื่อน

ตลาดกวางจังกินอะไรดี: เมนูที่ควรสั่งก่อน

ตลาดกวางจังเปิดในปี 1905 และมักถูกเรียกว่าตลาดถาวรที่เก่าแก่ที่สุดของโซล ชั้นบนและซอยด้านนอกขายผ้า เครื่องนอน และเสื้อผ้าวินเทจ ส่วนอาหารอยู่ที่สี่แยกมีหลังคาตรงกลาง แผงสองฝั่งหันหน้าเข้าหากัน มีม้านั่งยาวล้อมรอบกระทะ

ถ้าอยากไปให้ถึงโซนอาหารเร็วที่สุด ให้เข้าทางประตูตะวันออก (동문) หรือประตูเหนือ 2 (북2문) สองประตูนี้พาเข้าสี่แยกร้านอาหารได้เลย จึงข้ามซอยขายผ้าไปได้

บินแดต็อก (빈대떡): แพนเค้กถั่วเขียว

นี่คือเมนูที่ทำให้กวางจังมีชื่อเสียง ถั่วเขียวแช่น้ำถูกบดเป็นแป้งเหลว ผสมกับถั่วงอก กิมจิ และหมูสับ แล้วทอดในน้ำมันปริมาณมากจนขอบกรอบ ร้านที่คนแน่นที่สุดบดถั่วให้ดูกันตรงหน้า และกลิ่นน้ำมันร้อนลอยไปทั่วทางเดิน

สองชื่อที่คนเกาหลีนึกถึงก่อนคือ ซุนฮีเน บินแดต็อก (순희네빈대떡) และ พัคกาเน (박가네) ทั้งคู่อยู่บนทางเดินอาหารหลัก สังเกตได้จากแถวคิวและเครื่องบดถั่วหน้าร้าน

คนเกาหลีกินกับน้ำจิ้มซีอิ๊วใส่หอมหัวใหญ่หั่นบาง และแทบทุกครั้งจะมีมักกอลลี (막걸리 เหล้าข้าวขุ่นที่มีฟองซ่านิดๆ) ตามมาหนึ่งชาม แผ่นเดียวก็ใหญ่และอิ่ม ถ้าไปกันสองคนให้แบ่งกันแผ่นเดียว แล้วเก็บท้องไว้กินอย่างอื่น

มายักคิมบับ (마약김밥): คิมบับชิ้นเล็กที่กินแล้วหยุดไม่ได้

คำว่า “มายัก” แปลว่ายาเสพติด เป็นมุกล้อเลียนว่าหยุดกินไม่ได้ ตัวคิมบับเล็กบางและเรียบง่าย ข้างในมีข้าว หัวไชเท้าดอง แครอท และผักโขม ห่อด้วยสาหร่ายแล้วทาน้ำมันงา เสิร์ฟกับน้ำจิ้มมัสตาร์ดผสมซีอิ๊วรสจัด มัสตาร์ดคือพระเอกของจาน ให้จิ้มเยอะๆ ร้านที่ดังที่สุดคือ โมนยอ คิมบับ (모녀김밥) ซึ่งเป็นชื่อที่คู่มืออาหารเกาหลีส่วนใหญ่ชี้ไปเมื่อพูดถึงเมนูนี้ ถ้าอยากทำคิมบับไซส์ปกติที่บ้านภายหลัง ลองดูสูตรคิมบับและวิธีม้วนของเรา ที่อธิบายทั้งไส้และเทคนิคการม้วน

ยุกเฮ (육회): เนื้อวัวดิบสไตล์เกาหลี

กวางจังมีซอยร้านอาหารสั้นๆ ที่เชี่ยวชาญเรื่องยุกเฮ คือเนื้อวัวดิบหั่นเป็นเส้นบาง คลุกกับน้ำมันงา กระเทียม และน้ำตาลเล็กน้อย เสิร์ฟบนลูกแพร์เอเชียหั่นเส้น มีไข่แดงดิบวางด้านบน แล้วคลุกเองที่โต๊ะ สองชื่อในซอยยุกเฮที่คนเกาหลียอมต่อคิวคือ บูชน ยุกเฮ (부촌육회) และ ชางชิน ยุกเฮ (창신육회) บางร้านมียุกเฮบิบิมบับด้วย คือเนื้อชนิดเดียวกันวางบนข้าวและผัก

