अहिले सियोल

कोरियन संस्कृति: कोरियालीले साँच्चै मान्ने १२ नियम

18 मिनेट पढाइ

कोरियन संस्कृति एकै वाक्यमा : कोरियाको दैनिक जीवन 3 वटा विचारमा चल्छ, पदक्रम, नुन्चि र जेओङ। उमेर र पदले मानिसले कसरी बोल्छ, कहाँ बस्छ र कसले पेय खन्याउँछ भन्ने तय गर्छ। नुन्चि (눈치, वातावरण बुझ्ने कला) ले कहिले बोल्ने र कहिले चुप लाग्ने भन्ने बताउँछ। जेओङ (정, समयसँगै बनेको न्यानो, टाँसिने किसिमको लगाव) का कारण रेस्टुराँ मालिकले नमागेकै एउटा थप परिकार ल्याइदिन्छन्।

यी तीन विचार बुझेपछि कोरियाका धेरैजसो शिष्टाचार अनौठा नियमको सूची जस्तो लाग्दैनन्, अर्थ राख्न थाल्छन्। तल 12 वटा शिष्टाचार नियम, पसल बन्द हुने चाडपर्व, मानिसलाई कसरी सम्बोधन गर्ने र एउटा शब्दकोश छ। खाने टेबलमा, सोल्लाल र चुसोकमा, सबवेमा र कार्यालयमा कोरियालीले साँच्चै के गर्छन् र विदेशीलाई छुट्याउने साना गल्ती कुन हुन् भन्ने पनि यहाँ छ।

मुख्य कुरा

  • जेठो मानिसलाई गिलास, व्यापारिक कार्ड वा उपहार दिँदा वा लिँदा दुवै हातले गर्नुहोस्।
  • भातको कचौरामा चपस्टिक ठाडो गाडेर नराख्नुहोस्। पुर्खाको श्राद्धमा मृतकलाई भात चढाउने तरिका त्यही हो।
  • सोल्लाल र चुसोक चन्द्र पात्रोअनुसार पर्छन्, त्यसैले मिति हरेक वर्ष फेरिन्छ। प्रत्येक 3 दिने सार्वजनिक बिदा हुन्छ, परिवारले चलाउने साना पसल र रेस्टुराँ धेरै बन्द हुन्छन् र रेलका टिकट सकिन्छन्।
  • कोरियाका रेस्टुराँ वा ट्याक्सीमा कसैले टिप अपेक्षा गर्दैन। मेनुमा लेखिएको मूल्य नै तिर्ने रकम हो।

कोरियन संस्कृतिका पछाडि रहेका 3 विचार

तलका प्रत्येक विचारबारे एउटा कुरा जान्नुभयो भने आगन्तुकलाई अलमल पार्ने धेरैजसो व्यवहार बुझ्न सजिलो हुन्छ। यी तीनै कुरा अगाडिका हरेक खण्डमा फेरि आउँछन्।

पदक्रम र उमेर: कोरियालीले किन उमेर सोध्छन्

भेटेको केही बेरमै धेरै कोरियालीले तपाईंको उमेर वा जन्मवर्ष सोध्छन्। उनीहरू चासो देखाइरहेका होइनन्। कोरियन व्याकरणमा बोलीका तह हुन्छन् र बोल्नेले एउटा छान्नैपर्छ।

जोन्देनमाल (존댓말, आदरार्थी भाषा) आफूभन्दा ठुला वा वरिष्ठ र अपरिचित मानिससँग प्रयोग हुन्छ। बानमाल (반말, अनौपचारिक भाषा) नजिकका साथी र आफूभन्दा सानासँग बोलिन्छ। अपरिचितसँग बानमाल प्रयोग गर्दा अशिष्ट सुनिन्छ। उमेर थाहा भएपछि कुन रूप प्रयोग गर्ने भन्ने तय हुन्छ।

यो बानीको जरा जोसोन राजवंश (1392 देखि 1897) लाई आकार दिएका कन्फ्युसियस मान्यतामा छ र व्यावहारिक रूपमा अझै बाँचेको छ। विद्यालय र कार्यालयमा मानिसले एकअर्कालाई सोनबे (선배, वरिष्ठ) र हुबे (후배, कनिष्ठ) भनेर बोलाउँछन्। खाना प्रायः वरिष्ठले तिर्छन् र कनिष्ठले पेय खन्याउँछन्। साथीबीच एक वर्षको फरकले पनि को कसलाई “ह्युङ” भन्ने तय गर्न सक्छ।

नुन्चि (눈치): वातावरण पढ्ने कला

नुन्चि भनेको अरूलाई के लागेको छ वा के चाहिएको छ भन्ने कुरा नभनिकनै थाहा पाउनु हो। राम्रो नुन्चि भएको मानिसले हाकिमले अझै खान सुरु गरेका छैनन् भन्ने देख्छ र पर्खन्छ। खाली गिलास देखेर भरिदिन्छ। कसैले नभन्दै बैठक सकिएको बुझ्छ। कोरियालीले यो शब्द दिनहुँ प्रयोग गर्छन् र “नुन्चि इप्दा” (눈치 없다, नुन्चि छैन) साँच्चै गाली हो।

आगन्तुकका लागि यसको अर्थ पहिले हेर्ने, पछि नक्कल गर्ने। टेबलमा सबै जना सबैभन्दा ठुलो मानिस बोल्दा चुप छन् भने तपाईं पनि चुप बस्नुहोस्। सबवेको एस्केलेटरमा मानिसहरू एकापट्टि उभिएका छन् भने तपाईं पनि त्यही गर्नुहोस्।

जेओङ (정): अपरिचितलाई पनि उदार बनाउने बन्धन

जेओङ भनेको सँगै ठाउँ, खाना वा कठिनाइ बाँड्ने मानिसबीच समयसँगै जम्मा हुने स्नेह हो। बजारकी हजुरआमाले एक पटक थप दिनुको कारण यही हो। नियमित ग्राहकले सोबिसु (서비스, “हाउसको तर्फबाट” निःशुल्क थप परिकार) पाउनुको कारण पनि यही हो। कोरियालीले यो शब्द यति राम्ररी चिन्छन् कि ओरियनले आफ्नो चोको पाई स्न्याकको प्याकेटमा 情 अक्षर छापेको छ, जुन स्न्याकलाई धेरै कोरियालीले बाँडेर खाने कुरासँग जोड्छन्।

जेओङले यो पनि बुझाउँछ कि जेठो कोरियन आयोजकले दिएको खाना वा पेय अस्वीकार गर्दा उनीहरूलाई तपाईंले सोचेभन्दा चिसो लाग्न सक्छ। पुगिसकेको छ भने अलिकति लिएर छोडिदिनुहोस्, वा नम्रतापूर्वक कारण बताउनुहोस्। सिधै हटाइदिनु हुँदैन।

चौथो बानी : पल्ली-पल्ली (빨리빨리)

