11 मिनेट पढाइ
कोरियन आर्मी स्टू (बुदे चिगे, 부대찌개) १९५३ पछि जन्मिएको स्पाम, ससेज र र्यामेन हालिएको पिरो हटपट हो। कोरियाली युद्धपछिका वर्षमा अमेरिकी सैन्य अड्डाबाट आएको प्रशोधित मासु किमचीको झोलमा पर्यो, र आज पनि यो कोरियाको सबैभन्दा लोकप्रिय चिगे (स्टू) मध्ये एक हो। एउटा स्पामको क्यान, एक प्याकेट इन्स्ट्यान्ट र्यामेन र कुनै पनि कोरियन ग्रोसरीमा पाइने सामग्रीले घरमै करिब ३५ मिनेटमा बनाउन सकिन्छ।
मुख्य कुरा
- बुदे (부대) को अर्थ सैन्य एकाइ वा अड्डा हो र चिगे (찌개) को अर्थ स्टू हो, त्यसैले नामको सीधा अर्थ “अड्डाको स्टू” हुन्छ।
- यो परिकार १९५०-५३ को कोरियाली युद्धपछि अमेरिकी सैन्य अड्डा वरिपरि जन्मियो, र सोलको उत्तरमा पर्ने उइजोङबुमा आज पनि बुदे चिगे रेस्टुरेन्टहरूको पूरै सडक छ।
- आधारभूत सूत्र भनेको क्यानमा आउने ह्याम, ससेज, किमची र गोचुगारु (कोरियन खुर्सानीको धुलो) को झोल हो, र अन्तिमका ३ मिनेटमा इन्स्ट्यान्ट र्यामेन हालिन्छ।
- कोरियाबाहिर सबै मुख्य सामग्री H Mart जस्ता कोरियन ग्रोसरी वा अनलाइनमा पाइन्छ, र स्पाम अमेरिकाका प्रायः सुपरमार्केटमै हुन्छ।
यस लेखमा
- कोरियन आर्मी स्टू (बुदे चिगे) भनेको के हो?
- बुदे चिगे कहाँबाट आयो: स्पाम, ससेज र अमेरिकी अड्डा
- कोरियालीले किन अझै कोरियन आर्मी स्टू मन पराउँछन्
- बुदे चिगेमा के-के हुन्छ: सामग्री र विदेशमा विकल्प
- उइजोङबु शैली र सोङतान शैली: दुई मुख्य घराना
- घरमै बुदे चिगे (부대찌개) कसरी बनाउने
- कोरियाबाहिर बुदे चिगेका सामग्री कहाँ किन्ने
- कोरियन आर्मी स्टू बनाउँदा हुने सामान्य गल्ती
- कोरियामा बुदे चिगे कहाँ खाने: उइजोङबु र अन्य ठाउँ
- FAQ
- बुदे चिगेपछि के पकाउने वा खाने
- सम्बन्धित लेखहरू
कोरियन आर्मी स्टू (बुदे चिगे) भनेको के हो?
