อ่าน 17 นาที
ตลาดกวางจังกินอะไรดี คำตอบคือ 3 เมนูนี้ บินแดต็อก (빈대떡 แพนเค้กถั่วเขียวทอดกรอบ) มายักคิมบับ (마약김밥 ข้าวห่อสาหร่ายชิ้นเล็กขนาดนิ้วมือ) และ ยุกเฮ (육회 เนื้อวัวดิบแบบเกาหลี) สั่งสามอย่างนี้ที่ตลาดกวางจัง (광장시장) ในกรุงโซลก่อน แล้วค่อยแบ่งวันอื่นไปตลาดนัมแดมุนเพื่อกินโฮต็อก ตลาดทงอินเพื่อทำกล่องข้าวเอง ตลาดมังวอนเพื่อของกินราคาคนท้องถิ่น และตลาดโนรยังจินเพื่อกินปลาดิบที่เพิ่งแล่สด
กวางจังดังที่สุดก็จริง แต่ทั้ง 5 ตลาดเก่งคนละอย่าง และคนเกาหลีเลือกไปตามนั้น
สรุปประเด็นสำคัญ
- เข้ากวางจังทางประตูตะวันออก (동문) หรือประตูเหนือ 2 (북2문) แล้วจะเจอสี่แยกร้านอาหารทันที ไม่ต้องเดินผ่านซอยขายผ้า
- บินแดต็อกหนึ่งแผ่นพอสำหรับสองคน คนเกาหลีกินคู่กับน้ำจิ้มซีอิ๊วหอมหัวใหญ่และมักกอลลี (막걸리) หนึ่งชาม
- กล่องข้าวของตลาดทงอินใช้เหรียญทองเหลือง (ยอบจ็อน) ที่ซื้อด้วยเงินสด จึงควรพกธนบัตร 1,000 วอนและ 5,000 วอนไว้
- ที่โนรยังจิน ให้ถามราคาต่อกิโลกรัมก่อนที่แม่ค้าจะตักปลาขึ้นมา แล้วเตรียมจ่ายค่าที่นั่งต่อหัวที่ชั้นบน
ในบทความนี้
- เปรียบเทียบตลาดอาหารในโซล: ตลาดไหนเหมาะกับทริปของคุณ
- ตลาดกวางจังกินอะไรดี: เมนูที่ควรสั่งก่อน
- วิธีสั่งอาหารที่แผงในตลาดกวางจัง
- อาหารตลาดนัมแดมุน: โฮต็อกและซอยเส้น
- กล่องข้าวตลาดทงอิน: เหรียญทองเหลืองกับโดซิรัก
- ตลาดมังวอน: ที่ที่คนโซลไปซื้อของจริงๆ
- ตลาดปลาโนรยังจิน: วิธีซื้อและกินปลาดิบ
- ตลาดในโซลรับบัตรไหม: เคล็ดลับเรื่องเงินสด
- ช่วงเวลาไปตลาดกวางจังและตลาดอื่นในโซล
- ข้อผิดพลาดที่ชาวต่างชาติมักทำที่ตลาดในโซล
- FAQ
- วางแผนวันเที่ยวตลาดโซลต่อไป
- บทความที่เกี่ยวข้อง
เปรียบเทียบตลาดอาหารในโซล: ตลาดไหนเหมาะกับทริปของคุณ
ถ้ามีเวลาแค่หนึ่งหรือสองวัน เริ่มจากตารางนี้ ทั้ง 5 ตลาดอยู่คนละย่านของเมืองและมีลูกค้าคนละแบบ ตั้งแต่นักท่องเที่ยว พนักงานออฟฟิศ ไปจนถึงผู้สูงอายุที่มาซื้อของใช้ประจำสัปดาห์
| ตลาด | ย่านและสถานีที่ใกล้ที่สุด | เมนูที่ควรกิน | เหมาะกับ |
|---|---|---|---|
| กวางจัง (광장시장) | ย่านจงโน สถานีจงโน 5-กา (สาย 1) หรือสถานีอึลจีโร 4-กา (สาย 2, 5) | บินแดต็อก มายักคิมบับ ยุกเฮ คัลกุกซู ซุนแด | คนมาครั้งแรก ดื่มมักกอลลีตอนเย็น |
