سئول، همین حالا

بهترین برنامه‌های تفریحی کره‌ای: 5 شو کلاسیک برای شروع

15 دقیقه مطالعه

بهترین برنامه‌های تفریحی کره‌ای برای شروع 5 شو کلاسیک‌اند و Running Man اولین گزینه است. اگر Infinite Challenge، 2 Days 1 Night، Knowing Bros و I Live Alone را هم کنارش بگذارید، تقریباً همه سبک‌های کمدی تلویزیون کره را دیده‌اید: شوی بازی، چالش‌های آشفته، سفر جاده‌ای، تاک‌شو و زندگی روزمره.

انتخاب را به این بسپارید که چه چیزی شما را می‌خنداند، نه اینکه کدام شو معروف‌تر است. در ادامه می‌خوانید هر شو واقعاً چه می‌کند، چرا صفحه پر از نوشته‌های رنگی است، چرا آیدل‌های کی‌پاپ در همه‌شان ظاهر می‌شوند و از خارج کره کجا تماشا کنید.

نکات کلیدی

  • Running Man (شبکه SBS، از 2010) ساده‌ترین نقطه شروع است: هر قسمت یک بازی است و به هیچ پیش‌زمینه‌ای نیاز ندارید.
  • Infinite Challenge در سال 2018 روی MBC تمام شد، اما قسمت‌های قدیمی‌اش هنوز مرجع بیشتر کمدی‌های تفریحی کره است.
  • متن‌های رنگارنگ روی صفحه «جامَک» (자막) نام دارند و لایه‌ای از شوخی‌اند که تدوینگران اضافه می‌کنند. ترجمه‌ای که آن‌ها را حذف کند نصف کمدی را از دست می‌دهد.
  • هیچ سرویسی همه شوها را در خارج از کره ندارد. Netflix، Viki، KOCOWA+ و کانال‌های یوتیوب شبکه‌ها را در JustWatch برای کشور خودتان چک کنید.

برنامه تفریحی کره‌ای (예능) یعنی چه؟

در کره به برنامه تفریحی می‌گویند یِ‌نونگ (예능)، مخفف واژه‌ای به معنی سرگرمی. هر برنامه بدون فیلمنامه کامل یا نیمه‌فیلمنامه‌ای که دور یک گروه ثابت از کمدین‌ها، بازیگرها و خواننده‌ها بچرخد، یِ‌نونگ حساب می‌شود: بازی، سفر، آشپزی، گپ زدن یا فقط زندگی روزمره جلوی دوربین.

تفاوت اصلی با رئالیتی‌شوهای آمریکایی در لحن است. رئالیتی آمریکایی اغلب روی تنش میان غریبه‌ها حرکت می‌کند. یِ‌نونگ کره روی گروهی ثابت با نقش‌های جاافتاده می‌چرخد: رهبر قابل‌اتکا، آن که همیشه می‌بازد، کوچک‌ترین عضو (مَنِه، 막내) که سر به سرش می‌گذارند و آن که پنهانی رقابتی است. بینندگان هفته‌به‌هفته برمی‌گردند تا برخورد همین شخصیت‌ها را ببینند.

بیشتر شوهای کلاسیک از قالبی درآمدند که کره‌ای‌ها اسمش را «ریال وَرایتی» (리얼 버라이어티) گذاشته‌اند: به بازیگران همه پیچ‌وتاب‌ها از قبل گفته نمی‌شود، کارگردان (PD) تله و ماموریت می‌گذارد و تدوین روی واکنش‌های واقعی تکیه دارد. بسیاری از این شوها آخر هفته و در ساعات اولیه شب پخش می‌شوند، یعنی زمان تماشای خانوادگی، برای همین شوخی‌ها بیشتر تمیز و اسلپ‌استیکی است.

فرق برنامه تفریحی با تاک‌شو و دراما چیست؟

درامای کره‌ای داستان کاملاً نوشته‌شده با تعداد مشخصی قسمت است. یک شوی تفریحی می‌تواند ده سال یا بیشتر ادامه پیدا کند و اعضایش عوض شوند. تاک‌شو هم داخل همین ژانر جا دارد، اما حتی آن‌ها، مثل Knowing Bros، شبیه بازی و اسکچ ساخته شده‌اند، نه مصاحبه‌ای که میزبان پشت میز با مهمان انجام می‌دهد. اگر در تلویزیون کره تازه‌وارد هستید، راهنمای کِی‌دراما برای مبتدی‌ها سمت نوشته‌شده ماجرا را پوشش می‌دهد.

