14 min lezen
Waarom is Korea verdeeld? Omdat de VS en de Sovjet-Unie het land in 1945 splitsten bij de 38e breedtegraad. Die lijn, bedoeld om de Japanse overgave in goede banen te leiden, werd in 1948 de grens tussen twee rivaliserende staten en daarna het front van een oorlog van 1950 tot 1953. Die oorlog eindigde in een wapenstilstand, een vredesverdrag is er nooit getekend.
Die geschiedenis verklaart veel van het huidige Korea: waarom Zuid-Koreaanse mannen dienstplicht hebben, waarom er Amerikaanse troepen in het zuiden gestationeerd zijn en waarom een strook land van ongeveer 4 km breed tot de zwaarst bewaakte grenzen ter wereld behoort.
Belangrijkste punten
- Twee Amerikaanse legerofficieren kozen in augustus 1945 de 38e breedtegraad als tijdelijke scheidslijn, en de Sovjet-Unie ging akkoord.
- In 1948 volgden twee regeringen: de Republiek Korea in het zuiden op 15 augustus en de Democratische Volksrepubliek Korea in het noorden op 9 september.
- De Koreaanse oorlog stopte met een wapenstilstand op 27 juli 1953. Er kwam geen vredesverdrag, dus formeel zijn de twee Korea’s nog steeds in oorlog.
- De DMZ loopt over ongeveer 250 km (155 mijl) dwars over het schiereiland en is ongeveer 4 km (2,5 mijl) breed.
In dit artikel
- Waarom is Korea verdeeld bij de 38e breedtegraad?
- Hoe werd één Korea in 1948 twee landen?
- Wat gebeurde er in de Koreaanse oorlog (6·25 전쟁)?
- Zijn Noord- en Zuid-Korea nog steeds in oorlog?
- Wat is de DMZ (비무장지대) en hoe werkt die?
- Tijdlijn van de deling van Korea: belangrijke data sinds 1945
- Waarom is Korea nog niet herenigd?
- Hoe kijken Zuid- en Noord-Koreanen vandaag naar hereniging?
- Kun je de DMZ bezoeken vanuit Seoel?
- FAQ
- Wat je hierna op het Koreaanse schiereiland in de gaten houdt
- Gerelateerde artikelen
Waarom is Korea verdeeld bij de 38e breedtegraad?
Japan regeerde Korea van 1910 tot 1945 als kolonie (onze gids over Korea onder Japans bewind behandelt die 35 jaar). In augustus 1945 stond Japan in de Pacifische oorlog op verlies. De Sovjet-Unie verklaarde op 8 augustus de oorlog aan Japan, en Sovjettroepen trokken binnen enkele dagen het noorden van het Koreaanse schiereiland in.
Washington had geen troepen in de buurt en wilde voorkomen dat de Sovjets het hele schiereiland innamen. In de nacht van 10 op 11 augustus kregen twee Amerikaanse officieren, kolonel Charles Bonesteel en majoor Dean Rusk (later minister van Buitenlandse Zaken van de VS), de opdracht een lijn voor te stellen. Met een kaart van National Geographic als hulpmiddel kozen ze de 38e breedtegraad. Die verdeelde het land grofweg in tweeën en bracht Seoel, de hoofdstad, in de Amerikaanse zone. Stalin stemde in.
Japan maakte op 15 augustus 1945 zijn overgave bekend. Koreanen noemen die dag Gwangbokjeol (광복절, letterlijk “dag van het herstel van het licht”), en Zuid-Korea viert hem nog steeds als nationale feestdag. In september kwamen Amerikaanse troepen aan in het zuiden.
Was de 38e breedtegraad bedoeld als blijvende grens?
Nee. Het plan was simpel: Sovjettroepen zouden de Japanse overgave ten noorden van de lijn in ontvangst nemen en Amerikaanse troepen ten zuiden ervan. Koreanen werd niets gevraagd.
De lijn sneed dwars door provincies, rivieren, wegen, spoorlijnen en familieboerderijen. Men ging ervan uit dat ze zou verdwijnen zodra Korea een eigen regering had. Dat gebeurde nooit.
Hoe werd één Korea in 1948 twee landen?
In december 1945 kwamen de VS, de Sovjet-Unie en Groot-Brittannië in Moskou bijeen en stelden een voogdijschap voor: internationaal toezicht op Korea gedurende maximaal vijf jaar vóór de volledige onafhankelijkheid. Na 35 jaar koloniaal bewind zagen veel Koreanen daarin een nieuwe bezetting, en in het zuiden braken protesten uit.