| นัมแดมุน (남대문시장) | ย่านจุงกู ข้างประตูซุงนเยมุน สถานีโฮฮเยฮยอน (สาย 4) | โฮต็อกผัก ซอยคัลกุกซู | กินคู่กับช้อปปิ้งใกล้มยองดง |
| ทงอิน (통인시장) | ย่านซอชน ใกล้พระราชวังคยองบกกุง สถานีคยองบกกุง (สาย 3) | กล่องข้าวโดซิรัก ต็อกบกกีผัดน้ำมัน | มื้อกลางวันหลังเที่ยวพระราชวัง |
| มังวอน (망원시장) | ย่านมาโป ใกล้ฮงแด สถานีมังวอน (สาย 6) | โครอกเกะ ทักคังจอง โฮต็อก | ราคาแบบคนท้องถิ่น ปิกนิกริมแม่น้ำฮัน |
| โนรยังจิน (노량진수산시장) | ย่านทงจัก ฝั่งใต้ของแม่น้ำ สถานีโนรยังจิน (สาย 1, 9) | ฮเว (ปลาดิบ) ปูคิง ซุปปลาเผ็ด | มื้อค่ำซีฟู้ดสำหรับกลุ่มเพื่อน |
ตลาดกวางจังกินอะไรดี: เมนูที่ควรสั่งก่อน
ตลาดกวางจังเปิดในปี 1905 และมักถูกเรียกว่าตลาดถาวรที่เก่าแก่ที่สุดของโซล ชั้นบนและซอยด้านนอกขายผ้า เครื่องนอน และเสื้อผ้าวินเทจ ส่วนอาหารอยู่ที่สี่แยกมีหลังคาตรงกลาง แผงสองฝั่งหันหน้าเข้าหากัน มีม้านั่งยาวล้อมรอบกระทะ
ถ้าอยากไปให้ถึงโซนอาหารเร็วที่สุด ให้เข้าทางประตูตะวันออก (동문) หรือประตูเหนือ 2 (북2문) สองประตูนี้พาเข้าสี่แยกร้านอาหารได้เลย จึงข้ามซอยขายผ้าไปได้
บินแดต็อก (빈대떡): แพนเค้กถั่วเขียว
นี่คือเมนูที่ทำให้กวางจังมีชื่อเสียง ถั่วเขียวแช่น้ำถูกบดเป็นแป้งเหลว ผสมกับถั่วงอก กิมจิ และหมูสับ แล้วทอดในน้ำมันปริมาณมากจนขอบกรอบ ร้านที่คนแน่นที่สุดบดถั่วให้ดูกันตรงหน้า และกลิ่นน้ำมันร้อนลอยไปทั่วทางเดิน
สองชื่อที่คนเกาหลีนึกถึงก่อนคือ ซุนฮีเน บินแดต็อก (순희네빈대떡) และ พัคกาเน (박가네) ทั้งคู่อยู่บนทางเดินอาหารหลัก สังเกตได้จากแถวคิวและเครื่องบดถั่วหน้าร้าน
คนเกาหลีกินกับน้ำจิ้มซีอิ๊วใส่หอมหัวใหญ่หั่นบาง และแทบทุกครั้งจะมีมักกอลลี (막걸리 เหล้าข้าวขุ่นที่มีฟองซ่านิดๆ) ตามมาหนึ่งชาม แผ่นเดียวก็ใหญ่และอิ่ม ถ้าไปกันสองคนให้แบ่งกันแผ่นเดียว แล้วเก็บท้องไว้กินอย่างอื่น
มายักคิมบับ (마약김밥): คิมบับชิ้นเล็กที่กินแล้วหยุดไม่ได้
คำว่า “มายัก” แปลว่ายาเสพติด เป็นมุกล้อเลียนว่าหยุดกินไม่ได้ ตัวคิมบับเล็กบางและเรียบง่าย ข้างในมีข้าว หัวไชเท้าดอง แครอท และผักโขม ห่อด้วยสาหร่ายแล้วทาน้ำมันงา เสิร์ฟกับน้ำจิ้มมัสตาร์ดผสมซีอิ๊วรสจัด มัสตาร์ดคือพระเอกของจาน ให้จิ้มเยอะๆ ร้านที่ดังที่สุดคือ โมนยอ คิมบับ (모녀김밥) ซึ่งเป็นชื่อที่คู่มืออาหารเกาหลีส่วนใหญ่ชี้ไปเมื่อพูดถึงเมนูนี้ ถ้าอยากทำคิมบับไซส์ปกติที่บ้านภายหลัง ลองดูสูตรคิมบับและวิธีม้วนของเรา ที่อธิบายทั้งไส้และเทคนิคการม้วน