بهترین برنامه‌های تفریحی کره‌ای برای مبتدی‌ها: 5 شو کلاسیک

این پنج شو همان‌هایی‌اند که بینندگان کره‌ای مدام به آن‌ها ارجاع می‌دهند و تقریباً همه سبک‌هایی را که بعداً می‌بینید پوشش می‌دهند. قبل از رفتن سراغ تک‌تک‌شان، مقایسه سریعشان این است.

شو شبکه شروع پخش قالب اگر دوست دارید… از کجا شروع کنید
Running Man (런닝맨) SBS 2010 شوی بازی با تعقیب و ماموریت بازی‌های پرسرعت، کمدی فیزیکی هر قسمتی که مهمانی آشنا دارد
Infinite Challenge (무한도전) MBC 2005 (پایان 2018) چالش‌های هفتگی عجیب و پروژه‌های بزرگ کمدی اسکچ، داستان‌های بلندمدت جشنواره آهنگش و پروژه‌های ویژه
2 Days 1 Night (1박 2일) KBS2 2007 سفر جاده‌ای در کره با بازی‌های شانسی سفر، غذا، مناظر روستایی ابتدای هر فصل
Knowing Bros (아는 형님) JTBC 2015 تاک‌شو و بازی با تم کلاس درس شوخی و تیکه‌انداختن، مهمان‌های کی‌پاپ قسمتی با گروه آیدل مورد علاقه‌تان
I Live Alone (나 혼자 산다) MBC 2013 مشاهده‌ای: زندگی روزمره سلبریتی‌ها روتین‌های واقعی و دلنشین هر قسمت؛ هر بخش مستقل است

Running Man (런닝맨): مطمئن‌ترین انتخاب اول

Running Man در سال 2010 روی SBS شروع شد و احتمالاً شناخته‌شده‌ترین شوی تفریحی کره‌ای خارج از کره است. بازی امضای آن حذف با برچسب اسم است: هر بازیکن یک برچسب اسم پشت لباسش دارد و وقتی کسی برچسب شما را بکند، از بازی بیرون می‌روید. دور و بر این بازی، مسابقه، ماموریت تیمی، خیانت و مجازات بازنده‌ها قرار دارد.

چرا برای مبتدی‌ها خوب است؟ هر قسمت بازی مستقلی با قوانین روشن است و بدون دانستن تاریخچه بازیگران هم دنبال می‌شود. کمدی فیزیکی‌اش هم از بازی با کلمات بهتر ترجمه می‌شود. عیبش حجم است: صدها قسمت دارد و ترکیب بازیگرانش طی سال‌ها عوض شده، پس سعی نکنید به ترتیب ببینید. قسمت‌هایی را انتخاب کنید که مهمانش را می‌شناسید.

Infinite Challenge (무한도전): شوی سازنده تفریحی مدرن کره

Infinite Challenge از 2005 تا 2018 روی MBC پخش شد و خیلی از بینندگان کره‌ای هنوز آن را بزرگ‌ترین شوی این ژانر می‌دانند. گروهی از مردانی که خودشان را «زیر متوسط» می‌نامیدند، چالش‌هایی را پیش می‌گرفتند که گاهی مسخره بود و گاهی جاه‌طلبانه: مسابقه کشتی، پروژه تقویم و جشنواره‌ای از آهنگ که بازیگران را کنار موسیقی‌دان‌های حرفه‌ای می‌گذاشت.

برای تازه‌وارد از Running Man سخت‌تر است، چون کمدی‌اش به شوخی‌های درونی و بازی با کلمات ساخته‌شده طی سال‌ها تکیه دارد. از قسمت‌های پروژه‌های بزرگ شروع کنید که هدف روشن دارند و مستقل‌اند. بعد از پایان شو، تهیه‌کننده‌اش Kim Tae-ho و مجری‌اش Yoo Jae-suk برای MBC برنامه Hangout with Yoo (놀면 뭐하니?) را ساختند که بخشی از همان روحیه را دارد.