Een Amerikaans-Sovjetse gemengde commissie kwam in 1946 en 1947 bijeen om één voorlopige regering te vormen, maar kwam nergens. Elke bezettingszone bouwde intussen al een eigen systeem op.
- In het noorden steunden de Sovjetautoriteiten Kim Il Sung, een voormalige antiJapanse guerrillastrijder die de oorlogsjaren in de Sovjet-Unie had doorgebracht. Een landhervorming in 1946 nam landgoederen af van grootgrondbezitters en verdeelde ze opnieuw.
- In het zuiden bestuurde een Amerikaans militair bewind het land, en Syngman Rhee, een in de VS opgeleide onafhankelijkheidsactivist en overtuigd antikommunist, werd de leidende politicus.
In 1947 legden de VS de kwestie voor aan de Verenigde Naties, die opriepen tot verkiezingen in heel Korea. De Sovjetzijde weigerde de VN-commissie toegang tot het noorden, waardoor er alleen in het zuiden werd gestemd, op 10 mei 1948. De Republiek Korea (대한민국, Daehan Minguk) werd op 15 augustus 1948 uitgeroepen, met Rhee als president. De Democratische Volksrepubliek Korea (조선민주주의인민공화국), kortweg DPRK, volgde op 9 september 1948 onder leiding van Kim Il Sung.
De twee staten gebruiken nog steeds verschillende namen voor Korea. Het zuiden zegt Hanguk (한국), het noorden Joseon (조선), naar de laatste Koreaanse dynastie. Elk beweerde de enige rechtmatige regering van het hele schiereiland te zijn, en die claim ligt nog altijd aan de basis van het conflict. De Sovjettroepen verlieten het noorden eind 1948 en de meeste Amerikaanse troepen vertrokken medio 1949 uit het zuiden. De jaren vóór de oorlog waren gewelddadig: een opstand op het eiland Jeju die in april 1948 begon, en de neerslaging daarvan, kostte vele duizenden burgers het leven.

Wat gebeurde er in de Koreaanse oorlog (6·25 전쟁)?
Op 25 juni 1950 stak het Noord-Koreaanse leger de 38e breedtegraad over in een grootschalige invasie. Zuid-Koreanen noemen de oorlog nog steeds “6·25” (yugio), naar die datum. Seoel viel binnen enkele dagen.
De Sovjet-Unie boycotte op dat moment de VN-Veiligheidsraad, waardoor de Raad lidstaten kon oproepen het zuiden te verdedigen. Er werd een door de VS geleid VN-commando gevormd, en 16 landen stuurden gevechtstroepen. Tegen het einde van de zomer zaten de Zuid-Koreaanse en VN-troepen vast in een klein bruggenhoofd rond de havenstad Busan, de Pusan Perimeter.
Daarna golfde de oorlog heen en weer over het schiereiland:
- 15 september 1950: de landing van generaal Douglas MacArthur bij Incheon, ten westen van Seoel, sneed de Noord-Koreaanse bevoorradingslijnen af. VN-troepen heroverden Seoel en trokken noordwaarts over de 38e breedtegraad richting de Yalu, de rivier op de Chinese grens.
- Oktober 1950: China greep in met honderdduizenden soldaten, officieel “Chinese Volksvrijwilligers” genoemd, en dreef de VN-troepen terug naar het zuiden.
- Januari 1951: Seoel viel opnieuw. De stad wisselde tijdens de oorlog viermaal van hand.
- Vanaf medio 1951: het front kwam tot stilstand in de buurt van de 38e breedtegraad, bijna waar het begonnen was, en de wapenstilstandsgesprekken sleepten twee jaar aan, vooral over de terugkeer van krijgsgevangenen.
Wie begon de Koreaanse oorlog?
Historici die werkten met de in de jaren negentig geopende Sovjetarchieven concludeerden dat Kim Il Sung de invasie plande met instemming van Stalin en steun van Mao Zedong. Het officiële standpunt van Noord-Korea, herhaald door het staatspersbureau KCNA (Korean Central News Agency), is dat de VS en Zuid-Korea als eersten aanvielen. Pyongyang noemt het conflict de “Vaderlandse Bevrijdingsoorlog”.