ยุกเฮ (육회): เนื้อวัวดิบสไตล์เกาหลี
กวางจังมีซอยร้านอาหารสั้นๆ ที่เชี่ยวชาญเรื่องยุกเฮ คือเนื้อวัวดิบหั่นเป็นเส้นบาง คลุกกับน้ำมันงา กระเทียม และน้ำตาลเล็กน้อย เสิร์ฟบนลูกแพร์เอเชียหั่นเส้น มีไข่แดงดิบวางด้านบน แล้วคลุกเองที่โต๊ะ สองชื่อในซอยยุกเฮที่คนเกาหลียอมต่อคิวคือ บูชน ยุกเฮ (부촌육회) และ ชางชิน ยุกเฮ (창신육회) บางร้านมียุกเฮบิบิมบับด้วย คือเนื้อชนิดเดียวกันวางบนข้าวและผัก
เนื้อดิบมีความเสี่ยงด้านความปลอดภัยของอาหาร ถ้าตั้งครรภ์ ภูมิคุ้มกันอ่อนแอ หรือกระเพาะอาหารบอบบาง โปรดจำไว้ว่ายุกเฮบิบิมบับก็ใช้เนื้อดิบเช่นกัน ถ้ากินเนื้อดิบไม่ได้ ให้สั่งเมนูสุกอย่างคัลกุกซูหรือบินแดต็อกแทน
ชอนแบบชั่งน้ำหนักกับแบบจานเดียว: วิธีขายแพนเค้กของกวางจัง
นอกจากบินแดต็อกแล้ว หลายร้านกองชอน (전 แพนเค้กทอดหลายชนิด เช่น ปลาชุบแป้ง ซูกินี พริกยัดไส้ เนื้อปั้นแบน) ไว้หน้ากระทะ ร้านขายสองแบบ และถ้ารู้ว่าอยู่แบบไหนจะไม่งง
- แบบชั่งน้ำหนัก: เลือกชิ้นที่อยากได้จากตู้ แม่ค้าชั่งแล้วบอกราคา จากนั้นอุ่นบนกระทะ เห็นชัดว่าจ่ายค่าอะไร
- แบบจานเดียว: โมดึมชอน (모둠전 ชอนรวมมิตร) ราคาตายตัว ง่ายกว่า แต่เลือกชิ้นเองไม่ได้ จึงควรถามก่อนสั่งว่ามีอะไรบ้างและชิ้นใหญ่แค่ไหน
ถ้าอยากคุมส่วนผสมเอง ให้เลือกแบบชั่งน้ำหนัก ถ้าไปเป็นกลุ่มและอยากได้ทุกอย่างอย่างรวดเร็ว แบบจานเดียวสะดวกกว่า
เมนูอื่นที่คนเกาหลีสั่งที่กวางจัง
- คัลกุกซู (칼국수): เส้นแป้งสาลีหั่นด้วยมือในน้ำซุปรสอ่อน มักมีมันดู (เกี๊ยว) ไม่กี่ลูกเสิร์ฟข้างๆ
- ซุนแด (순대): ไส้กรอกเลือดแบบเกาหลีที่ยัดไส้วุ้นเส้น หั่นเป็นชิ้นเสิร์ฟกับเกลือไว้จิ้ม
- ต็อกบกกี (떡볶이): ต็อกเหนียวนุ่มในซอสโคชูจัง (พริกแดงบด) รสหวานเผ็ด
- ฮเวและซีฟู้ดรวม ที่แผงบางร้าน

วิธีสั่งอาหารที่แผงในตลาดกวางจัง
ระบบแผงดูวุ่นวาย แต่ทุกที่ทำงานเหมือนกัน พอรู้แล้วก็สั่งได้คล่องเหมือนคนท้องถิ่น