เนื้อดิบมีความเสี่ยงด้านความปลอดภัยของอาหาร ถ้าตั้งครรภ์ ภูมิคุ้มกันอ่อนแอ หรือกระเพาะอาหารบอบบาง โปรดจำไว้ว่ายุกเฮบิบิมบับก็ใช้เนื้อดิบเช่นกัน ถ้ากินเนื้อดิบไม่ได้ ให้สั่งเมนูสุกอย่างคัลกุกซูหรือบินแดต็อกแทน

ชอนแบบชั่งน้ำหนักกับแบบจานเดียว: วิธีขายแพนเค้กของกวางจัง

นอกจากบินแดต็อกแล้ว หลายร้านกองชอน (전 แพนเค้กทอดหลายชนิด เช่น ปลาชุบแป้ง ซูกินี พริกยัดไส้ เนื้อปั้นแบน) ไว้หน้ากระทะ ร้านขายสองแบบ และถ้ารู้ว่าอยู่แบบไหนจะไม่งง

  • แบบชั่งน้ำหนัก: เลือกชิ้นที่อยากได้จากตู้ แม่ค้าชั่งแล้วบอกราคา จากนั้นอุ่นบนกระทะ เห็นชัดว่าจ่ายค่าอะไร
  • แบบจานเดียว: โมดึมชอน (모둠전 ชอนรวมมิตร) ราคาตายตัว ง่ายกว่า แต่เลือกชิ้นเองไม่ได้ จึงควรถามก่อนสั่งว่ามีอะไรบ้างและชิ้นใหญ่แค่ไหน

ถ้าอยากคุมส่วนผสมเอง ให้เลือกแบบชั่งน้ำหนัก ถ้าไปเป็นกลุ่มและอยากได้ทุกอย่างอย่างรวดเร็ว แบบจานเดียวสะดวกกว่า

เมนูอื่นที่คนเกาหลีสั่งที่กวางจัง

  • คัลกุกซู (칼국수): เส้นแป้งสาลีหั่นด้วยมือในน้ำซุปรสอ่อน มักมีมันดู (เกี๊ยว) ไม่กี่ลูกเสิร์ฟข้างๆ
  • ซุนแด (순대): ไส้กรอกเลือดแบบเกาหลีที่ยัดไส้วุ้นเส้น หั่นเป็นชิ้นเสิร์ฟกับเกลือไว้จิ้ม
  • ต็อกบกกี (떡볶이): ต็อกเหนียวนุ่มในซอสโคชูจัง (พริกแดงบด) รสหวานเผ็ด
  • ฮเวและซีฟู้ดรวม ที่แผงบางร้าน
แพนเค้กถั่วเขียวกำลังทอดในน้ำมันบนกระทะแผ่นใหญ่ที่แผงในตลาดกวางจัง
Photo: Yukhoe in Gwangjang Market, Seoul by Choi2451, CC BY-SA 3.0

วิธีสั่งอาหารที่แผงในตลาดกวางจัง

ระบบแผงดูวุ่นวาย แต่ทุกที่ทำงานเหมือนกัน พอรู้แล้วก็สั่งได้คล่องเหมือนคนท้องถิ่น

  1. เดินสำรวจให้ครบหนึ่งรอบก่อน หลายร้านมีเมนูแทบเหมือนกัน เลือกร้านที่มีลูกค้าคนเกาหลีปนอยู่และขายคล่อง เพราะของทอดต้องสดใหม่
  2. นั่งที่ม้านั่ง กินที่แผงที่ทำอาหารนั้นเลย ไม่มีโซนที่นั่งแยกให้ถือถาดไปนั่ง
  3. ชี้ที่ป้ายเมนูหรือชี้ที่อาหาร ป้ายส่วนใหญ่เขียนภาษาเกาหลีและมีภาษาอังกฤษหรือรูปประกอบ บอกชื่อเมนูแล้วชูนิ้วบอกจำนวน
  4. เช็กราคาที่ติดไว้ก่อนสั่ง ปลายปี 2023 มีคลิปแผงหนึ่งในกวางจังที่เสิร์ฟจานชอนเล็กๆ ในราคาสูง แพร่กระจายในโซเชียล สมาคมพ่อค้าของตลาดตอบโดยสั่งพักร้านนั้นและให้คำมั่นว่าจะติดป้ายราคาและปริมาณให้ชัดขึ้น ตามที่สำนักข่าวยอนฮัปและเดอะโคเรียเฮรัลด์รายงาน ควรยืนยันสิ่งที่ได้รับก่อนที่แม่ค้าจะเริ่มหั่น
  5. จ่ายเงินเมื่อกินเสร็จ ที่แผงเดิม เว้นแต่แม่ค้าขอให้จ่ายก่อน