Hoeveel mensen stierven in de Koreaanse oorlog?
De schattingen lopen sterk uiteen, maar het aantal doden, militairen en burgers samen, liep in de miljoenen, en veel historici komen uit op ongeveer drie miljoen. Zo’n 36.000 Amerikaanse militairen kwamen om. In de VS wordt het vaak “de Vergeten Oorlog” genoemd. In Korea liet de oorlog miljoenen gescheiden families achter, isan gajok (이산가족), die van hun familieleden aan de andere kant waren afgesneden.
Zijn Noord- en Zuid-Korea nog steeds in oorlog?
Formeel wel. De gevechten eindigden met het Koreaanse wapenstilstandsakkoord, op 27 juli 1953 in Panmunjom getekend door het VN-commando, het Koreaanse Volksleger en de Chinese Volksvrijwilligers. Een wapenstilstand is een staakt-het-vuren tussen legers. Het is geen vredesverdrag en het lost de politieke vraag wie Korea bestuurt niet op.
Zuid-Korea tekende nooit. President Syngman Rhee verzette zich tegen elke wapenstilstand die Korea verdeeld liet. Een vredesconferentie in Genève in 1954 eindigde zonder akkoord, en sindsdien is er geen vredesverdrag meer getekend.
De gevolgen zijn nog steeds zichtbaar. Een Amerikaans-Zuid-Koreaans defensieverdrag uit 1953 is de reden dat er nog Amerikaanse troepen in het zuiden staan. Noord-Korea sloot in 1961 een eigen bondgenootschapsverdrag met China. Het is ook de reden dat vrijwel elke gezonde Zuid-Koreaanse man in het leger dient, wat ons achtergrondartikel over de Koreaanse dienstplicht uitgebreid behandelt.
Is er ooit geprobeerd de oorlog formeel te beëindigen?
Meerdere keren. In de Verklaring van Panmunjom van 2018 beloofden de leiders van de twee Korea’s te werken aan een omvorming van de wapenstilstand tot een vredesregime. Sindsdien is er af en toe gesproken over een “verklaring van het einde van de oorlog”, maar de wapenstilstand blijft de juridische basis van het staakt-het-vuren.
Wat is de DMZ (비무장지대) en hoe werkt die?
De Koreaanse gedemilitariseerde zone, kortweg DMZ, is een bufferstrook van 2 km diep aan weerszijden van de Militaire Demarcatielijn (MDL), de lijn waar de twee legers stonden toen de wapenstilstand inging. Dat maakt haar ongeveer 4 km breed en zo’n 250 km lang, van kust tot kust.
De MDL is niet de 38e breedtegraad. Ze loopt schuin: in het westen ten zuiden van de breedtegraad, waardoor de oude stad Kaesong bij Noord-Korea belandde, en in het oosten ten noorden ervan. Ondanks de naam is de zone een van de zwaarst gemilitariseerde plekken op aarde, met mijnenvelden, hekken en wachtposten aan beide kanten.
- Panmunjom en de Joint Security Area (JSA): het wapenstilstandsdorp waar het akkoord werd getekend. De blauwe vergadergebouwen staan precies over de lijn heen, en soldaten van beide kanten staan op enkele meters van elkaar.
- Infiltratietunnels: Zuid-Korea heeft sinds de jaren zeventig vier tunnels gevonden die vanuit het noorden onder de DMZ zijn gegraven. De Derde Tunnel, in 1978 ontdekt, is nu een toeristische bestemming.
- De zeegrens: de wapenstilstand legde nooit een maritieme lijn vast. De Northern Limit Line (NLL) in de Gele Zee, getrokken door het VN-commando, wordt door Noord-Korea betwist en was het toneel van dodelijke botsingen.
- Natuur: doordat mensen er al tientallen jaren grotendeels buiten blijven, is de zone een toevluchtsoord geworden voor zeldzame soorten zoals de Japanse kraanvogel.