- เดินสำรวจให้ครบหนึ่งรอบก่อน หลายร้านมีเมนูแทบเหมือนกัน เลือกร้านที่มีลูกค้าคนเกาหลีปนอยู่และขายคล่อง เพราะของทอดต้องสดใหม่
- นั่งที่ม้านั่ง กินที่แผงที่ทำอาหารนั้นเลย ไม่มีโซนที่นั่งแยกให้ถือถาดไปนั่ง
- ชี้ที่ป้ายเมนูหรือชี้ที่อาหาร ป้ายส่วนใหญ่เขียนภาษาเกาหลีและมีภาษาอังกฤษหรือรูปประกอบ บอกชื่อเมนูแล้วชูนิ้วบอกจำนวน
- เช็กราคาที่ติดไว้ก่อนสั่ง ปลายปี 2023 มีคลิปแผงหนึ่งในกวางจังที่เสิร์ฟจานชอนเล็กๆ ในราคาสูง แพร่กระจายในโซเชียล สมาคมพ่อค้าของตลาดตอบโดยสั่งพักร้านนั้นและให้คำมั่นว่าจะติดป้ายราคาและปริมาณให้ชัดขึ้น ตามที่สำนักข่าวยอนฮัปและเดอะโคเรียเฮรัลด์รายงาน ควรยืนยันสิ่งที่ได้รับก่อนที่แม่ค้าจะเริ่มหั่น
- จ่ายเงินเมื่อกินเสร็จ ที่แผงเดิม เว้นแต่แม่ค้าขอให้จ่ายก่อน
ตัวอย่างสำหรับสองคนที่มาครั้งแรก แบ่งบินแดต็อกหนึ่งแผ่นกับมายักคิมบับหนึ่งจานที่ร้านแรก ย้ายไปซอยยุกเฮสั่งหนึ่งจาน แล้วปิดท้ายที่ร้านเส้นด้วยคัลกุกซูหนึ่งชามแบ่งกัน รวมสี่จุดแต่ไม่อิ่มเกินไป คนเกาหลีส่วนใหญ่กินเล่นรอบตลาดแบบนี้
อาหารตลาดนัมแดมุน: โฮต็อกและซอยเส้น
ตลาดนัมแดมุน (남대문시장) อยู่ข้างซุงนเยมุน ประตูใต้เก่าของโซล และมีรากย้อนไปถึงสมัยโชซอน เป็นตลาดดั้งเดิมที่ใหญ่ที่สุดของเกาหลี ขายเสื้อผ้า แว่นตา เครื่องครัว และโสมเป็นหลัก อาหารกระจายอยู่ทั่วตลาด จึงควรไปพร้อมเป้าหมายสองอย่าง
ยาแชโฮต็อก (야채호떡)
โฮต็อกส่วนใหญ่เป็นแพนเค้กหวานไส้น้ำเชื่อมน้ำตาลทรายแดง แต่นัมแดมุนดังเรื่องแบบรสเค็ม คือแป้งยัดไส้ชับเช (วุ้นเส้นผัดผัก) ทอดแล้วบีบซอสซีอิ๊วทับ สังเกตร้านได้จากแถวคิว เป็นสตรีทฟู้ดแท้ๆ ที่ยืนกิน ควรรอให้เย็นลงสักนาที เพราะไส้ร้อนมาก
ซอยคัลกุกซู
ซอยแคบๆ ในตลาดเรียงรายด้วยเคาน์เตอร์เส้นเล็กๆ สั่งคัลกุกซูแล้วหลายร้านจะแถมนอง์เมียน (เส้นเย็น) ชามเล็กหรือโบรีบับ (ข้าวบาร์เลย์กับผัก) มาด้วย พนักงานออฟฟิศจากย่านการเงินใกล้ๆ มาใช้ซอยนี้เป็นมื้อกลางวันที่เร็วและถูก ร้านในนัมแดมุนหลายร้านหยุดวันอาทิตย์ จึงควรเช็กก่อนวางแผนช่วงสุดสัปดาห์
- ย่าน
- จุงกู ระหว่างสถานีโซลกับมยองดง
- สถานีที่ใกล้ที่สุด
- โฮฮเยฮยอน (สาย 4) ทางออก 5
- เวลาที่ใช้
- 1 ถึง 2 ชั่วโมงถ้ารวมช้อปปิ้ง
กล่องข้าวตลาดทงอิน: เหรียญทองเหลืองกับโดซิรัก