ตัวอย่างสำหรับสองคนที่มาครั้งแรก แบ่งบินแดต็อกหนึ่งแผ่นกับมายักคิมบับหนึ่งจานที่ร้านแรก ย้ายไปซอยยุกเฮสั่งหนึ่งจาน แล้วปิดท้ายที่ร้านเส้นด้วยคัลกุกซูหนึ่งชามแบ่งกัน รวมสี่จุดแต่ไม่อิ่มเกินไป คนเกาหลีส่วนใหญ่กินเล่นรอบตลาดแบบนี้

อาหารตลาดนัมแดมุน: โฮต็อกและซอยเส้น

ตลาดนัมแดมุน (남대문시장) อยู่ข้างซุงนเยมุน ประตูใต้เก่าของโซล และมีรากย้อนไปถึงสมัยโชซอน เป็นตลาดดั้งเดิมที่ใหญ่ที่สุดของเกาหลี ขายเสื้อผ้า แว่นตา เครื่องครัว และโสมเป็นหลัก อาหารกระจายอยู่ทั่วตลาด จึงควรไปพร้อมเป้าหมายสองอย่าง

ยาแชโฮต็อก (야채호떡)

โฮต็อกส่วนใหญ่เป็นแพนเค้กหวานไส้น้ำเชื่อมน้ำตาลทรายแดง แต่นัมแดมุนดังเรื่องแบบรสเค็ม คือแป้งยัดไส้ชับเช (วุ้นเส้นผัดผัก) ทอดแล้วบีบซอสซีอิ๊วทับ สังเกตร้านได้จากแถวคิว เป็นสตรีทฟู้ดแท้ๆ ที่ยืนกิน ควรรอให้เย็นลงสักนาที เพราะไส้ร้อนมาก

ซอยคัลกุกซู

ซอยแคบๆ ในตลาดเรียงรายด้วยเคาน์เตอร์เส้นเล็กๆ สั่งคัลกุกซูแล้วหลายร้านจะแถมนอง์เมียน (เส้นเย็น) ชามเล็กหรือโบรีบับ (ข้าวบาร์เลย์กับผัก) มาด้วย พนักงานออฟฟิศจากย่านการเงินใกล้ๆ มาใช้ซอยนี้เป็นมื้อกลางวันที่เร็วและถูก ร้านในนัมแดมุนหลายร้านหยุดวันอาทิตย์ จึงควรเช็กก่อนวางแผนช่วงสุดสัปดาห์

ย่าน
จุงกู ระหว่างสถานีโซลกับมยองดง
สถานีที่ใกล้ที่สุด
โฮฮเยฮยอน (สาย 4) ทางออก 5
เวลาที่ใช้
1 ถึง 2 ชั่วโมงถ้ารวมช้อปปิ้ง

กล่องข้าวตลาดทงอิน: เหรียญทองเหลืองกับโดซิรัก

ตลาดทงอิน (통인시장) เป็นตลาดมีหลังคาขนาดเล็กในซอชน ย่านเก่าทางตะวันตกของพระราชวังคยองบกกุง จุดขายคือคาเฟ่โดซิรัก (도시락 กล่องข้าว) และเป็นหนึ่งในมื้อที่สนุกที่สุดในโซลสำหรับคนมาครั้งแรก