“छिटो, छिटो” ले दैनिक जीवनको गति बताउँछ। डेलिभरी छिटो आउँछ, इन्टरनेट छिटो चल्छ र बैंक खाता वा फोन प्लान जस्ता कागजी काम प्रायः त्यही दिन सकिन्छ। रेस्टुराँमा पनि यो देखिन्छ। खाना छिटो आउँछ, बिल मागेपछि आउँछ र भीड भएको लन्च ठाउँमा लामो समय बस्दा अलि बेमेल लाग्न सक्छ।

विदेशीले जान्नैपर्ने 12 कोरियन शिष्टाचार नियम

# परिस्थिति कोरियालीले के गर्छन् किन महत्त्वपूर्ण
1 अभिवादन “आन्योङहासेयो” भन्दै सानो ढोग, ठुलालाई अझ गहिरो केही नबोल्दै आदर देखाउँछ
2 दिँदा वा लिँदा दुवै हात, वा दायाँ हात र देब्रे हातले नाडी वा पाखुरा छुने जेठोतिर एक हातले दिनु लापरवाह देखिन्छ
3 घरभित्र पस्दा प्रवेशद्वार (ह्योन्ग्वान, 현관) मै जुत्ता खोल्ने भुइँमा बस्ने र परम्परागत रूपमा सुत्ने पनि गरिन्छ
4 चपस्टिक भातमा कहिल्यै ठाडो नगाड्ने, टेबल वा होल्डरमा राख्ने ठाडो चपस्टिकले मृतकका संस्कार सम्झाउँछ
5 खाना सुरु गर्दा सबैभन्दा जेठाले चम्चा उठाउन पर्खने टेबलमा पनि उमेरको क्रम चल्छ
6 पिउँदा अरूलाई खन्याइदिने, आफैँलाई कहिल्यै होइन खन्याउनु भनेको एकअर्काको ख्याल गर्ने तरिका हो
7 जेठासँग पिउँदा घुट्की लिँदा टाउको अलिकति अर्कोतिर फर्काउने आदर देखाउने परम्परागत संकेत
8 नाम लेख्दा जीवित मानिसको नाम रातो मसीले नलेख्ने परम्परागत रूपमा रातो रङ मृतकको नाम लेख्न प्रयोग हुन्थ्यो
9 नम्बर 4 धेरै भवनमा चौथो तल्लालाई “F” लेख्ने वा छोडिदिने “सा” (4) को उच्चारण मृत्युको शब्दसँग मिल्छ
10 सबवेका सिट प्राथमिकता सिट वृद्धवृद्धालाई र गुलाबी सिट गर्भवती महिलालाई छोड्ने उभिएका यात्रुले पनि ती सिट खाली राख्छन्
11 व्यापारिक कार्ड कार्ड पढेर टेबलमा वा कार्ड होल्डरमा राख्ने खल्तीमा कोच्नु अपमानजनक देखिन्छ
12 टिप दिइँदैन सेवा शुल्क मूल्यमै समावेश हुन्छ

यी 12 वटा दैनिक नियम धेरैजसो कोरियालीले सोचेर नै नगरी मान्ने कुरा हुन्। विदेशीले केही तोडे भने मानिसहरूले माफ गर्छन्। राम्ररी मिलाउनुभयो भने भने उनीहरूले ध्यान दिन्छन्।

कोरियामा कसरी ढोग्ने

दैनिक ढोग अधिकांशमा नम्र अभिवादनसहित टाउको र काँध अलिकति झुकाउने हो। पसलका कर्मचारी, छिमेकी वा होटल क्लर्क सबैलाई त्यही सानो ढोग हुन्छ। शिक्षक, साथीका आमाबुबा वा धेरै ठुलो मानिसलाई कम्मरबाट अझ धेरै झुकेर अलि बेर समात्नुहोस्। व्यापारमा हात मिलाउनु सामान्य छ। वरिष्ठसँग हात मिलाउँदा देब्रे हातले दायाँ पाखुरा सहारा दिँदै टाउको अलिकति झुकाउँदा आदर देखिन्छ।

जुत्ता खोल्ने ठाउँ : घर, केही रेस्टुराँ र मन्दिर

कोरियाका हरेक घरमा तल्लो प्रवेश क्षेत्र हुन्छ, जहाँ जुत्ता छाडिन्छ। भुइँ तताउने प्रणाली ओन्डोल (온돌) का कारण धेरै कोरियाली भुइँनजिकै बस्छन्, खान्छन् र कहिलेकाहीँ सुत्छन् पनि, त्यसैले सडकको धुलो भित्र ल्याइँदैन। भुइँमा बस्ने केही परम्परागत रेस्टुराँ, मन्दिरका हल र केही गेस्टहाउसमा पनि यही नियम चल्छ।

एक पाइतालामा जुत्ताको लस्कर देखिए आफ्नो पनि खोल्नुहोस्। प्वाल नपरेका मोजा लगाउनुहोस्। मानिसहरूले याद गर्छन्।

सबैभन्दा काम लाग्ने 8 नम्र वाक्यांश

नम्र हुन धाराप्रवाह कोरियन चाहिँदैन। यी वाक्यांशले धेरैजसो दैनिक परिस्थिति ढाक्छन्। अझ अगाडि सिक्न चाहनुहुन्छ भने हाम्रो हान्गुलबाट सुरु हुने कोरियन भाषा सिक्ने 6 चरणको रोडम्याप ले पहिले के पढ्ने भन्ने देखाउँछ।

नेपाली Korean Romanization कहिले प्रयोग गर्ने
नमस्ते 안녕하세요 annyeonghaseyo कुनै पनि अभिवादन, नम्र रूप
धन्यवाद 감사합니다 gamsahamnida पसल, ट्याक्सी, जोसुकैलाई (औपचारिक नम्र)
माफ गर्नुहोस् 죄송합니다 joesonghamnida साँचो माफी माग्दा (औपचारिक नम्र)
माफ गर्नुहोस् (बाटो माग्दा) 실례합니다 sillyehamnida कसैको छेउबाट जाँदा, बीचमा बोल्दा (औपचारिक नम्र)
हजुर (कर्मचारीलाई बोलाउँदा) 여기요 / 저기요 yeogiyo / jeogiyo रेस्टुराँमा सर्भरलाई बोलाउँदा
म राम्ररी खान्छु 잘 먹겠습니다 jal meokgetseumnida खानाअघि, विशेषगरी अरूले तिर्दा (औपचारिक नम्र)
मैले राम्ररी खाएँ 잘 먹었습니다 jal meogeotseumnida खाना सकेपछि वा निस्किँदा मालिकलाई (औपचारिक नम्र)
ठिक छ / पर्दैन, धन्यवाद 괜찮아요 gwaenchanayo प्रस्ताव नरम तरिकाले अस्वीकार गर्दा (नम्र)
भात, सुप र धातु तथा सिरामिकका कचौरामा धेरै साना बनचान साइड डिश राखिएको कोरियन रेस्टुराँको टेबल
Photo: Side dishes of Korean Barbecue by anokarina, CC BY-SA 2.0