बुदे चिगे सबैले मिलेर खाने हटपट हो। चौडा र छिचेलो भाँडोमा कच्चा सामग्री मिलाएर राखिन्छ, बीचमा पिरो मसला हालिन्छ, किनारतिर स्टक खन्याइन्छ, र टेबलमै राखिएको पोर्टेबल बर्नरमा उमालिन्छ। पकिँदै गर्दा सबैजना एउटै भाँडोबाट खान्छन्, छेउमा भातको कचौरा हुन्छ।
यसमा पर्ने सामग्री दुई खानपान संस्कृतिको भेट हो। एकातिर कोरियाली आधार छन्: पाकेको किमची, गोचुगारु, गोचुजाङ (किण्वित खुर्सानीको पेस्ट), लसुन, टोफु र हरियो प्याज। अर्कातिर अमेरिकी प्रशोधित खाना: स्पाम, हटडग, कहिलेकाहीँ बेक्ड बिन्स र माथि पग्लिने एक स्लाइस अमेरिकन चिज। झोलमा धुवाँको स्वाद, नुनिलोपन, किमचीको अमिलोपन र मध्यम पिरो हुन्छ, र ह्यामको बोसोले अधिकांश कोरियन स्टूभन्दा बढी गाढापन दिन्छ।
सबैभन्दा बढी कुरा हुने भाग अन्त्यमा आउँछ। अन्तिमतिर भाँडोमा इन्स्ट्यान्ट र्यामेनको एउटा ब्लक हालिन्छ र नुडल्सले घटेको झोल सोस्छ। कोरियामा यो थपलाई सारी (사리) भनिन्छ, अर्थात् मुख्य स्टूमाथि अर्डर गरिने नुडल्स वा अरू थप सामग्रीको भाग।
बुदे चिगे कहाँबाट आयो: स्पाम, ससेज र अमेरिकी अड्डा
कथा भोकबाट सुरु हुन्छ। १९५३ मा युद्धविराम सम्झौताले कोरियाली युद्ध टुंगिएपछि दक्षिण कोरिया संसारकै गरिब देशमध्ये एक थियो, र मासु धेरै परिवारले विरलै देख्ने विलासिता थियो। अमेरिकी सेना ठूलो संख्यामा बसिरह्यो, र उनका अड्डामा वरिपरिका सहरमा नभएको कुरा प्रशस्त थियो: क्यानमा राखिएको र प्रशोधित मासु।
त्यो खाना कोरियाली भान्सामा केही बाटोबाट पुग्यो। केही अड्डाका भान्सामा बाँकी रहेको खाना थियो, केही बढी भएको सामान, र केही PX (अड्डाभित्रको पसल) वरिपरिको कालोबजारबाट आयो। अड्डामा वा नजिकै काम गर्नेहरूले ह्याम, ससेज र बेकन घर लगे, र कोरियाली पकाउनेहरूले जुनसुकै प्रोटिनसँग गर्ने काम नै गरे: किमची, खुर्सानी र पानीसँग भाँडोमा हाले।
सुरुका संस्करण झन् खस्रा थिए
सबैभन्दा पुरानो रूप प्रायः क्कुल्क्कुरी-जुक (꿀꿀이죽) मा पुर्याइन्छ, जसको अर्थ लगभग “घुर्घुर दलिया” हो। अड्डाका भान्साबाट आएका जे पायो त्यही मिसाएर उमालिएको यो बाँच्नका लागि खाइने खाना थियो, र वृद्ध कोरियालीले आज पनि त्यसरी नै सम्झन्छन्। अर्थतन्त्र सुध्रँदै जाँदा बाँकी टुक्रा हटेर नखोलिएका क्यान र प्याकेटले स्थान लिए, र परिकार आजका मानिसले अर्डर गर्ने सफा स्टूमा स्थिर भयो।
किन विशेष गरी स्पाम?
स्पाम, सन् १९३७ देखि अमेरिकी कम्पनी Hormel ले बनाउँदै आएको क्यानको सुँगुरको मासु, अमेरिकी सेनाको राशनको मुख्य सामान थियो। यसलाई रेफ्रिजेरेटर चाहिँदैन थियो, वर्षौं टिक्थ्यो र पूरै भाँडो स्वादिलो बनाउन पुग्ने नुनिलो र बोसोयुक्त थियो। कोरियामा यो पछिका दशकमा कालोबजारबाट सुपरमार्केटका कुनामा सर्यो। स्पामको गिफ्ट सेट कोरियन चन्द्र नयाँ वर्ष सोलाल र शरद ऋतुको फसल चाड चुसोकमा सामान्य उपहार बन्यो, जसले क्यानको ह्याम कति पूर्ण रूपमा अपनाइयो भन्ने देखाउँछ।
जोन्सन-तङ भनेको के हो?