2 Days 1 Night (1박 2일): کره به شکل سفر جاده‌ای

2 Days 1 Night روی KBS2 از 2007 شروع شد و بازیگرانش را به سفرهای یک‌شبه به شهرها، جزیره‌ها و کوه‌های سراسر کره می‌فرستد. موتور شو بُک‌بول‌بُک (복불복) است، بازی‌های شانسی که تعیین می‌کنند چه کسی شام می‌خورد و چه کسی بیرون می‌خوابد. بازنده‌ها گاهی شب را در چادر گذرانده‌اند و برنده‌ها در اتاقی گرم خوابیده‌اند.

اگر می‌خواهید کره را بیرون از سئول ببینید، این شو انتخاب شماست: غذای محلی، دهکده‌های ماهیگیری کوچک و مناظر روستایی. شو در چند فصل با بازیگران متفاوت ادامه پیدا کرده، پس از ابتدای فصل شروع کنید، نه از وسطش.

Knowing Bros (아는 형님): تاک‌شویی که لباس کلاس درس پوشیده

Knowing Bros از 2015 روی JTBC، یک شبکه کابلی، پخش می‌شود. دکور آن کلاس دبیرستان است، بازیگران نقش دانش‌آموز را دارند و مهمان هر هفته به‌عنوان «دانش‌آموز انتقالی» می‌آید و با یک آزمون درباره زندگی‌اش خودش را معرفی می‌کند. نکته‌ای که خارجی‌ها باید بدانند: همه با هر سن و جایگاهی به شکل بانمال (반말) حرف می‌زنند، یعنی کره‌ای غیررسمی.

در زبانی که صحبت غیررسمی با آدم بزرگ‌تر معمولاً بی‌ادبی است، همین قانون بخش بزرگی از کمدی را می‌سازد. (توضیح ما درباره اینکه چرا یادگیری احترام‌های زبان کره‌ای سال‌ها طول می‌کشد نشان می‌دهد چرا این موضوع این‌قدر مهم است.) چون گروه‌های کی‌پاپ زیاد به این شو می‌آیند، ساده‌ترین پل برای طرفداران موسیقی است.

I Live Alone (나 혼자 산다): شوی دنج

I Live Alone روی MBC از 2013 شروع شد و سلبریتی‌هایی را دنبال می‌کند که تنها زندگی می‌کنند و روزهای معمولی دارند: آشپزی، نظافت، ورزش، دیدن خانواده. اعضای ثابت در استودیو فیلم‌ها را تماشا و واکنش نشان می‌دهند، پس هم کلیپ را می‌بینید و هم تفسیر همزمان.

کره‌ای‌ها این نوع شو را گوانچال یِ‌نونگ (관찰 예능) می‌نامند، یعنی تفریحی مشاهده‌ای. هیچ‌کدام از هرج‌ومرج Running Man را ندارد و جذابیتش همین است: چیزی است که آخر یک روز طولانی روشن می‌کنید و هر بخشش مستقل کار می‌کند.

روستایی آرام در حومه کره میان کوه‌های سبز، همان نوع مکانی که شوهای سفر جاده‌ای به آن می‌روند.
عکس: 140807 유재석 01 از Park Dae ung، CC BY 4.0

اول کدام شوی تفریحی کره‌ای را ببینیم؟

شو را با نوع کمدی‌ای که از قبل دوست دارید تطبیق دهید. خلاصه‌اش این است.

  • شوی بازی یا هرج‌ومرج به سبک Taskmaster دوست دارید: Running Man و بعد Infinite Challenge.
  • محتوای سفر و غذا می‌بینید: 2 Days 1 Night و بعد شوهای آشپزی و سفر tvN که پایین‌تر آمده‌اند.
  • برای کی‌پاپ آمده‌اید: Knowing Bros و بعد شوهای آیدل‌محور.
  • چیزی آرام برای پس‌زمینه می‌خواهید: I Live Alone.
  • عاشق کمدی اسکچ و شوخی‌های طولانی‌مدت هستید: Infinite Challenge، با این پذیرش که بعضی شوخی‌ها به زمینه نیاز دارند.