कोरियन खानाको चलन र टेबल शिष्टाचार

कोरियन खाना बाँडेर खाइन्छ। मुख्य परिकार, झोल र साइड डिश टेबलको बीचमा राखिन्छन् र सबैले त्यहीँबाट खान्छन्। खानासम्बन्धी धेरै नियम बाँडेर खाने यही बानीबाट आएका हुन्।

कोरियन खाना कसरी सजाइन्छ

घरेलु शैलीको सामान्य खानामा तीन भाग हुन्छन्। आफ्नै कचौरामा बाप (밥, भात) र गुक (국, सुप) वा साझा जिज्गे (찌개, अलि गाढा झोल)। त्यसपछि बनचान (반찬, किमची, मसला हालेको पालुङ्गो वा तारेको एन्कोभी जस्ता साना साइड डिश) हुन्छ। अधिकांश साधारण रेस्टुराँमा बनचान खानासँगै निःशुल्क आउँछ र थप माग्नु सामान्य हो। केही ठाउँमा आफैँ लिने बनचान स्टेशन हुन्छ।

भात चम्चा ले खाइन्छ र साइड डिशका लागि चपस्टिक प्रयोग हुन्छ। जापान वा चीनमा जस्तो कोरियालीले भातको कचौरा मुखसम्म उठाउँदैनन्। कचौरा टेबलमै रहन्छ। सुप पनि चम्चाले खाइन्छ र परिवार तथा साथीबीच साझा झोलको भाँडाबाट आफ्नै चम्चाले चुस्की लिनु सामान्य हो।

पहिले कसले खाने र गति कसरी मिलाउने

परिवार वा कार्यालयको खानामा सबैभन्दा जेठो वा वरिष्ठले चम्चा नउठाएसम्म कसैले सुरु गर्दैन। टेबलको गतिसँग मिल्ने गरी खान खोज्नुहोस् र जेठाहरू खाइरहेका बेला उठ्नुहुन्न। आफ्नै उमेरका साथीसँगको सामान्य खानामा यी कुराको त्यति फरक पर्दैन। मानिसले “जाल मेओक्गेस्सेउम्निदा” भन्छन् र खान थाल्छन्।

कोरियन पिउने शिष्टाचार: सोजु, खन्याउने तरिका र टाउको फर्काउने

सोजु (소주, पारदर्शी रक्सी) र बियर रातको खानामा सामान्य पेय हुन् र खन्याउने नियम कडा छन्। तपाईंले अरूलाई खन्याउनुहुन्छ र उनीहरूले तपाईंलाई। जेठोलाई खन्याउँदा बोतल दुवै हातले, वा दायाँ हात र देब्रे हातले नाडी छोएर समात्नुहोस्। वरिष्ठले खन्याउँदा आफ्नो गिलास दुवै हातले समात्नुहोस्। जेठाको अगाडि पिउँदा टाउको अलिकति अर्कोतिर फर्काउनुहोस्।

पिउनुहुन्न भने चाँडै र नम्रतापूर्वक भन्नुहोस्। गिलास आधा भरिएको राख्नुहोस् ताकि कसैले फेरि नभरिदियोस्, वा सफ्ट ड्रिङ्क लिनुहोस्। युवा कार्यालयहरूमा पिउन दबाब दिने चलन निकै घटेको छ र “म पिउन सक्दिनँ” (술을 못 마셔요, sureul mot masyeoyo) भन्नु व्यापक रूपमा स्वीकार्य छ। हरेक आगन्तुकले सुन्ने एउटा खाना-पेय जोडी चिमेक (치맥, फ्राइड चिकन र मेक्जु, बियर) हो, जुन शुक्रबारको रात बिताउने वा खेल हेर्ने क्लासिक तरिका हो।

कोरियामा बिल कसरी तिर्ने

अधिकांश साधारण रेस्टुराँमा टेबलमा होइन, निस्कँदा काउन्टरमा तिरिन्छ। परम्परागत रूपमा वरिष्ठ वा आयोजकले सबैका लागि तिर्छन् र साना उमेरकाले दोस्रो राउन्ड वा पछि कफी किन्न सक्छन्। साथीबीच अहिले बिल बाँड्नु सामान्य छ। कोरियालीले यसलाई डेओचिपे (더치페이, “डच पे”) भन्छन् र धेरैजसो तुरुन्तै बैंक ट्रान्सफरबाट हिसाब मिलाउँछन्।

चलनसँग जोडिएका खाना

केही परिकारको अर्थ खाना भन्दा बढी हुन्छ। जन्मदिनमा कोरियालीले मियोक्गुक (미역국, समुद्री झार सुप) खान्छन्। परम्परागत रूपमा आमाहरूले बच्चा जन्माएपछि खाने सुप त्यही हो।

सोल्लालमा तेओक्गुक (떡국, काटिएको चामलको केकको सुप) खाइन्छ र एक कचौराले उमेर एक वर्ष थप्छ भनिन्छ। चुसोकमा सोङपयोन (송편, पाइनका पातमा पकाइने अर्धचन्द्राकार चामलको केक) हुन्छ। जाडोको अयनान्त दोङजी (동지) मा धेरै परिवारले पाट्जुक (팥죽, रातो सिमीको लप्सी) खान्छन्।

कोरियन चाडपर्व: सोल्लाल, चुसोक र अन्य बिदा

कोरियाका सार्वजनिक बिदा सौर पात्रोका राष्ट्रिय दिन र दुई ठुला चन्द्र पात्रोका चाडको मिश्रण हुन्। चन्द्र पात्रोका चाडले तपाईंको यात्रा योजना सबैभन्दा बढी असर गर्छन्, किनकि लाखौँ मानिस एकसाथ घर फर्कन्छन् र धेरै साना पसल बन्द हुन्छन्।

बिदा कोरियन कहिले मानिसले के गर्छन्
नयाँ वर्षको दिन 신정 (Sinjeong) जनवरी 1 पूर्वी तटमा सूर्योदय हेर्न यात्रा, सोल्लालभन्दा शान्त दिन
सोल्लाल (चन्द्र नयाँ वर्ष) 설날 पहिलो चन्द्र महिनाको पहिलो दिन, करिब 3 दिन बिदा परिवार भेटघाट, पुर्खाको संस्कार, सेबे ढोग, तेओक्गुक
स्वतन्त्रता आन्दोलन दिवस 삼일절 (Samiljeol) मार्च 1 जापानी शासनविरुद्ध 1919 को स्वतन्त्रता आन्दोलनको सम्झना
बाल दिवस 어린이날 (Eorininal) मे 5 पारिवारिक घुमफिर, पार्क र मनोरञ्जन पार्क भरिन्छन्
बुद्ध जयन्ती 부처님 오신 날 चौथो चन्द्र महिनाको 8 औँ दिन मन्दिरमा लालटिन प्रदर्शनी
स्मृति दिवस 현충일 (Hyeonchungil) जुन 6 देशका लागि ज्यान गुमाउनेको सम्मान, बिहान 10 बजे साइरन बज्छ
मुक्ति दिवस 광복절 (Gwangbokjeol) अगस्ट 15 1945 मा जापानी शासनबाट मुक्त भएको सम्झना
चुसोक (फसल चाड) 추석 आठौँ चन्द्र महिनाको 15 औँ दिन, करिब 3 दिन बिदा परिवार भेटघाट, चिहान हेरचाह, सोङपयोन
राष्ट्र स्थापना दिवस 개천절 (Gaecheonjeol) अक्टोबर 3 पहिलो कोरियन राज्यको पौराणिक स्थापनाको सम्झना
हान्गुल दिवस 한글날 (Hangeullal) अक्टोबर 9 कोरियन वर्णमालाको उत्सव
क्रिसमस 성탄절 (Seongtanjeol) डिसेम्बर 25 पारिवारिकभन्दा बढी जोडीहरूको दिन