ตลาดทงอิน (통인시장) เป็นตลาดมีหลังคาขนาดเล็กในซอชน ย่านเก่าทางตะวันตกของพระราชวังคยองบกกุง จุดขายคือคาเฟ่โดซิรัก (도시락 กล่องข้าว) และเป็นหนึ่งในมื้อที่สนุกที่สุดในโซลสำหรับคนมาครั้งแรก
- ไปที่คาเฟ่หรือศูนย์บริการลูกค้า แลกเงินสดเป็นชุดยอบจ็อน (엽전) เหรียญทองเหลืองแบบโบราณที่มีรูสี่เหลี่ยมตรงกลาง พร้อมรับถาดกล่องข้าวเปล่า
- เดินในตลาดแล้วหาแผงที่มีป้ายโดซิรัก แต่ละร้านบอกว่าหนึ่งส่วนใช้กี่เหรียญ
- ชี้แล้วยื่นเหรียญ ได้ชับเชหนึ่งทัพพี ชอนไม่กี่ชิ้น หมูตุ๋น ไก่ทอด หรือผักดอง
- ข้าวและซุปมักขายแยกที่คาเฟ่ ซึ่งเป็นที่นั่งกิน
อย่าข้ามคีรึม ต็อกบกกี (기름떡볶이) เมนูประจำถิ่นของทงอิน ต็อกถูกผัดในน้ำมันบนกระทะแบน ไม่ได้เคี่ยวในซอส จึงกรอบนอกเหนียวใน มีสองแบบ คือแบบแดง เคลือบพริกป่น และแบบคันจัง ปรุงด้วยซีอิ๊ว สำหรับคนที่ไม่กินเผ็ด
คาเฟ่มีตารางเวลาของตัวเองและปิดบางวัน จึงควรเช็กหน้าเว็บทางการของตลาดก่อนวางแผนเช้าที่พระราชวังไว้ด้วยกัน
- ย่าน
- ซอชน จงโนกู ทางตะวันตกของพระราชวังคยองบกกุง
- สถานีที่ใกล้ที่สุด
- คยองบกกุง (สาย 3) ทางออก 2
- เวลาที่ใช้
- ประมาณ 1 ชั่วโมง
ตลาดมังวอน: ที่ที่คนโซลไปซื้อของจริงๆ
ตลาดมังวอน (망원시장) คือคำตอบเมื่อเพื่อนถามว่าคนโซลซื้อของสดที่ไหน อยู่ในย่านมาโป นั่งจากฮงแดไม่ไกล ให้บริการคนในละแวกเป็นหลัก มีผัก ร้านบันชัน ร้านต็อก และร้านเนื้อ นักท่องเที่ยวก็มา แต่ราคาและจังหวะของตลาดถูกกำหนดโดยคนในพื้นที่
ของกินเล่นที่คนท้องถิ่นซื้อที่นี่:
- โครอกเกะ (고로케) จากร้านเบเกอรี่ ไส้แกงกะหรี่ มันฝรั่ง หรือผัก
- ทักคังจอง (닭강정) ไก่ทอดกรอบเคลือบซอสหวานเผ็ดเหนียวๆ ขายเป็นถ้วยหรือกล่อง
- โฮต็อก แบบหวานไส้น้ำตาลทรายแดง อร่อยที่สุดในหน้าหนาว
วิธีของคนท้องถิ่นคือซื้อทักคังจองหนึ่งกล่องกับโครอกเกะ แวะร้านสะดวกซื้อซื้อเครื่องดื่ม แล้วเดินราว 15 นาทีไปที่สวนฮันกังมังวอนริมแม่น้ำฮัน คนเกาหลีปูเสื่อนั่งปิกนิกริมน้ำในเย็นอากาศอบอุ่น ตอนกลับอย่าลืมเก็บขยะกลับไปด้วย
ถ้าอยากซื้อขนมกลับบ้านหลังทริป ลองดูรายการขนมเกาหลีที่ควรซื้อกลับบ้านของเรา ที่อธิบายว่าขนมแบบแพ็กเกจชนิดไหนพกง่าย
ตลาดปลาโนรยังจิน: วิธีซื้อและกินปลาดิบ
