เกาหลีเหนือยามค่ำคืน: ทำไมภาพถ่ายจากอวกาศปี 2014 มืดสนิท

อ่าน 18 นาที

เกาหลีเหนือยามค่ำคืนแทบมืดสนิทในภาพถ่ายจากสถานีอวกาศนานาชาติ (ISS) ปี 2014 มีเพียงเปียงยางที่เรืองแสง เหตุผลง่ายนิดเดียวและยังไม่เปลี่ยนไป คือประเทศนี้ผลิตและส่งไฟฟ้าได้ไม่เพียงพอ และไฟที่มีอยู่ก็ถูกจัดสรรให้เมืองหลวง กองทัพ และอุตสาหกรรมสำคัญก่อน ภาพใบเดียวนี้กลายเป็นวิธีที่สั้นที่สุดในการอธิบายช่องว่างระหว่างสองเกาหลี และเป็นภาพที่ถูกตีความผิดบ่อยที่สุดภาพหนึ่งด้วย

ภาพเกาหลีเหนือตอนกลางคืนที่โด่งดังแสดงอะไรกันแน่

ถ้าได้ดูภาพเต็ม จะเห็นคาบสมุทรเกาหลีที่มีทะเลขนาบสองฝั่ง เกาหลีใต้เป็นผืนแสงหนาแน่น โดยมีโซลเป็นจุดสว่างที่สุดทางตอนบน เมืองในจีนเรืองแสงอยู่เหนือพรมแดนขึ้นไป ตรงกลางคือเกาหลีเหนือที่มืดจนต้องดูจากจุดที่แสงหยุดเพื่อเดาเค้าโครงประเทศ

ใกล้ชายฝั่งตะวันตกมีเกาะแสงเล็กๆ กระชับอยู่หนึ่งแห่ง นั่นคือเปียงยาง แทบไม่มีที่อื่นในประเทศที่สว่างใกล้เคียงกัน ไม่มีใครวาดเส้นแบ่งเขตบนแผนที่นี้ ไฟฟ้าวาดมันขึ้นมาเอง

ใครถ่ายภาพนี้ และเป็นของจริงหรือไม่

ลูกเรือ ISS Expedition 38 ถ่ายด้วยกล้องถือผ่านหน้าต่างของสถานี และ NASA เผยแพร่ในช่วงต้นปี 2014 นี่คือภาพถ่ายจริง ไม่ใช่ภาพวาดหรือภาพตัดต่อ ส่วนภาพที่แชร์กันแพร่หลายมักถูกครอป หมุน เพิ่มความคม หรือปรับให้สว่างขึ้น จึงทำให้ภาพที่อ้างว่าเป็นภาพเดียวกันดูไม่เหมือนกัน ต้นฉบับที่ไม่ผ่านการแก้ไขอยู่ในคลังภาพถ่ายนักบินอวกาศของ NASA เอง (ดูหัวข้อวิธีดูด้วยตัวเองด้านล่าง)

ภาพกลางคืนรุ่นเก่าและรุ่นใหม่ที่คุณอาจเคยเห็น

ภาพปี 2014 ไม่ใช่ภาพแรกที่เผยให้เห็นเกาหลีเหนือที่มืด ตั้งแต่ทศวรรษ 1970 ดาวเทียมตรวจอากาศของกองทัพอากาศสหรัฐฯ ในโครงการ Defense Meteorological Satellite Program (DMSP) ติดตั้งเซนเซอร์จับแสงน้อย และภาพรวมที่สร้างจากข้อมูลเหล่านั้นก็แสดงรูปแบบเดียวกัน ในช่วงทศวรรษ 2000 เจ้าหน้าที่สหรัฐฯ รวมถึงโดนัลด์ รัมสเฟลด์ รัฐมนตรีกลาโหมในขณะนั้น เคยนำภาพรวมแบบนี้ไปใช้ในการแถลงเพื่อชี้ให้เห็นสภาพเศรษฐกิจของเกาหลีเหนือ