बिदा सप्ताहान्तमा परे सरकारले प्रायः वैकल्पिक बिदा (대체공휴일, daechegonghyuil) थप्छ र निर्वाचनको दिन पनि बिदा हुन्छ। सूची वर्षैपिच्छे फेरिन्छ, त्यसैले उडान वा टुर बुक गर्नुअघि चालु वर्षको आधिकारिक सार्वजनिक बिदा पात्रो हेर्नुहोस्।

सोल्लाल: कोरियन चन्द्र नयाँ वर्षमा के हुन्छ

सोल्लालमा परिवार जम्मा हुन्छ, प्रायः जेठा छोराका आमाबुबाको घरमा। परम्परागत परिवारले दिनको सुरुवात चारे (차례, पुर्खाको संस्कार) बाट गर्छन्। पुर्खाका लागि टेबलमा खाना सजाइन्छ र परिवारले ढोग्छ।

त्यसपछि साना सदस्यले जेठाहरूलाई सेबे (세배) गर्छन्, जुन गहिरो औपचारिक ढोग हो र प्रायः हानबोक (한복, परम्परागत पोशाक) मा गरिन्छ। बदलामा उनीहरूले सेबेत्दोन (세뱃돈, नयाँ वर्षको पैसा) र केही सल्लाह पाउँछन्। तेओक्गुक पस्किन्छ र दिउँसो युट-नोरी (윷놀이, लौरा फाल्ने बोर्ड खेल) निस्कन्छ।

अहिले धेरै युवा र धार्मिक परिवारले संस्कार छोड्छन् वा सानो बनाउँछन्। केही परिवार सँगै यात्रामा जान्छन्। कोरियन परिवार कसरी फेरिएका छन् भन्ने कुराको ठुलो अंश यही परिवर्तन हो।

चुसोक: कोरियन फसल चाड

चुसोकलाई प्रायः थ्यांक्सगिभिङसँग तुलना गरिन्छ। परिवार जम्मा हुन्छ र धेरैले सोङमyo (성묘, पुर्खाका चिहान भेट्ने र हेरचाह गर्ने) गर्छन् र चारे गर्छन्। उनीहरू सोङपयोन आफैँ बनाउँछन् वा किन्छन्। अघिल्ला हप्तामा स्पाम, खाना पकाउने तेल, फलफूल, मासु र स्वास्थ्य टोनिक जस्ता उपहार सेटले पसल भरिन्छन्। कोरियालीले यी नातेदार, ग्राहक र कर्मचारीलाई दिन्छन् र यो कसैलाई अनौठो लाग्दैन।

सोल्लाल र चुसोकले आगन्तुकलाई के अर्थ राख्छन्

हरेक बिदाको सुरु र अन्त्यमा एक्सप्रेसवे र रेल भरिन्छन् र रेलका टिकट प्रायः चाँडै सकिन्छन्। सियोलमा परिवारले चलाउने धेरै रेस्टुराँ र बजारका पसल एक दिन वा बढी बन्द हुन्छन्। ठुला चेन, डिपार्टमेन्ट स्टोर, कन्भिनियन्स स्टोर र केही दरबार तथा संग्रहालय प्रायः खुला रहन्छन् र बिदाका विशेष कार्यक्रम पनि चलाउन सक्छन्। सहर असामान्य रूपमा शान्त हुन्छ, जुन केही आगन्तुकलाई मन पर्छ। बिदाको खुल्ने समय हरेक ठाउँको आधिकारिक पेजमा हेर्नुहोस् र सकेसम्म चाँडै अन्तरसहर यातायात बुक गर्नुहोस्।

कोरियालीले साँच्चै मनाउने साना “दिन”

केही अनौपचारिक दिन पसलहरूमा निकै देखिन्छन्। भ्यालेन्टाइन डे (फेब्रुअरी 14) मा परम्परागत रूपमा महिलाले चकलेट दिन्छन्। ह्वाइट डे (मार्च 14) मा पुरुषले त्यसको बदला फर्काउँछन्।

ब्ल्याक डे (अप्रिल 14) एकल मानिसका लागि ठट्टाको दिन हो, जसमा उनीहरू जाजाङ्म्यान (짜장면, कालो सिमीको नुडल्स) खान्छन्। पेपेरो डे (नोभेम्बर 11) लाई स्टिक आकारको स्न्याकको नामबाट नाम दिइएको हो, किनकि चार वटा 1 ले लेखिएको मितिले चार वटा स्टिक जस्तो देखिन्छ। कन्भिनियन्स स्टोरले हप्तौँसम्म ढोकानेर उपहारका बाकस थुपार्छन्।

कोरियामा दैनिक जीवन: स्थानीयले साँच्चै के गर्छन्

कोरियाको दैनिक जीवनको धेरैजसो भाग फोन, कन्भिनियन्स स्टोर र सार्वजनिक यातायातमा चल्छ। यी बानी जान्नुभयो भने घुमफिर गर्दा होस् वा टाढाबाट कोरियन जीवन पछ्याउँदा, तपाईं छिटो घुलमिल हुनुहुन्छ।

हरेक कोरियालीले प्रयोग गर्ने एप

काकाओटोक (KakaoTalk) मेसेजिङ एप हो। कोरियालीले यसलाई पारिवारिक च्याट, कार्यसमूह, उपहार पठाउन र केही आधिकारिक सूचनाका लागि पनि प्रयोग गर्छन्। नक्सामा स्थानीयले Naver Map वा Kakao Map प्रयोग गर्छन्, जसले कोरियामा गुगल म्यापभन्दा सटीक हिँड्ने र ट्रान्जिट दिशा देखाउँछन्। Kakao T मुख्य ट्याक्सी एप हो। खाना डेलिभरीका लागि बेमिन (배달의민족, Baedal Minjok) र Coupang Eats ठुला नाम हुन् र हान नदीका पार्कमा डेलिभरी मगाउनु सियोलको चर्चित बानी हो।