ตลาดขายส่งสัตว์น้ำโนรยังจิน (노량진수산시장) เป็นตลาดอาหารทะเลหลักของโซล เป็นอาคารใหญ่ทางใต้ของแม่น้ำฮัน ที่ร้านอาหาร พ่อค้า และครอบครัวมาซื้ออาหารทะเล อาคารสมัยใหม่เปิดในปี 2016 แทนที่ตลาดกลางแจ้งเดิม นักท่องเที่ยวมาเพื่อประสบการณ์เดียว คือเลือกอาหารทะเลเป็นๆ จากตู้ แล้วได้กินภายในหนึ่งชั่วโมง
ระบบซื้อชั้นล่าง กินชั้นบน ทำงานอย่างไร
- เดินชั้นล่าง แล้วเปรียบเทียบตู้ปลา ตัวเลือกที่พบบ่อยคือปลาซีกเดียว (กวางอ) ปลาหิน (อูรก) ปลากะพง หอยเป๋าฮื้อ หมึกยักษ์ และปูคิง
- ถามราคาต่อกิโลกรัมก่อนที่แม่ค้าจะตักปลาขึ้นมา แล้วดูที่ตาชั่ง การต่อรองสุภาพๆ หรือขอแถม (หอยสองสามตัว) เป็นเรื่องปกติ
- แม่ค้าจัดการปลาให้ ปลาถูกแล่เป็นฮเว (회 ปลาดิบสไตล์เกาหลี หั่นหนากว่าซาชิมิของญี่ปุ่น) ส่วนปูหรือหอยถูกส่งไปนึ่ง
- ขึ้นไปชั้นบนที่ร้านอาหาร มักเป็นร้านที่แม่ค้าแนะนำ ต้องจ่ายค่าที่นั่งต่อหัว (ซังชารึมบี 상차림비) แลกกับผักกาดหอม กระเทียม ซอสพริก ซีอิ๊ว และเครื่องเคียง
- สั่งแมอุนทัง (매운탕) ซุปเผ็ดที่ต้มจากก้างและหัวปลาที่เหลือ คนเกาหลีถือว่านี่คือครึ่งหลังของมื้อ
คนเกาหลีกินฮเวอย่างไร
ห่อปลาหนึ่งชิ้นด้วยผักกาดหอมหรือใบงาขี้ม้อน ใส่กระเทียมสไลซ์และพริกเขียวนิดหน่อย แล้วจิ้มโชชัง (초장 ซอสพริกเปรี้ยวหวาน) หรือซีอิ๊วผสมวาซาบิ เครื่องดื่มมาตรฐานคือโซจู
คุณอาจเห็นซันนัคจี (산낙지) หมึกยักษ์เป็นๆ ที่หั่นแล้วชิ้นยังดิ้น หนวดดูดอาจติดคอได้ ซึ่งเสี่ยงสำลักจริง ถ้าจะลอง ให้เคี้ยวทีละชิ้นให้ละเอียด และอย่ากลืนชิ้นใหญ่
- ย่าน
- ทงจักกู ฝั่งใต้ของแม่น้ำฮัน
- สถานีที่ใกล้ที่สุด
- โนรยังจิน (สาย 1 และ 9)
- เวลาที่ใช้
- 2 ถึง 3 ชั่วโมงสำหรับซื้อและกินมื้อค่ำ

ตลาดในโซลรับบัตรไหม: เคล็ดลับเรื่องเงินสด
แผงในตลาดโซลส่วนใหญ่รับบัตรเครดิตแล้ว และหลายร้านรับจ่ายผ่านมือถือด้วย แต่แผงที่คนต่อแถวอยู่ด้านหลังไม่ใช่ที่ที่ควรมารอเครื่องรูดบัตรที่อาจไม่รับบัตรต่างประเทศ คนเกาหลีเองก็มักจ่ายบิลเล็กๆ ที่แผงด้วยเงินสดเพราะเร็วกว่า
- พกธนบัตรย่อย ธนบัตร 1,000 วอนและ 5,000 วอนทำให้จ่ายที่แผงได้เร็ว ธนบัตร 50,000 วอนสำหรับขนมชิ้นเดียวนั้นเก้ๆ กังๆ
- ถอนเงินก่อนไป ตู้ ATM ในร้านสะดวกซื้อที่มีป้าย “Global” หรือ “Foreign Card” ใช้ง่ายที่สุดสำหรับบัตรต่างประเทศ