38e breedtegraad of DMZ: wat is het verschil?
| Lijn | Wat het is | Wanneer vastgesteld | Door wie | Is het vandaag de grens? |
|---|---|---|---|---|
| 38e breedtegraad (38선, sampalseon) | Een breedtegraad die werd gebruikt om de Amerikaanse en Sovjetbezettingszones te scheiden | Augustus 1945 | Amerikaanse officieren, aanvaard door de Sovjet-Unie | Nee, alleen een historisch markeringspunt |
| Militaire Demarcatielijn (MDL) | De feitelijke staakt-het-vuren-lijn tussen de twee legers | 27 juli 1953 | Ondertekenaars van de wapenstilstand | Ja, op het land |
| DMZ | Een bufferzone van 4 km rond de MDL | 27 juli 1953 | Ondertekenaars van de wapenstilstand | Ja, de zone rond de grens |
| Northern Limit Line (NLL) | Een zeegrens in de Gele Zee | Na de wapenstilstand van 1953 | VN-commando | Gehandhaafd door het zuiden, betwist door het noorden |
Tijdlijn van de deling van Korea: belangrijke data sinds 1945
| Datum | Wat er gebeurde |
|---|---|
| 1910 | Japan annexeert Korea |
| Augustus 1945 | Sovjettroepen trekken het noorden binnen; de VS stellen de 38e breedtegraad voor |
| 15 augustus 1945 | Japan capituleert; Korea is bevrijd |
| December 1945 | De conferentie van Moskou stelt een voogdijschap van maximaal vijf jaar voor |
| 10 mei 1948 | Verkiezing onder VN-toezicht, alleen in het zuiden |
| 15 augustus 1948 | Republiek Korea uitgeroepen in Seoel |
| 9 september 1948 | DPRK uitgeroepen in Pyongyang |
| 25 juni 1950 | Noord-Korea valt binnen; de Koreaanse oorlog begint |
| 15 september 1950 | Landing bij Incheon |
| Oktober 1950 | China mengt zich in de oorlog |
| 27 juli 1953 | Wapenstilstand getekend in Panmunjom |
| 4 juli 1972 | Eerste gezamenlijke verklaring van de twee Korea’s over principes voor hereniging |
| 1985 | Eerste weerzien van gescheiden families |
| September 1991 | Beide Korea’s worden lid van de Verenigde Naties |
| Juni 2000 | Eerste top tussen de twee Korea’s in Pyongyang |
| 2006 | Noord-Korea voert zijn eerste kernproef uit |
| 27 april 2018 | Top en verklaring van Panmunjom |
| Juni 2018 | Eerste top tussen de VS en Noord-Korea, in Singapore |
| 2024 | Noord-Korea laat hereniging als doel vallen, volgens KCNA |
Waarom is Korea nog niet herenigd?
Ruim zeventig jaar later zijn de obstakels vooral structureel en niet sentimenteel. De meeste komen neer op één probleem: geen van beide staten kan met de ander samengaan zonder zelf te verdwijnen.
Twee systemen die zich niet zomaar laten samenvoegen
Noord-Korea is een eenpartijstaat die door drie generaties van dezelfde familie is geleid: Kim Il Sung, Kim Jong Il en Kim Jong Un. Zuid-Korea werd in 1987 na massale protesten een democratie en wisselt sindsdien van regering via verkiezingen. Beide oprichtingsgrondwetten claimen het hele schiereiland, dus hereniging betekent dat het ene systeem het andere opslokt, of een federatie die nog niemand heeft kunnen ontwerpen.
Kernwapens en veiligheid
Noord-Korea voert sinds 2006 kernproeven uit en presenteert zijn arsenaal als garantie voor zijn voortbestaan. De VS en Zuid-Korea hebben ontkernwapening als voorwaarde gesteld voor normale betrekkingen. Deze patstelling heeft elke onderhandelingsronde overleefd, ook de topontmoetingen tussen Trump en Kim in Singapore in 2018 en Hanoi in 2019, waarvan de tweede zonder akkoord eindigde.
Buurlanden met belangen
China, het bondgenoot van Noord-Korea op basis van een verdrag, ziet het noorden al lang als buffer tussen zijn grens en de Amerikaanse troepen. De VS hebben hun alliantie en bases in het zuiden, en Japan en Rusland hebben eigen belangen. Een verenigd Korea zou de veiligheidskaart van Noordoost-Azië herschrijven, dus buitenlandse mogendheden zijn voorzichtig met snelle veranderingen.
De kosten van het dichten van de kloof
Zuid-Korea is een van de grote economieën van de wereld en Noord-Korea een van de armste landen. De Duitse hereniging in 1990 is het gebruikelijke referentiepunt, maar de kloof tussen Oost- en West-Duitsland was veel kleiner dan die tussen de twee Korea’s. Veel Zuid-Koreanen vragen zich af wie dat zou moeten betalen.