सोलको योङसान क्षेत्रमा, पूर्व मुख्य अमेरिकी ग्यारिसन वरिपरि, यस स्टूको एउटा संस्करण जोन्सन-तङ (존슨탕) भनेर चिनिन्छ। चर्चित कथाले यो नाम सन् १९६६ मा अमेरिकी राष्ट्रपति लिन्डन बी. जोन्सनको कोरिया भ्रमणसँग जोड्छ, तर त्यो सम्बन्ध अभिलेखमा रहेको तथ्य होइन, लोककथा मात्र हो। जोन्सन-तङमा उइजोङबु शैलीभन्दा मासु बढी र किमची कम हुन्छ।

कोरियालीले किन अझै कोरियन आर्मी स्टू मन पराउँछन्
गरिबीबाट जन्मिएको परिकार मानिसले अझ राम्रो खाना किन्न सक्ने भएपछि हराउला भन्ने लाग्न सक्छ। बुदे चिगेले उल्टो गर्यो। आज अफिसका कर्मचारीले लन्चमा, विद्यार्थीले कक्षापछि र परिवारले सप्ताहन्तमा खान्छन्, र यो इन्स्ट्यान्ट नुडल्सका स्वाद र सुविधा स्टोरका मिल किटमा समेत भेटिन्छ।
एउटा कारण स्वाद हो। किण्वित किमची, खुर्सानी र बोसोयुक्त नुनिलो प्रशोधित मासुको मिश्रणले राम्रो चिली डगले जस्तै तलतल जगाउँछ, र अन्त्यको र्यामेनले एउटै भाँडोलाई पूरा खाना बनाउँछ। यो बनाउन सस्तो छ र बिगार्न लगभग असम्भव छ, त्यसैले होस्टल र पहिलो डेराको क्लासिक परिकार हो।
अर्को कारण सामाजिक हो। कोरियन खानपान टेबलको बीचबाट बाँडेर खाने संस्कृतिमा बनेको छ, र उम्लिरहेको हटपट समूहको भोजको स्वाभाविक केन्द्र हो। सहकर्मीसँगको अनौपचारिक खानाका लागि बुदे चिगे सामान्य रोजाइ हो (हाम्रो कोरियन कार्य संस्कृति र होएसिक (सहकर्मी भोज) गाइड हेर्नुहोस्), किनभने यो पेट भर्ने खाना हो, सोजुसँग मिल्छ र अलग-अलग अर्डरमा कसैले सहमत हुनुपर्दैन।
यसले स्मृति पनि बोक्छ। वृद्ध कोरियालीका लागि यो युद्धपछिका कठिन दशकको सम्झना हो। युवाका लागि यो केवल आरामदायी खाना हो। त्यही दोहोरो अर्थ यो परिकार टिकिरहनुको ठूलो कारण हो।
बुदे चिगेमा के-के हुन्छ: सामग्री र विदेशमा विकल्प
एउटै आधिकारिक रेसिपी छैन, तर अधिकांश भाँडोमा उही मुख्य सामग्री हुन्छन्। प्रत्येकले के काम गर्छ र तपाईंको देशमा नपाइए के प्रयोग गर्ने भन्ने तल छ।
| सामग्री | के काम गर्छ | कोरियाबाहिर सजिलो विकल्प |
|---|---|---|
| स्पाम वा क्यानको ह्याम | नुन, बोसो र विशेष धुवाँको स्वाद | कुनै पनि क्यानको लन्चियन मीट, वा कम नुनको स्पाम |
| ससेज (भिएना ससेज वा हटडग) | टोक्दा चट्किने बनावट र थप धुवाँको स्वाद | कुनै पनि फ्रankफर्टर, ककटेल ससेज वा स्मोक्ड किएल्बासा |
| पाकेको किमची (묵은지 शैली) | अमिलोपन र गहिराइ | पसलमा किनेको बन्दागोभीको किमची फ्रिजमा थप एक-दुई हप्ता राख्ने |