- ทงอินต้องใช้เงินสด เหรียญทองเหลืองซื้อด้วยเงินสดที่คาเฟ่ อย่าไปโดยมีแต่บัตร
- ยอดใหญ่จ่ายด้วยบัตร ที่โนรยังจิน ซึ่งมื้อซีฟู้ดสำหรับกลุ่มมียอดรวมสูง การจ่ายด้วยบัตรเป็นเรื่องปกติและมีหลักฐานว่าจ่ายไปเท่าไร
สำหรับเรื่องเงิน บัตรเดินทาง และพื้นฐานอื่นๆ สำหรับทริปแรก อ่านต่อที่เคล็ดลับเที่ยวเกาหลีสำหรับมือใหม่ของเรา
ช่วงเวลาไปตลาดกวางจังและตลาดอื่นในโซล
เวลาเปลี่ยนประสบการณ์ไปทั้งหมด นี่คือรูปแบบที่คนโซลใช้วางแผน แต่เวลาของแต่ละแผงต่างกัน จึงควรเช็กวันเปิดล่าสุดที่หน้าเว็บทางการของตลาด
กวางจัง
บ่ายวันธรรมดาคือช่วงที่ดีที่สุด คนช่วงมื้อกลางวันหายไปแล้วและได้ที่นั่งโดยไม่ต้องรอ ช่วงเย็นคึกคักกว่า พนักงานออฟฟิศแบ่งบินแดต็อกและมักกอลลีกันหลังเลิกงาน แต่เย็นวันหยุดสุดสัปดาห์นักท่องเที่ยวแน่น
นัมแดมุนและทงอิน
ทั้งสองเป็นตลาดกลางวัน ไปนัมแดมุนสายๆ เพื่อกินโฮต็อกก่อนคิวยาว และวางแผนไปทงอินตอนมื้อกลางวัน เพราะแผงกล่องข้าวหลายร้านของหมดหรือปิดตอนบ่าย
มังวอน
บ่ายแก่ๆ ของวันธรรมดาคือเวลาที่เห็นการจับจ่ายของคนในละแวกจริงๆ และต่อด้วยปิกนิกชมพระอาทิตย์ตกริมแม่น้ำได้พอดี
โนรยังจิน
การประมูลขายส่งเกิดขึ้นตอนเช้ามืด น่าดูแต่ไม่ใช่เวลากิน ถ้าจะกินมื้อจริงให้ไปตอนเย็น ปลาเข้าสดทุกวันและร้านชั้นบนคนแน่นที่สุดตอนเย็น
ข้อผิดพลาดที่ชาวต่างชาติมักทำที่ตลาดในโซล
- สั่งทุกอย่างที่ร้านแรก ส่วนใหญ่ใหญ่มาก แบ่งกันหนึ่งอย่างแล้วเดินต่อ
- ไปแต่กวางจัง ดังที่สุดและเป็นตลาดท่องเที่ยวที่สุดด้วย มังวอนกับทงอินให้เห็นว่าคนโซลกินกันจริงๆ อย่างไร
- ไม่ยืนยันราคา เช็กป้ายหรือถามก่อนที่อาหารจะถูกหั่นหรือชั่ง โดยเฉพาะที่กวางจังและโนรยังจิน
- ถ่ายรูปแม่ค้าใกล้ๆ โดยไม่ขอ พวกเขากำลังทำงาน ผงกศีรษะแล้วชี้ไปที่กล้องเป็นมารยาทที่ดี
- ไปวันที่ตลาดปิด ตลาดดั้งเดิมและแต่ละแผงกำหนดวันหยุดเอง เช็กก่อนข้ามเมืองไป
- ลืมไอเดียปิกนิกริมแม่น้ำ ของกินจากมังวอนอร่อยกว่าเมื่อนั่งกินริมแม่น้ำ และเป็นสิ่งที่คนท้องถิ่นทำ
FAQ
ตลาดกวางจังคุ้มค่าที่จะไปไหม
คุ้ม โดยเฉพาะทริปแรก เป็นที่ที่ง่ายที่สุดในโซลที่จะลองบินแดต็อก มายักคิมบับ และยุกเฮในการเดินรอบเดียว แต่ก็คนเยอะและเป็นแหล่งท่องเที่ยว จึงควรยืนยันราคาก่อนสั่ง และจับคู่กับตลาดท้องถิ่นอย่างมังวอน