یک مثال عملی: هفته اول شما

فرض کنید چند گروه کی‌پاپ را می‌شناسید اما هرگز تلویزیون کره ندیده‌اید. با قسمتی از Knowing Bros شروع کنید که گروه مورد علاقه‌تان مهمان آن است، چون از قبل به مهمان‌ها اهمیت می‌دهید. بعد یک قسمت Running Man با مهمان آیدل ببینید تا بازیگران ثابت را از طریق کسی آشنا بشناسید. اگر بیشتر به بازیگران ثابت خندیدید تا مهمان‌ها، آماده شوهایی هستید که اصلاً مهمان سلبریتی ندارند، مثل 2 Days 1 Night. سه قسمت بعد می‌دانید کدام سبک مال شماست.

چرا شوهای تفریحی کره‌ای پر از زیرنویس و متن روی صفحه‌اند؟

متن‌های رنگی، ایموجی‌ها و افکت‌های صوتی که همه‌جا ظاهر می‌شوند جامَک (자막) نام دارند، یعنی زیرنویس یا کپشن. تیم تدوین بعد از فیلمبرداری آن‌ها را اضافه می‌کند و برای بینندگان کم‌شنوا نیستند. لایه‌ای از کمدی‌اند: تدوینگرها روی صورت مقصر یکی از بازیگران برچسب می‌زنند، دروغی را نشان می‌دهند، مونولوگ درونی ساختگی اضافه می‌کنند یا روی اشتباهی کوچک تیتری دراماتیک می‌گذارند.

کپشن‌گذاری سنگین در دهه 2000 به سبک تعریف‌کننده تفریحی کره تبدیل شد و معمولاً می‌گویند Infinite Challenge آن را از همه جلوتر برد. امروز آن‌قدر استاندارد شده که شوی بدون آن برای بیننده کره‌ای ناتمام به نظر می‌رسد.

وقتی با زیرنویس انگلیسی تماشا می‌کنید این یعنی چه؟

با دو لایه متن سروکار دارید: آنچه آدم‌ها می‌گویند و آنچه تدوینگرها روی صفحه نوشته‌اند. ترجمه‌های خوب هر دو را پوشش می‌دهند، معمولاً با گذاشتن ترجمه کپشن کنار متن اصلی. ترجمه‌های ضعیف‌تر جامَک را رد می‌کنند و اغلب نقطه اوج شوخی همان‌جا بوده. اگر صحنه‌ای عجیب بی‌مزه بود، مکث کنید و ببینید کپشن ترجمه‌شده‌ای را از دست نداده‌اید.

بازی با کلمات قربانی دیگر است. شوهای تفریحی کره پر از جناس، کوته‌نوشت و زبان محاوره‌اند. کمی آشنایی با زبان کمک می‌کند. فهرست 25 واژه کره‌ای از کی‌دراماها بسیاری از واژه‌هایی را پوشش می‌دهد که در شوهای تفریحی هم می‌آیند، مثل دِبَک (대박، «عالی») و مَنِه.

چرا زیرنویس هواداری این‌قدر مهم است؟

سال‌ها بسیاری از شوها نسخه رسمی انگلیسی نداشتند و طرفداران خودشان ترجمه می‌کردند. این فرهنگ جامعه‌محور هنوز در سرویس‌هایی مثل Rakuten Viki زنده است، جایی که زیرنویسرهای داوطلب روی قسمت‌ها کار می‌کنند، و در ترجمه‌های هواداری که آنلاین پخش می‌شوند. وقتی انتخاب دارید، زیرنویس رسمی یا بازبینی‌شده توسط جامعه بیشترین احتمال را دارد که کپشن‌ها را هم مثل گفتار ترجمه کرده باشد.

چرا آیدل‌های کی‌پاپ به این همه شوی تفریحی می‌آیند؟

چون شوی تفریحی تبلیغ است. وقتی گروهی کی‌پاپ کامبک (컴백، انتشار اثر جدید و دوره تبلیغ اطرافش) دارد، آژانسش اعضا را به برنامه‌های موسیقی، رادیو و شوهای تفریحی می‌فرستد تا به بینندگانی برسد که هنوز گروه را دنبال نمی‌کنند. یک حضور بامزه در یک شوی تفریحی می‌تواند کسانی را جذب کند که یک موزیک‌ویدیو هرگز جذب نمی‌کرد.