  1. ไปที่คาเฟ่หรือศูนย์บริการลูกค้า แลกเงินสดเป็นชุดยอบจ็อน (엽전) เหรียญทองเหลืองแบบโบราณที่มีรูสี่เหลี่ยมตรงกลาง พร้อมรับถาดกล่องข้าวเปล่า
  2. เดินในตลาดแล้วหาแผงที่มีป้ายโดซิรัก แต่ละร้านบอกว่าหนึ่งส่วนใช้กี่เหรียญ
  3. ชี้แล้วยื่นเหรียญ ได้ชับเชหนึ่งทัพพี ชอนไม่กี่ชิ้น หมูตุ๋น ไก่ทอด หรือผักดอง
  4. ข้าวและซุปมักขายแยกที่คาเฟ่ ซึ่งเป็นที่นั่งกิน

อย่าข้ามคีรึม ต็อกบกกี (기름떡볶이) เมนูประจำถิ่นของทงอิน ต็อกถูกผัดในน้ำมันบนกระทะแบน ไม่ได้เคี่ยวในซอส จึงกรอบนอกเหนียวใน มีสองแบบ คือแบบแดง เคลือบพริกป่น และแบบคันจัง ปรุงด้วยซีอิ๊ว สำหรับคนที่ไม่กินเผ็ด

คาเฟ่มีตารางเวลาของตัวเองและปิดบางวัน จึงควรเช็กหน้าเว็บทางการของตลาดก่อนวางแผนเช้าที่พระราชวังไว้ด้วยกัน

ย่าน
ซอชน จงโนกู ทางตะวันตกของพระราชวังคยองบกกุง
สถานีที่ใกล้ที่สุด
คยองบกกุง (สาย 3) ทางออก 2
เวลาที่ใช้
ประมาณ 1 ชั่วโมง

ตลาดมังวอน: ที่ที่คนโซลไปซื้อของจริงๆ

ตลาดมังวอน (망원시장) คือคำตอบเมื่อเพื่อนถามว่าคนโซลซื้อของสดที่ไหน อยู่ในย่านมาโป นั่งจากฮงแดไม่ไกล ให้บริการคนในละแวกเป็นหลัก มีผัก ร้านบันชัน ร้านต็อก และร้านเนื้อ นักท่องเที่ยวก็มา แต่ราคาและจังหวะของตลาดถูกกำหนดโดยคนในพื้นที่

ของกินเล่นที่คนท้องถิ่นซื้อที่นี่:

  • โครอกเกะ (고로케) จากร้านเบเกอรี่ ไส้แกงกะหรี่ มันฝรั่ง หรือผัก
  • ทักคังจอง (닭강정) ไก่ทอดกรอบเคลือบซอสหวานเผ็ดเหนียวๆ ขายเป็นถ้วยหรือกล่อง
  • โฮต็อก แบบหวานไส้น้ำตาลทรายแดง อร่อยที่สุดในหน้าหนาว

วิธีของคนท้องถิ่นคือซื้อทักคังจองหนึ่งกล่องกับโครอกเกะ แวะร้านสะดวกซื้อซื้อเครื่องดื่ม แล้วเดินราว 15 นาทีไปที่สวนฮันกังมังวอนริมแม่น้ำฮัน คนเกาหลีปูเสื่อนั่งปิกนิกริมน้ำในเย็นอากาศอบอุ่น ตอนกลับอย่าลืมเก็บขยะกลับไปด้วย

ถ้าอยากซื้อขนมกลับบ้านหลังทริป ลองดูรายการขนมเกาหลีที่ควรซื้อกลับบ้านของเรา ที่อธิบายว่าขนมแบบแพ็กเกจชนิดไหนพกง่าย

ตลาดปลาโนรยังจิน: วิธีซื้อและกินปลาดิบ

ตลาดขายส่งสัตว์น้ำโนรยังจิน (노량진수산시장) เป็นตลาดอาหารทะเลหลักของโซล เป็นอาคารใหญ่ทางใต้ของแม่น้ำฮัน ที่ร้านอาหาร พ่อค้า และครอบครัวมาซื้ออาหารทะเล อาคารสมัยใหม่เปิดในปี 2016 แทนที่ตลาดกลางแจ้งเดิม นักท่องเที่ยวมาเพื่อประสบการณ์เดียว คือเลือกอาหารทะเลเป็นๆ จากตู้ แล้วได้กินภายในหนึ่งชั่วโมง