| गोचुगारु (कोरियन खुर्सानीको धुलो) | चम्किलो रातो रङ र पिरोपन | सीधा विकल्प छैन; नभई नहुँदा हलुका खुर्सानीको धुलोमा चुटकी भर पापरिका |
| गोचुजाङ (किण्वित खुर्सानीको पेस्ट) | गुलियो-नुनिलो गाढापन | धेरैजसो एशियाली ग्रोसरी र अमेरिकाका कतिपय सुपरमार्केटमा टबमा पाइन्छ |
| टोफु | झोल सोस्छ र पिरोपन नरम बनाउँछ | कुनै पनि कडा वा मध्यम कडा टोफु |
| बेक्ड बिन्स | हल्का गुलियोपन, अड्डाको उत्पत्तितर्फ संकेत | टमाटर ससमा क्यानको कुनै पनि बेक्ड बिन्स, वा नहाले पनि हुन्छ |
| अमेरिकन चिजको स्लाइस | झोलमा पग्लँदा क्रिमी बनाउँछ | कुनै पनि प्रोसेस्ड चिज स्लाइस; सफा झोल चाहिए नहाल्ने |
| इन्स्ट्यान्ट र्यामेन | अन्तिम चरण; नुडल्सले झोल सोस्छ | कुनै पनि इन्स्ट्यान्ट नुडल्सको ब्लक, वा कोरियन र्यामेन सारी (सादा नुडल्स प्याक) |
| तक (चामलको केक) | चिबाउने बनावट | कोरियन ग्रोसरीको फ्रोजन स्लाइस वा सिलिन्डर आकारको चामल केक; ऐच्छिक |
अधिकांश रेसिपीले स्वीकारेभन्दा झोलको आधार बढी महत्त्वपूर्ण हुन्छ। कोरियन रेस्टुरेन्टले प्रायः गाईको हड्डीको स्टक वा आन्चोभी-केल्पको स्टक (म्योल्चि युक्सु, 멸치육수) प्रयोग गर्छन्। घरमा कम नुनको चिकन स्टकले धेरै राम्रो नतिजा दिन्छ, र किमची तेज छ भने सादा पानी पनि चल्छ। स्टक कम नुनको लिनुहोस्, किनभने ह्याम, ससेज र किमचीले पहिल्यै प्रशस्त नुन ल्याउँछन्।
उइजोङबु शैली र सोङतान शैली: दुई मुख्य घराना
कोरियालीले बुदे चिगेलाई प्रायः यो जरा गाडेका अड्डाका सहरका नामले क्षेत्रीय शैलीमा बाँड्छन्। भिन्नता खुकुलो छ र हरेक रेस्टुरेन्टले आफ्नै छाप थप्छ, तर मोटामोटी रूपरेखा राम्ररी चिनिएको छ।
| शैली | कहाँबाट आएको | स्वाद कस्तो | सामान्य थप सामग्री |
|---|---|---|---|
| उइजोङबु शैली | उइजोङबु, पूर्व अमेरिकी अड्डा नजिकको सोलको ठीक उत्तरको सहर | सफा, किमची प्रधान झोल; पिरो र अलि अमिलो | किमची, टोफु, हरियो प्याज, र्यामेन; प्रायः चिज हुँदैन |
| सोङतान शैली | सोङतान, सोलको दक्षिणमा पर्ने प्योङटेक सहरमा, अमेरिकी हवाई अड्डा नजिक | धनी र मासुदार झोल, बढी ह्याम र ससेज | चिज, बेक्ड बिन्स, बढी प्रशोधित मासु |
| जोन्सन-तङ | योङसान, मध्य सोल | मासु धेरै, किमची कम, स्टू जस्तो | कीमा मासु, बन्दागोभी, स्लाइस गरिएको ह्याम |
पहिलोपल्ट खानेहरूका लागि पकाउँदै हुनुहुन्छ भने उइजोङबु शैलीको नजिक सुरु गर्नुहोस्। किमचीको झोलले नै यो परिकारलाई कोरियाली बनाउँछ, र चिज टेबलमा पछि पनि थप्न सकिन्छ। चिसो रातका लागि धनी स्वाद चाहिए बिन्स र चिजसहित सोङतान शैली रोज्नुहोस्।