कन्भिनियन्स स्टोर र क्याफे

GS25, CU र 7-Eleven जताततै छन् र ती स्न्याक पसलभन्दा धेरै हुन्। कोरियालीले लन्चका लागि त्रिकोण किमबाप र इन्स्टेन्ट रामेन किन्छन्, स्टोरभित्रको तातो पानीको मेसिनले रामेन पकाउँछन् र झ्यालछेउको काउन्टरमा खान्छन्। धेरै स्टोरले पार्सल र ट्रान्जिट कार्ड रिचार्ज पनि गर्छन्।

क्याफे संस्कृति पनि विशाल छ। क्याफे अध्ययन कोठा, बैठक कोठा र डेटिङ ठाउँका रूपमा काम गर्छन् र मानिसहरू सिट बचाउन प्रायः फोन वा ल्यापटप टेबलमै छाडेर जान्छन्। दैनिक जीवनमा कोरिया कति सुरक्षित लाग्छ भन्ने कुरा यसैले धेरै बताउँछ।

सबवे र बसको शिष्टाचार

भित्र पस्दा र निस्कँदा T-money कार्ड (티머니, रिचार्ज गर्न मिल्ने ट्रान्जिट कार्ड) ट्याप गर्नुहोस्। बसमा ओर्लिँदा फेरि ट्याप गर्नुहोस् ताकि ट्रान्सफर छुट लागू होस्। रेलमा बिस्तारै बोल्नुहोस्, कल छोटो राख्नुहोस् र भीडको समयमा झोला अगाडि लगाउनुहोस्। हरेक डिब्बाको छेउका प्राथमिकता सिट र गर्भवती महिलाका गुलाबी सिट रेल खचाखच भए पनि प्रायः खाली रहन्छन्। स्थानीयले तिनलाई त्यसै छोड्छन्।

“बाङ” संस्कृति : हरेक कामका लागि कोठा

बाङ (방) को अर्थ कोठा हो र कोरियामा लगभग हरेक किसिमको मनोरञ्जनका लागि कोठा भाडामा दिइन्छ। नोरेबाङ (노래방) निजी कराओके हो, रातको घुमफिरको दोस्रो वा तेस्रो सामान्य गन्तव्य। PC बाङ (PC방) छिटो कम्प्युटर भएको गेमिङ क्याफे हो र कोरियाको इस्पोर्ट्स संस्कृतिको धेरै भाग यहीँबाट सुरु भएको हो।

जिमजिलबाङ (찜질방) नुहाउने र सौना कम्प्लेक्स हो। परिवार र साथीहरू मिल्दोजुल्दो सुती पोशाकमा घण्टौँ बिताउँछन्, उमालेको अण्डा खान्छन् र सिक्हे (식혜, गुलियो चामलको पेय) पिउँछन्। नुहाउने क्षेत्र महिला र पुरुषको छुट्टाछुट्टै र नग्न हुन्छ, अनि टबमा पस्नुअघि सावर लिनुपर्छ।

फोहोर छुट्याउने

घरायसी फोहोरका नियम कडा छन्। सामान्य फोहोर स्थानीय पसलमा बिक्री हुने आधिकारिक तिरेर फाल्ने झोला (종량제 봉투, jongnyangje bongtu) मा जान्छ। खानाको फोहोर छुट्टै सङ्कलन हुन्छ र पुनःप्रयोग हुने सामग्री प्रकारअनुसार छुट्याइन्छ। हरेक जिल्लाले आफ्नै नियम तोक्छ, त्यसैले छोटो समय बस्ने भाडावालले होस्टलाई सोध्नुपर्छ वा जिल्ला कार्यालयको गाइड हेर्नुपर्छ।

कोरियन नाम, उमेर र उपाधि : मानिसलाई कसरी बोलाउने

कसैलाई गलत तरिकाले बोलाउनु कोरियालीसँग विदेशीले गर्ने सबैभन्दा सामान्य सानो गल्ती हो। यसरी चल्छ।

कोरियन नाम कसरी चल्छ

थर पहिले आउँछ, प्रायः एक अक्षरको, त्यसपछि सामान्यतया दुई अक्षरको नाम। किम मिन-जुन जस्तो नाममा किम थर हो। किम, ली (이, यी वा राइ पनि लेखिन्छ) र पार्क (박, पाक पनि) सबैभन्दा सामान्य थर हुन्। विवाहित महिलाले परम्परागत रूपमा आफ्नै थर राख्छन् र बच्चाले बुबाको थर पाउँछन्।

उपाधि : -ssi, -nim, ओप्पा र उन्नि

कोरियालीले नजिकका साथी नभए वा मानिस आफूभन्दा सानो नभए प्रायः नामले मात्र बोलाउँदैनन्। पूरा नाम वा पहिलो नाममा -ssi (씨) थप्नु बराबरीबीच नम्र मानिन्छ। -nim (님) बढी आदरार्थी हो र पेसाको उपाधिपछि जान्छ, जस्तै सेओन्सेङनिम (선생님, शिक्षक, डाक्टर र धेरै पेसाकर्मीलाई पनि) वा साजाङनिम (사장님, कम्पनीका मालिक, पसल मालिकलाई पनि)। कार्यालयमा मानिसले किम क्वाजाङनिम (김 과장님, म्यानेजर किम) जस्ता उपाधि प्रयोग गर्छन् र पहिलो नाम लगभग कहिल्यै लिँदैनन्।

परिवारका शब्द साथीका लागि पनि प्रयोग हुन्छन्। साना महिलाले जेठो पुरुष साथीलाई ओप्पा (오빠) र जेठी महिला साथीलाई ओन्नि (언니, प्रायः “unnie” लेखिन्छ) भन्छिन्। साना पुरुषले ह्युङ (형, “hyung”) र नुना (누나, “noona”) प्रयोग गर्छन्। K-ड्रामा हेर्नुहुन्छ भने यी शब्द तपाईंले पहिल्यै चिन्नुहुन्छ। भर्खर भेटेका मानिससँग प्रयोग गर्दा भने अति घनिष्ठ लाग्न सक्छ, त्यसैले अर्कोले प्रस्ताव नगरेसम्म पर्खनुहोस्।

कोरियन उमेर: 2023 को परिवर्तन

कोरियालीले पहिले जन्मँदै सबैलाई 1 वर्षको गनिन्थ्यो र हरेक नयाँ वर्षको दिन एक वर्ष थपिन्थ्यो, त्यसैले कोही कोरियन उमेरमा अन्तर्राष्ट्रिय उमेरभन्दा दुई वर्ष “ठुलो” हुन सक्थ्यो। जुन 2023 मा कानुनले कानुनी र प्रशासनिक प्रयोगका लागि अन्तर्राष्ट्रिय उमेर (만 나이, man nai) लाई मानक बनायो। दैनिक जीवनमा धेरै मानिस अझै जन्मवर्षअनुसार सोच्छन् र विद्यालयको कक्षा र कानुनी रूपमा पिउन मिल्ने उमेर जस्ता केही नियम अझै जन्मवर्षमा आधारित छन्। त्यसैले कोरियालीले प्रायः “तपाईंको उमेर कति हो?” भन्दा “कुन वर्ष जन्मनुभएको?” सोध्छन्।