มายักคิมบับคืออะไร
มายักคิมบับคือคิมบับชิ้นเล็กบางที่ไส้เป็นหัวไชเท้าดอง แครอท และผักโขม เสิร์ฟกับน้ำจิ้มมัสตาร์ดผสมซีอิ๊ว คำว่า “มายัก” แปลว่ายาเสพติด เป็นการเล่นคำว่ากินแล้วติด ตลาดกวางจังคือที่ที่คิมบับสไตล์นี้โด่งดัง
ตลาดดั้งเดิมในโซลรับบัตรเครดิตไหม
ผู้ขายส่วนใหญ่รับบัตรแล้ว และหลายร้านรับจ่ายผ่านมือถือ แต่เงินสดยังเร็วกว่าที่แผงที่คนแน่น และจำเป็นสำหรับซื้อเหรียญทองเหลืองของกล่องข้าวตลาดทงอิน ควรพกธนบัตรวอนย่อยไว้สำรอง
ช่วงเวลาไหนเหมาะกับการไปตลาดกวางจังที่สุด
บ่ายวันธรรมดาเงียบที่สุดและได้ที่นั่ง ช่วงเย็นมีบรรยากาศที่สุด คนท้องถิ่นดื่มมักกอลลีคู่กับแพนเค้ก เย็นวันหยุดสุดสัปดาห์คนแน่นที่สุด
กินยุกเฮในเกาหลีปลอดภัยไหม
ยุกเฮเป็นเมนูยอดนิยมที่พบทั่วไปในเกาหลี แต่เนื้อดิบทุกชนิดมีความเสี่ยงด้านความปลอดภัยของอาหาร คนตั้งครรภ์ เด็กเล็ก และผู้ที่ภูมิคุ้มกันอ่อนแอควรหลีกเลี่ยง ยุกเฮบิบิมบับก็ใช้เนื้อดิบเช่นกัน ถ้ากินเนื้อดิบไม่ได้ ให้สั่งเมนูสุกอย่างคัลกุกซูหรือบินแดต็อกแทน
ตลาดไหนในโซลเหมาะกับสตรีทฟู้ดที่สุด
กวางจังมีสตรีทฟู้ดคลาสสิกหลากหลายที่สุดในที่เดียว นัมแดมุนเหมาะกับโฮต็อกรสเค็ม มังวอนเหมาะกับของกินเล่นราคาถูกแบบคนท้องถิ่น และทงอินเหมาะกับมื้อกลางวันแบบนั่งกินที่ได้ของหลายอย่างส่วนเล็กๆ ถ้าอยากกินอาหารทะเล ให้ไปโนรยังจิน
วางแผนวันเที่ยวตลาดโซลต่อไป
ไปได้ 3 ตลาดในหนึ่งวันโดยไม่ต้องรีบ เริ่มที่มื้อกลางวันที่ทงอินหลังเที่ยวพระราชวังคยองบกกุงตอนเช้า นั่งรถไฟใต้ดินไปจงโนเพื่อกินบินแดต็อกและมายักคิมบับที่กวางจังช่วงบ่าย แล้วไปทางใต้ที่โนรยังจินสำหรับมื้อค่ำซีฟู้ดถ้าไปเป็นกลุ่ม เก็บมังวอนไว้สำหรับเย็นอบอุ่นอีกวันที่ได้ปิกนิกริมแม่น้ำ และแทรกโฮต็อกของนัมแดมุนไว้ในวันช้อปปิ้งที่มยองดง
ก่อนไปแต่ละตลาด เช็กวันหยุดที่หน้าเว็บทางการของตลาด และถ้าใกล้ถึงวันบินวิธีเดินทางจากสนามบินอินชอนเข้าโซลของเราจะพาคุณไปถึงตลาดแรกได้เร็วขึ้น
บทความที่เกี่ยวข้อง
Sources k-korea.blog
ราคา เวลาเปิดปิด และสินค้าอาจเปลี่ยนแปลงได้ โปรดเช็กหน้าเว็บทางการก่อนซื้อหรือออกเดินทาง