घरमै बुदे चिगे (부대찌개) कसरी बनाउने
- 200 g स्पाम (340 g को क्यानको करिब आधा), 1 cm बाक्लो स्लाइस गरिएको
- 4 वटा भिएना ससेज वा 2 वटा हटडग, छड्के काटिएको
- 1 कप राम्ररी पाकेको बन्दागोभीको किमची, टुक्रा पारिएको
- 1/2 ब्लक कडा टोफु (करिब 150 g), 1 cm बाक्लो स्लाइस गरिएको
- 1/2 प्याज, स्लाइस गरिएको
- 2 वटा हरियो प्याज, 5 cm लामा टुक्रा पारिएको
- 1 कप कोरियन चामलको केक (तक), ऐच्छिक
- 1 मुठी एनोकी वा शिटाके च्याउ
- 3 चम्चा (tbsp) क्यानको बेक्ड बिन्स
- 1 स्लाइस अमेरिकन चिज
- 1 प्याकेट इन्स्ट्यान्ट र्यामेन नुडल्स (सुपको प्याकेट ऐच्छिक)
- 4 कप आन्चोभी-केल्प स्टक वा कम नुनको चिकन स्टक
- 2 चम्चा (tbsp) गोचुगारु (कोरियन खुर्सानीको धुलो)
- 1 चम्चा (tbsp) गोचुजाङ
- 2 चम्चा (tbsp) सोया सस
- 1 चम्चा (tbsp) कुटेको लसुन
- 1 चिया चम्चा (tsp) चिनी
- 1/4 चिया चम्चा (tsp) कुटेको कालोमरिच
- सस बनाउनुहोस्: सानो कचौरामा गोचुगारु, गोचुजाङ, सोया सस, लसुन, चिनी र कालोमरिच मिसाउनुहोस्। अरू तयारी गर्दा खुर्सानीको धुलो नरम होस् भनेर त्यसै राख्नुहोस्।
- चौडा र छिचेलो भाँडोमा सबै सामग्री मिलाएर खण्ड-खण्डमा राख्नुहोस्: किमची, प्याज, टोफु, स्पाम, ससेज, चामलको केक, च्याउ र बेक्ड बिन्स। सस बीचमा चम्चाले राख्नुहोस्।
- स्टक ससमाथि होइन, किनारबाट बिस्तारै खन्याउनुहोस्। तेज आगोमा उमाल्नुहोस्, करिब 5 देखि 7 मिनेट।
- मध्यम आगोमा झारेर 8 देखि 10 मिनेट मसिनो उमाल्नुहोस्, सस समान रूपमा घुलोस् भनेर बेलाबेला झोल सामग्रीमाथि खन्याउँदै। चाख्नुहोस्, गहिराइ कम लागे किमचीको झोल वा सोया ससको थोपा हाल्नुहोस्।
- माथि र्यामेनको ब्लक, हरियो प्याज र चिजको स्लाइस राख्नुहोस्। 2 देखि 3 मिनेट पकाउनुहोस्, चपस्टिकले नुडल्स छुट्याउँदै, ठीक्कको नरम नहुञ्जेल।
- भाँडोबाटै पस्कनुहोस्, सकेसम्म टेबलमा पोर्टेबल बर्नरमा, भापमा पकेको भातका कचौरासँगै। खाँदै गर्दा झोल धेरै घटे थप स्टक हाल्नुहोस्।
कोरियाबाहिर बुदे चिगेका सामग्री कहाँ किन्ने
अमेरिका, क्यानडा, बेलायत र अस्ट्रेलियामा कोरियन वा प्यान-एशियाली ग्रोसरीमा सूचीका सबै सामग्री पाइन्छ। उत्तर अमेरिकाका H Mart जस्ता ठूला चेनमा किमची, गोचुगारु, गोचुजाङ, चामलको केक, कोरियन र्यामेन र सादा र्यामेन सारी एकै पसलमा हुन्छन्। स्पाम, हटडग, बेक्ड बिन्स र अमेरिकन चिज सामान्य सुपरमार्केटमै पाइन्छ।