जीवनका महत्त्वपूर्ण क्षण: जन्मदिन, विवाह, अन्त्येष्टि र परीक्षा

कोरियामा जीवनका ठुला घटनासँग तोकिएका चलन जोडिएका हुन्छन् र धेरैजसोमा नगद भूमिका खेल्छ।

डोल र ह्वान्गाप: पहिलो र साठीौँ जन्मदिन

बच्चाको पहिलो जन्मदिन डोल (돌) मा डोल्जाबी (돌잡이) हुन्छ। धागो, पैसा, पेन्सिल वा स्टेथोस्कोप जस्ता वस्तु राखिन्छन् र बच्चाले समातेको वस्तुले उसको भविष्य बताउँछ भनिन्छ। ह्वान्गाप (환갑), 60 औँ जन्मदिन, परम्परागत 60 वर्षे पात्रोको एउटा पूरा चक्र हो। पहिले यो ठुलो भोज हुन्थ्यो। अहिले मानिस लामो समय बाँच्ने भएकाले धेरै परिवारले 70 औँ मनाउँछन् वा यात्रामा जान्छन्।

विवाह र अन्त्येष्टि : खामभित्र नगद

कोरियन विवाहमा पाहुनाले रिसेप्सन डेस्कमा सेतो खाममा चुगुइगुम (축의금, बधाईको पैसा) दिन्छन् र त्यो पाहुना पुस्तिकामा लेखिन्छ। विवाह हलका समारोह प्रायः छोटा र कडा तालिकामा चल्छन् र त्यसपछि बफे हुन्छ।

अन्त्येष्टि प्रायः अस्पतालका शोकस्थलमा करिब तीन दिन चल्छ। शोकमा आएकाले जोउइगुम (조의금, शोक सहयोग रकम) ल्याउँछन्, वेदीमा ढोग्छन् र परिवारसँग खाना बाँड्छन्। गाढा रङका लुगा अपेक्षित हुन्छन्। कति दिने भन्ने कुरा तपाईं कति नजिक हुनुहुन्छ भन्नेमा भर पर्छ, त्यसैले कोरियन साथीलाई सोध्नुहोस्।

सुनेउङ: देश शान्त हुने दिन

सुनेउङ (수능, कलेज प्रवेशको राष्ट्रिय परीक्षा, CSAT पनि भनिन्छ) हरेक नोभेम्बरमा हुन्छ। परीक्षार्थी ट्राफिकमा नफसून् भनेर कार्यालय ढिलो खुल्छन्। अंग्रेजी सुन्ने खण्डमा विमान रोकिन्छन् र निर्माण काम बन्द हुन्छ।

ढिला भएका विद्यार्थीलाई प्रहरीले परीक्षा केन्द्रसम्म पुर्‍याइदिएको पनि सुनिएको छ। साना विद्यार्थी गेटबाहिर उत्साह बढाउँछन् र अभिभावक मन्दिर र चर्चमा प्रार्थना गर्छन्। शिक्षालाई कोरियाले कति महत्त्व दिन्छ भन्ने कुरा यो एक दिनले जति स्पष्ट देखाउँछ, अर्को कुनै दिनले देखाउँदैन।

हान्गुल संकेत र डिब्बाको छेउमा प्राथमिकता सिट भएको सियोल सबवेको रेलभित्र यात्रुहरू यात्रा गरिरहेका दृश्य
Photo: [our bank] Seoul-metro-424-Myeongdong-station-gate-20181124-081950 by LERK, CC BY-SA 4.0

कोरियालीले पप कल्चर कसरी उपभोग गर्छन् : ड्रामा, वेबटुन र इस्पोर्ट्स

विदेशमा धेरैले K-पप र K-ड्रामा मात्र देख्छन्। कोरियामा भने मानिसले विशेष तरिकाले हेर्छन्, पढ्छन् र खेल्छन्, र ती जान्नुले कुराकानी पछ्याउन मद्दत गर्छ।

वेबटुन: सबवेमा पढिने कथा

वेबटुन (웹툰) फोनका लागि बनाइएका ठाडो स्क्रोल हुने कमिक्स हुन् र यात्रुहरू Naver Webtoon र Kakao Page मा पढ्छन्। धेरै ठुला K-ड्रामा वेबटुनबाट सुरु भएका हुन् र रूपान्तरणले पाठकलाई मौलिक कृतिमा फर्काउन सक्छ। यसले कसरी काम गर्छ भन्ने हाम्रो द रिमेरिड एम्प्रेस वेबटुनको भ्युज किन 35 गुणा बढ्यो भन्ने लेखले देखाउँछ।

इस्पोर्ट्स: मुख्यधारको खेल

PC बाङ संस्कृतिका कारण कोरियामा प्रो गेमिङले परम्परागत खेलले जस्तै ध्यान पाउँछ। लिग अफ लेजेन्ड्सका खेलाडी घरघरमा चिनिन्छन् र टिमका फेरबदल सामान्य समाचारमा आउँछन्। T1 का फेकर देशका सबैभन्दा चिनिएका खेलाडीमध्ये एक हुन्।

फ्यान संस्कृति

K-पप फ्यानडमले स्ट्रिमिङ, सबवे स्टेसनमा जन्मदिनका विज्ञापन र फिल्म सेटमा कफी ट्रक उपहार आयोजना गर्छन्। सामसोङ र होङ्डे (Hongik University) जस्ता स्टेसनमा आइडलका जन्मदिनका LED विज्ञापन देखिन्छन्। यी विज्ञापनको खर्च एजेन्सीले होइन, फ्यानले तिर्छन्।

कोरियालीले के कुरा गर्छन् : काम, पैसा, इतिहास र उत्तर

सियोलमा रातको खानामा आउने विषयले देशबारे धेरै कुरा बताउँछ। केहीमा सजिलै सामेल हुन सकिन्छ र केहीमा सावधानी चाहिन्छ।

कार्य संस्कृति र होएसिक

होएसिक (회식) काम सकिएपछिको टिम डिनर हो, प्रायः कोरियन बार्बेक्यु र सोजु, कहिलेकाहीँ दोस्रो राउन्डसहित। पहिले यो लगभग अनिवार्य थियो र ढिलोसम्म चल्थ्यो। युवा कर्मचारीले विरोध गरेका छन् र अहिले धेरै कम्पनीले छोटो राख्छन् वा लन्चमा गर्छन्। ठुला समूह, चेबोल (재벌, सामसोङ, ह्युन्दाई, SK र LG जस्ता परिवार-नियन्त्रित व्यापारिक समूह), अझै धेरै परिवारले आफ्ना सन्तानले पाउन चाहेका जागिर हुन्। रिटेल लगानी मुख्यधारको सोख हो र व्यक्तिगत लगानीकर्ताले आफूलाई गेमी (개미, “कमिला”) भन्छन्।