ภาพที่คมชัดกว่าในปัจจุบันมาจากเซนเซอร์ VIIRS (Visible Infrared Imaging Radiometer Suite) บนดาวเทียม Suomi NPP ซึ่ง NASA และ NOAA ส่งขึ้นสู่อวกาศในปี 2011 NASA นำข้อมูล VIIRS จากคืนที่ท้องฟ้าโปร่งหลายคืนมารวมเป็นแผนที่ Black Marble เพราะเป็นค่าเฉลี่ย แผนที่เหล่านี้จึงเป็นบันทึกที่นิ่งกว่าภาพถ่ายของนักบินอวกาศเพียงคืนเดียว และเป็นสิ่งที่นักวิจัยใช้วัดจริง

ทำไมเกาหลีเหนือมืดตอนกลางคืน: 5 เหตุผลที่ระบบไฟฟ้าไปไม่ถึง

ไม่มีสวิตช์ตัวไหนถูกปิด แต่มีปัญหาห้าข้อที่ซ้อนทับกันอยู่

1. ผลิตไฟฟ้าได้น้อยตั้งแต่ต้น

ไฟฟ้าของเกาหลีเหนือมาจากเขื่อนพลังน้ำและโรงไฟฟ้าถ่านหินเป็นหลัก พลังน้ำขึ้นลงตามปริมาณฝนและระดับแม่น้ำ จึงแรงที่สุดหลังมรสุมฤดูร้อน (ช่วงฤดูฝน ราวเดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคม) และอ่อนที่สุดในหน้าหนาวที่แห้งแล้ง ซึ่งเป็นช่วงที่คนต้องการทั้งความร้อนและแสงสว่างมากที่สุด ถ่านหินขุดได้ในประเทศ แต่เหมืองต้องใช้ไฟฟ้าสูบน้ำและเดินเครื่องจักร เมื่อระบบไฟฟ้าอ่อนแอ ผลผลิตถ่านหินก็ลดลง และระบบไฟฟ้าก็ยิ่งอ่อนแอลงไปอีก

2. โครงข่ายเก่าทรุดโทรม พลังงานสูญระหว่างทาง

โครงข่ายส่งไฟฟ้าส่วนใหญ่ ทั้งสายไฟแรงสูงและหม้อแปลงที่ส่งไฟจากโรงไฟฟ้าไปยังเมือง มีอายุหลายสิบปี สายที่เก่าสูญเสียพลังงานเป็นความร้อน และแรงดันกับความถี่ที่ไม่นิ่งอาจทำให้มอเตอร์และเครื่องใช้ไฟฟ้าปลายทางเสียหาย แม้โรงไฟฟ้าจะเดินเครื่องอยู่ ไฟฟ้าที่ผลิตได้จำนวนมากก็ไปไม่ถึงหลอดไฟ

3. เชื้อเพลิงราคาถูกจากต่างประเทศหมดลง

ในยุคสงครามเย็น สหภาพโซเวียตส่งน้ำมันและอะไหล่ให้ด้วยเงื่อนไขที่ผ่อนปรน ทุกอย่างจบลงเมื่อสหภาพโซเวียตล่มสลายในปี 1991 ต่อมาในปี 2017 มติคว่ำบาตรของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติห้ามเกาหลีเหนือส่งออกถ่านหิน และจำกัดการนำเข้าน้ำมันกลั่น การห้ามส่งออกถ่านหินตัดแหล่งเงินตราต่างประเทศสำคัญ ส่วนเพดานนำเข้าก็บีบเชื้อเพลิงที่เคยใช้เดินเครื่องกำเนิดไฟฟ้า

4. ไฟฟ้าถูกปันส่วนตามลำดับความสำคัญ

ไฟฟ้าที่มีอยู่ถูกจัดสรรเป็นลำดับ เปียงยาง กองทัพและแหล่งผลิตอาวุธ โรงงานหลัก รวมถึงอนุสาวรีย์และสถานที่ของผู้นำที่รัฐให้ความสำคัญ ได้ก่อน ส่วนเมืองเล็กและหมู่บ้านในต่างจังหวัดได้เป็นลำดับท้าย ไฟดับจึงเกิดบ่อยและนาน ลำดับนี้คือรูปแบบที่คุณเห็นจากวงโคจร