برعکسش هم صادق است. شوها آیدل می‌خواهند چون طرفدارانشان قسمت‌ها را می‌بینند، کلیپ می‌کنند و پخش می‌کنند. Knowing Bros و Running Man به‌طور مرتب مهمان آیدل دارند و شوهایی هم هستند که کاملاً روی آیدل‌ها ساخته شده‌اند، مثل Weekly Idol که از 2011 شروع شد.

آیدل‌ها چه چیزی به دست می‌آورند؟

شخصیت. روی صحنه آیدل‌ها اجراکننده‌هایی بی‌نقص‌اند. در شوی تفریحی بازی را می‌بازند، رقصشان را خراب می‌کنند و شوخی می‌کنند و طرفدارها همین‌طور به تک‌تک اعضا دل می‌بندند. بعضی گروه‌ها هم برای طرفدارانشان سری شوی تفریحی خودشان را می‌سازند، مثل Run BTS! از BTS و Going Seventeen از Seventeen که از همان فرمول بازی و ماموریت پیروی می‌کنند.

فراتر از 5 شو: قالب‌های تفریحی کره‌ای که بعداً سراغشان بروید

وقتی سبک خودتان را پیدا کردید، بر اساس قالب جلو بروید، نه محبوبیت. این‌ها شوها و سری‌های جاافتاده‌ای‌اند که هرکدام گوشه‌ای متفاوت از ژانر را نمایندگی می‌کنند.

شوهای زندگی آرام و آشپزی

تهیه‌کننده Na Young-seok رشته‌ای از موفقیت‌های tvN ساخت که بازی را با آرامش عوض کردند: Three Meals a Day (삼시세끼، از 2014) بازیگران را مجبور می‌کند همه وعده‌ها را در روستا از صفر بپزند و Youn’s Kitchen (윤식당، 2017) بازیگرانی را دنبال می‌کند که در خارج از کشور یک رستوران کوچک کره‌ای می‌گردانند. کره‌ای‌ها به این‌ها تفریحی «شفابخش» می‌گویند. اگر I Live Alone به دلتان نشست، اینجا مناسب است.

سفر و شوهای بازی پرهرج‌ومرج

New Journey to the West (신서유기، tvN، از 2015)، آن هم از Na Young-seok، سفر را با بازی‌های بی‌امان ترکیب می‌کند و بعد از Running Man یا 2 Days 1 Night قدم طبیعی بعدی است. Amazing Saturday (놀라운 토요일، tvN، 2018) بازیگران را وادار می‌کند برای گرفتن غذا متن آهنگ‌ها را حدس بزنند که برای دوستداران موسیقی سرگرم‌کننده است.

تاک‌شو و شوهای مصاحبه

You Quiz on the Block (유 퀴즈 온 더 블럭، tvN، 2018) با مصاحبه مجری‌ها با آدم‌های عادی در خیابان شروع شد و بعد به مهمان‌های استودیو رسید. از Knowing Bros آرام‌تر و احساسی‌تر است.

رئالیتی کره‌ای ساخت Netflix

تولیدات کره‌ای خود Netflix، مثل Single’s Inferno (2021)، رئالیتی دوست‌یابی، و Physical: 100 (2023)، مسابقه تناسب اندام، از نظر قالب به رئالیتی غربی نزدیک‌ترند. اغلب اولین شوهای بدون فیلمنامه کره‌ای‌اند که مردم خارج می‌بینند. خوب‌اند، اما یِ‌نونگ کلاسیک نیستند، پس ژانر را فقط از روی آن‌ها قضاوت نکنید.

اتاق نشیمن مرتب یک آپارتمان کوچک در سئول شب‌هنگام، شبیه خانه‌هایی که در شوهای تفریحی مشاهده‌ای نشان داده می‌شود.
عکس: Race Start! Running Man Fan Meeting Asia Tour 2014 Season 2 (15060382753) از Vernon Chan از کوالالامپور، مالزی، CC BY 2.0

تماشای شوهای تفریحی کره‌ای از خارج کره: کجا ببینیم؟

حقوق پخش مدام عوض می‌شود و از کشوری به کشور دیگر فرق دارد، پس همه موارد زیر را فهرست جاهایی بدانید که باید چک کنید، نه قولی که یک شو همین امروز آنجاست.