इतिहास र जापान

जापानी औपनिवेशिक शासनको अवधि (1910 देखि 1945) अझै खुला घाउ हो। यसैका कारण मार्च 1 र अगस्ट 15 राष्ट्रिय बिदा हुन्। कोरियालीहरू खुसीसाथ जापान यात्रा गर्छन्, जापानी खाना खान्छन् र एनिमे हेर्छन्, तर ऐतिहासिक विषय गम्भीर नै रहन्छन्। बोल्नुभन्दा धेरै सुन्नुहोस् र यसबारे ठट्टा नगर्नुहोस्।

उत्तर कोरिया

कोरियन युद्ध (1950 देखि 1953) शान्ति सन्धिमा होइन, युद्धविरामसँग टुङ्गियो र प्रायद्वीप DMZ (सैन्यरहित क्षेत्र) ले विभाजित छ। धेरै दक्षिण कोरियाली विदेशी हेडलाइनले देखाएभन्दा उत्तरबारे शान्त छन् र धेरै पुराना परिवारका युद्धमा सम्पर्क टुटेका नातेदार अझै छन्। नाटकीय भाव होइन, जिज्ञासाका साथ प्रश्न गर्नुहोस्। उत्तर कोरियाली सरकारी सञ्चारमाध्यम (KCNA) का रिपोर्ट पुष्टि भएका तथ्य होइनन्, दाबी हुन्। उत्तरका समाचार दक्षिणसम्म कसरी पुग्छन् भन्ने हालको उदाहरणका लागि उत्तर कोरियाको मासिक्र्योङ स्कि रिसोर्ट किन फेरि समाचारमा छ भन्ने हाम्रो लेख हेर्नुहोस्।

कोरियामा विदेशीले गर्ने सामान्य गल्ती र चेकलिस्ट

यीमध्ये कुनैले पनि तपाईंलाई रेस्टुराँबाट निकालिँदैन। यी कोरियालीले सबैभन्दा धेरै याद गर्ने साना चुक मात्र हुन्।

कोरियालीले सबैभन्दा धेरै याद गर्ने गल्ती

  • समूहको डिनरमा आफैँ पेय खन्याउनु। अर्काको गिलास भरिदिनुहोस् र आफ्नो भरिन पर्खनुहोस्।
  • ड्रामाबाट सिकेको बानमाल अपरिचितसँग प्रयोग गर्नु। पसलेलाई “गोमावो” भन्दा अशिष्ट सुनिन्छ। “गामसाहम्निदा” भन्नुहोस्।
  • जेठो सहकर्मीलाई पहिलो नामले बोलाउनु। पदको उपाधिमा -nim जोडेर बोलाउनुहोस्।
  • टेबलमा नाक सिँगान्नु। बरु अलि पर जानुहोस्।
  • टिप दिनु। चाहिँदैन र कर्मचारीलाई अलमल पार्न सक्छ।
  • सबवेमा प्राथमिकता सिटमा बस्नु, तपाईंलाई आवश्यक छैन भने, रेल खाली भए पनि।
  • सार्वजनिक यातायातमा चर्को स्वरमा बोल्नु। कोरियालीले रेलमा आवाज होचो राख्छन्।
  • सोल्लाल वा चुसोकको यात्रा ढिलो बुक गर्नु। रेल र बस सकिन्छन् र धेरै साना रेस्टुराँ बन्द हुन्छन्।
  • हरेक कोरियालीलाई K-पप विज्ञ ठान्नु। धेरै कोरियाली आइडल पछ्याउँदै पछ्याउँदैनन्।

उदाहरण: कोरियन साथीको परिवारसँग पहिलो डिनर

मानौँ कोरियन साथीले आफ्ना आमाबुबासँग डिनरमा बोलायो। प्रवेशद्वारमा जुत्ता खोल्नुहोस् र “आन्योङहासेयो” भन्दै आमाबुबालाई ढोग्नुहोस्। उपहार दुवै हातले दिनुहोस्। फलफूल वा खान मिल्ने कुनै बाकस सेट सुरक्षित रोजाइ हो।

टेबलमा बुबा वा आमाले खान सुरु गर्न पर्खनुहोस्, त्यसपछि “जाल मेओक्गेस्सेउम्निदा” भन्नुहोस्। बुबाले सोजु दिए भने गिलास दुवै हातले समात्नुहोस्, अनि अलिकति अर्कोतिर फर्केर घुट्की लिनुहोस्। उनको गिलास खाली भएपछि दुवै हातले खन्याइदिनुहोस्।

बिलका लागि झगडा नगर्नुहोस्, किनकि आमाबुबाले नै तिर्नेछन्। निस्कँदा “जाल मेओगेओस्सेउम्निदा” भन्नुहोस् र त्यही रात काकाओटोकमा साथीलाई धन्यवादको सन्देश पठाउनुहोस्।

तपाईंको 10 चरणको कोरियन संस्कृति चेकलिस्ट

  1. हान्गुल पढ्न सिक्नुहोस्। धेरैलाई केही दिन लाग्छ र मेनु तथा संकेत पढ्न मिल्छ।
  2. माथिका 8 नम्र वाक्यांश कण्ठ पार्नुहोस् र सानो ढोग अभ्यास गर्नुहोस्।
  3. आउनुअघि Naver Map वा Kakao Map, काकाओटोक र अनुवाद एप इन्स्टल गर्नुहोस्।
  4. T-money कार्ड लिनुहोस् र बसमा चढ्दा र ओर्लिँदा ट्याप गर्नुहोस्।
  5. तपाईंका मितिले सोल्लाल, चुसोक वा वैकल्पिक बिदालाई छुन्छन् कि जाँच गर्नुहोस्।
  6. प्वाल नभएका मोजा प्याक गर्नुहोस्। सोचेभन्दा धेरै पटक जुत्ता खोल्नुपर्नेछ।
  7. जेठोलाई दिने वा उनीबाट लिने जुनसुकै कुरामा दुवै हात प्रयोग गर्नुहोस्।
  8. समूहको खानामा सबैभन्दा जेठो सुरु गर्न पर्खनुहोस् र अरूलाई खन्याइदिनुहोस्।
  9. मानिसलाई -ssi वा उपाधिले बोलाउनुहोस्, कहिल्यै नामले मात्र होइन।
  10. विवाह, अन्त्येष्टि वा घर भ्रमणअघि के ल्याउने भनेर कोरियन साथीलाई सोध्नुहोस्।