5. แม้ไฟจะติด แสงก็ขึ้นฟ้าน้อยมาก

ดาวเทียมมองเห็นแสงที่ส่องขึ้นฟ้า เช่น ไฟถนน ไฟหน้ารถ ป้ายไฟ สนามกีฬาที่ติดไฟสปอตไลต์ และตึกสำนักงาน เกาหลีเหนือมีรถส่วนบุคคลน้อย ไฟถนนบางตา และไม่มีวัฒนธรรมป้ายโฆษณานีออน บ้านที่มีไฟฟ้าก็มักเปิดหลอดไฟสลัวดวงเดียว แม้เมืองที่มีไฟฟ้าก็อาจดูมืดเมื่อมองจากความสูง 400 กิโลเมตร

เปียงยางกับชนบท: ใครได้แสงสว่าง

เปียงยางคือเมืองโชว์เคส การอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นสิทธิพิเศษที่รัฐควบคุม และผูกกับงาน สถานะในพรรค และ ซงบุน (성분) ระบบจัดชนชั้นตามภูมิหลังครอบครัวที่รัฐใช้จัดกลุ่มประชาชนตามความภักดีทางการเมือง เมืองหลวงได้รับไฟฟ้าที่เสถียรที่สุด ตึกอพาร์ตเมนต์ใหม่ที่สุด และอนุสาวรีย์ที่ประดับไฟ ซึ่งเป็นภาพที่ผู้มาเยือนและโทรทัศน์ของรัฐนำเสนอ แม้แต่ที่นั่นก็มีรายงานไฟดับอยู่เสมอจากผู้แปรพักตร์และนักท่องเที่ยวต่างชาติ คือสว่างกว่าที่อื่น แต่ไม่ได้การันตี

ตารางนี้แสดงว่าแสงกระจายไปอย่างไรบนแผนที่:

สถานที่	สิ่งที่เห็นตอนกลางคืนจากอวกาศ	เหตุผล
เปียงยาง (평양)	กลุ่มแสงกระชับชัดเจนหนึ่งกลุ่ม	ได้สิทธิ์ใช้ไฟฟ้าก่อน มีอาคารและอนุสาวรีย์โชว์เคส ไฟถนนมากกว่า
เมืองต่างจังหวัด เช่น ฮัมฮึง (함흥) ชองจิน (청진) ซินุยจู (신의주)	จุดแสงจางๆ บางครั้งหายไปเลย	ลำดับความสำคัญต่ำ ไฟดับนาน ถนนที่มีไฟมีน้อย
หมู่บ้านชนบทและที่นา	มืดสนิทโดยแทบทั้งหมด	อยู่ท้ายแถว ครัวเรือนพึ่งแบตเตอรี่ เทียน และแผงโซลาร์เซลล์ขนาดเล็ก
เมืองชายแดนจีน เช่น ตันตง (Dandong) ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำยาลู	แสงสว่างจ้า ขอบคม	ระบบไฟฟ้าเมืองและไฟเชิงพาณิชย์แบบปกติของจีน
เกาหลีใต้ โดยเฉพาะโซลและพื้นที่โดยรอบ	แสงหนาแน่นต่อเนื่องไปจนเกือบถึงพรมแดน	ระบบไฟฟ้าเชื่อถือได้ ตึกสูง การจราจรหนาแน่น ป้ายไฟ
ทะเลรอบคาบสมุทร	จุดสว่างกระจัดกระจาย	เรือประมงที่ใช้ไฟแรงสูงล่อปลาหมึก ไม่ใช่เกาะหรือเมือง

ถ้าคุณเคยเห็นแสงของโซลแต่จากพื้นดิน บทความ ที่เที่ยวโซลตอนกลางคืน ของเราจะพาไปดูว่าผืนแสงนั้นหน้าตาเป็นอย่างไรในระดับถนน