ระบบซื้อชั้นล่าง กินชั้นบน ทำงานอย่างไร

  1. เดินชั้นล่าง แล้วเปรียบเทียบตู้ปลา ตัวเลือกที่พบบ่อยคือปลาซีกเดียว (กวางอ) ปลาหิน (อูรก) ปลากะพง หอยเป๋าฮื้อ หมึกยักษ์ และปูคิง
  2. ถามราคาต่อกิโลกรัมก่อนที่แม่ค้าจะตักปลาขึ้นมา แล้วดูที่ตาชั่ง การต่อรองสุภาพๆ หรือขอแถม (หอยสองสามตัว) เป็นเรื่องปกติ
  3. แม่ค้าจัดการปลาให้ ปลาถูกแล่เป็นฮเว (회 ปลาดิบสไตล์เกาหลี หั่นหนากว่าซาชิมิของญี่ปุ่น) ส่วนปูหรือหอยถูกส่งไปนึ่ง
  4. ขึ้นไปชั้นบนที่ร้านอาหาร มักเป็นร้านที่แม่ค้าแนะนำ ต้องจ่ายค่าที่นั่งต่อหัว (ซังชารึมบี 상차림비) แลกกับผักกาดหอม กระเทียม ซอสพริก ซีอิ๊ว และเครื่องเคียง
  5. สั่งแมอุนทัง (매운탕) ซุปเผ็ดที่ต้มจากก้างและหัวปลาที่เหลือ คนเกาหลีถือว่านี่คือครึ่งหลังของมื้อ

คนเกาหลีกินฮเวอย่างไร

ห่อปลาหนึ่งชิ้นด้วยผักกาดหอมหรือใบงาขี้ม้อน ใส่กระเทียมสไลซ์และพริกเขียวนิดหน่อย แล้วจิ้มโชชัง (초장 ซอสพริกเปรี้ยวหวาน) หรือซีอิ๊วผสมวาซาบิ เครื่องดื่มมาตรฐานคือโซจู

คุณอาจเห็นซันนัคจี (산낙지) หมึกยักษ์เป็นๆ ที่หั่นแล้วชิ้นยังดิ้น หนวดดูดอาจติดคอได้ ซึ่งเสี่ยงสำลักจริง ถ้าจะลอง ให้เคี้ยวทีละชิ้นให้ละเอียด และอย่ากลืนชิ้นใหญ่

ย่าน
ทงจักกู ฝั่งใต้ของแม่น้ำฮัน
สถานีที่ใกล้ที่สุด
โนรยังจิน (สาย 1 และ 9)
เวลาที่ใช้
2 ถึง 3 ชั่วโมงสำหรับซื้อและกินมื้อค่ำ
ตู้ปลา ปู และหอยสดเรียงรายอยู่ในตลาดปลาโนรยังจิน กรุงโซล
Photo: Korean food-Jangajji and namul at Namdaemun Market in Seoul-01 by Grete Howard at Flickr, CC BY 3.0

ตลาดในโซลรับบัตรไหม: เคล็ดลับเรื่องเงินสด

แผงในตลาดโซลส่วนใหญ่รับบัตรเครดิตแล้ว และหลายร้านรับจ่ายผ่านมือถือด้วย แต่แผงที่คนต่อแถวอยู่ด้านหลังไม่ใช่ที่ที่ควรมารอเครื่องรูดบัตรที่อาจไม่รับบัตรต่างประเทศ คนเกาหลีเองก็มักจ่ายบิลเล็กๆ ที่แผงด้วยเงินสดเพราะเร็วกว่า

  • พกธนบัตรย่อย ธนบัตร 1,000 วอนและ 5,000 วอนทำให้จ่ายที่แผงได้เร็ว ธนบัตร 50,000 วอนสำหรับขนมชิ้นเดียวนั้นเก้ๆ กังๆ
  • ถอนเงินก่อนไป ตู้ ATM ในร้านสะดวกซื้อที่มีป้าย “Global” หรือ “Foreign Card” ใช้ง่ายที่สุดสำหรับบัตรต่างประเทศ
  • ทงอินต้องใช้เงินสด เหรียญทองเหลืองซื้อด้วยเงินสดที่คาเฟ่ อย่าไปโดยมีแต่บัตร
  • ยอดใหญ่จ่ายด้วยบัตร ที่โนรยังจิน ซึ่งมื้อซีฟู้ดสำหรับกลุ่มมียอดรวมสูง การจ่ายด้วยบัตรเป็นเรื่องปกติและมีหลักฐานว่าจ่ายไปเท่าไร