कोरियन संस्कृति शब्दकोश: हान्गुलसहित मुख्य शब्द

शब्द हान्गुल Romanization अर्थ
Nunchi 눈치 nunchi वातावरण बुझ्ने, अरूलाई के चाहिन्छ थाहा पाउने कला
Jeong 정 jeong सँगै बिताएको समयले बनेको गहिरो लगाव
Ppalli-ppalli 빨리빨리 ppalli-ppalli “छिटो, छिटो”, दैनिक जीवनको तेज गति
Jondaenmal 존댓말 jondaenmal नम्र वा आदरार्थी भाषा
Banmal 반말 banmal नजिकका साथी र साना उमेरकासँगको अनौपचारिक भाषा
Seonbae / hubae 선배 / 후배 seonbae / hubae विद्यालय वा कार्यालयमा वरिष्ठ / कनिष्ठ
Banchan 반찬 banchan साझा साना साइड डिश
Seobiseu 서비스 seobiseu “हाउसको तर्फबाट” निःशुल्क थप वस्तु
Hoesik 회식 hoesik काम सकिएपछिको टिम डिनर
Charye 차례 charye सोल्लाल र चुसोकमा गरिने पुर्खाको संस्कार
Sebae 세배 sebae जेठालाई नयाँ वर्षमा गरिने औपचारिक ढोग
Seongmyo 성묘 seongmyo पुर्खाका चिहान भेट्ने र हेरचाह गर्ने
Hanbok 한복 hanbok परम्परागत कोरियन पोशाक
Ondol 온돌 ondol परम्परागत भुइँ तताउने प्रणाली
Jjimjilbang 찜질방 jjimjilbang नुहाउने र सौना कम्प्लेक्स
Noraebang 노래방 noraebang निजी कराओके कोठा
Chaebol 재벌 jaebeol परिवारले चलाएको व्यापारिक समूह
Gaemi 개미 gaemi “कमिला”, रिटेल शेयर लगानीकर्ता
Suneung 수능 suneung कलेज प्रवेशको राष्ट्रिय परीक्षा
Chimaek 치맥 chimaek बियरसँग फ्राइड चिकन

FAQ

कोरियन संस्कृतिमा सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा कुन हो?

उमेर र वरिष्ठताको सम्मान। यसले मानिसले कुन भाषा रूप प्रयोग गर्ने, कसले खान सुरु गर्ने, कसले खन्याउने र कसले तिर्ने भन्ने तय गर्छ। सानो ढोग, दुवै हात र नम्र वाक्यांशले यो आदर देखाउनुभयो भने कोरियालीले अरू धेरैजसो चुक नदेखेझैँ गर्छन्।

कोरियामा टिप दिनु अशिष्ट हो?

अशिष्ट होइन, तर अपेक्षित पनि छैन, र कर्मचारी अलमलमा पर्न वा पैसा फिर्ता गर्न खोज्न सक्छन्। रेस्टुराँ, क्याफे र ट्याक्सीको मूल्यमा सेवा पहिल्यै समावेश हुन्छ। केही महँगा होटलले बिलमा सेवा शुल्क थप्छन्, त्यसैले रसिद हेर्नुहोस्।

के कोरियालीले अझै ढोग्छन्?

हो, हरेक दिन। धेरैजसो ढोग अभिवादन वा धन्यवाद दिँदा टाउको र काँध छिटो झुकाउने हो। गहिरो औपचारिक ढोग सोल्लालमा जेठाहरू, विवाह, अन्त्येष्टि र अति औपचारिक माफीका लागि हुन्छ।

सोल्लाल र चुसोक कहिले पर्छन्?

दुवै चन्द्र पात्रोअनुसार पर्छन्, त्यसैले सौर मिति हरेक वर्ष फेरिन्छ। सोल्लाल प्रायः जनवरीको अन्त्य वा फेब्रुअरीमा र चुसोक सेप्टेम्बर वा अक्टोबरको सुरुमा पर्छ। यात्रा योजना बनाउनुअघि चालु वर्षको आधिकारिक सार्वजनिक बिदा पात्रो हेर्नुहोस्, किनकि प्रत्येक 3 दिने सार्वजनिक बिदा हो, परिवारले चलाउने साना पसल र रेस्टुराँ धेरै बन्द हुन्छन् र रेलका टिकट सकिन्छन्।

कोरियन घरमा जाँदा के लैजाने?

व्यावहारिक वा खान मिल्ने कुरा लैजानुहोस्। फलफूल, राम्रो स्न्याकको बाकस, जुस वा उपहार सेट सबै सुरक्षित रोजाइ हुन्। दुवै हातले दिनुहोस्, प्रवेशद्वारमा जुत्ता खोल्नुहोस् र सबैभन्दा जेठो मानिसलाई पहिले अभिवादन गर्नुहोस्।

कोरियालीले मेरो उमेर किन सोध्छन्?

कोरियन व्याकरण बोल्ने दुई जनाको सम्बन्धअनुसार फेरिन्छ, त्यसैले सही बोलीको तह र उपाधि छान्न को जेठो हो भन्ने जान्नुपर्छ। प्रश्न नम्र हुनका लागि हो, तपाईंबारे व्यक्तिगत चासोका लागि होइन। धेरैले बरु जन्मवर्ष सोध्छन्।

अब के पढ्ने, हेर्ने र योजना बनाउने

यात्रा योजना बनाउँदै हुनुहुन्छ भने हान्गुल र नम्र वाक्यांशबाट सुरु गर्नुहोस्। हाम्रो कोरियन भाषा सिक्ने रोडम्याप ले केही दिनमै संकेत पढ्न सिकाउँछ। त्यसपछि आफ्ना मितिसँग वर्षको बिदा पात्रो जाँच गर्नुहोस्।

घरबाटै कोरिया पछ्याउँदै हुनुहुन्छ भने वेबटुन पढ्नुहोस् र तिनबाट बनेका ड्रामा हेर्नुहोस्, अनि पात्रहरूले बोलीको तह र उपाधि कसरी फेर्छन् भन्नेमा ध्यान दिनुहोस्। यत्तिबाटै तपाईंले पदक्रमका नियम सिक्नुहुनेछ।

अर्को पढाइका लागि कोरियन भाषा सिक्ने रोडम्याप लाई हाम्रो द रिमेरिड एम्प्रेस वेबटुनबाट ड्रामासम्म कसरी पुग्यो भन्ने कथासँग जोडेर पढ्नुहोस् र कसले कोसँग बानमाल प्रयोग गर्छ भन्ने सुन्नुहोस्। त्यसपछि साथीको परिवारसँगको त्यो पहिलो डिनर कल्पना गर्नुहोस् : ढोकामै जुत्ता खोलेको, दुवै हातमा उपहार, जेठोले चम्चा उठाउन पर्खेको, अरूलाई खन्याइदिएको र निस्कँदा “जाल मेओगेओस्सेउम्निदा” भनेको।

उपयोगी लाग्यो? सेयर गर्नुहोस्XFacebookLINEWhatsAppTelegram

सम्बन्धित लेखहरू

Sources k-korea.blog

मूल्य, खुल्ने समय र उपलब्धता बदलिन सक्छ। किन्नु वा यात्रा गर्नुअघि आधिकारिक पेज जाँच गर्नुहोस्।

लेखक Korea

Korea सोलमा बस्ने एक कोरियालीले चलाउँछन्। यहाँका मानिस के खोज्दैछन्, के किन्दैछन्, के खाँदैछन् र के हेर्दैछन् भनेर म हरेक दिन हेर्छु र ४० भाषामा बुझाउँछु। पैसा लिएर लेखिएका पोस्ट छैनन्।