नजिकै कोरियन ग्रोसरी छैन? गोचुगारु र गोचुजाङ अनलाइनमा व्यापक रूपमा बिक्री हुन्छ, र धेरै सुपरमार्केटले अहिले इन्टरनेशनल आइलमा गोचुजाङ राख्छन्। किमचीका लागि “नापा क्याबेज किमची” लेखिएको जार किन्नुहोस् र फ्रिजमा थप एक-दुई हप्ता राख्नुहोस्। अमिलो किमचीले राम्रो स्टू बनाउँछ, त्यसैले कोरियन पकाउनेहरू सबैभन्दा पुरानो किमची चिगेका लागि जोगाउँछन्।
कुन र्यामेन प्रयोग गर्ने
कुनै पनि इन्स्ट्यान्ट नुडल्सले चल्छ, किनभने स्वाद स्टूले दिन्छ। Nongshim को Shin Ramyun जस्ता कोरियन ब्रान्ड कोरियामा सामान्य रोजाइ हुन्। लामो समय उमालिने भाँडोमा पातलोभन्दा बाक्लो र चिबाउने नुडल्स राम्रो टिक्छ। धेरैले सुपको प्याकेट पूरै छोड्छन्; हाल्ने हो भने सोया सस घटाउनुहोस्।
शाकाहारी र हलुका संस्करण
स्पाम नै यो परिकारको मूल हो, तर त्यसबिना पनि सन्तोषजनक भाँडो बनाउन सकिन्छ। मासुको सट्टा वनस्पतिमा आधारित ससेज र थप टोफु हाल्नुहोस्, शाकाहारी-सुरक्षित किमची प्रयोग गर्नुहोस् (धेरै किमचीमा माछाको सस वा नुनिलो झिँगे माछा हुन्छ, त्यसैले लेबल हेर्नुहोस्) र केल्प-च्याउको स्टक प्रयोग गर्नुहोस्। हलुका मासुको संस्करणका लागि कम नुनको ह्याम प्रयोग गर्नुहोस् र चिज तथा र्यामेनको सुपको प्याकेट छोड्नुहोस्।
कोरियन आर्मी स्टू बनाउँदा हुने सामान्य गल्ती
रेसिपी माफ गर्ने किसिमको हो, तर केही बानीले फिक्का भाँडो र राम्रो भाँडोबीच फरक पार्छन्।
- ताजा किमची प्रयोग गर्नु। कलिलो किमची चिरिबिरी र हलुका हुन्छ, साइड डिशमा राम्रो तर स्टूमा कमजोर। तपाईंलाई अमिलो, राम्ररी पाकेको किमची चाहिन्छ।
- र्यामेन धेरै चाँडो हाल्नु। नुडल्स नरम भएर झोल सोस्छन्। अन्तिम 2 देखि 3 मिनेटमा हाल्नुहोस्, वा पहिलो पटकको मासु र टोफु खाइसकेपछि।
- गहिरो र साँघुरो भाँडो प्रयोग गर्नु। चौडा र छिचेलो पान परम्परागत हुनुका कारण छन्: सबै समान रूपमा पाक्छ र सबैतिरबाट हात पुग्छ।
- स्टकमा अति नुन हाल्नु। सामान्य चिकन स्टक, स्पाम र र्यामेनको मसलाले भाँडोलाई सीमाभन्दा बाहिर पुर्याउन सक्छ। नुन अन्त्यमा मिलाउनुहोस्।
- सुप जस्तो चलाउनु। उम्लिँदा सामग्री आ-आफ्नो खण्डमा रहन दिनुहोस्। यसले राम्रो देखिन्छ र टोफु भाँचिँदैन।

कोरियामा बुदे चिगे कहाँ खाने: उइजोङबु र अन्य ठाउँ