Toenadering die stokte
Er zijn serieuze pogingen gedaan. De “zonneschijnpolitiek” van de Zuid-Koreaanse president Kim Dae-jung, gericht op toenadering, leidde in 2000 tot de eerste top. Er volgden gezamenlijke projecten: toeristische reizen naar de Kumgangberg in het noorden (opgeschort in 2008) en het industriecomplex Kaesong, waar Zuid-Koreaanse bedrijven Noord-Koreaanse arbeiders in dienst hadden tot het in 2016 sloot. In 2018 hielden Kim Jong Un en president Moon Jae-in drie topontmoetingen. In juni 2020 liet Noord-Korea het verbindingskantoor tussen de twee Korea’s in Kaesong opblazen.
Het noorden veranderde van standpunt
In 2024 meldden de Noord-Koreaanse staatsmedia (KCNA) dat Kim Jong Un het zuiden een afzonderlijke, vijandige staat had genoemd en dat instanties die zich met hereniging bezighielden werden opgeheven. Pyongyang gebruikte decennialang de taal van een uiteindelijke hereniging, dus dit was een grote verschuiving in het officiële standpunt.

Hoe kijken Zuid- en Noord-Koreanen vandaag naar hereniging?
In Zuid-Korea is hereniging officieel beleid. Er is een ministerie van Hereniging en het doel staat in de grondwet. De gevoelens verschillen sterk per leeftijd.
Oudere Koreanen, vooral met familie in het noorden, zien het vaak als onafgemaakte familiezaak. Jongere Zuid-Koreanen groeiden op in een rijke democratie en zien het noorden eerder als een buitenland, met kosten en veiligheid als hoofdzorgen. Jaarlijkse enquêtes van het Institute for Peace and Unification Studies van de Seoul National University volgen deze verschuiving al jaren. Kijk in het meest recente rapport voor actuele cijfers.
De gescheiden families hebben weinig tijd meer. Reünies onder regie van de overheid begonnen in 1985 en werden na 2000 met onderbrekingen gehouden, maar veel aanvragers zijn overleden terwijl ze nog wachtten. Meer dan 30.000 Noord-Koreanen hebben zich in het zuiden gevestigd. Ze doorlopen een staatsopvangcentrum genaamd Hanawon, en veel van hen zeggen dat het wennen aan het Zuid-Koreaanse leven zwaarder is dan verwacht.
Wat Noord-Koreanen privé denken, is veel moeilijker te weten. Informatie wordt strak gecontroleerd (lees hoe het afgesloten internet van Noord-Korea werkt), er zijn geen onafhankelijke peilingen, en getuigenissen van mensen die zijn vertrokken geven glimpen maar geen representatief beeld. Wat wel te zien is, is de officiële lijn, en sinds 2024 is die lijn, zoals gemeld door KCNA, weggeschoven van hereniging.
De cultuur zit er tussenin. Zuid-Koreaanse films en series zoals Joint Security Area (2000) van Park Chan-wook en de serie Crash Landing on You geven kijkers in het buitenland een menselijk beeld van de grens. Beide zijn fictie, maar voor veel buitenlandse kijkers vormen ze een gebruikelijk beginpunt.
Kun je de DMZ bezoeken vanuit Seoel?
Ja. De DMZ is een van de populairste dagtrips vanuit Seoel, ongeveer een uur rijden naar het noorden. De meeste bezoekers boeken een rondleiding, omdat een groot deel van het gebied bij de lijn onder militair gezag staat en burgers er alleen met begeleiding in mogen.
- Imjingak: een park bij de Imjinrivier met de Freedom Bridge en gedenktekens voor gescheiden families. Hier kom je zonder rondleiding.
- Dora Observatory: een uitkijkpunt op een heuvel waar je bij helder weer Noord-Korea in kunt kijken.
- De Derde Tunnel: een van de infiltratietunnels, waarvan je een stuk kunt inlopen.
- Station Dorasan: een treinstation dat is gebouwd voor een toekomstige spoorlijn tussen de twee Korea’s.
- Panmunjom en de JSA: de meest gewilde halte. Tours gaan open of dicht afhankelijk van de veiligheidssituatie.