ระบบไฟฟ้าของเกาหลีเหนือมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร

แผนที่มืดนี้ไม่ใช่ความล้มเหลวด้านนโยบายเมื่อไม่นานมานี้ แต่ย้อนไปได้ราวหนึ่งศตวรรษ ผ่านการก่อสร้าง สงคราม และการสูญเสียผู้หนุนหลัง ในยุคที่ญี่ปุ่นปกครองเกาหลี ญี่ปุ่นสร้างเขื่อนพลังน้ำขนาดใหญ่และอุตสาหกรรมหนักไว้ในภาคเหนือที่เป็นภูเขาเป็นหลัก ดังนั้นเมื่อคาบสมุทรถูกแบ่งในปี 1945 ฝ่ายเหนือจึงถือกำลังผลิตไฟฟ้าส่วนใหญ่ของคาบสมุทรไว้ บทความอธิบายเกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น ของเราเล่าช่วงเวลานั้นไว้

ช่วงเวลา	เกิดอะไรขึ้น	ผลต่อแสงไฟ
ค.ศ. 1910 ถึง 1945	ญี่ปุ่นปกครองเกาหลี สร้างเขื่อนพลังน้ำและอุตสาหกรรมโดยเฉพาะในภาคเหนือ	ฝ่ายเหนือเริ่มต้นด้วยโรงไฟฟ้าส่วนใหญ่ของคาบสมุทร
1948	เกาหลีเหนือตัดไฟฟ้าที่เคยส่งให้ฝ่ายใต้	เกาหลีใต้ต้องสร้างกำลังผลิตไฟฟ้าของตัวเอง
1950 ถึง 1953	สงครามเกาหลี โรงไฟฟ้าและเขื่อนถูกทิ้งระเบิด	ระบบไฟฟ้าเสียหายหนักและถูกสร้างใหม่ด้วยความช่วยเหลือของโซเวียตและจีน
1991	สหภาพโซเวียตล่มสลาย	น้ำมันราคาอุดหนุน อะไหล่ และตลาดหายไป
ช่วงกลางถึงปลายทศวรรษ 1990	ทุพภิกขภัย ซึ่งในเกาหลีเหนือเรียกว่า “การเดินทัพอันยากลำบาก” (고난의 행군)	โรงงานหยุดงาน และระบบไฟฟ้าทรุดโทรมเพราะแทบไม่มีการบำรุงรักษา
2011	ส่งดาวเทียม Suomi NPP พร้อมเซนเซอร์ VIIRS ที่จับแสงกลางคืน	เริ่มมีภาพกลางคืนของคาบสมุทรที่คมชัดและวัดค่าได้
2014	NASA เผยแพร่ภาพจาก ISS Expedition 38	ภาพเกาหลีเหนือที่มืดกลายเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก
2017	มติคว่ำบาตรของ UN ห้ามส่งออกถ่านหินและจำกัดการนำเข้าน้ำมันกลั่น	เงินตราต่างประเทศและเชื้อเพลิงสำหรับผลิตไฟฟ้าลดลง

แนวคิดหนึ่งร้อยเรียงเรื่องทั้งหมดนี้ คือ ชูเช (주체) อุดมการณ์ของรัฐที่ว่าด้วยการพึ่งพาตนเอง ในทางปฏิบัติ การพึ่งตนเองหมายถึงการพึ่งถ่านหินและพลังน้ำในประเทศ และหลีกเลี่ยงการพึ่งพาการนำเข้า เป็นทางเลือกที่สมเหตุสมผลทางการเมือง แต่ทำให้ระบบไฟฟ้าเปราะบางเมื่อสภาพอากาศหรือเหมืองมีปัญหา

แสงไฟกลางคืนบอกอะไรเกี่ยวกับเศรษฐกิจเกาหลีเหนือ

เกาหลีเหนือแทบไม่เผยแพร่สถิติเศรษฐกิจที่เชื่อถือได้ คนภายนอกจึงต้องใช้ตัวแทนวัดค่า และแสงกลางคืนเป็นหนึ่งในตัวแทนที่รู้จักกันดีที่สุด นักเศรษฐศาสตร์ เจ. เวอร์นอน เฮนเดอร์สัน, อดัม สตอเรย์การ์ด และเดวิด ไวล์ แสดงในงานวิจัยที่ถูกอ้างอิงอย่างกว้างขวางว่า การเปลี่ยนแปลงของแสงกลางคืนจากดาวเทียมสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของผลผลิตทางเศรษฐกิจ และมีประโยชน์ที่สุดในที่ที่ข้อมูลทางการขาดหรือไม่มี เกาหลีเหนือคือกรณีตัวอย่างคลาสสิก