  • Netflix: رئالیتی‌های اورجینال کره‌ای خودش را دارد و در بعضی مناطق شوهای تفریحی لایسنس‌شده هم دارد. عنوان را در منطقه خودتان جستجو کنید.
  • Rakuten Viki: سرویس استریمی که به محتوای آسیایی و زیرنویس جامعه‌محور به زبان‌های مختلف شناخته می‌شود.
  • KOCOWA+: سرویسی با پشتوانه سه شبکه اصلی کره، KBS، MBC و SBS، که بیشتر برای بینندگان قاره آمریکا ساخته شده. اگر در محل زندگی شما فعال باشد، مستقیم‌ترین راه به شوهای شبکه‌هاست.
  • کانال‌های رسمی یوتیوب: شبکه‌ها و خود شوها کلیپ، هایلایت و گاهی قسمت کامل می‌گذارند، به‌طور فزاینده با زیرنویس انگلیسی.

تماشا در سایت‌های غیررسمی قانونی است؟

سایت‌های استریم بدون مجوز به شبکه‌ها پولی نمی‌دهند، اغلب تبلیغات پر از بدافزار دارند و مکرر از زیرنویس ماشینی استفاده می‌کنند که کپشن‌ها را کاملاً از دست می‌دهد. کلیپ‌های رسمی یوتیوب راه رایگان و قانونی برای امتحان یک شو قبل از پرداخت برای سرویس کامل‌اند.

اشتباهات رایج در شروع تماشای شوهای تفریحی کره‌ای

بیشتر کسانی که از شوهای تفریحی کره‌ای زده می‌شوند یکی از این اشتباهات را می‌کنند. از آن‌ها دوری کنید تا قسمت اولتان بهتر بنشیند.

  1. شروع از قسمت 1 یک شوی طولانی. قسمت‌های اول شوهایی که سال‌ها ادامه داشته‌اند اغلب خام به نظر می‌رسند و بازیگرانشان فرق می‌کند. از یک قسمت اخیر یا ویژه‌برنامه پرتوصیه شروع کنید و اگر گرفتار شدید برگردید عقب.
  2. ول کردن در تیتراژ. قسمت‌ها اغلب بخش اول را صرف چیدن قوانین و سر به سر گذاشتن بازیگران می‌کنند. کمدی معمولاً وقتی بازی‌ها شروع می‌شوند بالا می‌گیرد.
  3. نادیده گرفتن کپشن‌ها. اگر زیرنویستان فقط گفتار را ترجمه می‌کند، شوخی‌های تدوینگرها را از دست می‌دهید. نسخه‌ای را انتخاب کنید که جامَک را ترجمه می‌کند.
  4. انتظار ترجمه شدن همه شوخی‌ها. جناس و شوخی‌های مبتنی بر احترام و سن همیشه منتقل نمی‌شوند. به واکنش‌ها بخندید؛ آن بخش به هر زبانی کار می‌کند.
  5. قضاوت ژانر بر اساس یک قالب. اگر Running Man بیش از حد پرسروصداست، I Live Alone را امتحان کنید. به اندازه پخش ورزشی و کانال آشپزی با هم فرق دارند.

FAQ

محبوب‌ترین شوی تفریحی کره‌ای در خارج از کره کدام است؟

Running Man عموماً شناخته‌شده‌ترین شوی تفریحی کره‌ای بیرون از کره است، با کمک قالب ساده بازی و مهمان‌های سلبریتی مکرر. در خود کره، Infinite Challenge اغلب به‌عنوان تأثیرگذارترین نام برده می‌شود. رتبه‌بندی دائمی و یگانه‌ای وجود ندارد، پس «محبوب‌ترین» را برای بینندگان بین‌المللی Running Man بدانید.

آیا باید شوهای تفریحی کره‌ای را به ترتیب ببینم؟

نه. بیشتر قسمت‌ها مستقل‌اند، به‌ویژه در Running Man، Knowing Bros و I Live Alone. Infinite Challenge و 2 Days 1 Night کمی بیشتر به دیدن پشت‌سرهم می‌ارزند، اما آن‌جا هم می‌توانید از یک ویژه‌برنامه یا ابتدای یک فصل شروع کنید.