- Gebied
- Paju, provincie Gyeonggi, ten noorden van Seoel
- Dichtstbijzijnde station
- Station Imjingang (Gyeongui-Jungang-lijn) voor Imjingak
- Benodigde tijd
- Een halve dag voor Imjingak; een hele dag voor een rondleiding inclusief de Derde Tunnel en Dora Observatory
- Voor je gaat
- controleer openingsdagen, toegangsprijzen en de status van de tours op de officiële pagina
FAQ
Waarom is Korea verdeeld in Noord en Zuid?
In 1945 splitsten de VS en de Sovjet-Unie Korea bij de 38e breedtegraad om de Japanse overgave in ontvangst te nemen. De twee bezettingszones richtten in 1948 rivaliserende regeringen op. De Koreaanse oorlog van 1950 tot 1953 slaagde er niet in het land met geweld te verenigen, en de staakt-het-vuren-lijn werd de huidige grens.
Wie trok de lijn tussen Noord- en Zuid-Korea?
Twee Amerikaanse officieren, Charles Bonesteel en Dean Rusk, stelden in augustus 1945 met een kaart van National Geographic de 38e breedtegraad voor, en de Sovjet-Unie ging akkoord. De huidige grens is een andere lijn: de Militaire Demarcatielijn uit de wapenstilstand van 1953.
Zijn Noord- en Zuid-Korea formeel nog steeds in oorlog?
Ja. De wapenstilstand van 1953 stopte de gevechten, maar er is nooit een vredesverdrag getekend. De leiders beloofden in 2018 te werken aan een vredesregime, maar de wapenstilstand blijft de juridische basis van het staakt-het-vuren.
Kunnen Noord- en Zuid-Koreanen elkaar bezoeken?
Niet vrij. Gewone burgers kunnen zonder goedkeuring van de overheid de grens niet oversteken, elkaar niet bellen en niet schrijven, en Noord-Koreanen riskeren zware straffen voor ongeoorloofd contact. Beperkte uitwisselingen zoals familiereünies en gezamenlijke projecten vonden in sommige periodes plaats en stopten in andere.
Hebben de VS en de Sovjet-Unie de deling van Korea veroorzaakt?
De eerste splitsing kwam voort uit Amerikaanse en Sovjetbeslissingen die zonder overleg met Koreanen werden genomen. Koreaanse politieke rivaliteit, de oprichting van twee aparte staten in 1948 en de oorlog die volgde maakten van een tijdelijke lijn een blijvende. De meeste historici zien het als het gevolg van al die factoren samen.
Zullen Noord- en Zuid-Korea ooit herenigd worden?
Dat kan niemand zeggen. Het officiële beleid van Zuid-Korea blijft vreedzame hereniging steunen. Noord-Korea gaf hereniging in 2024, volgens KCNA, op als doel. Grote obstakels blijven: kernwapens, het economische verschil en de belangen van de buurlanden.
Wat je hierna op het Koreaanse schiereiland in de gaten houdt
Een paar signalen laten zien welke kant het opgaat.
- De “twee staten”-lijn van Noord-Korea: of Pyongyang het zuiden blijft behandelen als een afzonderlijk, vijandig land in wetgeving en symbolen. The Wall Street Journal meldde dat Kim Jong Un de vlag van Noord-Korea heeft vernieuwd en de versie uit het Sovjettijdperk heeft vervangen.
- Diplomatie tussen de VS en Noord-Korea: of er na de toppen van 2018 en 2019 weer gesprekken op leidersniveau komen. DW onderzocht of nieuwe gesprekken tussen Trump en Kim waarschijnlijk zijn.
- Banden met China: NK News meldde dat Noord-Korea de banden met de Chinese Communistische Partij versterkt via het bezoek van een functionaris. De rol van Beijing zal bepalend zijn voor elke toekomstige regeling.
- Gescheiden families: of reünies hervat worden voordat de laatste aanvragers van de eerste generatie er niet meer zijn. Het Zuid-Koreaanse ministerie van Hereniging publiceert officiële updates.
- 27 juli, elk jaar: de verjaardag van de wapenstilstand, waarop beide kanten hun standpunten over de oorlog en de vrede die nooit kwam opnieuw uitspreken.
Wil je de grens zelf zien? Begin dan bij Imjingak en controleer op VisitKorea de status van de tours voordat je boekt.
Gerelateerde artikelen
Sources k-korea.blog · news.google.com
Prijzen, openingstijden en beschikbaarheid veranderen. Kijk op de officiële pagina voordat je iets koopt of op reis gaat.