สำหรับเรื่องเงิน บัตรเดินทาง และพื้นฐานอื่นๆ สำหรับทริปแรก อ่านต่อที่เคล็ดลับเที่ยวเกาหลีสำหรับมือใหม่ของเรา

ช่วงเวลาไปตลาดกวางจังและตลาดอื่นในโซล

เวลาเปลี่ยนประสบการณ์ไปทั้งหมด นี่คือรูปแบบที่คนโซลใช้วางแผน แต่เวลาของแต่ละแผงต่างกัน จึงควรเช็กวันเปิดล่าสุดที่หน้าเว็บทางการของตลาด

กวางจัง

บ่ายวันธรรมดาคือช่วงที่ดีที่สุด คนช่วงมื้อกลางวันหายไปแล้วและได้ที่นั่งโดยไม่ต้องรอ ช่วงเย็นคึกคักกว่า พนักงานออฟฟิศแบ่งบินแดต็อกและมักกอลลีกันหลังเลิกงาน แต่เย็นวันหยุดสุดสัปดาห์นักท่องเที่ยวแน่น

นัมแดมุนและทงอิน

ทั้งสองเป็นตลาดกลางวัน ไปนัมแดมุนสายๆ เพื่อกินโฮต็อกก่อนคิวยาว และวางแผนไปทงอินตอนมื้อกลางวัน เพราะแผงกล่องข้าวหลายร้านของหมดหรือปิดตอนบ่าย

มังวอน

บ่ายแก่ๆ ของวันธรรมดาคือเวลาที่เห็นการจับจ่ายของคนในละแวกจริงๆ และต่อด้วยปิกนิกชมพระอาทิตย์ตกริมแม่น้ำได้พอดี

โนรยังจิน

การประมูลขายส่งเกิดขึ้นตอนเช้ามืด น่าดูแต่ไม่ใช่เวลากิน ถ้าจะกินมื้อจริงให้ไปตอนเย็น ปลาเข้าสดทุกวันและร้านชั้นบนคนแน่นที่สุดตอนเย็น

ข้อผิดพลาดที่ชาวต่างชาติมักทำที่ตลาดในโซล

  • สั่งทุกอย่างที่ร้านแรก ส่วนใหญ่ใหญ่มาก แบ่งกันหนึ่งอย่างแล้วเดินต่อ
  • ไปแต่กวางจัง ดังที่สุดและเป็นตลาดท่องเที่ยวที่สุดด้วย มังวอนกับทงอินให้เห็นว่าคนโซลกินกันจริงๆ อย่างไร
  • ไม่ยืนยันราคา เช็กป้ายหรือถามก่อนที่อาหารจะถูกหั่นหรือชั่ง โดยเฉพาะที่กวางจังและโนรยังจิน
  • ถ่ายรูปแม่ค้าใกล้ๆ โดยไม่ขอ พวกเขากำลังทำงาน ผงกศีรษะแล้วชี้ไปที่กล้องเป็นมารยาทที่ดี
  • ไปวันที่ตลาดปิด ตลาดดั้งเดิมและแต่ละแผงกำหนดวันหยุดเอง เช็กก่อนข้ามเมืองไป
  • ลืมไอเดียปิกนิกริมแม่น้ำ ของกินจากมังวอนอร่อยกว่าเมื่อนั่งกินริมแม่น้ำ และเป็นสิ่งที่คนท้องถิ่นทำ

FAQ

ตลาดกวางจังคุ้มค่าที่จะไปไหม

คุ้ม โดยเฉพาะทริปแรก เป็นที่ที่ง่ายที่สุดในโซลที่จะลองบินแดต็อก มายักคิมบับ และยุกเฮในการเดินรอบเดียว แต่ก็คนเยอะและเป็นแหล่งท่องเที่ยว จึงควรยืนยันราคาก่อนสั่ง และจับคู่กับตลาดท้องถิ่นอย่างมังวอน

มายักคิมบับคืออะไร

มายักคิมบับคือคิมบับชิ้นเล็กบางที่ไส้เป็นหัวไชเท้าดอง แครอท และผักโขม เสิร์ฟกับน้ำจิ้มมัสตาร์ดผสมซีอิ๊ว คำว่า “มายัก” แปลว่ายาเสพติด เป็นการเล่นคำว่ากินแล้วติด ตลาดกวางจังคือที่ที่คิมบับสไตล์นี้โด่งดัง