แสงไฟบอกเราได้บางเรื่อง ชีวิตทางเศรษฐกิจและการลงทุนของรัฐกระจุกอยู่ที่เมืองหลวงอย่างมาก อุตสาหกรรมในต่างจังหวัดเดินเครื่องต่ำกว่าที่โรงงานถูกออกแบบไว้มาก และช่องว่างกับประเทศเพื่อนบ้านทั้งสองฝั่งนั้นใหญ่โตมหาศาล

สำหรับตัวเลขประมาณการอย่างเป็นทางการ แหล่งอ้างอิงมาตรฐานคือธนาคารกลางของเกาหลีใต้ หรือ Bank of Korea ซึ่งเผยแพร่ตัวเลขประมาณการ GDP ของเกาหลีเหนือเป็นรายปี ควรตรวจสอบตัวเลขล่าสุดจากเว็บไซต์ทางการของธนาคาร แทนที่จะเชื่อตัวเลขที่ถูกส่งต่อกันในอินเทอร์เน็ต

ตัวอย่างจริง: ซินุยจูกับตันตง

การเปรียบเทียบที่ชัดที่สุดคือซูมไปที่แม่น้ำยาลูตรงพรมแดนด้านตะวันตกเฉียงเหนือ ฝั่งจีน ตันตงปรากฏเป็นเมืองสว่างและเห็นขอบเขตชัดเจน ส่วนฝั่งตรงข้ามคือซินุยจู หนึ่งในประตูการค้าสำคัญของเกาหลีเหนือ ซึ่งเป็นเพียงรอยจางๆ

มีสะพานเชื่อมสองเมือง และการค้าที่ถูกกฎหมายของเกาหลีเหนือกับจีนจำนวนมากผ่านจุดนี้ กรณีนี้เป็นแม่น้ำสายเดียวกัน สภาพอากาศเดียวกัน และดาวเทียมที่ผ่านรอบเดียวกัน ตัวแปรเดียวที่ต่างจริงๆ คือประเทศ และความต่างของความสว่างก็บอกทุกอย่าง

สิ่งที่แสงไฟมองไม่เห็น

เศรษฐกิจของเกาหลีเหนือส่วนใหญ่เกิดขึ้นตอนกลางวันและในที่ร่ม ชังมาดัง (장마당) ตลาดนอกระบบและกึ่งทางการที่เติบโตหลังทุพภิกขภัยในทศวรรษ 1990 และปัจจุบันเลี้ยงประชากรส่วนใหญ่ ไม่ได้ทำให้ท้องฟ้าสว่างขึ้น นาข้าว เหมือง และโรงงานเล็กๆ ก็เช่นกัน แสงกลางคืนวัดได้แค่แสงสว่าง เป็นตัวแทนคร่าวๆ ของกิจกรรม ไม่ใช่การสำรวจสำมะโนประชากร

ภาพที่โด่งดังถูกตีความผิดอย่างไรบ้าง

ภาพนี้ทรงพลังเพราะดูเหมือนอธิบายตัวเองได้ และนั่นก็เป็นเหตุผลที่คนตีความเกินจริง นี่คือความเข้าใจผิดที่พบบ่อยหกข้อ:

• “ที่นั่นไม่มีใครมีไฟฟ้าเลย” ไม่ถูกต้อง ไฟฟ้ามีอยู่ แต่หายาก ถูกปันส่วน และไม่เสถียร หลายครัวเรือนใช้แบตเตอรี่รถยนต์และแผงโซลาร์เซลล์ขนาดเล็ก ส่วนใหญ่ใช้กับไฟในบ้าน ชาร์จโทรศัพท์ และดูทีวี
• “ภาพนี้ตัดต่อด้วยโฟโตชอป” ต้นฉบับ ISS ปี 2014 เป็นภาพถ่ายจริง บางเวอร์ชันในโซเชียลมีเดียถูกปรับคอนทราสต์ ซึ่งทำให้ความต่างดูเกินจริงหรือแบนลง
• “พื้นที่มืดคือพื้นที่ว่างเปล่า” มีประชากรราว 25 ล้านคนอาศัยอยู่ในพื้นที่สีดำนั้น ความมืดบอกถึงการขาดแคลนไฟฟ้า ไม่ได้บอกว่าไม่มีคน
• “ยิ่งสว่าง ยิ่งรวยหรือยิ่งมีความสุข” นิสัยการใช้แสงต่างกัน ประเทศที่มีรายได้ใกล้เคียงกันอาจสว่างต่างกันมากตามไฟถนน ความหนาแน่นของเมือง และการใช้รถ เกาหลีใต้สว่างเป็นพิเศษเพราะคนจำนวนมากอยู่ในหมู่บ้านอพาร์ตเมนต์ตึกสูงที่เปิดไฟสว่าง
• “มันไม่เคยเปลี่ยน” ภาพหนึ่งภาพคือคืนเดียว เมฆ แสงจันทร์ ฤดูกาล และค่าเปิดรับแสงของกล้องล้วนเปลี่ยนผลลัพธ์ ภาพรวมหลายปีแสดงแนวโน้มที่แท้จริง และมันก็ขยับ
• “จุดสว่างในทะเลคือเกาะ” ส่วนใหญ่คือเรือประมงที่ใช้ไฟแรงสูง ซึ่งเป็นลักษณะที่รู้จักกันดีในภาพกลางคืนรอบเกาหลี จีน และญี่ปุ่น

สิ่งที่เรารู้ และสิ่งที่เรายังไม่รู้

สิ่งที่เรารู้

• ภาพถ่ายจากดาวเทียม DMSP, VIIRS และภาพถ่ายของนักบินอวกาศแสดงเกาหลีเหนือที่มืดเป็นส่วนใหญ่มานานหลายสิบปี
• ระบบไฟฟ้าพึ่งพาพลังน้ำและถ่านหินเป็นหลัก และทั้งสองอย่างเปราะบางต่อสภาพอากาศ อุปกรณ์ที่เก่า และการขาดแคลนอะไหล่
• เปียงยางได้รับไฟฟ้าก่อน ต่างจังหวัดและชนบทได้น้อยกว่ามาก
• มติคว่ำบาตรของ UN ปี 2017 ห้ามส่งออกถ่านหินและจำกัดการนำเข้าน้ำมันกลั่น
• แผงโซลาร์เซลล์ขนาดเล็กตามครัวเรือนแพร่หลายมาก ตามที่นักวิจัย ผู้แปรพักตร์ และนักท่องเที่ยวต่างชาติระบุ แต่เล็กเกินไปและใช้ในร่มเป็นหลัก จึงไม่ปรากฏให้เห็นจากวงโคจร

สิ่งที่เรายังไม่รู้

• เกาหลีเหนือผลิตและใช้ไฟฟ้าจริงเท่าไร ไม่มีข้อมูลทางการที่น่าเชื่อถือ และตัวเลขจากภายนอกอาศัยการสร้างแบบจำลอง
• ไฟฟ้าส่วนที่ไปสู่กองทัพและโครงการอาวุธ เทียบกับส่วนที่ไปสู่บ้านเรือน มีสัดส่วนเท่าไร
• การหลบเลี่ยงมาตรการคว่ำบาตร เช่น การถ่ายโอนน้ำมันกลางทะเลอย่างผิดกฎหมายที่คณะผู้เชี่ยวชาญของ UN รายงานไว้ ชดเชยเพดานการนำเข้าได้มากน้อยเพียงใด
• จุดที่สว่างขึ้นในภาพล่าสุดสะท้อนการเติบโตทางเศรษฐกิจจริง หรือเป็นเพียงการประดับไฟให้โครงการโชว์เคส

สื่อของรัฐเกาหลีเหนือ โดยเฉพาะสำนักข่าวกลางเกาหลี (KCNA) นำเสนอเส้นขอบฟ้าที่สว่างไสวและงานก่อสร้างใหม่ของเปียงยางว่าเป็นหลักฐานของความก้าวหน้า ควรถือว่านั่นเป็นข้ออ้างของรัฐ และชั่งน้ำหนักเทียบกับบันทึกจากดาวเทียมที่เป็นอิสระ ข้อควรระวังเดียวกันใช้กับการไหลของข้อมูลภายในประเทศ ซึ่งเราเล่าไว้ในบทความเกาหลีเหนือมีอินเทอร์เน็ตหรือไม่