آیا Infinite Challenge هنوز پخش می‌شود؟

نه، Infinite Challenge در 2018 روی MBC تمام شد. تهیه‌کننده‌اش Kim Tae-ho و مجری‌اش Yoo Jae-suk بعدها Hangout with Yoo را روی MBC راه انداختند. قسمت‌ها و کلیپ‌های قدیمی Infinite Challenge هنوز زیاد دیده می‌شوند؛ کانال‌های رسمی MBC یا JustWatch را برای اینکه در کشورتان کجا موجودند چک کنید.

چرا شوهای تفریحی کره‌ای این‌قدر متن روی صفحه دارند؟

این متن جامَک (자막) نام دارد و تدوینگرها بعد از فیلمبرداری به‌عنوان لایه کمدی اضافه می‌کنند: برچسب، افکار ساختگی، افکت صوتی و تیترهای واکنشی. در دهه 2000 به نشانه شاخص شوهای تفریحی کره تبدیل شد. نسخه‌های ترجمه‌شده وقتی بهترند که این متن را هم مثل دیالوگ پوشش دهند.

در آمریکا شوهای تفریحی کره‌ای را با زیرنویس انگلیسی از کجا ببینم؟

KOCOWA+ را چک کنید که KBS، MBC و SBS پشتوانه آن‌اند، به‌علاوه Rakuten Viki و Netflix و کانال‌های رسمی یوتیوب شبکه‌ها برای کلیپ‌ها. موجودی تغییر می‌کند، پس قبل از اشتراک گرفتن شو را در JustWatch با انتخاب آمریکا جستجو کنید.

یِ‌نونگ یعنی چه؟

یِ‌نونگ (예능) واژه کره‌ای برای سرگرمی و برنامه‌های تفریحی است. شوی یِ‌نونگ هر برنامه بدون فیلمنامه یا با فیلمنامه سبک است که دور بازی، سفر، گفتگو یا زندگی روزمره ساخته شده. درباره اجراکننده‌ها هم می‌شنوید که «حس وَرایتی» دارند، یعنی غریزه‌ای طبیعی برای زمان‌بندی کمدی در این شوها.

بعد از اولین شوی تفریحی چه ببینیم؟

به شوی انتخابی‌تان سه قسمت فرصت بدهید. اگر گرفت، مدتی با آن بمانید، چون نتیجه تماشای شوهای تفریحی کره آشنا شدن با بازیگران است. اگر نگرفت، قالب را عوض کنید و ول نکنید: از هرج‌ومرج به آرامش (Running Man به I Live Alone)، از تاک‌شو به سفر (Knowing Bros به 2 Days 1 Night) یا از کلاسیک به رئالیتی به سبک Netflix.

بعد آدم‌ها را دنبال کنید. وقتی یکی از بازیگران شما را خنداند، شوهای دیگرش را پیدا کنید؛ سرگرم‌کننده‌های کره مدام بین برنامه‌ها جابه‌جا می‌شوند و مجری مورد علاقه بهترین راهنما برای سری بعدی است. برای برنامه پخش، فصل‌های جدید و ترکیب بازیگران به سایت رسمی شبکه یا کانال رسمی یوتیوب شو بروید، چون این‌ها زودتر از هر راهنمایی تغییر می‌کنند. و اگر شوخی‌ها شما را به خود زبان علاقه‌مند کرد، راهنمای ما برای یادگیری زبان کره‌ای قدم بعدی خوبی است.

مفید بود؟ با دیگران به اشتراک بگذاریدXFacebookLINEWhatsAppTelegram

مطالب مرتبط

Sources k-korea.blog

قیمت‌ها، ساعت کاری و موجودی تغییر می‌کنند. پیش از خرید یا سفر، صفحه رسمی را بررسی کنید.

نویسنده Korea

Korea را یک کره‌ای ساکن سئول اداره می‌کند. هر روز نگاه می‌کنم مردم اینجا چه جست‌وجو می‌کنند، چه می‌خرند، چه می‌خورند و چه می‌بینند، و آن را به ۴۰ زبان توضیح می‌دهم. بدون پست تبلیغاتی پولی.