परिकार जहाँ हुर्कियो त्यहीँ खान चाहनुहुन्छ भने उइजोङबु जानुहोस्। त्यहाँ उइजोङबु बुदे चिगे स्ट्रिट (의정부 부대찌개 거리) भनिने पट्टी छ, जहाँ यही परिकार मुख्य रूपमा बेच्ने रेस्टुरेन्टहरू छन्। सबैभन्दा चर्चित, ओदेङ सिकदाङ (오뎅식당), बुदे चिगेका मूल रेस्टुरेन्टमध्ये एक भनेर व्यापक रूपमा उल्लेख गरिन्छ। उइजोङबु सोलको सबवे लाइन 1 को उत्तरी छेउमा पर्छ, त्यसैले मध्य सोलबाट आधा दिनको सजिलो यात्रा हो।
- क्षेत्र
- मध्य उइजोङबु, ग्योङगी प्रान्त, सोलको उत्तर
- नजिकको स्टेसन
- उइजोङबु स्टेसन (सोल सबवे लाइन 1); हिँड्ने बाटो Naver Map वा Kakao Map मा हेर्नुहोस्
- चाहिने समय
- मध्य सोलबाट आउन-जान सहित आधा दिन
- जानुअघि
- प्रत्येक रेस्टुरेन्टको खुल्ने दिन र मेनु Naver Map वा आधिकारिक पेजमा जाँच गर्नुहोस्; सप्ताहन्तको लन्चमा लोकप्रिय ठाउँमा लाइन लाग्छ
तर सोल छोड्नै पर्दैन। हरेक छिमेकमा, विशेष गरी विश्वविद्यालय र अफिस क्षेत्र नजिक, अनगिन्ती अनौपचारिक रेस्टुरेन्ट र फ्रान्चाइज चेनको मेनुमा बुदे चिगे हुन्छ। Naver Map मा “부대찌개” खोज्नुहोस् (कोरियामा रेस्टुरेन्टका लागि Google Maps कमजोर छ; हाम्रो कोरिया यात्राका उत्कृष्ट एप सूची हेर्नुहोस्) र तपाईं जहाँ बस्नुभए पनि दर्जनौं नतिजा देखिन्छन्।
बुदे चिगे रेस्टुरेन्टमा अर्डर कसरी हुन्छ
अधिकांश ठाउँमा स्टू जनाका हिसाबले बेचिन्छ, प्रायः कम्तीमा दुई जनाको। भाँडो कच्चा वा आधा पकेको आउँछ र तपाईंको टेबलको बर्नरमा सकिन्छ, त्यसैले कर्मचारी आगो मिलाउन आउन सक्छन्। भात प्रायः साथमै आउँछ, र र्यामेन सारी थपका रूपमा अलग अर्डर गरिन्छ। थप ह्याम, चिज वा डम्प्लिङ पनि प्रायः थप्न मिल्छ। मेनुमा औँल्याउनुहोस् वा भन्नुहोस् “ramyeon sari juseyo” (라면사리 주세요, “र्यामेन थप दिनुहोस्”)।
पहिलोपल्ट आउनेका लागि यो राम्रो परिकार हो?
हो, विशेष गरी पिरो वा किण्वित स्वादसँग डराउनुहुन्छ भने। बुदे चिगे प्रायः किमची चिगेभन्दा हलुका हुन्छ, ह्याम र चिज धेरै पश्चिमी जिब्रोलाई चिनेको स्वाद हो, र अन्त्यको र्यामेनले यो पहिल्यै चिनेको खाना जस्तो लाग्न दिन्छ। यो समूह भोजका लागि राम्रो छ, र लन्चमा एक जनाका भाग बेच्ने धेरै ठाउँमा एक्लै यात्रा गर्नेका लागि पनि चल्छ।
FAQ
अंग्रेजीमा बुदे चिगे (budae jjigae) को अर्थ के हो?
बुदे (부대) को अर्थ सैन्य एकाइ वा अड्डा हो, र चिगे (찌개) को अर्थ स्टू हो। नामले कोरियाली युद्धपछि प्रशोधित मासु आएको अमेरिकी सैन्य अड्डालाई जनाउँछ। अंग्रेजीमा यसलाई प्रायः Korean army stew वा army base stew भनिन्छ।
कोरियन आर्मी स्टूमा स्पाम किन हुन्छ?