วิธีดูเกาหลีเหนือตอนกลางคืนด้วยตัวเอง

คุณไม่ต้องมีบัญชีนักวิจัย ทุกอย่างด้านล่างใช้ฟรีจาก NASA

1. หาภาพต้นฉบับปี 2014 ค้นหาใน Gateway to Astronaut Photography of Earth ของ NASA โดยหาภาพคาบสมุทรเกาหลียามค่ำคืนจาก Expedition 38
2. เปิดแผนที่แสงกลางคืน ใน NASA Worldview เพิ่มเลเยอร์ VIIRS ตอนกลางคืนหรือ Black Marble แล้วจัดกึ่งกลางที่เกาหลี
3. เทียบหลายปี ใช้แถบเลื่อนวันที่ของ Worldview หรือเรื่องราว Black Marble ที่ NASA Earth Observatory เพื่อวางพื้นที่เดียวกันเทียบกันข้างๆ ในปีต่างๆ
4. ซูมสามจุดทดสอบ เปียงยาง คู่ซินุยจูกับตันตงบนแม่น้ำยาลู และพื้นที่เหนือโซลขึ้นไปที่แสงหยุดใกล้พรมแดน

คำถามที่พบบ่อย

ทำไมเกาหลีเหนือถึงมืดมากตอนกลางคืน

เพราะผลิตไฟฟ้าได้ไม่พอ โครงข่ายที่เก่าสูญเสียไฟที่ผลิตได้ไปมาก และไฟที่มีถูกปันส่วนให้เปียงยางและสถานที่สำคัญก่อน นอกจากนี้ยังมีแสงกลางแจ้งน้อยมาก ทั้งไฟถนน ไฟหน้ารถ และป้ายไฟ แม้พื้นที่ที่มีไฟฟ้าก็ส่งแสงขึ้นฟ้าน้อย

ภาพเกาหลีเหนือตอนกลางคืนเป็นของจริงหรือเปล่า

จริง ภาพเวอร์ชันที่โด่งดังเป็นภาพถ่ายจริงที่ลูกเรือ ISS Expedition 38 ถ่ายเมื่อวันที่ 30 มกราคม 2014 และ NASA เป็นผู้เผยแพร่ สำเนาบางภาพในอินเทอร์เน็ตถูกครอปหรือปรับสี ถ้าอยากดูภาพที่ไม่ผ่านการแก้ไข ให้เทียบกับต้นฉบับของ NASA

เปียงยางมีไฟฟ้าใช้ตลอดเวลาไหม

เปียงยางได้รับไฟฟ้าที่เสถียรที่สุดในประเทศ แต่ก็ยังมีรายงานไฟดับอยู่ทั่วไป ไม่มีข้อมูลสาธารณะที่เชื่อถือได้ว่าเมืองหลวงมีไฟใช้วันละกี่ชั่วโมง สิ่งที่ดาวเทียมยืนยันได้คือเมืองนี้สว่างกว่าที่อื่นในภาคเหนืออย่างมาก

มองเห็น DMZ จากอวกาศตอนกลางคืนได้ไหม

ไม่เห็นเป็นเส้นของตัวเอง DMZ (เขตปลอดทหาร) แถบกันชนกว้าง 4 กิโลเมตรระหว่างสองเกาหลี ปรากฏเป็นขอบที่แสงของเกาหลีใต้หยุดและความมืดของเกาหลีเหนือเริ่มต้น ความต่างนี้ทำให้เห็นพรมแดนชัดกว่าลักษณะใดๆ บนพื้นดิน

เกาหลีเหนือสว่างขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมาไหม

ในระดับประเทศ การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย ความผันแปรส่วนใหญ่ปรากฏรอบเปียงยางและเมืองชายแดนหรือเมืองการค้าไม่กี่แห่ง คุณตรวจสอบเองได้โดยเทียบเลเยอร์ Black Marble หรือ VIIRS ของต่างปีกันใน NASA Worldview