ตลาดดั้งเดิมในโซลรับบัตรเครดิตไหม

ผู้ขายส่วนใหญ่รับบัตรแล้ว และหลายร้านรับจ่ายผ่านมือถือ แต่เงินสดยังเร็วกว่าที่แผงที่คนแน่น และจำเป็นสำหรับซื้อเหรียญทองเหลืองของกล่องข้าวตลาดทงอิน ควรพกธนบัตรวอนย่อยไว้สำรอง

ช่วงเวลาไหนเหมาะกับการไปตลาดกวางจังที่สุด

บ่ายวันธรรมดาเงียบที่สุดและได้ที่นั่ง ช่วงเย็นมีบรรยากาศที่สุด คนท้องถิ่นดื่มมักกอลลีคู่กับแพนเค้ก เย็นวันหยุดสุดสัปดาห์คนแน่นที่สุด

กินยุกเฮในเกาหลีปลอดภัยไหม

ยุกเฮเป็นเมนูยอดนิยมที่พบทั่วไปในเกาหลี แต่เนื้อดิบทุกชนิดมีความเสี่ยงด้านความปลอดภัยของอาหาร คนตั้งครรภ์ เด็กเล็ก และผู้ที่ภูมิคุ้มกันอ่อนแอควรหลีกเลี่ยง ยุกเฮบิบิมบับก็ใช้เนื้อดิบเช่นกัน ถ้ากินเนื้อดิบไม่ได้ ให้สั่งเมนูสุกอย่างคัลกุกซูหรือบินแดต็อกแทน

ตลาดไหนในโซลเหมาะกับสตรีทฟู้ดที่สุด

กวางจังมีสตรีทฟู้ดคลาสสิกหลากหลายที่สุดในที่เดียว นัมแดมุนเหมาะกับโฮต็อกรสเค็ม มังวอนเหมาะกับของกินเล่นราคาถูกแบบคนท้องถิ่น และทงอินเหมาะกับมื้อกลางวันแบบนั่งกินที่ได้ของหลายอย่างส่วนเล็กๆ ถ้าอยากกินอาหารทะเล ให้ไปโนรยังจิน

วางแผนวันเที่ยวตลาดโซลต่อไป

ไปได้ 3 ตลาดในหนึ่งวันโดยไม่ต้องรีบ เริ่มที่มื้อกลางวันที่ทงอินหลังเที่ยวพระราชวังคยองบกกุงตอนเช้า นั่งรถไฟใต้ดินไปจงโนเพื่อกินบินแดต็อกและมายักคิมบับที่กวางจังช่วงบ่าย แล้วไปทางใต้ที่โนรยังจินสำหรับมื้อค่ำซีฟู้ดถ้าไปเป็นกลุ่ม เก็บมังวอนไว้สำหรับเย็นอบอุ่นอีกวันที่ได้ปิกนิกริมแม่น้ำ และแทรกโฮต็อกของนัมแดมุนไว้ในวันช้อปปิ้งที่มยองดง

ก่อนไปแต่ละตลาด เช็กวันหยุดที่หน้าเว็บทางการของตลาด และถ้าใกล้ถึงวันบินวิธีเดินทางจากสนามบินอินชอนเข้าโซลของเราจะพาคุณไปถึงตลาดแรกได้เร็วขึ้น

มีประโยชน์ไหม? แชร์ต่อเลยXFacebookLINEWhatsAppTelegram

บทความที่เกี่ยวข้อง

Sources k-korea.blog

ราคา เวลาเปิดปิด และสินค้าอาจเปลี่ยนแปลงได้ โปรดเช็กหน้าเว็บทางการก่อนซื้อหรือออกเดินทาง

เขียนโดย Korea

Korea ดูแลโดยคนเกาหลีที่อาศัยอยู่ในโซล ทุกวันผมจะเช็กว่าคนที่นี่กำลังค้นหา ซื้อ กิน และดูอะไรอยู่ แล้วเล่าให้ฟังใน 40 ภาษา ไม่มีโพสต์รับจ้างรีวิว