१९५०-५३ को कोरियाली युद्धपछि दक्षिण कोरियामा मासुको अभाव थियो, जबकि अमेरिकी अड्डामा स्पाम जस्तो क्यानको र प्रशोधित मासुको ठूलो भण्डार थियो। अड्डा नजिकका पकाउनेहरूले यसलाई किमची स्टूमा थपे। अभाव सकिएपछि पनि कोरियामा स्पाम लोकप्रिय रह्यो र अझै सामान्य चाड-उपहार हो।
बुदे चिगे धेरै पिरो हुन्छ?
कोरियाली मापदण्डमा यो मध्यम पिरो हुन्छ, प्रायः किमची चिगे वा सुन्दुबु चिगे (नरम टोफुको स्टू) भन्दा हलुका। ह्याम, चिज, बिन्स र नुडल्स सबैले पिरोपन नरम पार्छन्। घरमा गोचुगारु आधा घटाए पनि सही स्वाद आउँछ।
बुदे चिगे र जोन्सन-तङमा के फरक छ?
दुवै युद्धपछिको अमेरिकी अड्डाको समयको प्रशोधित मासुका स्टू हुन्। जोन्सन-तङ सोलको योङसान क्षेत्रमा प्रयोग हुने नाम हो र मासु बढी, किमची कम हुन्छ। बुदे चिगे, विशेष गरी उइजोङबु शैली, अमिलो र पिरो किमचीको झोलमा टिक्छ।
स्पाम बिना कोरियन आर्मी स्टू बनाउन सकिन्छ?
सकिन्छ। कुनै पनि क्यानको ह्याम, स्मोक्ड ससेज वा ह्यामका स्लाइस प्रयोग गर्नुहोस्, वा वनस्पतिमा आधारित ससेज, थप टोफु र च्याउसहित शाकाहारी बनाउनुहोस्। तर धुवाँको स्वाद वा नुनिलो तत्त्व केही नहाल्दा स्टू सादा किमची चिगेको नजिक लाग्छ।
बाँकी बुदे चिगे फेरि तताउन मिल्छ?
मिल्छ, तर पहिले नुडल्स झिक्नुहोस्, किनभने रातभरमा तिनीहरू नरम हुन्छन्। झोल र टपिङ फ्रिजमा राख्नुहोस्, उम्लिँदासम्म तताउनुहोस् र ताजा र्यामेन हाल्नुहोस्। धेरै कोरियाली भन्छन्, किमचीको झोल भोलिपल्ट अझ गहिरो लाग्छ।
बुदे चिगेपछि के पकाउने वा खाने
एक भाँडो बनाइसकेपछि अर्को चरण यसले आधार लिएका स्टू हुन्। किमची चिगे (김치찌개) मा उही अमिलो किमचीको आधार हुन्छ तर ह्यामको सट्टा सुँगुरको मासु, र सुन्दुबु चिगे (순두부찌개) मा मासुको ठाउँमा मलमलको नरम टोफु र अण्डा हुन्छ। दुवैमा उही गोचुगारु र चौडा भाँडोको प्रविधि लाग्छ, त्यसैले तपाईंको पेन्ट्री पहिल्यै तयार छ।
कोरिया जाँदै हुनुहुन्छ भने उइजोङबुमा लन्चको योजना बनाउनुहोस्, वा सोलको छिमेकी ठाउँमै बुदे चिगे अर्डर गरेर स्थानीयले जस्तै अन्त्यमा र्यामेन सारी थप्नुहोस्। अनि अर्को पटक कोरियन ग्रोसरीमा जाँदा एउटा स्पामको क्यान वा चाडको स्पाम गिफ्ट सेट उठाउनुहोस्। कोरियामा त्यो निलो क्यान आजै खान मिल्ने युद्धपछिको इतिहासको टुक्रा हो।
सम्बन्धित लेखहरू
Sources k-korea.blog
मूल्य, खुल्ने समय र उपलब्धता बदलिन सक्छ। किन्नु वा यात्रा गर्नुअघि आधिकारिक पेज जाँच गर्नुहोस्।