ทำไมเกาหลีใต้สว่างกว่าเกาหลีเหนือมาก

เกาหลีใต้มีระบบไฟฟ้าแห่งชาติที่เชื่อถือได้ ประชากรในเมืองหนาแน่นอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์ตึกสูง การจราจรหนาแน่น และมีไฟเชิงพาณิชย์มากมาย ทั้งสองประเทศเริ่มต้นด้วยมาตรฐานการครองชีพใกล้เคียงกันในทศวรรษหลังสงครามทศวรรษ 1950 เมื่อเวลาผ่านไป เศรษฐกิจของทั้งสองแยกทางกัน และแผนที่กลางคืนก็แสดงว่าห่างกันแค่ไหน

จับตาอะไรต่อสำหรับแสงกลางคืนของเกาหลีเหนือ

สัญญาณไม่กี่อย่างบอกอะไรได้มากกว่าภาพไวรัลภาพเดียว:

• ภาพรวม Black Marble ชุดใหม่จาก NASA ข้อมูลรายปีใหม่ๆ คือวิธีที่ชัดที่สุดในการดูว่าเกาหลีเหนือสว่างขึ้นหรือไม่ และตรงไหน
• ปริมาณฝนในฤดูร้อน เพราะพลังน้ำแบกภาระไฟฟ้าไว้มาก ปีที่แล้งอาจทำให้ระบบไฟฟ้ามืดลงโดยไม่เกี่ยวกับนโยบาย
• การตัดสินใจเรื่องมาตรการคว่ำบาตรที่คณะมนตรีความมั่นคงแห่ง UN การเปลี่ยนแปลงใดๆ ต่อการห้ามส่งออกถ่านหินหรือเพดานนำเข้าเชื้อเพลิงจะกระทบการผลิตไฟฟ้าโดยตรง
• โครงการก่อสร้างในเปียงยาง ย่านใหม่ที่ประดับไฟในเมืองหลวงทำให้แผนที่สว่างขึ้นได้โดยไม่มีอะไรเปลี่ยนในต่างจังหวัด ควรอ่านว่าเป็นการลงทุนโชว์เคส ไม่ใช่การเติบโตของทั้งประเทศ
• ตัวเลขประมาณการ GDP ของเกาหลีเหนือรายปีจาก Bank of Korea เป็นสิ่งที่ใกล้เคียงไม้บรรทัดทางการที่สุดที่ใช้เทียบกับแสงไฟได้ ตรวจดูจากเว็บไซต์ทางการเมื่อมีการเผยแพร่

เคล็ดลับใช้จริง: เมื่อภาพปี 2014 โผล่มาในฟีดของคุณ ให้เปิดภาพรวมดาวเทียมของปีล่าสุดมาเทียบข้างกัน ถ้าช่องว่างสีดำระหว่างจีนกับเกาหลีใต้ยังอยู่ แปลว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนในระดับพื้นฐาน

บทความที่เกี่ยวข้อง

• เกาหลีเหนือทำไมเกาหลีถึงแบ่งเป็น 2 ประเทศ เส้นขนานที่ 38 สู่ DMZ
• เที่ยวเกาหลีใบไม้เปลี่ยนสีในเกาหลี (단풍) ไปช่วงไหนดี + 7 จุดชมที่สุด
• เที่ยวเกาหลีทริปวันเดียวจากโซล 8 ที่ ตั้งแต่ DMZ ถึงช็อนจู
• เที่ยวเกาหลีแพลนเที่ยวโซล 7 วัน: พระราชวัง DMZ ซูวอน และวันชิล
• แฟชั่นเกาหลีทรงผมเกาหลีผู้ชาย 6 แบบ ทูบล็อก ผมคอมม่า ดาวน์เพิร์ม
• แฟชั่นเกาหลีดัดผมเกาหลี (펌): ดิจิทัลเพิร์ม ดาวน์เพิร์ม ซีเคิร์ล และอีก 7 แบบ

Sources k-korea.blog · eol.jsc.nasa.gov · worldview.earthdata.nasa.gov · earthobservatory.nasa.gov

ราคา เวลาเปิดปิด และสินค้าอาจเปลี่ยนแปลงได้ โปรดเช็กหน้าเว็บทางการก่อนซื้อหรือออกเดินทาง